Η μάνα του νεκρού (η απάντηση)

[τα_σπαθιά_του_λόγου]

Ξάφνου σε άφησα μητέρα

Στον κόσμο που τόσο μίσησα.

Πριν ξημερώσει η μέρα

Στου Θεού την αγκάλη πάλι γύρισα.

 

Μου στάθηκες σα μάνα πιο πολύ

Μες’ της ζωής την πάλη,

Παρά σα γυναίκα, σαν κοινή

Εσύ, της θάλασσας μου ακρογιάλι.

 

Κοίτα με μάνα εκεί ψηλά,

Κοίτα με στα μάτια,

Μη ξεπέφτεις άλλο χαμηλά,

Προσπέρνα της ζωής τα μονοπάτια.

 

Κυκαιώνα των ανδρών

Και μάνα λυπημένη,

Γέφυρα ποταμών οικτρών,

Γυναίκα προδομένη.

 

Αντίο μάνα…

[Balidor]

Επίσης πολύ καλό... τι να πώ .. συνέχησε .. απλά !!!