Jump to content

Recommended Posts

Cassandra Gotha

Διάβασα το Φαρενάιτ 451 και, αυτό ήταν, έμεινε. Είναι από τα βιβλία που θα διαβάζω ξανά και ξανά. Όταν θα είμαι άρρωστη και θα θέλω έναν φίλο μαζί μου στην κουβέρτα. Όταν θα είμαι στενοχωρημένη και θα θέλω κάτι παρηγορητικό. Όταν θα είμαι απογοητευμένη ή, απλά, κουρασμένη και θα θέλω κάτι που να καταλαβαίνω.

Είναι ένα βιβλίο απλό και περιεκτικό, ειλικρινές, αυθόρμητο. Αισιόδοξο, πράγμα που έχουμε τόση ανάγκη.

Δεν μπορώ να πω πολλά λόγια, τελικά, γιατί είναι τόσο καλό στο να μιλάει μόνο του, που το μόνο που μου έρχεται είναι να βγω και να το μοιράζω δεξιά κι αριστερά. Διαβάστε το (σας παρακαλώ, διαβάστε, γενικά... θα μου κάνετε τόσο μεγάλη χάρη).

 

Κάτι πολύ ενδιαφέρον, κατά τη γνώμη μου:

Διαβάζοντας το βιβλίο, αποκόμισα μία ωραία (και σπάνια, για να μην πω μοναδική) αίσθηση. Ότι ο συγγραφέας έγραφε τα απολύτως απαραίτητα. Για παράδειγμα, σε μια σκηνή μας δείχνει ότι ξύπνησε και βρήκε ένα μήλο κι ένα ποτήρι γάλα, και αμέσως μετά τον βλέπουμε να περπατάει (να συνεχίζει τον δρόμο του). Δεν στάθηκε να μας πει ότι έφαγε το μήλο, ήπιε το γάλα, κλπ. Τα απολύτως απαραίτητα, πράγμα που κάνει την αφήγησή του καθαρή και ξεκούραστη.

Όταν τέλειωσα το βιβλίο, διάβασα τον πρόλογο. Πώς το έγραψε. (Αν θέλετε να μείνει έκπληξη για όταν θα το διαβάσετε κι εσείς, μην ανοίξετε το σπόιλερ. )

Πήγαινε στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου και νοίκιαζε μία γραφομηχανή, που δούλευε με κέρματα, ένα κάθε μισή ώρα! Μισάωρο το μισάωρο, κέρμα το κέρμα, το έγραψε -σαν μανιακός, όπως λέει- μέσα σε εννέα μέρες!

Πρώτη φορά διάβασα κείμενο που έχει κρατήσει τόσο καλά αποτυπωμένη την ώρα της συγγραφής του, μια αίσθηση σχεδόν σωματική. Το λάτρεψα και γι' αυτό.

 

:worshippy:

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
MountainRoot

Διάβασες ελληνική μετάφραση και αν ναι τι έκδοση ήταν?

Ευχαριστώ πολύ

 

Όντως πολύ καλό βιβλίο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ναι, ελληνική μετάφραση, από τον Βασίλη Δουβίτσα, εκδόσεις Άγρα. Δεν μπορώ να πω ότι πρόσεξα κάτι ιδιαίτερο στη μετάφραση, ούτε θετικό ούτε αρνητικό, μόνο κάνα-δυο λαθάκια, ένα που μάντεψα τη σωστή έννοια της λέξης στο πρωτότυπο, και νομίζω άλλο ένα που έγραψε λάθος όνομα χαρακτήρα, δηλαδή μιλούσε ο Α αλλά έγραψε "είπε ο Β". Κάτι τέτοια, ψιλά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Δεν ξέρω αν το έχω ξαναπεί, αλλά πιστεύω ότι οποιοσδήποτε, έστω και αν είναι απλά λιγάκι βιβλιόφιλος, αυτό το βιβλίο πρέπει να το έχει στην βιβλιοθήκη του.
Υπάρχουν και άλλοι τυχεροί εκεί έξω που ακόμα δεν το έχουν διαβάσει; Τους ζηλεύω…

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
fotis_lyk

Εξαιρετικό βιβλίο το Fahrenheit 451. Και εγώ από εκδόσεις Αγρα το διάβασα. Αν και είναι σε δυστοπικο μέλλον το βρήκα τόσο αισιόδοξο και το λάτρεψα. Το έχω διαβάσει 2 φορές και τώρα θέλω να το πάρω και στα αγγλικά να το διαβάσω.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Διάβασα τη συλλογή "Πέθανε ο σκύλος, κατά τ' άλλα όλα καλά".

