Ιρμάντα Posted April 24 Share Posted April 24 (edited) Πώς θα δημιουργήσουμε πειστικούς ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρες Δεν ξεχνάμε το χρυσό κανόνα, ότι ο ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρας έχει το δικαίωμα να είναι χαρισματικ@, ταλαντούχ@, γενναί@, διπρόσωπ@, προδοτικ@ ή δολοφονικ@ όπως και όσο οποιοδήποτε άτομο εκτός της κοινότητας. Μπορεί επίσης να συνδυάζει οποιαδήποτε από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, μπορεί να είναι ταλαντούχ@ και δειλ@, τίμι@ και ανόητ@ και τα λοιπά. Με άλλα λόγια, ο ασφαλέστερος μπούσουλας στην διάπλαση και στην παρουσίαση ενός τέτοιου χαρακτήρα είναι να μην ξεχνάμε πως είναι ον ανθρώπινο, με κάθε τι καλό που μπορεί να έχει, να είναι ή να κάνει ένας άνθρωπος. Όπως και με κάτι τι κακό. Επειδή, ωστόσο, γράφουμε λογοτεχνία είδους και άρα είναι πιθανό να μην έχουμε να κάνουμε πάντα με ανθρώπους, σκεφτείτε τη διαφοροποίηση σαν μία έξτρα παράμετρο στη φόρμουλά σας. Για παράδειγμα, ένας ξωτικοπρίγκιπας που προτιμάει τους πολεμιστές από τις πριγκίπισσες θα πρέπει να έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τους λοιπούς εκπροσώπους της φυλής του. Θα είναι γενναίος, όσο γενναίοι ή όσο δειλοί είναι οι υπόλοιποι, αν αυτό συνάδει με τα φυλετικά τους γνωρίσματα, θα είναι όσο ευφυής ή όσο ανόητος είναι και εκείνοι. Μία νεράιδα που προτιμά νεράιδες και όχι το Πίτερ Παν δεν πρέπει να διαφέρει σε πολλά από τις υπόλοιπες νεράιδες του λαού της. Δεν θα είναι πιο ταλαντούχα επειδή της αρέσουν άτομα του ίδιου φύλου. Δεν θα είναι λιγότερο αποδοτική στα ξόρκια της εξαιτίας αυτού. Η ετερότητα του προσώπου δεν το καθορίζει. Αν το καθορίζει, το καθορίζει στο πλαίσιο που το πρόσωπο πρέπει να συναναστρέφεται μία κοινωνία ενδεχομένως συντηρητική ή επικριτική, αλλιώς είναι εμμονή. Έχει να κάνει πάντα με το είδος της ιστορίας που θέλουμε να γράψουμε. · Ο ήρωας λοιπόν δεν πρέπει να προσδιορίζεται από τη σεξουαλικότητά του. Σκεφτείτε πόσο θα σας κούραζε να διαβάσετε για μια γυναίκα που το μόνο που την προσδιορίζει είναι το πόσο της αρέσουν οι άντρες, πόσο τους ποθεί, πώς τους κυνηγάει, τι κάνει μαζί τους και πόσο την επιθυμούν. Πρέπει να παραδεχτείτε πως ένα τέτοιο ανάγνωσμα θα ήταν εξαιρετικά βαρετό. Ομοίως, αν ο ήρωάς σας ανήκει στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα θα είναι βαρετός και κενός αν προσδιορίζεται μόνο από τα πρόσωπα που του αρέσουν και το πώς θα τα κερδίσει. Κανένα άρτιο πλάσμα δεν μπορεί να προσδιορίζεται μόνο από τη σεξουαλικότητά του. Ο άνθρωπος είναι εκατό διαφορετικά πράγματα. · Δοκιμάστε να γράψετε για έναν ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρα που δρα ως έρμαιο των πόθων του και μετά τον ίδιο χαρακτήρα δοκιμάστε να τον δείτε σε μία ιστορία όπου θα είναι κύριος του εαυτού του/της. Ο δεύτερος/η θα σας φανεί πολύ πιο ενδιαφέρων/ ούσα και ολοκληρωμένος/η. · Δοκιμάστε να γράψετε για έναν χαρακτήρα εκτός κοινότητας που είναι έρμαιο των παθών του και κατόπιν δοκιμάστε να τον δείτε σε μια ιστορία