Jump to content

Ω ειρωνεία μέρος δεύτερο: τα μανταλάκια αντεπιτήθονται


Nihilio

Recommended Posts

Πεθαίνω πετώντας στην κατασκότεινη νυχτιά

σα καλιακούδα που πονεμένη αλυχτά

υπό το φως του χλωμου φεγγαριού το πένθημο

τραγούδια πόνου και οργής

 

Καθώς λικνίζομαι σε κύματα

μες στης ζωής το απάνεμο ηφαίστειο

αγκαλιά με τις ελπίδας τα απόνερα

αναζητώ μια κατατονική ευτυχία

 

Ω ειρωνία σαν την πόρτα μου χτυπά

ο χθεσινός εαυτός του αύριο

με μαχαιρώνει ξαφνικά

με τις ελπίδας το αδειανό το σωληνάριο

 

Και όταν χαμένος στων ονείρων το χαρτί

στολίζω το μήνα που πέρασε με οικόσημα

και την μελαγχολία αποβάλλω με τη ψήφο μου

μέσα σε κάλπη από λουλούδια μαραμένα

 

Εκλέγω βασιλιάδες απροσάρμωστους

σκιές από καρδιές που ράγισαν

από την γκρίζα μονοτονία της αδράνειας

μονάχα σαν υπονομεύω τα νοήματα

 

Ω ειρωνία, στην αγγαλιά μου να μου φτύνεις τον παράδεισο

κι εγώ στη μέση του αλλού να πλέκω πούπουλα

από μια μαύρη και άραχλη κίνηση

που κάθεται ανάμεσα σε πορφυρά γεράκια

 

Ω ειρωνία που σαρκάζεις τη συνέχεια σου

γιατί ποτέ δε θα σε ξεπεράσει.

Link to comment
Share on other sites

Ω! Ειρωνία ...

 

πλάκα πλάκα, έχεις πολύ ωραίες εικόνες.. κολόπαιδο ...

εγώ δέν μπορώ να γράψω τόσο σουρεάλ εικόνες ...

 

θα βάλω τον Θρόγγο να μου κάνει "Νταντα" μαθήματα !!!

Link to comment
Share on other sites

Balidor, τα σουρεαλιστικά ποιήματα είναι απλά. Σκέφτεσαι ένα υποκείμενο, ένα ρήμα ένα επίθετο και άλλο ένα ουσιαστικό που δεν έχουν καμία λογική σχέση και τα πετάς μέσα στον στίχο ώστε να μοιάζουν με πρόταση με περιεχόμενο. Επαναλαμβάνεις μέχρι να τελειώσει το ποιήμα.

Link to comment
Share on other sites

Για κάποιο παράξενο λόγο το περίμενα πως το αρχικό ποίημα θα έχει και συνέχεια! Δεν κατάφερες ποτέ να ξεπεράσεις την ανάγκη σου για σάτυρα! Ίσως γιατί πιο πολύ σατυρίζεις μέσα από τον εαυτό σου και τους άλλους!

Link to comment
Share on other sites

Τι να κάνω, κρύβω ένα σάτυρο μέσα μου (ωχ, δεν ακούστηκε τόσο καλά αυτό)

 

Πάντως αυτή τη φορά εκανα υπέρβαση: σατύρισα τη σάτυρα χώνοντας μέσα μια στροφή που τη σατυρίζει.

Link to comment
Share on other sites

Εμένα δεν μου φάνηκε και dada. Ελαφρώς σουρρεαλιστικό... Το θέμα είναι πως επειδή μάλλον είμαι τρελλή μπορώ να παρακολουθώ με άνεση τον συνειρμό σου. :p

Link to comment
Share on other sites

Δε θέλω να παρεξηγηθώ ή κάτι τέτοιο, αλλά για να παρακολουθείς το συνειρμό, ε, δεν είσαι και ότι πιο λογικό υπάρχει. :p

Link to comment
Share on other sites

Καθώς λικνίζομαι σε κύματα

μες στης ζωής το απάνεμο ηφαίστειο

αγκαλιά με τις ελπίδας τα απόνερα

αναζητώ μια κατατονική ευτυχία

 

 

Και όταν χαμένος στων ονείρων το χαρτί

στολίζω το μήνα που πέρασε με οικόσημα

και την μελαγχολία αποβάλλω με τη ψήφο μου

μέσα σε κάλπη από λουλούδια μαραμένα

 

 

Ω ειρωνία που σαρκάζεις τη συνέχεια σου

γιατί ποτέ δε θα σε ξεπεράσει.

 

 

Είσαι σίγουρος ότι ειρωνεύεσαι και σατυρίζεις; Εμένα κάποια πράγματα ανάμεσα στις γραμμές του δε μου φαίνονται καθόλου σατυρικά. Ίσα ίσα που λες "κάτι" σοβαρό κι απλά που και που έχεις βάλει και λέξεις όπως σωληνάριο και απροσάρμοστοι. Δεν είμαι σίγουρη για το αν πρέπει να σου πω "δούλεψε το θα γίνει καλό" ή "γιατί κρύβεσαι πίσω από υποτιθέμενη σάτυρα;" πάντως δεν είναι σάτυρα, δεν είναι καυστικό, σε καμία περίπτωση. Παρ'όλο που πιστεύω πως θα μπορούσε να γίνει όμορφο, το θεωρώ λαθός που το πλασάρεις με αυτό τον τίτλο και ως σάτυρα.