 

Ωραίο βιβλίο, είχε τα πάνω του, είχε τα κάτω του, αλλά κρατάω πιο πολύ τα πάνω γιατί τον συμπαθώ τον συγγραφέα. Μετά το Φαρενάιτ 451, που το λάτρεψα, αυτή η συλλογή διηγημάτων όχι μόνο δεν με απογοήτευσε, αλλά μου επιβεβαίωσε την αρχική εντύπωση γι' αυτόν.
Προτιμώ τις πιο ποιητικές, συναισθηματικές του ιστορίες, παρά τις χιουμοριστικές του απόπειρες (αν και εκείνη με τα γερόντια που προσπαθούν να αλληλοεξοντωθούν είχε πλάκα).
Αγαπημένες μου ιστορίες ο Σάσα, η γυναίκα που κλαίει στο γκαζόν και η Κυρία Θεά Βιβλιοθηκάριος.

 

Η μετάφραση (εκδόσεις Άγρα) είναι από τον ίδιο που έκανε και το Φαρενάιτ, τον Βασίλη Δουβίτσα. Πολύ καλή.

Ο λόγος έρρεε, δεν υπήρχαν αγγλισμοί αλλά ούτε κι εκείνο το παλιό στυλ, να το κάνουμε το κείμενο να μοιάζει σαν να τό 'γραψε ο Μακρυγιάννης. Ήταν σωστά και φυσικά ελληνικά, χωρίς να ακούω από πίσω, καθώς διαβάζω, τη γλώσσα του πρωτοτύπου. Ξέχασα, δηλαδή, ότι διάβαζα μετάφραση, αλλά χωρίς να ξεχάσω ότι ο συγγραφέας δεν ήταν έλληνας.

 

Πώς να το πω με άλλα λόγια, δηλαδή; Πόσο δύσκολο είναι να ορίσει κανείς τη σωστή μετάφραση; (Καθόλου.) Όχι, γιατί διαβάζω και έναν Kay τώρα... πού να σας λέω. Τα έχω πάρει λίγο με το θέμα.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Προτιμώ τις πιο ποιητικές, συναισθηματικές του ιστορίες, παρά τις χιουμοριστικές του απόπειρες 

 

Το ίδιο και εγώ οπότε και θα προτείνω το πραγματικά υπέροχο ''Η Ευωδία της Σαρσαπαρίλα''. Παραπάνω από δεκαπέντε χρόνια μετά, παραμένει η αγαπημένη μου ιστορία του. Και μία από τις καλύτερες που έχω διαβάσει ever.

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ευχαριστώ, Δημήτρη. Στην Ωρόρα #3 θα το βρω αυτό; Ή μήπως υπάρχει και αλλού;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Ευχαριστώ, Δημήτρη. Στην Ωρόρα #3 θα το βρω αυτό; Ή μήπως υπάρχει και αλλού;

 

Υπάρχει στο τρίτο της Ωρόρα που είναι εξαντλημένο. Μπορείς όμως να το βρεις και στην ανθολογία ''Μυστικοί Τόποι'' από Locus 7. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spyrex

Εγώ διάβασα για πρώτη φορά Bradbury, το Κάτι κολασμένο έρχεται προς τα δω. Σε γενικές γραμμές πέρασα καλά, αλλά δεν ξέρω αν θα τον ξαναπιάσω. Δεν είναι του γούστου μου ο τρόπος που γράφει και θα προτιμούσα να διαβάσω κάτι άλλο από το να διαβάζω για μάγους με στοιχεία ποιητικού λόγου. Αυτό που κρατάω από το βιβλίο είναι κατά κύριο λόγο οι εικόνες που μου δημιούργησε, σε αυτό ήταν πραγματικά πολύ καλός. 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Εγώ διάβασα για πρώτη φορά Bradbury, το Κάτι κολασμένο έρχεται προς τα δω. Σε γενικές γραμμές πέρασα καλά, αλλά δεν ξέρω αν θα τον ξαναπιάσω. Δεν είναι του γούστου μου ο τρόπος που γράφει και θα προτιμούσα να διαβάσω κάτι άλλο από το να διαβάζω για μάγους με στοιχεία ποιητικού λόγου. Αυτό που κρατάω από το βιβλίο είναι κατά κύριο λόγο οι εικόνες που μου δημιούργησε, σε αυτό ήταν πραγματικά πολύ καλός. 

 

Εγώ προτείνω να διαβάσεις οπωσδήποτε το Φαρενάιτ 451, από εκδόσεις Άγρα. Πολύ διαφορετικό στιλ γραφής, άλλη θεματολογία. Και είναι κλασικό σαν το "1984" του Όργουελ ή το "Θαυμαστός καινούργιος κόσμος" του Χάξλεϊ. Προσωπικά θα πρότεινα και το "Τα Χρονικά του Άρη"...

