To Love Eternal

[Nienna]

Το Love Eternal

 

We have learnt to make the most

impressive beginnings...

We have learnt to continue dancing

through the endless music,

in the most graceful, noble ways...

We can tango,

and make the floor shiver

with pleasure... passion.

We can make mirrors cry for romance

as we walk...

Our implications never disturb the flowing

water - not even once!

[Directors acting we are - indeed -

architects working together in the same

masterpiece, yet trying to compete...]

 

I will be teaching you...

You will know - and forget the one you thought

as your teacher...

I will be yours, as you desire,

yours to command·

always, and never, conquered...

Perfection hurts,

and we lust for this pain...

Every single thing has its rightful place.

I will fight for my throne

in your castle...

[and I hope that you will fight

yourself, for this locked office of yours...]

 

Let us now learn

how to give great endings

to our small, perfect-seeming

chapters

of life eternal;

 

for we need to bear its greatness...

We need to honour the

greatest mystery of all.

To Love Eternal.

 

-----

 

Μετά απο παράκληση του Dain φτάνει στα μάτια σας αυτό το ποίημα, γραμμένο το 2003, αλλά πάντα επίκαιρο.

Edited June 22, 2006 by Nienna

[LordCeleborn]

*tear falls* you cannot be more revealing than this ...

Thank you for everything.

[tec-goblin]

ΥΠΕΡΟΧΟ!! Η αισιοδοξία, η δύναμη με την οποία με γεμίζει είναι συγκρίσιμες με ενός perpetual, ενός arena (No creed on earth can replace or provide/ in my darkest hour, the comfort I'd feel/ leading me to see I can be more than I expect of me). Με κατάλληλη μουσική (άκουγα 2raumwohnung) μπορεί μέσα σε ένα λεπτό να σβήσει πολύ πόνο, να δώσει δύναμη ώστε να προχωρήσουμε στη ζωή.

 

Σ'ευχαριστώ.

[Nienna]

Σας ευχαριστώ και τους δύο... πάρα πολύ. Χαίρομαι που το ποίημα αυτό έχει κάτι να πει σε αρκετό κόσμο, μιας και το θεωρώ πραγματικά διαχρονικό. Όπως είπε και ο Dain, η πρώτη παρένθεση αναφέρεται σε κάθε πραγματική ερωτική σχέση...

[Oberon]

Όταν διάβασα αυτό το ποίημα στο σπίτι του Celeborn και της Nienna στη Θεσσαλονίκη ένα πρωί πριν μέρες, ξαφνικά δάκρυσα. Και μετά με κατέκλυσε ένα παράξενο συναίσθημα, συγκίνηση, και ειδικά όταν διάβασα τους στίχους

 

Let us now learn

how to give great endings

to our small, perfect-seeming

chapters...

of life eternal;

 

άρχισα να κλαίω και βγήκα στο μπαλκόνι. Δεν ξέρω γιατί ένιωσα έτσι πράγμα που δε μου έχει ξανασυμβεί με ποίημα ποτέ μου. Ούτε μπορώ να πω τι ακριβώς ήταν αυτή η συγκίνηση εκτός οτι άγγιξε κάποια πολύ βαθεία χορδή μου.

 

Και υποθέτω πως αυτό τα λέει όλα.......

[Nienna]

Κι εμένα με συγκινεί τόσο πολύ να συγκινούνται αξιόλογοι άνθρωποι σαν εσένα με αυτά που γράφω... Σ' ευχαριστώ!!

Edited September 5, 2005 by Nienna

[Balidor]

Πραγματικό...

 

Λες και εβλεπα 2 φιγουρες (στο πρωτο μερος) να χορευουν !!!

 

[Directors acting we are - indeed -

architects working together in the same

masterpiece, yet trying to compete...]

 

Απιστευτο και μεγαλη αληθεια ... καταπληκτικη η σκεψη σου ...

a masterpiece , indeed !!!

[Nienna]

Αχού!

Σ' ευχαριστώ!

Τελευταία προσέχει ο κόσμος όσα γράφω!

 

[Balidor]

Γιατι καλε...

παντα ετσι δεν ημασταν;;;

 

απο οτι εχω καταλαβει.. οτι λεμε το ενοουμε ....

 

νταξη;;;

 

και μην ξαναγραψεις τοσο χαλια ποιηματα.. προσπαθησε να βελτιωθεις... τς τς τς τς !!!

[Isis]

Δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο! Απορώ πώς το σκέφτηκες!

Είναι ενα υπέροχα αισθαντικό και ταυτόχρονα σκληρά ρεαλιστικό ποίημα!

Είναι ένα μικρό αριστούργημα...

[Nienna]

Είναι που ακροβατώ ανάμεσα σε αυτά τα δύο, Ίσιδα. Γνωρίζω. Κι επιλέγω να ζω την επόμενη μέρα σαν να μην γνώριζα... Θέλει περισσότερο κόπο, αποφέρει όμως περισσότερους καρπούς. Νομίζω...

 

Σ'ευχαριστώ για το σχόλιό σου.