KUBRICK Posted December 6, 2005 Posted December 6, 2005 Γυμνοί στο δρόμο περπατήσαν όσοι αθάνατοι τολμήσαν να πεθάνουν όσοι κατάφεραν να δουν τον ήλιο τους. Οι άλλοι ζουν παραδομένοι στο γυάλινο κόσμο τους γεμάτοι ενοχές για ξεχασμένα αισθήματα υπηρέτες κάλπικων ονείρων και ευχών. Quote
Nienna Posted December 6, 2005 Posted December 6, 2005 (edited) Σα να μου φαίνεται πως οι πραγματικοί αυτόχειρες είναι αυτοί που ζουν κλεισμένοι στο γυάλινο κόσμο τους... Ο στίχος για τον γυάλινο κόσμο τραβάει λίγο παραπάνω από όσο θα ήθελα, χαλάει κάπως τη μορφή του ποιήματος. Καλά, δεν είπα να μη φεύγει λέξη παραπάνω, αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ. Λιιιίγο μικρότερος. Ο τελευταίος στίχος, ειδικά η αναφορά στο "κάλπικο", είναι deja vu. Κάποιος, κάπου, κάποτε τον έχει ξαναγράψει , αν και δεν νομίζω ολόιδιο, κι ενώ είναι όμορφος δεν είναι δυνατός για κατακλείδα, ειδικά γι αυτόν τον λόγο. Σε γενικές γραμμές - αν το νόημα είναι αυτό που αναφέρω στον πρώτο στίχο - μου αρέσει σαν νόημα. Μου αρέσει το θέμα που επεξεργάζεσαι. Αλλά σου είπα, θέλει να ξεφύγει από τα όρια, να μη θυμίζει κάτι ήδη ειπωμένο. Edited December 6, 2005 by Nienna Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.