Jump to content

David Eddings


Βάρδος
 Share

Recommended Posts

Για μένα, ο Eddings είναι από τους χειρότερους συγγραφείς που έχω συναντήσει. Έχω διαβάσει μόνο την τριλογία Elenium από αυτόν, η οποία υποτίθεται πως είναι και καλή...

 

Όπως και νάχει, ο Eddings θεωρείται μεγάλη μορφή στο χώρο (πουλάει γερά, τουλάχιστον), οπότε άνοιξα κι ένα θέμα γι'αυτόν.

 

Επί τη ευκαιρία, ορίστε μία πρόσφατη συνέντευξή του.

Link to comment
Share on other sites

Εχεις αναφερει σε καποιιο αλλο τοπικ τους λογους?

 

Δεν εχω διαβασει, αλλα βλεπω στην Αγγλια τα βιβλιοπωλεια να εχουν τομους δικους του!!!!!Τις προαλλες ειχα μπει στον πειρασμο να αγορασω ενα βιβλιο του απλα και μονο για να δω αν αξιζει η φημη του (Τελικα πηρα το american gods του Gaiman )

 

Απο οτι εχω καταλαβει ψιλο-αντιγραφει τον τολκιν? (δηλαδη μιλαμε παλι για μια συντροφια που πρεπει να νικησει τον κακο αρχοντα σε ενα επιρροες ρομαντισμου?)

Link to comment
Share on other sites

Πάει αρκετός καιρός που έχω διαβάσει το Elenium: ίσως και πάνω από οκτώ χρόνια. Αλλά θα σου πω γιατί θυμάμαι πως δε μου άρεσε.

 

Κατά πρώτον, οι χαρακτήρες ήταν βαρετοί. Δεν είχαν ενδιαφέρον ως προσωπικότητες, και δεν έκαναν και τίποτα το ενδιαφέρον μες στην ιστορία. Ο δε κακός της υπόθεσης ήταν λαπάς και καραγκιόζης' απορούσα γιατί οι καλοί έπρεπε να τον φοβούνται. Γελοίοτης. Η πλοκή ήταν βαρετή μέχρι αηδίας. Να φανταστείς, στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας, ο ήρωας της υπόθεσης και οι βαρετοί σύντροφοί του έκαναν γύρω-γύρω σχεδόν όλο το χάρτη του κόσμου, χωρίς να συμβαίνει τίποτα, για να καταλήξουν τελικά εκεί όπου είχαν αρχίσει και, ξαφνικά, να τους έρθει μια επιφοίτηση (από μηχανής θεός) για το τι πρέπει να γίνει παρακάτω. (Δε λέω spoiler, σε περίπτωση που κάποιος θέλει να το διαβάσει --αν και σιγά το spoiler που θα ήταν...) Επίσης, εκεί στο τέλος ο ήρωας βλέπει τον κακό ανυπεράσπιστο σε κάποιο δωμάτιο, αλλά σκέφτεται "Δεν είναι τώρα η κατάλληλη ώρα να τον σκοτώσω. Δε βαριέσαι, άστο για μετά..." Ο συγκεκριμένος βαρετός και άθλιος κακός τούς ταλαιπωρεί σ'όλη την υπόλοιπη τριλογία...

 

Το δεύτερο βιβλίο είναι λίγο καλύτερο. Δηλαδή, δεν είναι τόσο βαρετό και ανούσιο, όσο το πρώτο. Το τρίτο σίγουρα δεν ξεπερνά το δεύτερο σε επίπεδο.

 

Από άποψη γραφής, δε θυμάμαι να είναι τίποτα σπουδαίο, ούτε από άποψη worldbuilding. Γενικά, δεν μου είχαν κάνει καθόλου καλή εντύπωση. Βρήκα το Elenium βαρετό και ανέμπνευστο.

 

Έχω ακούσει και κάτι άλλα "περίεργα" για τις άλλες του τριλογίες, όπως και για τα αυτοτελή που έχει γράψει τώρα τελευταία, αλλά δεν τα έχω διαβάσει, οπότε δεν μπορώ να μιλήσω από εμπειρία. Πάντως, σίγουρα, δεν είναι κάτι που θα ήθελα να διαβάσω.

Link to comment
Share on other sites

Αχα....thx για τις πληροφιρες, απο αυτα που ειπες και απο κριτικες που βλεπω στο αμαζον μαλλον δε νομιζω να μου κανει αισθηση, ετσι και αλλιως τοσα βιβλια υπαρχουν εκει εξω

Link to comment
Share on other sites

  • 10 months later...

από την ιστοσελίδα που παραθέτει ο tauntaun13:

"Fantasy writer David Eddings, 75, said he was using water to flush out the gas tank of his broken-down Excalibur sports car, when some fluid leaked. In a lapse of judgment he readily admitted, Eddings lit a piece of paper and threw into the puddle to test if it was still flammable. The answer came in an orange torrent."

 

να σου κάνω διόρθωση tauntaun? δεν καίει κατά λάθος το γραφείο του, το καίει ηλιθιωδώς... :bleh:

τσακαλάκι ο τύπος...

Link to comment
Share on other sites

Request granted!

 

Μου θυμίζει το απίθανο σκηνικό στις αστυνομικές ταινίες που ο ήρωας βάζει το δάκτυλο του μέσα στο σακουλάκι με την άσπρη ουσία και μετά στο στόμα του για να δει αν όντως είναι ναρκωτικά...

Link to comment
Share on other sites

Τι βλάκας! Χαχαχα -ωχ, θεέ μου...Βέβαια, εντάξει, είναι και πόσων χρονών ο άνθρωπος, αλλά...εχμ...και πάλι :tongue: Τουλάχιστον το αναγνωρίζει κι ο ίδιος...

