Nienna Posted January 23, 2006 Share Posted January 23, 2006 (edited) Εκείνα τα σκοτάδια που γεννούν το φως Γράφω… Όλο γράφω. Σκαλίζω παλιά μηνύματα, φυσάω τη σκόνη από παλιά τετράδια, συλλογίζομαι τους αναστεναγμούς - τους δικούς μου ή των γύρω μου - και γράφω. Κι εσύ δε γράφεις πια. Όλο έρχεται το τέλος κι όλο δε γράφεις. Δε ρίχνεις δεύτερη ματιά σε παλιές σου λέξεις, δεν ξέρεις τάχα πώς. Δε δίνεις άφεση, συγχώρεση για μια φορά και στον εαυτό σου, αυτόν που ταλανίζεις πιότερο από κάθε άλλον. - Ξέρεις τι βλέπω εγώ; Μαλλιά κυμματιστά και μια σειρήνα σαν κι εμένα. [Κι έλεγαν οι σειρήνες από σειρήνες δε φοβούνται…] Βλέπω χείλη πικρά, σα δαγκωμένα, βλέπω να καμπυλώνουν από πείσμα που 'χασαν κείνο το αιμάτινο το ουράνιο τόξο της θυσίας. Βλέπω δάκρυα από θάλασσα, πλέκουν το εγκώμιο του άγιου πόνου, παρακαλούν της ιερής απώλειας το χέρι να σαλέψει, να τα χαϊδέψει, να χτυπήσει ακόμα δυνατότερα, βαθειά, χωρίς ανάσα, ανηλεώς να τα βουλιάξει μήπως και βρουν το δρόμο για κείνα τα σκοτάδια που γεννούν το φως. ----- Περί έμπνευσης και της έλλειψης αυτής. Edited January 23, 2006 by Nienna Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Deodonus Posted January 23, 2006 Share Posted January 23, 2006 Θα μιλίσω για τις δύο πρώτες στροφές, γιατί την τρίτη, να με συγχωρέσεις, αλλά δεν μπορώ...παρα είναι λυρικό/ερωτικό για μένα . Μου αρέσει ο ρυθμός τους και η ροή που έχουν. Και μ'αρέσε και το θέμα. Και η πρώτη στροφή στέκη μόνη της, αλλά συμπληρώνεται και αλλάζει νόημα κάπως με την δεύτερη. Λίγο τους τρεις τελευταίους της στοίχους δεν κατάλαβα και πολύ (τι σημαίνει ταλανίζω?). Μου θήμισε, περιέργος ένα παλιότερο ποίημα του Ορφέα , χωρίς βέβαια να έχει καμιά σχέση, παρά μόνο ίσως η αρχή του. Αυτά τα ολίγα... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienna Posted January 23, 2006 Author Share Posted January 23, 2006 (edited) Δεν είναι ερωτικό γενικά, αν και απευθύνεται σε κάποιον για τον οποίο νοιώθω πράγματα (οπότε έχει κάποια λίγα ερωτικά στοιχεία). Η τελευταία στροφή περιγράφει τι βλέπω εγώ στο writer's block αυτού του κάποιου, περιγράφω ουσιαστικά την επιθυμία του για έμπνευση, για τη "σφαλιάρα" αν θες, που οδηγεί στην έμπνευση. Χμ, ναι, το θυμάμαι αυτό το ποίημα του Ορφέα, αν και αυτό που έχω γράψει εδώ είναι απάντηση σ' ένα μισοτελειωμένο πρόσφατο ποίημά του το οποίο δεν έχει δημοσιεύσει, το οποίο αρχίζει λέγοντας "Γράφεις"... Ευχαριστώ για το σχόλιο! Υ.Γ. Ταλανίζω σημαίνει βασανίζω, ταλαιπωρώ. Edited January 23, 2006 by Nienna Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.