Jump to content

Βάρβαρος


Nihilio

Recommended Posts

Είναι σα νήματα οι αμφιβολίες και με πνίγουν

Ο ρόγχος μου ραγίζει τη σιωπή

Και οι σκιές σαν μανδύας με τυλίγουν

σαν μουτζουρώνω άδειες λέξεις στο χαρτί

 

Και η μιζέρια σα πεταλούδα με συλλέγει

μ' επιδεικνύει σ' ένα ράφι σα κελί

Μα μία σκέψη μοναχά να με παιδεύει

πώς να το σπάσω του κλουβιού μου το γυαλί

 

Δε θ' απαντήσω πια με τη σιωπή μου

Μόνο σα βάρβαρος αδράχνω το σπαθί

κόβω το δίχτυ που κρατά τη θέλησή μου

και τρέχω έξω να προλάβω την αυγή

 

Είμαι ένας βάρβαρος το ξέρω

γεννήθηκα να πολεμάω στη ζωή...

Link to comment
Share on other sites

Έι, Βάρβαρε,

 

γιατί μ'άφησες πίσω σου;

πάρε και μένα μαζί σου.

Δεν θα σε αφήσω να χτυπηθείς.

Στην πρώτη μάχη να νικηθείς.

 

'Ει, Βάρβαρε,

 

Τα σύμβολα μου θα τρομάξουν τον εχθρό σου.

Που πας στη μάχη χωρίς εμένα;

Εγώ και το σπαθί σου,

δεν θα αφήσουμε ζωντανό κανένα

 

Έι βάρβαρε,

 

Δεν αισθάνεσαι γυμνός στη νύχτα;

Οι σκέψεις σου θα αναστηθούν

και θα σε κυνηγήσουν ξανά.

Εγώ όμως δεν θα τους αφήσω να αμυνθούν.

 

Έι βάρβαρε,

εγώ είμαι, η ασπίδα σου,

που πάντα θα εμπιστεύεσαι.

 

(sorry for the intrusion :blush: )

Edited by twocows
Link to comment
Share on other sites

Οι βάρβαροι δεν έχουν ασπίδες

Με δύο χεριών σπαθιά μονάχα πολεμούν

Μήτε χρειάζονται συντρόφους

Γιατί στ' αλήθεια δε τους πειράζει να ηττηθούν

 

Είναι η μάχη που μετράει

Η άρνηση να υποδουλωθούν

Κι αν στο χώμα πέσουν ηττημένοι

τα κατορθώματά τους πάντα ζουν.

Link to comment
Share on other sites

ωραίος, παραδίνομαι, μόνο αυτό:

 

 

Τότε εγώ είμαι το όπλο,

που ποτέ δεν σου έλειψε,

η μόνη συντροφιά απ'τον όχλο,

που ποτέ δε σε γνώρισε.

 

Τα φαντάσματα τους ελπίζω,

να μη σου κάνουν συντροφία.

'Οταν σε φτάσουν από πίσω,

η γεύση της νίκης να μείνει γλυκιά.

Edited by twocows
Link to comment
Share on other sites

Κοίτα, πολύ μανία να είσαι στο πλευρό ενός βαρβάρου διακρίνω. Πρόσεξέ, γιατί μπορεί να σε παρεξηγήσουν :p (ναι, βαριέμαι τώρα να γράφω στίχους ως απάντηση)

Ευχαριστώ πάντως για τις έμμετρες απαντήσεις.

Edited by Nihilio
Link to comment
Share on other sites

:p κανένα πρόβλημα. Μου έδωσες έμπνευση γι'αυτό, πολύ δυνατοί στίχοι!
Link to comment
Share on other sites

*clap clap*

 

Το χειροκρότημα πάει σε όλους. Τι πιο ωραίο από τα σχόλια σε μια βιβλιοθήκη ποίησης να είναι και αυτά ποίηση;

Link to comment
Share on other sites

Σαν καλό ήταν αυτό ε; Ίσως να ήταν ενδιαφέρων σαν ένας καινούργιος τύπος write off. :secret: οκ άλλο θέμα...

