Guest Posted March 27 Share Posted March 27 (edited) Όνομα Συγγραφέα: Thodoris Είδος ποιήματος: Φαντασύ Αριθμός Στίχων: 16 Στον ορίζοντα σύννεφα σαν μαλλί της γριάς, Καθόταν και τα παρατηρούσε, Τον πόνο της καρδιάς του ξέχασε μεμιάς, Η θέα τους τον υπνώτισε και ονειροβατούσε. Τον φόβο του τον έβαλε στο ράφι, Δεν είχε νόημα να μετανιώνει πια, Τα περασμένα που πήγαν στράφι, Είναι μεγάλη του ανθρώπου η καρδιά. Περνούσαν βιαστικά, πουλιά και αεροπλάνα, Η Γη δεν μένει στάσιμη, κινείται συνεχώς, Θυμήθηκε μικρός που έπαιζε μπάλα στην αλάνα, Και μόνη του έγνοια ήταν ο βαθμός. "Γερνάει το σώμα και όχι το μυαλό", Μουρμούρισε ενώ χάζευε το φως, Μόνος του βοήθησε τον ίδιο να βγει απ' τον γκρεμό, Με μια ανάσα από αγριόχορτο μεταμορφώθηκε σε ανθός. Edited March 27 by Thodoris Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.