Αντιγόνη

[Nienna]

Αντιγόνη

 

Κι ας πέρασαν τόσα σαν αυτό καλοκαίρια,

τόσοι χειμώνες,

δεν μπόρεσα απ’ τα κατάστιχα της φωτεινής μου μνήμης

να σβήσω τη μορφή σου

και κείνα τα γράμματα που η μια στην άλλη γράφαμε –

κι ας απείχαν οι φωνές μας μόνο μερικούς τόνους,

τα χείλη μας λίγες ανάσες,

λίγη θέληση, μια δρασκελιά

και σαράντα λεπτά

πριν το διάλειμμα…

 

Μου είχαν πει πως η μορφή σου θα θολώσει,

μα η μνήμη μου καλή όντας με προδίδει, φοβάμαι,

κι έχω ως βλέπεις θάρρος αρκετό,

τόσο ώστε να μη με νοιάζει,

ώστε το γράμμα αυτό στα μάτια σου να φτάνει,

Αντιγόνη…

 

~

 

Καλοκαιρινό.

Edited October 17, 2006 by Nienna

[RaspK]

Απλά συγκινητικό... Την άποψή μου την ξέρεις.

[Nienna]

Σ' ευχαριστώ Rasp.

 

[Ξεθάφτηκε και αυτό το ποιηματάκι, έχει πολύ καιρό από τότε που το ανέβασα!]