 

tauntaun, νομίζω ότι αυτό είναι ακόμα χειρότερο - μου φέρνει κάτι σε Scary movie :tongue:

 

Εdit: Χμ...προσέξατε όμως ότι κανείς δεν πληγώθηκε; Έτσι όπως το περιγράφει, θα μπορούσε ανετότατα να χε καεί κι ο ίδιος πολύ σοβαρά...Και το αμάξι του 70 που δεν λειτουργούσε μεν, αλλά ήταν ένα απίστευτο αυτοκίνητο μέχρι που κάηκε :tongue: Μπας και να τσεκάρουμε τα οικονομικά του; καθώς και την αποζημίωση από την ασφάλεια; :tongue:

Edited by trillian
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

LOL!!!

Βρε τι ειν' τουτος?Που 'σαι βαρδε να τον θαυμασεις...

 

Παντως μπορει να εβαλε πυρκαγια επιτηδες για να ξεκανει την πεθερα.Ακους εκει...95 χρονων γρια και ακομη τον τυρραναει?!?Μενουνε και μαζι!Ασ'τα να πανε...

 

Και παρεπιπτοντως τον τελευταιο καιρο μεταφραζεται μια σειρα του στα ελληνικα η κανω λαθος?

Link to comment
Share on other sites

  • 9 years later...

Μετά από μόλις 10 χρόνια ανασταίνω τούτο το τόπικ για να γράψω για τα πράγματα που διάβασα από τον εν λόγω κύριο.

 

Ας αρχίσουμε με το Pawn of Prophecy (The Belgariad),που ομολογώ ότι με άρεσε αρκετά.

Δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο, ή κάτι που θα αλλάξει την ιδέα για το πως γράφεται ένα φάνταζι ή κάτι εξαιρετικό από πλοκή,αλλά κυλάει εύκολα και είναι αρκετά απλοϊκό(με την καλή έννοια συνήθως).

Οι χαρακτήρες συμπαθείς, βέβαια δεν είναι τέτοιοι που θα σε κάνουν να τους θυμάσαι μετά από καιρό. Μερικοί είναι απλά αχυράνθρωποι στο υπόβαθρο,αλλά οι κύριοι χαρακτήρες είναι ικανοποιητικοί για το επίπεδο του βιβλίου. 

Η πλοκή είναι παιδική, με πολύ απλές ιδέες και θεωρίες. Οι διάλογοι γενικοί και τυπικοί, αν και δεν γίνονται κουραστικοί.

Ο κόσμος είναι δυαδικός, καλοί και κακοί. Οι ονομασίες των "φυλών" είναι αρκετά κακές, προσωπικά μέχρι το τέλους του βιβλίου με το ζόρι ήξερα ποιος ήταν τι, εκτός από τους "ανταγωνιστές" που είχαν εύκολο όνομα. Η μαγεία είναι γενική και αόριστη, βέβαια αυτό αλλάζει μετά όπως θα αναφέρω.

 

Συμπερασματικά νόμιζα ότι διάβαζα young adult βιβλίο και όχι "κανονικό" φάνταζι. Τέτοιο επίπεδο, αλλά όπως έγραψα πριν είναι ωραίο να περάσεις μερικά ευχάριστα απογεύματα(κανά 2 διότι είναι σχετικά μικρό). Εάν ήταν μεγαλύτερο σίγουρα θα ήταν εξαιρετικά βαρετό λόγω της απουσίας γεγονότων και σοβαρής πλοκής. 

 

 

Είμαι τώρα στο μισό του δεύτερου βιβλίου της σειράς, το Queen of Sorcery.

Θα έλεγα ότι το πράγμα πήρε την κατιούσα δυστυχώς.

Η πλοκή είναι κλασσικά στο πάμε από εδώ εκεί και βλέπουμε πράματα στον δρόμο, όπως ακριβώς στο προηγούμενο βιβλίο.

Οι διάλογοι από την άλλη έγιναν αρκετά χειρότεροι με μεγάλες παραγράφους να περιγράφουν τι κακά περνάνε κάποιοι κολίγοι ενός βασιλείου. Αυτό δεν θα ήταν αναγκαία κακό εάν η ποιότητα του διαλόγου σε κάμει να νομίζεις ότι διαβάζεις ειρωνικό σκετς από τους Monty Python...

Πραγματικά, διάβασα 2-3 φορές εκείνο το σημείο για να σιγουρευτώ ότι δεν έχει κάποια υπόνοια σαρκασμού για ανάλογα εδάφια άλλων βιβλίων. 

Η κοσμοπλασία είναι η ίδια, με την διαφορά ότι αναλύει λίγο περισσότερο το σύστημα της μαγείας. Τίποτα ιδιαίτερο βέβαια, αλλά καλό ήταν που έθεσε κάποιους κανόνες.

 

Γενικά μέχρι τούδε είμαι αρκετά απογοητευμένος διότι έγινε αρκετά βαρετό και ψιλο-γελοίο. Θα προσπαθήσω να το τελειώσω, αν και δεν βλέπω να ασχοληθώ περισσότερο με την σειρά.

 

Btw:Πόσο αντιγραφή της πλοκής του Pawn από το Malice(Faithful and the Fallen)...

Δηλαδή όταν διάβαζα το πρώτο βιβλίο ήταν ξεκάθαρο ότι ο Gwynne σήκωσε τους χαρακτήρες και τις αρχικές καταστάσεις από το Pawn of Prophecy σχεδόν αυτούσιους. 

Edited by Mhtsos
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..