KUBRICK Posted January 11, 2006 Share Posted January 11, 2006 (edited) Απόσταση,απόστασή,κενό λέξεις το χρόνο φθειρουν το χρόνο που μου εδωσες το δωρο της μορφης σου Κενό,κενό,σκοτάδι λέξεις που χαρίζουν σε σώμα και ψυχή κάτι αιώνιο σαν την αγάπη Μόνος μένω και πενθώ σε νύχτα βουβή νύχτα υγρή από το δάκρυ το δάκρυ που σου χάρισα Δώρο για μένα ο θάνατος δώρο για μένα η μορφή σου μέσα από όνειρα ψυχρά για μένα το θάνατο προσμένω Edited January 11, 2006 by KUBRICK Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienna Posted January 12, 2006 Share Posted January 12, 2006 Χμμμ, πολύ χειρότερο από τα "Χριστούγεννα". Οι δυο τελευταίες στροφές πέφτουν σε ό,τι κλισέ μπορείς να φανταστείς, και οι επαναλήψεις στον πρώτο στίχο της πρώτης και της δεύτερης στροφής δεν δουλεύουν όπως ίσως θα ήθελες να δουλέψουν (μειώνουν το λυρισμό και το μορφολογικό ενδιαφέρον αντί να τα αυξάνουν). Το μόνο πράγμα που μου άρεσε, και που πιστεύω πως αξίζει να αναπτυχθεί σε ποίημα, είναι οι λέξεις που φθείρουν το χρόνο. Πραγματικά, αφιέρωσε σε αυτόν το στίχο ένα ποίημα, αξίζει. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.