Ψυχές

[KUBRICK]

Σκιές κρυμένες

σε πορφύρα

άλικα στίγματα

γεμάτα αλμίρα

δάκρυ μην κυλάς

τώρα είναι αργά

τρέμουλο με πιάνει

πόνος βουβός

κάθε στιγμή

μια συντροφιά

μια παρουσία

επιβλητικά κενή

τι να ακούσω

απορώ γιατί

βουβό το κλάμα

ακούγεται ξανά

είναι οι ψυχές

που χάνονται για πάντα

[Nienna]

Πολύ γενικό, δεν μπορώ να δω τον πόνο σου, το όποιο συναίσθημά σου, πώς να ταυτιστώ; Είναι μια σειρά από εύηχες - ομολογουμένως - λέξεις, οι οποίες παρακαλούν για λίγη στίξη... Η αλμύρα γράφεται με υ.

Ωστόσο δημιουργείς κάποια ατμόσφαιρα και η ιδέα με τους πολύ μικρούς στίχους δυο-τριών λέξεων είναι ενδιαφέρουσα.