που θα είναι κύριος του εαυτού του. Κάντε τις συγκρίσεις σας και θα έχετε την απάντηση που ψάχνετε. · Κάθε πρόσωπο έχει σχέσεις, έχει αναμνήσεις, έχει δραστηριότητες που αγαπάει, δουλειές που μισεί, δράκους που πρέπει να σκοτώσει, χωροχρονικά παράδοξα που πρέπει να βάλει σε τάξη, φαντάσματα που πρέπει να ξορκίσει. Κάθε πρόσωπο μπορεί να έχει γονείς που τον καταλαβαίνουν ή του κάνουν τη ζωή δύσκολη. Κάθε πρόσωπο. Κάθε. Πρόσωπο. · Παρόμοιες αντιδράσεις έχουν όλοι οι στα παραπάνω ερεθίσματα. Πιθανώς ένα γκέι αγόρι να αντιδρούσε διαφορετικά σε περιπτώσεις επίθεσης Ορκ αλλά σκεφτείτε ότι τελικά, κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά σε κάθε περίπτωση. Επειδή κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, και κάθε άνθρωπος είναι άνθρωπος. · Αποφύγετε λοιπόν τα στερεότυπα που είναι συνδεδεμένα με συγκεκριμένες ομάδες. Είναι κακό, κακότεχνο, είναι επίσης τεμπέλικο από την πλευρά σας ως συγγραφέα. · Κανένας άντρας δεν έλκεται εξίσου από όλες τις γυναίκες όπως και καμία γυναίκα δεν έλκεται εξίσου από όλους τους άντρες. Ένα γκέι αγόρι ή ένα γκέι κορίτσι δεν έλκονται επίσης από όλους τους άντρες ή τις γυναίκες, αντίστοιχα, ούτε έχουν όλ@ στο μυαλό τους, διαρκώς, πώς θα πέσουν στο κρεβάτι. · Με απλά λόγια πλάστε ρεαλιστικό τον ήρωά σας. Κανείς δεν συμπαθεί μη ρεαλιστικούς χαρακτήρες, πάντως κανείς δεν ταυτίζεται με μη ρεαλιστικούς χαρακτήρες. Είναι μη ρεαλιστικό να προσδιορίζετε ένα πρόσωπο μόνο και μόνο από ένα στοιχείο της προσωπικότητάς του, να το υπερτονίζετε, και οπωσδήποτε είναι απολύτως κατακριτέο να το διακωμωδείτε σε μία περίπτωση σαν αυτή που εδώ μελετάμε. · Δώστε βάθος στους ΛΟΑΤΚΙ+ ήρωές σας όπως θα έπρεπε να δίνατε στον κάθε ήρωά σας. Είναι σαφές ότι ένας τέτοιος χαρακτήρας θα έχει άλλα αισθήματα ή απόψεις ή προσλαμβάνουσες, όπως κάποιος που έχει περάσει από πόλεμο έχει άλλα βιώματα, όπως κάποιος που νίκησε τον καρκίνο έχει άλλα βιώματα, όπως ένας φονιάς έχει άλλα βιώματα. Δεν κωφεύουμε σε αυτό. Ωστόσο προσπαθήστε να δώσετε βάθος και τρισδιάστατη απεικόνιση σε όσα συμβαίνουν στους ήρωές σας, οποιαδήποτε άλλη αντιμετώπιση θα ήταν εύκολη και φτηνή. Εξερευνήστε την πολυπλοκότητα του ήρωά σας σε πεδία πέρα από τις προτιμήσεις του. · Είναι καλό (βέβαια εσείς θα επιλέξετε) η ιστορία σας να μην έχει μόνο να κάνει με το πώς θα γίνει ένας τέτοιος άνθρωπος αποδεκτός. Το λέω γιατί γράφουμε λογοτεχνία είδους και πιθανότατα το κέντρο βάρους πρέπει να δοθεί σε άλλα κομμάτια. Αν γράφετε κοινωνικό μυθιστόρημα με ήρωες ΛΟΑΤΚΙ+ ίσως είναι διαφορετικό το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσετε. · Αν υποθέσουμε για παράδειγμα πως γράφετε μια ιστορία όπου οι περισσότεροι χαρακτήρες είναι ομοφυλόφιλοι και τούτο είναι κάτι κοινό, τότε προφανώς δεν πρέπει να ασχοληθείτε πρακτικά καθόλου με το πώς οι άνθρωποι αυτοί θα γίνουν αποδεκτοί. Μπορείτε να μη δώσετε σημασία σε αυτό το χαρακτηριστικό τους τουλάχιστον όχι περισσότερο από όσο θα τονίζατε ότι ένας ήρωάς σας έχει μαύρα μάτια σε αντίθεση με κάποιον