 

Για το πρώτο, (του Nihilio αυτό για το οποίο ανοίχτηκε το τόπικ βρε αδερφέ) να πω πως είναι προφανές πως έχει κι άλλη διάσταση έτσι; Το λέω βασικά επειδή δεν βλέπω και κανέναν να ασχολήται μαζί της αν και για μένα αυτή είνει η σημαντική. Η φυλακή μέσα, γύρω παντού κοντά μας από την οποία πρέπει να βγούμε σπάζοντας γυαλιά κι αλυσίδες ή ότι άλλο μας περιβάλλει μπας και προλάβουμε την αυγή.

 

Εντάξει προφανώς είναι χιλιοειπωμένο, προφανώς δεν είναι η πρώτη μας σκέψη το πρωί (αν και νομίζω θα έπρεπε, γιατί η ζωή είναι μία και κρατάει λίγο) αλλά κάθε καινούργια αποτύπωση του συγκεκριμένου θέματος είναι καλή αναφορά με καλό θέμα και προς σκέψη και συζήτηση.

 

Αν και δεν καταλαβαίνω ακριβώς τις εικόνες που χρησιμοποιείς (το ράφι πχ) εξάλλου για τον καθένα είναι διαφορετικές, τις νιώθω όμως με έναν διαφορετικό τρόπο από αυτόν που περιγράφεις.

 

Χρησιμοποιείς λιγάκι περισσότερα άρθρα και συνδέσμους από όσα σου χρειάζονται μου φαίνεται. Βλέπω για ποιο λόγο είναι τοποθετημένα στις θέσεις που βρίσκονται, αλλά θα μπορούσες να τα αποφύγεις αλλάζοντας ίσως κάποιες λέξεις. Δε θέλω να δώσω πχ γιατί δε μ'αρέσει καθόλου να το κάνω αυτό, αλλά γενικότερα έχει κάποια σημασία με ποια σειρά γίνονται ορισμένα πράγματα ή ίσως θα μπορούσαν να συμβαίνουν ταυτόχρονα; εν ολίγις κανω αυτό (την ώρα που) κάνοντας το άλλο. Επειδή δεν είμαι σίγουρη αν γίνομαι κατανοητή το αφήνω... :huh:

 

Ωραία προσπάθεια αφύπνησης Nihilio, την παραδέχομαι!

Link to comment
Share on other sites

Αφύπνισης Nienor; Γράφτηκε πρόχειρα ενώ προσπαθούσα να κοιμηθώ και διορθώθηκε το επόμενο πρωί. Σίγουρα όχι το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε το πρωί ε; ;)

Ευχαριστώ πάντως που ασχολήθηκες με το πρώτο ποιήμα και όχι με τη στιχομυθία. Τα άρθρα και οι σύνδεσμοι μπαίνουν εκεί που μπαίνουν για λόγους μέτρου. Το σχόλιο περί χρονικής σημασίας δε το κατάλαβα ακριβώς, αλλά όχι, δεν έχουν σημασία τα γεγονότα αλλά η διάθεση που τα περικλείει.

Και οι ποιητικοί διάλογοι σίγουρα θα είχαν πλάκα αν γίνονταν.

Link to comment
Share on other sites

Σαν ιδέα μου αρέσει, σαν συμβολισμός επίσης.

 

Δεν μου αρέσουν οι όμως ομοιοκαταληξίες, δεν ξέρω ακριβώς γιατί. Τα νέα ελληνικά με ομοιοκαταληξία... δεν ξέρω κάτι αρνητικό μου κάνουν πάντα, μπορεί να φταίω κι εγώ. Το ίδιο και τα συνηρημένα ρήματα όταν χρησιμοποιούνται ασυναίρετα. Προσωπικό κόλλημα.

Link to comment
Share on other sites

Μου αρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ απο την μεση και μετα...

 

μου θυμησε τις στιγμες που ο ιδιος ΔΕΝ θελω να σκεφτομαι, απλα να "κανω κατι"...

Βαζω μουσικη μπαινω στο αμαξι και πηγαινω

περνω ενα χαρτι και κανω μουτζουρες μεχρι να "βγει" κατι

καθομαι στο σκοταδι και ακουω μουσικη...

 

δεν κανω τιποτα, απλα υπαρχω ...

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..