Έζησα περιστατικό που θύμιζε λίγο time travel paradox πριν από χρόνια σε πτήση σε Βραζιλία και το αποτύπωσα σε Μονόπρακτο

[Takis]

Θεατρικό έργο Ο Ταξιδιώτης που έφτασε πριν απο την πτηση του.doc

Edited December 30, 2025 by Takis
υπόδειξη της συντονίστριας

[Cyrano]

Η πραγματική ιστορία που παραθέτεις μετά το μονόπρακτο είναι που είχε πλάκα κι ενδιαφέρον - θεωρώ ότι θα μπορούσες να την αναπτύξεις σε ένα διήγημα/προσωπική-αφήγηση (στυλ autofiction) και στέκεται μια χαρά και με τις λεπτομερειές της όπως τις παραθέτεις, δίχως να χρειάζεται να πειράξεις και πολλά.

    Για τα τυπικά λογοτεχνικά τώρα: το μονόπρακτό σου, δεν είναι μονόπρακτο, είναι ταινία μικρού μήκους. Γιατί; Επειδή είναι δίλεπτης διάρκειας, και στο θέατρο δε μπορείς ν' αλλάζεις σκηνικά ανά τριάντα δευτερόλεπτα. Δεν είναι κακό σαν ατμόσφαιρα (μια χαρά πουλάει τρελίτσα/μυστήριο/παράδοξο), αλλά αυτού του είδους η ατμόσφαιρα χρειάζεται χρόνο για να την πάρει σοβαρά ο θεατής.

    Αν θέλεις όντως να γράψεις την ιστορία σε μορφή θεατρική ή κινηματογραφική, τότε χρειάζεται ανάπτυξη. Όπου οι λεπτομέρειες που παραθέτεις όσον αφορά το νομικό πλαίσιο, θ' αποκαλύπτονται σιγά σιγά. Σα να ξεκινάς από Ιονέσκο δηλαδή ("μα τι παλαβά πράγματα συμβαίνουν εδώ!") και σταδιακά ν' αποκαλύπτεται στο θεατή ότι το σύστημα είναι κατά βάση Καφκικό (γραφειοκρατία, μυστικά και ψέματα).