που έχει πράσινα. · Έτσι λοιπόν, έχοντας τα παραπάνω υπόψη, μεγάλο ρόλο θα παίξει πλέον ο καμβάς σας. · Ιστορικό πλαίσιο. Κοινωνικό πλαίσιο. Τι είδους μυθιστόρημα γράφετε; Αποφασίστε και διαβάστε για να υποστηρίξετε την ιστορία σας με τρόπο φυσιολογικό και αποδεκτό – μέσα στο πλαίσιό της. · Όταν οι κανόνες γράφονται από τον συγγραφέα είναι σχετικά απλό. Μπορείτε να φτιάξετε μια κοινωνία που να αποδέχεται κάθε άνθρωπο ή όχι και να αποφασίσετε πώς θα χειριστείτε τον κάθε χαρακτήρα σας ανάλογα με το τι ισχύει στον κόσμο και στο ηθικό/θρησκευτικό πλαίσιο που έχετε επινοήσει. · Αν γράφετε μυθιστόρημα εποχής, από την άλλη, είναι επιβεβλημένο να μελετήσετε προηγούμενα το σχετικό πλαίσιο, την ιδεολογία/ ιδεοληψία και το υπόβαθρο γύρω από τέτοια ζητήματα, ακριβώς όπως δεν θα ξεκινούσατε να γράψετε μία ιστορία για έναν νέγρο στις φυτείες του Αμερικάνικου Νότου χωρίς να έχετε ιδέα για το πώς ζούσαν οι άνθρωποι τότε και τι αντιμετώπιζαν. Συμπεριφορές ανήκουστες και απαράδεκτες με τα σημερινά κριτήρια ήταν νόρμες με τα κριτήρια μιας άλλης εποχής. Αν γράφετε εναλλακτική ιστορία, τότε και πάλι, με κάποιους βέβαια περιορισμούς, οι κανόνες γράφονται σε μεγάλο βαθμό από εσάς. Απλώς προσέξετε το σημείο καμπής όπου η ροή τη ιστορίας θα διαχωριστεί από τον γνωστό ιστορικό κορμό και θα πάρει το δρόμο που θα διαλέξετε. Η αιτιολόγηση της «διαφορετικής επιλογής» είναι ένα ζήτημα στα έργα εναλλακτικής ιστορίας: Γιατί νίκησε ο Χίτλερ; Γιατί πάτησαν πρώτοι οι Ρώσοι το φεγγάρι; Γιατί το θέατρο που επηρέασε τον δυτικό πολιτισμό είναι το Καμπούκι και όχι η αττική τραγωδία; Γιατί οι αφρικανοί πλούτισαν από το δουλεμπόριο ευρωπαίων; Γιατί η Ευρώπη είναι παγανιστική και όχι χριστιανική; Γιατί η Πόλη δεν έπεσε το 1453; - καθώς όμως και η αδιάλειπτη πιστότητα στο νήμα που έχετε επιλέξει να ακολουθήσετε. · Αν μιλάμε για εφηβικό μυθιστόρημα σύγχρονο, φροντίστε να κρατήσετε ισορροπίες. Στη σύγχρονη εποχή υπάρχει ποικιλία γούστων καθώς και ευρεία γκάμα αντιδράσεων. Ένα ομόφυλο άτομο μπορεί να είναι αγαπητό μέχρι να αποκαλύψει την ταυτότητά του, ένα ομόφυλό άτομο μπορεί να είναι αγαπητό εξαιτίας μόνον της ταυτότητάς του. Μπορεί να μην είναι βέβαιο για την ταυτότητά του, μπορεί να φτιάξετε μια ιστορία όπου αυτό το μυστήριο να μην ξεδιαλύνει μέχρι το τέλος. Μπορεί η εξέλιξη του χαρακτήρα να είναι αντίστροφη από το αναμενόμενο: ένα αγόρι πιστεύει πως είναι γκέι και το ζήτημά του είναι η αποδοχή, ώσπου ερωτεύεται ένα κορίτσι. Παύει να είναι γκέι ή όχι, ή μήπως δεν ήταν ποτέ; Μπορεί ένα άτομο να γίνει αποδεκτό αρχικά αλλά να το απορρίψουν αργότερα, ακόμη και οι ίδιοι άνθρωποι. Γενικά υπάρχει ρευστότητα που μπορεί να εξαρτάται από συνθήκες όπως αισθήματα της στιγμής, συμφέροντα, εφηβικές/νεανικές/φοιτητικές συμμαχίες, ερωτικές αντιζηλίες κ.