Balidor Posted June 16, 2005 Share Posted June 16, 2005 Μία ατέλειωτη σιωπή «Αφιέρωση στον θάνατο των ναρκωτικών….» Σπάσε την σιωπή διάλεξε την βροχή… Τώρα πριν έρθει η μέρα Τις αναμνήσεις κάνε πέρα.. Μόνο το σκοτάδι σκέψου… Την σκιά σου να σ’ αγκαλιάζει ονειρέψου… Κούνα το κεφάλι σου Δέξου την πρόταση μου Βάλε με στην ζάλη σου… Χάσε με στην σιωπή σου… Πες μου πόσο μ’ αγαπάς Πες μου πόσο με μισείς Την ζωή σου ακόμα αναζητάς Ξέχασες κι απόψε να κοιμη8είς… Άκου μουσική κοίτα το φεγγάρι Ξέχασε ο χάρος να σε πάρει Όσο και να θυμάσαι Με μια ένεση ξανακοιμάσαι Άραγε το πρωί θα ξυπνήσεις Και την ζωή πάλι θα μισήσεις… Ενα πολυ παλιο ποιημα (τεσπα) .. τουλαχιστον 3 με 4 χρονια, το θυμηθηκα και ειπα, δεν μαμιεται !!! !!! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
laas7 Posted June 17, 2005 Share Posted June 17, 2005 (edited) Είναι μια πολλή ποιητική προσέγγιση στο πρόβλημα των ναρκωτικών, έχω όμως την εντύπωση πως είναι ιδιαίτερα αποστασιοποιημένη και μακριά απο ό,τι θα μπορούσαν να νιώθουν όσοι πέρνουν κάτι ανάλογο. Όχι πως δεν μου άρεσε, αλλά μου φάνηκε πως είναι απόμακρο και κάπως έξω απο τα νερά των ναρκωτικών. Θα ήθελα κάτι πολύ έντονο, άγριο και γεμάτο απόγνωση... προβληματικό, ιδιόρυθμο, οργισμένο ... Edited June 17, 2005 by laas7 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Orpheus Posted June 18, 2005 Share Posted June 18, 2005 Η Laas ίσως έχει δίκιο, τώρα δεν μπορώ να μπω σε τέτοια φάση (να αναζητήσω κάτι φρικτό και να μην το βρω), είμαι σε ηλιόλουστη [φάση]! Μου φάνηκε πολύ όμορφο, πάντως, εύγε! Οι Μούσες μαζί σου, -Ορφέας Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Balidor Posted June 18, 2005 Author Share Posted June 18, 2005 Τωρα που το ξαναδιαβαζω βλεπω οτι δεν μιλαω για τον θανατο, αλλα για την ζωη μεσα στις ουσιες... την καθημερηνοτητα και πως χανεισ την αγαπη των γυρω σου, επισης δεν μου πολυ αρεσουν οι εικονες που χρησημοποιούσα τότε... (τοτε τι το εβαλα ;;;;) Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
gothicbutterfly Posted June 20, 2005 Share Posted June 20, 2005 Το ειχα διαβασει αυτο πριν καιρο στο Βασιλειο του Φανταστικου,εαν δεν κανω λαθος.Και μου ειχε αρεσει απο τοτε αρκετα. Εγω νομιζω οτι μιλαει για τον Θανατο που περιτριγυριζει καποιον που ειναι εθισμενος σε θανατηφορες ουσιες.Οχι ακριβως για το Θανατο,αλλα για τη σκια του που σε ακολουθει και σε απειλη τετοιες στιγμες. Ναι,θα μπορουσε να γινει πιο εντονο και απεγνοσμενο για να σε βαλει πιο βαθεια στην ολη ατμοσφαιρα.Αλλα εμενα μου αρεσε ετσι κι αλλιως. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.