Βελούδινη μοναξιά

[Guest]

Όνομα Συγγραφέα: Soulgazer
Είδος ποιήματος: Drama
Αριθμός Στίχων: 12

 

Βελούδινη μοναξιά.

Η μονοτονία πλησιάζει απειλητικά.

Τα μάτια σου κοράκια.

Στον καθρέφτη αρνητικό φωτογραφίας.

Η αλμύρα του μυαλού, σε θάλασσες κρυφές αρμενίζει.

Η αισιοδοξία συρρικνώθηκε, μαράζωσε, αποδήμησε.

Ευχάριστη θλίψη της αποδοχής της επανάληψης.

Όλα καταλήγουν κάπου ή όλα καταλήγουν στο πουθενά; 

Το ενδιάμεσο με φοβίζει, οι σκιές ανάμεσα στις ηλιαχτίδες.

Ευχάριστες καμπάνες θα ηχήσουν αναγγέλοντας γάμους και βαφτήσια.

Δυσάρεστες καμπάνες θα ηχήσουν αναγγέλοντας θανάτους και κηδείες.

Το δικό μου καμπανάκι είναι στο αθόρυβο, κάθε μέρα γεννιέμαι και πεθαίνω.