λπ.. Όλα αυτά μπορεί να υπάρχουν παράλληλα και θα πρέπει να εξισορροπηθούν. Μην ξεχνάτε, μιλάμε για νέους ανθρώπους, άρα όλες οι συμπεριφορές είναι υπό διαμόρφωση. · Αν διαχειριστείτε το θέμα του bullying, φροντίστε να είστε ηθικοί. Δηλαδή, μην γίνεστε επικριτικοί ή, ακόμη χειρότερα, εκδικητικοί. Μην γράψετε ιστορίες όπου «επίτηδες» η μοίρα ή κάποιο πρόσωπο θα «σπάσει τα μούτρα» των νταήδων. Στο εφηβικό μυθιστόρημα οφείλουμε να είμαστε ηθικοί, αλλά όχι να ηθικολογούμε. Ο νταής δεν έχει καλό τέλος αλλά δεν είναι δουλειά του ήρωά σας να τον λούσει βενζίνη και του πετάξει ένα αναμμένο σπίρτο. Δώστε φωνή, αν μπορέσετε, στον νταή σας, ειδικά αν γράφετε εφηβικό μυθιστόρημα. Τι τον έκανε όπως είναι; Είναι και εκείνος καταπιεσμένος, κακοποιημένος, κρύβει πράγματα από γονείς ή μήπως δεν είχε γονείς ποτέ; Στο νεανικό μυθιστόρημα ειδικά είναι βασικό να μην είμαστε απόλυτοι και δογματικοί. Θα δώσετε άλλο βάθος στον κακό σας ήρωα φωτίζοντας τις δικές του κρυφές και ενδεχομένως ευαίσθητες πλευρές. Να θυμάστε ότι ο κακοποιητής του σήμερα είναι ο κακοποιημένος του χτες, οι τύραννοι γεννούν τυράννους και ούτω καθ’ εξής. Αν, από την άλλη, έχετε ένα σκληροτράχηλο νταή σε sword and sorcery περιβάλλον, είναι πιθανό η διευθέτηση αυτών των ισορροπιών να μην αποτελεί προτεραιότητα. Edited April 24 by Ιρμάντα 4 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 24 Share Posted April 24 Πολύ ωραίο post και συμφωνώ. Οι συγγραφείς του 21ου αιώνα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τους την εποχή στην οποία ζούνε και δημιουργούν, αναδεικνύοντας τις θετικές προόδους σε σχέση με το παρελθόν. Προσωπικά αν χρησιμοποιούσα ΛΟΑΤΚΙ+ χαρακτήρα θα ήταν μόνο σε ιστορία που την είχα ήδη σκεφτεί, εννοώ δεν θα έφτιαχνα ιστορία αποκλειστικά για ΛΟΑΤΚΙ+ ή οποιαδήποτε και να το δω σαν αγγαρεία να "πρέπει" να χώσω κάπου εκεί μέσα έναν μαύρο ή ΛΟΑΤΚΙ+ ή υπέρβαρο ή οτιδήποτε απλά για να δείξω την στήριξή και αληλεγγυή μου υπέρ των ατόμων αυτών. Δηλαδή θα έβαζα χαρακτήρα τέτοιο συνειδητά και όχι όπως οι σειρές του Netflix που προφανώς έχουν κάποια συγκεκριμένη Woke ατζέντα. Το ΛΟΑΤΚΙ+ υπάρχει "out of the closet" από τέλη '70s - αρχές '80s, πολύ πριν το Woke κίνημα, το Netflix και την κάθε δήθεν προοδευτική Αμερικανιά ("δήθεν" επειδή προφανώς και το κάνουν για να τις βλέπουν τις σειρές τους άτομα που είναι ΛΟΑΤΚΙ+ ή allies (υπέρμαχοι) οπότε έξτρα χρήματα, οι διευθυντές και μεγαλομέτοχοι του Netflix χεστήκανε για προοδευτισμό, τα έσοδα κοιτάνε) ή να το θέσω διαφορετικά: δεν έχει ανάγκη το Netflix η ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, το ανάποδο ίσως. Πρώτα σε αποδέχεται η κοινωνία και μετά γίνεσαι στερεότυπο/κλισέ σε μία σειρά απλά για να σε βλέπει κόσμος και να χαίρεσαι που υπάρχεις ως χαρακτήρας σειράς, εσύ ο ομοφυλόφιλος, ο μαύρος, ο Άραβας, ο άθεος, κτλπ, κάτι που ποτέ δε γινόταν στις.προηγούμενες δεκαετίες και άλλαξε με τα Woke, το BLM, το social justice warrior, και το #metoo (φεμινιστικό) κινήματα. Δεν θα ήθελα να δω έναν κόσμο όπου όλοι γράφουν ιστορίες για λεσβίες ή γκέι και αναφέρονται σε αυτούς/ες απλά για πωλήσεις των βιβλίων τους, οι παραγωγοί του Χόλλυγουντ ας είναι οπορτουνιστές, τόσα μπορούν και τόσα κάνουν, οι συγγραφείς (και γενικά άνθρωποι της τέχνης που υμνούν την τέχνη ως τέχνη και όχι ως κέρδος ή φήμη) πρέπει να είναι υπεράνω αυτής της "σωστής" κονσερβοποίησης μίας ιδέας απλά επειδή είναι στη μόδα τελευταία. