Ο Έντγκαρ

[lexis]

Ο Έντγκαρ

 

Ήρθε

ο Έντγκαρ.

Κρατούσε στον ώμο του

Το κοράκι.

Στο’ να του χέρι

Την πίπα του οπίου

Και στ’ άλλο

Την πένα των αριστουργημάτων του.

Κάθησε δίπλα μου

Την ώρα που μελετούσα

Ένα παλιό βιβλίο

Και μου ‘λεγε, κλαίγοντας,

Για την μικρή Λενόρα.

Με κοίταξε με βλέμμα

Που ράγιζε απ’ το παράπονο

Και μου ‘πε:

«αυτή ‘ναι η μοίρα μας,

Η τέχνη μας ν’ αγγίζει

Τις πιο κρύφιες κώχες του Θεού,

Η ομορφιά της

Να λυγίζει και τις πιο

Αγέρωχες καρδιές,

Κι εμείς να μην μπορούμε

Να βρούμε ένα λιμάνι,

Μια ομορφιά, μια ησυχία`

Στο πρόσωπο μας μια σφραγίδα:

Όλοι ξέρουμε τι γράφει»….

 

Φεύγοντας άναψε την πίπα

Να ξεχάσει το άλγος του.

Το κοράκι πέταξε απ’ τον ώμο του

Για της νύχτας τον απάνεμο ίσκιο.

Κι η πένα του, αιωρούμενη στο χέρι

Του, δάκρυα έσταξε κι αίμα.

Πριν χαθεί τελείως

Γύρισε και μου είπε:

«πάω στο εκλογικό κέντρο,

Θες να ‘ρθεις;».

Από τότε δεν τον ξαναείδα!

 

Βαγγέλης Κυριακός

[Balidor]

"A song for E..."

 

Αντιπροσωπευτικότατο, δέν έχω διαβάσει πάρα πολλά για την ζωή του αλλα απ'ότι ξέρω ήταν κάπως τραγική.

Εντυπωσιακό, στην αρχή θυμήθηκα το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη, αλλα εσύ του έδωσες μια πιο μελαγχωλική και τραγική χροιά...

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ !!!

 

--- Quoth the Raven "Nevermore" !!!

[lexis]

Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ήθελα μέσα απο αναφορές για την τραγίκή ζωή του Πόε, να διατυπώσω τις αιώνιες αγωνίες του δημιουργου.Και είναι πολλές...Να 'σαι καλά

[Nienna]

Μου αρέσουν οι αναφορές, μοιάζουν γλυκειές και ειλικρινείς. Το κυρίως σώμα του ποιήματος μου αρέσει και τεχνικά και νοηματικά περισσότερο από την στροφή-επίλογο.

[Orpheus]

Πολύ όμορφο ποίημα.

 

Οφείλω να ομολογήσω ότι με ενόχλησαν τα κεφαλαία σε κάθε στίχο ( και γιατί όχι στο 2ο απ'την αρχή και τον 3ο απ'το τέλος, εξ άλλου; ), και αν όχι το εκλογικό κέντρο (το οποίο καταλαβαίνω ότι έχει κάποιον ιδιαίτερο λόγο να είναι εκεί), σίγουρα το θαυμαστικό στο τέλος.

[Γενικά, το θαυμαστικό νομίζω έχει έναν αέρα κάπως ελαφρύ, ειδικά με απλές προτάσεις σαν κι αυτήν - είναι σαν να δηλώνεις έπληξη, πολύ πιο έντονα από ότι θα εξυπηρετούσε το συναίσθημα που εξέλαβα εγώ τουλάχιστον από το ποίημα.]

 

Αυτά.

 

 

Οι Μούσες μαζί σου,

-Ορφέας