Guest Posted March 25 Share Posted March 25 (edited) Όνομα Συγγραφέα: Thodoris Είδος ποιήματος: Σατυρικό Αριθμός Στίχων: 49 Νοσταλγία με έπιασε και μένα, θυμούμενος τα περασμένα, αντίθετα με το 21, τώρα πολεμάμε καθιστοί. Βολεμένοι με κάποιο κάρμα, Τα ποντίκια μας παίρνουν φωτιά, Κάποτε με το σπαθί μας καβάλα σε κάποιο άρμα, Θερίζαμε τον εχθρό σε κάθε γωνιά. Μου ξανάρχονται ένα ένα, κατορθώματα ξεχασμένα, ήτανε το '21, όνειρο μιάς στιγμής (;) Καθοδηγάει το ΝΑΤΟ τις μέρες, εθελοτυφλούν οι πολίτικοί, το δίκιο μας ξεχάστηκε σαν τις παλιές τις σφαίρες, στη φάκα πιαστήκαμε σαν πόντικοί. Κάποτε ο Κολοκοτρώνης, και η Μπουμπουλίνα, έδιναν για την χώρα, θαρραλέα την ζωή, και τώρα σκύβουμε το κεφάλι, σαν τους υπηρέτες, τρώμε ποπ κορν και σοκολάτες, βλέποντας TV. Κάποτε ο Μαυρομιχάλης, και ο Δραγούμη(ς), πολέμησαν στο τότε, έμαθαν αυτοί στη φτώχεια, περάσαμε την Κάτοχή, έκαναν αυτοί θυσίες, έμειναν νηστικοί, έκαναν αυτόθυσία, να είμαστε τώρα ζωντανοί. Πλέον ζούμε στο συρτάρι, μέσα σ' ένα λαγούμι, μετράμε τα ρέστα στο πόρτοφόλι, μία μία την δραχμή, ουρά στο σούπερ μάρκετ, απεγνωσμένοι, να προλάβουμε από Δευτέρα, έκπτωση στο τυρί. Κάποτε ο Ύψηλάντης, και ο Παπαφλέσσας, αντιστάθηκαν στο λυσσασμένο τέρας, των Σελτζούκων Τούρκων, των Οθωμανών. Πλέον ο κάθε κάτεργάρης, που δεν έχει τίμη και μπέσα, έκανε καζίνο την χώρα, και στοίχημα ΟΠΑΠ προγνωστικών. Edited March 25 by Thodoris Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.