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 25 Share Posted April 25 (edited) On 4/24/2025 at 5:45 PM, Thodoris said: μέσα έναν μαύρο ή ΛΟΑΤΚΙ+ ή υπέρβαρο ή οτιδήποτε Δεν ήξερα ότι οι υπέρβαροι είναι ομάδα που υφίσταται διακρίσεις! Edited April 25 by WILLIAM 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 25 Share Posted April 25 53 minutes ago, WILLIAM said: Δεν ήξερα ότι οι υπέρβαροι είναι ομάδα που υφίσταται διακρίσεις! Ανήκουν στους "διαφορετικούς" Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Δεν κατάλαβα ποτέ κάτι τέτοιο να σου πω. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 26 Author Share Posted April 26 52 minutes ago, WILLIAM said: Δεν κατάλαβα ποτέ κάτι τέτοιο να σου πω. Είναι στο όριο της συμπερίληψης. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 26 Share Posted April 26 6 hours ago, WILLIAM said: Δεν κατάλαβα ποτέ κάτι τέτοιο να σου πω. Όταν λέω διακρίσεις εννοώ στην αληθινή ζωή, όχι ότι έγραφαν μειωτικά για αυτούς συγγραφείς (που όμως σίγουρα κάποιοι/ες το έκαναν στον προηγούμενο αιώνα). Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Για την πραγματική ζωή λέω και εγώ. Το ότι οι θέσεις των αεροπλάνων είναι για πιο μαζεμένους και πιο κοντούς, είναι θέμα περισσότερων θέσεων στο αεροπλάνο δεν είναι θέμα διακρίσεων και μέχρι τώρα δεν μου έχουν απαγορέψει την είσοδο πουθενά. Ε τώρα κάτι βλέμματα υποτιμητικά απο μερικούς κομψευόμενους δεν τα μετρώ, αν το πάρουμε έτσι έχουμε και διακρίσεις κατά των κοντών, των καραφλών, των μαλλιάδων και πάει λέγοντας. 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 26 Share Posted April 26 Έχεις ένα point @WILLIAM απλά όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα σίγουρα υφίσταται μερικές αντιμετωπίσεις διαφορετικές σε σχέση με τους μη-υπέρβαρους, από μερικούς ανθρώπους βέβαια, όχι την πλειοψηφία της κοινωνίας. Παίζει ρόλο και που μένει κανείς όμως επειδή στα μικρά χωριά π.χ. τους κοιτάνε ακόμα όπως τουε κοιτούσαν 40-50 χρόνια πριν.. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Ναι, ναι, ξέρω από μικρά χωριά. Με κοιτάνε λοξά πολλές φορές! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 26 Share Posted April 26 (edited) 8 minutes ago, WILLIAM said: Ναι, ναι, ξέρω από μικρά χωριά. Με κοιτάνε λοξά πολλές φορές! Απλά τα κοιτάγματα μένουν κοιτάγματα χωρίς να ειπωθούν σε λέξεις, πριν μερικές δεκαετίες θα άκουγες καμιά γιαγιά να σε κοιτάει και να μουρμουρίζει κάτι σε "κρίμα το παιδί, μια χαρά είναι αλλά έχει παραπάνω κιλά, ποια θα τον παντρευτεί;". Πλέον δεν το κάνουν τόσο δημόσια όμως στα σπίτια τους υποθάλπτουν νέες γενιές μισαλλόδοξων ανθρώπων. Ακόμα και το να μην δέχονται τα παιδιά να κάνουν παρέα ή να μη παίζουν μπάλα με κάποιο υπέρβαρο παιδί, έχει μέσα τον ίδιο σπόρο νοοτροπίας που άλλοι φύτεψαν. Edited April 26 by Thodoris Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Ε αυτό δεν το λένε πια γιατί κοντεύω τα 50! Ναι, η νοοτροπία εκεί πάει στο ότι ξεφεύγει από τη νόρμα. Κιλά, ντύσιμο, στυλ, συμπεριφορά όλα περνάνει από το μικροσκόπιο και από το στόμα τους! