Sonya Posted October 17, 2005 Posted October 17, 2005 Εσύ... εσύ που κάθεσαι ανέμελα Με τα μαλλιά σου ν' ανεμίζουν χωρίς άνεμο Με τα μακριά σου δάχτυλα να χορεύουν στις χορδές μιας άρπας Με τη φωνή σου να τραγουδά σαν σειρήνα Με ρωτάς; Με ρωτάς αν θέλω να ζω τις μελωδίες σου; Αν θέλω να ματώνω στις μουσικές σου; Να υπάρχω μόνο μέσα από σένα; Δεν θέλω, κι όμως αφήνομαι... Εσύ... εσύ που γελάς στο δάκρυ μου Και κλαις στο γέλιο μου Εσύ που με χλευάζεις για το σωστό Και με παινεύεις για το λάθος Με ρωτάς; Με ρωτάς αν θέλω τις συμβουλές σου; Αν θέλω να κλείσω τα μάτια Ν' αφεθώ στο κενό σου; Δε θέλω, κι όμως αφήνομαι... Εσύ... εσύ που ξεσκίζεις τη σάρκα μου Και γεύεσαι την ψυχή μου Που διώχνεις την αλήθεια μου Και ποθείς το ψέμα μου Με ρωτάς; Με ρωτάς αν θέλω τα θέλω σου; Αν θέλω να πονάω σε κάθε ανάσα μου; Να ξυπνώ στα σκοτάδια σου; Δε θέλω, κι όμως αφήνομαι... Αφήνομαι... Quote
Balidor Posted October 17, 2005 Posted October 17, 2005 Όμορφο, μου αρέσει η δομή του, και επίσης και οι αντιφάσεις που δίνεις στις πρώτες γραμμές κάθε στροφής... Ένιωσα αμέσως το συναίσθημα που θέλεις να περάσεις, (αδυναμίες και πάθη τι να κάνουμε) !!! Και καταλήγει πάντα εκεί .... αφήνομαι.. Γουέλ Ντάν !!! Quote
Nienna Posted October 18, 2005 Posted October 18, 2005 Ψυχή μου, το λάτρεψα. Υπέροχο, υπέροχο. Ποίηση... Αληθινό, συναισθηματικό, με συγκρούσεις, με λάθη, με όλα τα ανθρώπινα... Quote
Amandel Posted October 18, 2005 Posted October 18, 2005 Πολύ ευαίσθητο και συναισθηματικό ποιήμα, όπως είπε και ο φίλτατος Balidor, γεμάτο αδυναμίες και αντιφάσεις.. Ολοι μας αφηνόμαστε έτσι , θέλωντας και μή για κάποιες καταστάσεις, γεγονότα και πρόσωπα. Είναι τόσο μελαγχολικό όσο είναι και αληθινό. Εύγε- εύγε! Quote
Isis Posted October 18, 2005 Posted October 18, 2005 Το βρήκα πολύ γλυκό και ευαίσθητο, συμφωνώ με τους προλαλλήσαντες όμως μου φάνηκε ιδιαιτέρως κλισέ ως λεξιλόγιο και ως νοήματα! Quote
Throgos Posted October 18, 2005 Posted October 18, 2005 Πολύ όμορφο, στρωτό ποίημα, πλούσιο σε νόημα (ίσως φτωχό σε εικόνες και λέξεις - αλλά δε με πείραξε αυτό). Θα ταίριαζε πάρα πολύ να γίνει τραγούδι. Έχει έναν δικό του ρυθμό, σε κάποιο σημείο μπορούσα να φανταστώ τη μελωδία του. Κονγκράτσουλέισονς! Quote
Sonya Posted October 18, 2005 Author Posted October 18, 2005 (edited) Δεν το είχα σκεφτεί για τραγούδι, Θρόγγε, αλλά τώρα που το λες, θα δοκιμάσω να το μελοποιήσω. Τι τα 'χουμε τα πτυχία... Edited October 18, 2005 by Sonya Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.