LordCeleborn Posted October 1, 2005 Share Posted October 1, 2005 Την βλέπω, πίσω από της κουρτίνες που αέρινα χορεύουν Το φεγγαρόφωτο στολίζει τα μαλλιά τους και η αχτίδες του λούζουν τα μαλλιά της – σαλεύει. Θεέ μου σαλεύει - Την βλέπω κάτω από τα μεταξωτά σεντόνια της που χαϊδεύουν το κορμί της όπως εγώ θα ήθελα - μα δεν μπορώ Βλέπω την μορφή της – σαγηνευμένος και μεθυσμένος - να στροβιλίζεται Τι όνειρα άραγε να ταξιδεύουν την ψυχή του ερωτά μου Ποιος πόθος θολώνει τα μάτια της και κάνει τα στήθη της να Γεμίζουν από ηδονή. Πόσο την θέλω θεέ μου – Να μυρίσω άλλη μια φορά την ανάσα της στην ανάσα μου Να ζήσω για άλλη μια φορά χαμένος στην αίσθηση του πορφυρού φίλιου της Να νιώσω τα χέρια της στα χέρια μου χωμένα Να την ακούσω μέσα στην νύχτα το όνομα μου να ψιθυρίζει – η όχι Ταξιδεύω στο παρελθόν που πήρε ζωή μέσα από την φωτιά που Τα σώθηκα μου καεί - ξανά αυτή την νύχτα. – Στο παρελθόν που – μας – θα παραμείνει Στο παρελθόν που ήξερα τα χείλη να σαλεύω και να χαμογελώ. Στο παρελθόν που πόνεσα μα μετά στην αγκαλιά της καταφύγιο έβρισκα – η όχι Εκεί που τα είχα όλα – η τίποτα. Δεν είμαι – ήρωας μήτε στο φόβο γονατίζω εύχομαι ... τέλος – Απλά άλλο δεν μπορώ Η κουρτίνα με τυλίγει, Σαν αυλαίας να’ναι την τελευταία πράξη σημαίνει. Να χαθώ – να χαθώ – να χαθώ Να θυμάμαι – μα όχι αυτή εμένα – ουτε αυτος. Θυσία – η όχι – Δεν έχει σημασία Νέο ταξίδι, νεκρό να με βρει σε αυτό το νησί Το νησί - των ονείρων που πέρασαν και θα ξανάρθουν Ποτέ. – Γνωρίζει, το ξέρω - το νιώθω; - Πόνος, στοργικός που κάνει την πνοή μου να βαραίνει Σκληρός σαν μολυβί είναι ο χειμώνας αυτός – Μα το Αυγουστιάτικο φεγγάρι ακόμα να φανεί Ειρωνεία ... και πάλι. Καληνύχτα άγγελε μου – Χίλιες φορές Καληνύχτα. – όπως τότε, τότε που... Respiro il silenzio Dei tuoi pensieri Un giorno sarai Tutto quello che speri Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nihilio Posted October 1, 2005 Share Posted October 1, 2005 To παρελθόν είναι βαρύ φορτίο. Πολλές φορές οι αναμνήσεις του μας λυγίζουν, τα "αν άραγε" μας κατακλείζουν. Και το ποιήμα αποκρυσταλώνει εξαιρετικά σε bits μια τέτοια στιγμή. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienna Posted October 1, 2005 Share Posted October 1, 2005 Ίσως να είναι το πιο όμορφό σου ποίημα... Αν δεν είναι το πιο όμορφο είναι από τα πιο όμορφα. Πάει καιρός τώρα που το παρελθόν σου είναι το δικό μου παρελθόν. Γνώριμος ο πόνος, καυτός στη θύμηση. Με κάνουν να δακρύζω τούτες σου οι λέξεις, μα είνα τόσο όμορφες, και χαμογελώ στην ιδέα του ότι είναι μόνο παρελθόν, στην ελπίδα για ένα μέλλον γεμάτο θέρμη... Θα τα καταφέρουμε - τι δεν έχουμε καταφέρει ν'αγγίξουμε; Μπορούμε να πετάμε... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Isis Posted October 2, 2005 Share Posted October 2, 2005 (edited) Δεν είμαι – ήρωας μήτε στο φόβο γονατίζωεύχομαι ... τέλος – Απλά άλλο δεν μπορώ Δε θα μπορούσα να ταυτιστώ περισσότερο (αυτή την περίοδο της ζωής μου)... Υπέροχο... Edited October 2, 2005 by Isis Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Deodonus Posted October 2, 2005 Share Posted October 2, 2005 Δυσκολεύομαι να το καταλάβω, αλλά μ'αρέσει η πολυφωνία που έχει. Αυτό... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Sonya Posted October 2, 2005 Share Posted October 2, 2005 Τι να σου πω τώρα εσένα... η μια πλευρά μου θέλει να σε δείρει, η άλλη θέλει να σε αγκαλιάσει. Weep... but do not weep for the past do not weep for that which is done and cannot be undone do not weep for that which was yours and is not anymore do not weep for that which has come to pass and will never come back. Weep... but do not weep for love do not weep for that which you gave and took not in return do not weep for that which you felt and you don't anymore do not weep for the tears that you shed and now weep in your stead. Weep for now, for the days that pass empty. Weep for you and let your tears redeem you. Το ξύλο κι η αγκαλιά που δεν μπορώ να σου δώσω λόγω απόστασης... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Balidor Posted October 2, 2005 Share Posted October 2, 2005 (edited) """ Θα τα καταφέρουμε - τι δεν έχουμε καταφέρει ν'αγγίξουμε; Μπορούμε να πετάμε... """ Φυσικά και μπορείτε να πετάτε ... Κάθε θρήνος, πληγή, δυσκολία , γίνεται ένα επιπλέον μικρό πούπουλο, που στα μεγάλα μας φτερά βγαίνει και μας βοηθάει να αποχαιρετήσουμε το έδαφος μία και καλή... και να ξέρεται πως ο ουρανός, έχει πολύ χώρο και στοργή για να κολυμπήσει ο καθένας μας στα ονειρά του, και να χτίσει παλάτια για τους πόθους του ;) !!! Διαβάζοντας το, είναι σαν να έβλεπα μορφές, καταστάσεις και τα συναισθήματα σαν μία αύρα που σε τριγύριζε καρτερικά... ξανά και ξανά ! Ένα μικρό χαμόγελο ξεφεύγει από τα χείλη μου, είναι το χαμόγελο όταν βλέπεις μια ταινία και λες με γεμάτη την καρδιά ... τελείωσε !!! Edited October 2, 2005 by Balidor Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
gothicbutterfly Posted October 3, 2005 Share Posted October 3, 2005 Με έκανε να δακρύσω...μόνο αυτό μπορώ να πω συτή τη στιγμη... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
LordCeleborn Posted October 3, 2005 Author Share Posted October 3, 2005 (edited) Σας ευχαριστω ολους πραγματικα μεσα απο την καρδια μου. Ηταν το πρωτο ποιημα μου που πιστευω οτι πηγαζε απο καπου που υπηρχαν μονο συναισθηματα. Προφανως σαν ποιητες ειστε συνηθισμενοι σε αυτο μα για εμενα να μην εχω καμοια επαφη με τον κοσμο τον "λογικο" μεχρι να τελιωσω να γραφω ηταν πολυ δυνατη εμπειρια. Ναι εκλαιγα τοτε μα τωρα και παλι ενας ηλιος σηκωνεται στον οριζοντα ενας ηλιος που φωτιζει δυνατα και παιρνει το σκοταδι μακρια ... και οσο ο ηλιος υπαρχει, υπαρχει ελπιδα ... μην την χανεται ποτε.... και εσυ Ισιδουλα... Edited October 3, 2005 by LordCeleborn Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.