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 26 Share Posted April 26 11 minutes ago, WILLIAM said: Ε αυτό δεν το λένε πια γιατί κοντεύω τα 50! Ναι, η νοοτροπία εκεί πάει στο ότι ξεφεύγει από τη νόρμα. Κιλά, ντύσιμο, στυλ, συμπεριφορά όλα περνάνει από το μικροσκόπιο και από το στόμα τους! Το θέμα δεν είναι ότι ξεφεύγει μόνο στα μικρά χωριά αλλά αναπαράγεται επειδή αν σκεφτείς πως στα πανεπιστήμια ένα μεγάλο μέροε φοιτητών έρχεται από την επαρχία, μεγάλωσαν με αυτή την νοοτροπία και δεν αποβάλεις κάτι τέτοιο εύκολα αν μεγάωσες με αυτό. Δεν το λένε σε στυλ "δεν θέλω να κάνω παρέα μαζί σου επειδή είσαι" -αυτό ή το άλλο- , όμως όλοι είναι κλίκες με άτομα που έχουν τις ίδιες ιδέες και ανατροφή. Σέβονται (ή μάλλον φοβούνται) την πιο αποδεκτή/προχωρημένη κοινωνία των μεγαλουπόλεων για όσο καιρό ζουν και αλληλεπιδρούν με αυτούς και μετά επιστρέφουν στα χωριά τους ή μετακομίζουν σε άλλες περιοχές και εκεί δεν χρειάζεται να υποκρίνονται άλλο. Δυστυχώς μάθαμε σαν κοινωνία να βάζουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι αντί να τα αντιμετωπίζουμε, π.χ. κλασικό παράδειγμα που όλοι αυτοί οι φοιτητές το παίζουν προχωρημένοι και ανοιχτόμυαλοι στις φοιτητικές λέσχες πανεπιστημίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και όταν πηγαίνουν το Πάσχα στα χωριά τους (ή το καλοκαίρι ή γενικά όποτε έχουν ελεύθερες μερικές μέρες) μιλάνε συγκαταβατικά με κάτι θείους για πράματα τα οποία υποτίθεται είναι ενάντια (όσο είναι στα πανεπιστήμια) επειδή στα χωριά δεν χρειάζεται να ανησυχούν για την αποδοκιμασία άλλων φοιτητών ή τι εντύπωση θα δώσουν. Ποτέ δεν θα εναντιωθούν ή διαφωνήσουν με κάποιον ηλικιωμένο με άλλες αντιλήψεις επειδή θέλουν να τα έχουν καλά μαζί τους όμως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη δεν θα αναφερθούν σε αυτά, θα δείξουν άλλο πρόσωπο, και κάπως έτσι οι κοινωνίες στα μικρά χωριά (και στα μεγάλα απλά όχι στον ίδιο βαθμό) ίσως να μην αλλάξουν και ποτέ. Γενικά η αλλαγή έρχεται μόνο όταν θέλει κάποιος να την αποδεχτεί, δεν μπορείς να του την επιβάλλεις με το ζόρι επειδή θα συναντήσεις άμυνες και είναι λογικό. Στα μικρά χωριά ζουν κυρίως ηλικιωμένοι που σε μερικές δεκαετίες θα καταντήσουν όλα σαν πόλεις-φαντάσματα καθώς οι νέοι φεύγουν στις μεγάλες πόλεις και δεν ανανεώνεται ο πληθυσμός, δημογραφικό πρόβλημα που προβληματίζει εδώ και χρόνια τους κοινωνιολόγους. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 26 Share Posted April 26 (edited) 5 minutes ago, Thodoris said: μιλάνε συγκαταβατικά με κάτι θείους για πράματα τα οποία υποτίθεται είναι ενάντια (όσο είναι στα πανεπιστήμια) επειδή στα χωριά δεν χρειάζεται να ανησυχούν για την αποδοκιμασία άλλων φοιτητών ή τι εντύπωση θα δώσουν. Π.