Κάρμα

[Throgos]

Κάρμα

 

Κοιτώ πίσω,

κοιτώ μπρος,

κλείνω τα μάτια· σκέφτομαι.

 

Πληθώρα μάταιων ζωών

που γυροφέρνουν άσωτες.

 

Ψυχές που δεν τρυπούν· ψυχές

που κάνουν κύκλους συνεχώς

γύρω απ’ το φως σαν σκόρπιες

νυχτοπεταλούδες.

[Nienna]

Ερωτεύσιμο ποίημα.

Μεστό, δεμένο, γεμάτο αυτοπεποίθηση, άφοβο ποίημα.

Ξέρεις τι κάνεις. Έγραψες όσο έπρεπε, ούτε λέξη παραπάνω.

Συγχαρητήρια για την τόσο τόσο σίγουρη γραφή και για το θάρρος σου, ανοίγεις παράθυρα και μας αφήνεις να κοιτάμε μέσα σου.

Edited December 15, 2005 by Nienna

[KUBRICK]

Κάρμα

 

Κοιτώ πίσω,

κοιτώ μπρος,

κλείνω τα μάτια· σκέφτομαι.

 

Πληθώρα μάταιων ζωών

που γυροφέρνουν άσωτες.

 

Ψυχές που δεν τρυπούν· ψυχές

που κάνουν κύκλους συνεχώς

γύρω απ’ το φως σαν σκόρπιες

νυχτοπεταλούδες.

Είναι οι ζωές που είναι κολυμένες σε ένα παρελθόν άσκοπο,κενό γεμάτο πόνο.

Είναι οι ζωές που κοιτάνε συνεχώς παρακάτω στο μέλλον,το τόσο άγνωστο και γεμάτο αστάθειες.

Είναι οι άνθωποι που αρνούνται (κοιτούν πίσω στο παρελθόν)

ή φοβούνται (κοιτούν μπροστά στο μέλλον)

να ζήσουν και να γευτούν το τόσο ζωντανό και δημιουργικό παρόν.

Είναι οι αυτοκαταστροφικές νυχτοπεταλούδες που θα καούν από τη φωτιά της επιθυμίας και της αναζήτησης χαμένων ευκαιριών και ξεγραμένων ονείρων.