Nick V. Posted July 30, 2023 Share Posted July 30, 2023 Όνομα Συγγραφέα: Nick V. Είδος ποιήματος: ό,τι να 'ναι (προς το fantasy) Αριθμός Στίχων: 32 Λευκομαλλούσα εκεί που σμίγει άφοβα το σκότος με το φως κι η νύχτα πένθιμα θρηνεί ως ν' αληθέψει η ώρα εκεί της συμφοράς μου χάνεται και το δικό μου φως κι άνανθο φύεται πικρό να μένει δίχως γνώρα στ' απόσκια της νυχτιάς εκεί Λευκομαλλούσα περπατείς κι εσύ μες στους λειμώνες των νεκρών γυμνόποδη και μόνη αγάπανθους κι ασφόδελους κρατείς και τις ανάστερες ψυχές ψιθυριστά καλείς στο λάλημα του γκιώνη κι από τους ιερούς σου τους μαστούς άφθονο ρέει, ολόλευκο, το γάλα ως να υψωθούνε, έφιπποι, ξανά καλλίσωμα στοιχειά στα πάλλευκά τους άτια κι έτσι να στέκουν και να σε κοιτούν προσμένοντας ευχή και προσταγή απ' τα μεθυστικά κι αθάμπωτα πλέρια γλαυκά σου μάτια εκεί ανασταίνομαι κι εγώ στους πρώτους πρώτος κι αρχηγός λευκόπεπλου δαιμόνου κλήρα εκεί που σμίγει άσπιλα το σκότος με το φως κι η νύχτα πένθιμα θρηνεί ως ν' αληθέψει η μοίρα 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted August 7, 2023 Share Posted August 7, 2023 (edited) Αρκετά καλό. Δεν μπόρεσα να ανιχνεύσω ξεκάθαρο μέτρο αλλά θεωρώ πως είναι επιλογή σου. Είναι ποίημα αυτόνομο, ή θα περιλαμβάνεται σε κάποιο έργο σου; Είναι κάτι που τραγουδάει κάποιος ήρωάς σου σε ένα μυθιστόρημα; Μου θυμίζει, έντονα όμως, κάποια ποιήματα του Σολωμού, την Αγνώριστη, σίγουρα, ίσως και την Ευρυκόμη. Spoiler και επίσης: Spoiler Η Λευκομαλλούσα σου μου έδωσε την εντύπωση μάλλον ότι, ή είναι κάποιος θρύλος αυτό, κάπου το άκουσες, κάπως εμπνεύστηκες από κάποιο άκουσμα, ή ότι πρόκειται για προσωπικό όνειρο. Έχει όμως και μια μυρωδιά κάπως παλιομοδίτικη, να το ξέρεις. Αν και πετυχαίνει να με ταξιδέψει. Edited August 7, 2023 by Ιρμάντα 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nick V. Posted August 7, 2023 Author Share Posted August 7, 2023 Spoiler Πρώτα απ' όλα σ' ευχαριστώ για το σχόλιο. Αυτόνομο είναι (σκαρίφημα ποιήματος θα το έλεγα, μάλλον, αν έπρεπε να το χαρακτηρίσω). Για το "παλιομοδίτικο" που λες, κι αυτό σκόπιμο ήταν. Το ότι αυτά τα ατάκτως ειρημένα στιχάκια σου θύμισαν Σολωμό -όπως και να το εννοείς- είναι, νομίζω, ένα κομπλιμέντο που με κάνει να κοκκινίζω. Πάντως, για την ιστορία, όταν τα έγραφα, το Bohémiens en voyage του Μπωντλαίρ είχα στο μυαλό μου και πιο συγκεκριμένα αυτήν την εικόνα: Cybèle, qui les aime, augmente ses verdures, Fait couler le rocher et fleurir le désert Devant ces voyageurs, pour lesquels est ouvert L'empire familier des ténèbres futures. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.