χ. ρατσιστικά σχόλια για μετανάστες και αλλοδαπούς που στα χωριά τα συζητάνε καθημερινά πίνοντας τον καφέ τους και που στις μεγάλεις πόλεις αν τα πουν θα τους πουν ρατσιστές και εθνικιστές. Χάνεται η ταυτότητά τους με αυτόν τον τρόπο, μπερδεύονται και οι ίδιοι αφού μεγάλωσαν από τη μία σε ρατσιστική και ομοφοβική κουτσομπολίστικη κοινωνία και από την άλλη ζουν σε μεγάλες πόλεις που η πλειοψηφία καταδικάζει τέτοιες νοοτροπίες. Νομίζω οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν αρκετά τους εαυτούς τους ώστε να σου απαντήσουν ξεκάθαρα "ποιος είμαι και τι πιστεύω" , αν πρώτα δεν ξέρουν για σένα αν είσαι της Α ή της Β νοοτροπίας ώστε ό,τι πουν να εναρμονίζεται με τα δικά σου πιστεύω για να τα πάτε καλά. Γι' αυτό και οι απαντήσεις/απόψεις τους είναι γενικές και αόριστες, αν τους ρωτήσεις κάτι συγκεκριμένο θα πουν "ναι μεν.... αλλά...όμως πρέπει να λογαριάσω και το ότι..." γενικά θα συζητάς μαζί τους ώρες και δεν θα καταλήξεις σε κάποιο συμπέρασμα. Είναι αυτό που είχα διαβάσει κάπου στο Reddit σε ένα σχόλιο που έλεγε (δε θυμάμαι ακριβώς, πέρασαν χρόνια, στο περίπου θα πω) "οι Έλληνες είναι με το ένα πόδι στη νοοτροπία του 1950, των ελληνικών τανιών με Βουγιουκλάκη και Παπαμιχαήλ, στα πανηγύρια και στις φάρμες/αγροτικές-γεωργικές δουλειές και με το άλλο πόδι στα smartphones, στις Αμερικάνικες μουσικές και ταινίες και στην παγκοσμιοποίηση". Δηλαδή διχασμός να το πω απλά. Edited April 26 by Thodoris Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Καλά ο διχασμός είναι το εθνικό μας σπορ από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μέχρι να πάψουμε να υπάρχουμε μη σου πω. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Guest Posted April 26 Share Posted April 26 9 minutes ago, WILLIAM said: Καλά ο διχασμός είναι το εθνικό μας σπορ από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μέχρι να πάψουμε να υπάρχουμε μη σου πω. Δυστυχώς... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
KELAINO Posted April 26 Share Posted April 26 Θα έλεγα ότι ο καλύτερος τρόπος να κάνεις καλή συμπερίληψη είναι να έχεις τις ανάλογες προσλαμβάνουσες. Ουκ γαρ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Να γνωρίζεις άτομα από τις ομάδες που θέλεις να συμπεριλάβεις, να παρακολουθείς στα σόσιαλ, να διαβάζεις βιβλία από αυτά για αυτά κλπ. Η ανθρωπότητα είναι υπέροχα πολυποίκιλη. Είναι κρίμα να βλέπουμε συνέχεια μόνο ένα μικροσκοπικό κομμάτι της. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Αρκεί να μην είναι βεβιασμένο ή βάσει πολιτικής. Δηλαδή αν η πλοκή σου χρειάζεται να έχεις μια λεσβία, έναν γκέι ή έναν μαύρο ή ό,τι άλλο έχει καλώς αλλά να το κάνεις για λόγους δημοσιότητας και προβολής, το βρίσκω αισχρό. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