 

Επίσης δεν το θεωρώ σουρεαλιστικό -αν ήταν μέσα σε εισαγωγικά, ίσως- γιατί οι είκόνες του είναι πλαστές, μύθος που κάνει μια συγκεκριμένη δουλειά. Συνειρμικό ναι, αρκετά, αλλά όχι σουρεαλισμός.

Link to comment
Share on other sites

Έχω την εντύπωση πως το κοινό αδυνατεί να αντιληφθεί την καθαρά χαβαλετζίδικη έννοια του ποιήματος.

Και μόνο από τον τίτλο, καταλαβαίνεις πολλά! :rofl2:

Edited by Atrelegis
Link to comment
Share on other sites

Κιάρα, απλά έβαλα μαζί ότι πιο κουλό μπορούσα να σκεφτώ, απλά προς το τέλος άρχισε να μου βγαίνει κάτι σοβαρό (παρά τις αξιόλογες προσπάθειες να εκμηδενίσω κάθε έννοια σοβαρότητας...).

Συνειρμικό είναι. Απλά είναι σοβαρή σατιρα, με την έννοια ότι... τώρα τι να σου πω, σα καλός ποιητής αφήνω το ποιήμα να βγάλει το υπόλοιπο :p

Link to comment
Share on other sites

Του δημιουργού τη λογική

πως να την αντικρούσεις

και μες τις κουλαμάρες του

στολίδια να τον λούσεις.

 

Το λοιπόν...

 

μαζί με το τριαντάφυλλο

που έλαβες before

πάρε το μανταλάκι μου

που δεν είναι folklore

 

 

Ορίστε τώρα εντάξει; Πουφ πια! Εγώ φταίω που στα λέω σοβαρά...

 

 

Χα! Και τώρα που έχω την προσοχή σου: Κοίτα αυτό το τετράστιχο:

 

Και όταν χαμένος στων ονείρων το χαρτί

στολίζω το μήνα που πέρασε με οικόσημα

και την μελαγχολία αποβάλλω με τη ψήφο μου

μέσα σε κάλπη από λουλούδια μαραμένα

 

μόνο του βρε αδερφέ, άσχετα με το τι γίνεται στο υπόλοιπο. Και τώρα πες μου -ειλικρινά όμως- άσχετα με το ότι μπορεί να σατιρίζει -που συνεχίζω να μην το πιάνω- άσχετα με τις λέξεις, το ρυθμό του, το ίδιο το γεγονός πως ανήκει σε κάτι το οποίο βάφτισες «σατυρικό ποίημα», αυτό που λέει στην πραγματικότητα, δεν είναι κομμάτι ενός όμορφου και ενδιαφέροντος όλου;

 

 

 

 

 

 

 

Υ.Γ. έχει και συνέχεια ...

 

έξω απ’ την πόρτα σου περνώ

και καθαρίζεις ψάρια

και μου πετάς έναν κιοφτέ

ωχ το μάτι μου

 

σου πω εγώ σουρεάλ κύριος, αμέ

Edited by Nienor
Link to comment
Share on other sites

H σάτυρα είναι ότι γράφω "κουλτουριάρικους" στίχους χωρίς κανένα απολύτως νόημα που ίσως κάποιοι τους περάσουν για σοβαρούς. Και κάποιοι τους πέρασαν :p

Link to comment
Share on other sites

Όταν γράφει κανείς ό,τι του κατέβει, για πλάκα, μερικές φορές βγαίνουν σοβαρά πράγματα από μέσα του, απελευθερώνονται. Θέλει προσπάθεια για να μην έχει τίποτα απολύτως από σένα το γραπτό σου. Ακόμα και αυτόματα να γράφεις, εσύ γράφεις. Δεν μπορείς να ξεφύγεις ολότελα από αυτό. Μέσα στην πλάκα πάντα θα υπάρχει λίγη απ'τη σκέψη σου - ή και πολύ.

Link to comment
Share on other sites

Το ποιήμα σου καθαρά συνειρμικό, αν και όχι χωρίς καθόλου νόημα. Είναι δύσκολο να γράφεις χωρίς νόημα! Πολύ ωραίες εικόνες, η σκέψη "ρέει" μέσα από αυτές, η στίχοι μετουσιώνονται ο ένας στον άλλον. Μου θύμισε κάτι συλλογικές ζωγραφιές σουρρεαλιστών που κάθε ένας ζωγράφιζε ένα μέρος του σώματος.

 

έξω απ’ την πόρτα σου περνώ

και καθαρίζεις ψάρια

και μου πετάς έναν κιοφτέ

ωχ το μάτι μου

 

Νίενορ, έχεις ταλέντο! Στα χνάρια του τζαρά!

 

Balidor, δεν υπάρχουν νταντά μαθήματα. Ακολούθησε τη μέθοδο "Πώς να γράψετε ένα ντανταϊστικό ποίημα":

1.Παίρνετε μια εφημερίδα.

2.Κόβετε τις λέξεις μία μία.

3.Τις βάζετε σε μια σακούλα.

4.Ανακατεύετε τη σακούλα.

5.Βγάζετε τυχαία τις λέξεις και τις βάζετε στη σειρά σε ένα χαρτί.

 

Συγχαρητήρια! Φτιάξατε ένα ντανταϊστικό ποίημα!

 

(Βέβαια το πρωτότυπο, που δε θυμάμαι ποιός το είπε - μάλλον ο Τζαρά - ήταν πιο απολαυστικά γραμμένο)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..