Jump to content

Captain's Log


Nienna

Recommended Posts

Captain's Log

 

I

 

My lips are dry,

I feel as if I kissed a desert

- as if I kept taking sand in

with every breath...

 

Bitter is the taste

every time I try to wet them

- bitter is the taste of your impossible;

oh, fearful - am I not? - of the bitter end...

I stand.

 

Flickering inside you,

the flame, the trust, the glory, almost lost

- fighting inside you the void and the miracle;

join me, join me where music lies...

 

Trembling; the strength,

this almost now forgotten, the reason, the cause

- the explosion, us, the wor(l)ds in between;

oh, those between thought and feeling.

You know.

 

 

 

II

 

Many a soul

- yes a soul, I do possess one...

Many a soul I trust with this secret

- though it is not a common one

 

...it has a common source.

 

Somewhere close to us

- where other lights shine; it is enough...

Somewhere close to us

- he's thinking what she's thinking

 

...they are like us, but not.

 

I saw flowers, I did

- hidden behind your high walls...

I saw the lost clarity

- I turned them into glass you see

 

...oh and they will be shattered.

 

-----

 

 

Χτες το βράδυ. (13-08-2005)

Ενώ κοιμόσουν...

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

Ahoi captain, lower the cannons I have to go for repairs.

You win this round ... this round.

Link to comment
Share on other sites

Εμένα αυτά τα ποιημάτα μου κάνουν απίστευτα ερωτικά και λάγνα...

Βγάζουν έντονη πείνα για επαφή χωρίς όρια και φραγμούς.

Μου βγάζουν ανάγκη (και μαζί απαίτηση) για μεγάλη, πολλή μεγάλη ελευθερία, για ακόρεστη δίψα μεγάλου έρωτα, ηδονή και γενικά για ένα υποβόσκον αίσθημα του να ρουφήξεις την ζωή και όλα όσα περιέχει αυτή στο μέγιστο βαθμό.

Εχουν και κάτι μελαγχολικό, μα δεν είναι πεσιμιστικό. Είναι αυτό το ρομαντικό συναίσθημα του ανικανοποίητου, που σου αφήνει αυτό το περιθώριο της ανάγκης να γράφεις για να το καλύψεις και παρόλο που ξέρεις ποτέ δεν θα το καταφέρεις, ποτέ δεν σταματάς...

Μου άρεσαν, τα βρήκα παθιάρικα και δεν υπάρχει κάτι πιο έντονο που να αξίζει περισσότερο απο το πάθος, να αφιερωθεί η ποίηση...

 

Ελπίζω να μην είμαι μόνο εντελώς εκτός τόπου και χρόνου και με μουτζώνετε για τα εντελώς άσχετα που έγραψα...

Edited by laas7
Link to comment
Share on other sites

Ω δεν είσαι καθόλου εκτός χρόνου. Αυτό είναι τα ποιήματα τούτα κατά βάσην... Ο πόνος του (σχεδόν;) ανέφικτου, η επιθυμία να πάρεις κάποιον μαζί σου στον κόσμο σου...

 

Σ'ευχαριστώ για τα σχόλιά σου, πραγματικά μετρούν για μένα. Από τη στιγμή που δημοσιεύω κάποιο ποίημά μου αυτό παίρνει και επικοινωνιακό ρόλο. Θέλω να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο...

Link to comment
Share on other sites

Καλά δεν ξέρω αν πρέπει να με θεωρείτε φυσιολογικό εξωτερικό κόσμο... :p αλλά το παίρνω σαν κοπλιμέντο! Χε χε χε

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Ι. Η εικόνα της ερήμου, τα χείλη που τη φιλούν, η νέκρα που αφήνει, είναι στιγμές εμπνευσης. Το υπόλοιπο ποιήμα, χωρίς να λάμπει όσο οι δύο πρώτες στροφές, το συμπληρώνει αρμονικά.

 

ΙΙ. Δεν είναι το καλύτερο ποιήμα σου σίγουρα. Είναι όμως αρκετά καλό, ειδικά ο διάλογος που γίνεται, καθώς και ο τελευταίος στίχος- ανώμαλη προσγείωση σε ένα μεφιστοφελικό πεσιμιστικό σχόλιο.

Link to comment
Share on other sites

"When I hold you, I hold the wind in my hand

when I touch you, it feels like pieces of sand

when I kiss you, I kiss the slow drying blood

but when I love you, I love like it will never stop"

---Haujobb

 

Θα σε πείραζε κάποτε να μελοποιήσω αυτό το ποίημα; Από την αρχή δεν μου έβγαλε σε ποίημα - μου έδωσε την εντύπωση τραγουδιού.

Link to comment
Share on other sites

Φυσικά και να το μελοποιήσεις, αρκεί να δω το αποτέλεσμα. Θα τα πούμε και στη συνάντηση αναλυτικά. :) Οι στίχοι που παραθέτεις είναι... πολύ κοντά, αν όχι πάνω. Έπιασες το vibe.

Link to comment
Share on other sites

Οκ... θα το κρατήσω τότε να το θυμηθώ... Φυσικά και θα δεις το αποτέλεσμα.

 

Παρεμπιπτόντως, το κομμάτι από το οποίο πήρα τους στίχους είναι το Slide

Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Άκουσα το Storm Elves, την μελοποίηση.

 

Σας ευχαριστώ, και σένα και τη Χριστίνα!!!!! :wub: Σας αγαπώ! Με κάνατε να νοιώσω πως το ποίημα δεν είναι δικό μου, να το ακούσω σαν ξένο, σαν όχι εντός μου! Με κάνατε να μου αρέσει όπως μου αρέσουν δημιουργίες άλλων! Χίλια ευχαριστώ!!!! :D

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..