KELAINO Posted April 26 Share Posted April 26 Ναι, δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβω γιατί η λεσβία πρέπει να υπάρχει μόνο αν η πλοκή το χρειάζεται. Έχεις ας πούμε έναν τριτοτέταρτο ρόλο, μια ξερωγώ περιπτερού. Έχεις τον ήρωά σου στο περίπτερο και αγοράζει κάτι πολύ σημαντικό για το πλοτ, τσίχλες για να τις μασήσει και να βουλώσει το φράγμα, φερ' ειπείν. Εκεί που πάει να τον δώσει τις τσίχλες, η αγωνία κορυφώνεται, ξαφνικά την παίρνει τηλέφωνο ο γκόμενος, ξεχνάει τον ήρωά μας, ξεχνάει και τις τσίχλες και το φράγμα, και απαντάει και αρχίζει τα σορόπια. Αυτό ήταν. Θα πεθάνουμε όλοι. Τώρα. Αν πάρει τηλ γκόμενα αντί για γκόμενος, δεν σε κοστίζει κυριολεκτικά τίποτα. Δεν το χρειάζεται η πλοκή. Δεν χρειάζεται ούτε στρέητ περιπτερού όμως. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα ερωτικό τηλεφώνημα και έναν συγγραφέα που ξέρει ότι λεσβία και περιπτερού δεν είναι έννοιες αλληλοαποκλειόμενες. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Αν το τηλεφώνημα χρειάζεται, ας είναι από γκόμενα στην περιπτερού. Αλλά το θέμα είναι να βάζεις κάτι σε μια ιστορία γιατί το χρειάζεται και όχι για να εξυπηρετήσεις ένα μάρκετινγκ ή μια ατζέντα. Αυτό θέλω να πω. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
KELAINO Posted April 26 Share Posted April 26 Όπως ας πούμε όλα αυτά τα τρισεκατομμύρια ρομάντζα που έχουμε δει σε αμέτρητες ταινίες και βιβλία, με τον ήρωα να κάνει κονέ με μια τύπισσα επειδή έτσι, ας πούμε. Επειδή τι ήρωας θα ήταν αν δεν κατέληγε με μια εκπάγλου καλλονής. Που πρέπει να τη σώσει κιόλας μερικές φορές. Ξέρεις, όλα αυτά που πάνε ύπουλα να μας περάσουν την στρέητ ατζέντα. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
WILLIAM Posted April 26 Share Posted April 26 Α αυτό θέλεουν να περάσουν; Και εγώ έλεγα ότι ήταν ένα ύπουλο μήνυμα ότι ο ήρωας δεν είναι ήρωας αν είναι μόνος του χωρίς να έχει και κορίτσι που βέβαια πρέπει να βγαίνει από την ιστορία ανέγγικτη και κούκλα σαν να βγήκε μόλις από σπα. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
KELAINO Posted April 27 Share Posted April 27 (edited) Βεβαίως. Στην πραγματική ζωή, ένας τυπάς μπορεί να έχει κορίτσι ή να έχει αγόρι, και να είναι απλά μια σχέση, εντελώς ανατζέντιαστη. Στα μήντια όμως, ο ήρωας μπορεί να έχει αγόρι ΜΟΝΟ ΕΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ βρισκόμαστε στο όρος Μπρόκμπακ και το ότι ο ήρωας έχει αγόρι είναι η ιστορία. Όταν ο ήρωας εισβάλλει στο άνδρο του ήβολ όβερλορντ, αυτό που πρέπει να τον καψουρευτεί και να τον βοηθήσει να τη σκαπουλάρει με το μαλλί στην τρίχα είναι η κόρη του ήβολ όβερλορντ. Αν είναι γιος, τότε ξαφνικά έχουμε ατζέντα και την κατάρρευση του Δυτικού Πολιτισμού. Αυτό εμένα με φαίνεται παράλογο. Γιά θα είναι και τα δύο ατζέντα γιά κανένα. Και τα δύο, λέω εγώ. Γιατί όχι. ETA: Ξεφύγαμε όμως, έχω την εντύπωση. Το θέμα μας είναι πώς θα γράφουμε λοατκι+ χαρακτήρες, όχι αν. Edited April 27 by KELAINO 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Ιρμάντα Posted April 27 Author Share Posted April 27 13 minutes ago, KELAINO said: ETA: Ξεφύγαμε όμως, έχω την εντύπωση. Το θέμα μας είναι πώς θα γράφουμε λοατκι+ χαρακτήρες, όχι αν. Ο,τι ήμουν έτοιμη να το επισημάνω. Περί ατζέντας είναι τεράστια συζήτηση, όχι για το παρόν ποστ. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.