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα την συλλογή ''Ο Εικονογραφημένος Άνθρωπος''. Ένα τύπος είναι γεμάτος με τατουάζ. Τατουάζ τα οποία ζωντανεύουν και λένε ιστορίες οι καλύτερες των οποίων είναι:


 


- ''Ο Άνθρωπος'': Ένα ολιγομελές πλήρωμα θα προσεδαφιστεί σ' έναν πλανήτη με τον κυβερνήτη του να βγαίνει εκτός εαυτού όταν συνειδητοποιεί πόσο κοντά έφτασε στην επίτευξη του στόχου του. Στόχο ευγενή τον οποίο όμως αποζητά με αδόκιμα μέσα. Μερικοί από το πλήρωμα του λιποτακτούν και αρνούνται να τον ακολουθήσουν σε περαιτέρω αναζήτηση. Ωραία, με γλυκόπικρο τέλος. 


 


- ''Η Ατελείωτη Βροχή'': Τι θα λέγατε αν βρισκόσασταν σε ένα πλανήτη που έβρεχε; Και ξανάβρεχε; Και όλο έβρεχε χωρίς σταματημό, χωρίς το παραμικρό ίχνος προστασίας; Παρά μόνο με ελπίδες που διαψεύδονται πικρά; Δεν ξέρω για εσάς, αλλά για μένα θα συνιστούσε μία κατάσταση που θα μπορούσε να οδηγήσει στη τρέλα.


 


- ''Ο Πύραυλος'': Νομίζω ότι όλοι μας έχουμε νιώσει λίγο- πολύ την αδυναμία να εκπληρώσουμε κάποιον από τους στόχους μας. Τι γίνεται όμως όταν αυτή την αδυναμία την μοιράζεται κάποιος γονιός με τα παιδιά του; Ως που μπορεί να φτάσει για να τα δει ευτυχισμένα; Ωραία μέσα στην απλότητα της.  


 


- ''Ο Επισκέπτης'': Ένας Γήινος κάτοικος του Άρη θα δει να καταφθάνει συμπατριώτης του, πραγματικό δώρο εξ ουρανού.Ο νεοφερμένος έχει το χάρισμα να υλοποιεί με τον πιο εκπληκτικό τρόπο τις αναμνήσεις. Ο κάθε ένας όμως από τους ντόπιους θα τον θέλει για λογαριασμό του και ως γνωστόν η απληστία υπήρξε πάντα κακός σύμβουλος. 


 


- ''Μαριονέττες Α.Ε.'': Μία από τις μεγάλες αλήθειες της ζωής είναι ότι ο γάμος είναι μία ρουτίνα που ο καθένας θα ήθελε να κάνει κάτι για να αλλάξει. Προσοχή όμως γιατί τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι τα αναμενόμενα.  


 


Καλή συλλογή αλλά δεν ξέρω κατά πόσο θα πρέπει θα περιλαμβάνεται στα top του συγγραφέα όπως έχω δει σε διάφορες λίστες κατά καιρούς. Οι άλλες του που διάβασα μάλλον ήταν καλύτερες. 


Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Δημήτρη, εμένα η αγαπημένη μου από εκεί είναι το "The Other Foot", ενώ μου άρεσε πολύ και το "The Veldt", πέρα από αυτές που αναφέρεις. Από τις συλλογές του είναι κι εμένα μάλλον η λιγότερο αγαπημένη, το "October Country" και το "Martian Chronicles" είναι στην κορυφή και το "Golden Apples of the Sun" κάπως πιο κάτω.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Δεν έχω το βιβλίο μπροστά μου για να μπορώ να τσεκάρω ποιες είναι αυτές που λες. Υπήρχαν και μία- δύο ακόμη που μου άρεσαν όχι όμως τόσο πολύ για να τις αναφέρω. Ευτυχώς έχω καταφέρει παρά ένα να βρω όλα που έχουν μεταφραστεί και διαβάζω ένα κάθε χρόνο για να μην μου τελειώσουν γρήγορα. Αλλά και όταν αυτό γίνει, δεν θα μείνω εκεί αλλά θα προσπαθήσω και στο πρωτότυπο. Είναι ένας από τους ελάχιστους συγγραφείς που είμαι διατεθειμένος να ''εξερευνήσω εις βάθος''. Δεν πρέπει να είναι και πολύ δύσκολος απ' όσο έχω μπορέσει να καταλάβω. 

 

Και νομίζω ότι στο έχω ξαναπεί elgalla, ''A Scent of Sarsaparilla''. Ύστερα από τόσο χρόνια παραμένει η αγαπημένη μου :)

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
aronax

Καλησπερίζω την παρέα σας.

Μόλις τελείωσα και εγώ το "Φαρενάϊτ 451". Ήταν πολύ όμορφο βιβλίο. Μετά απο αυτό είδα και την ταινία και διάβασα και το graphic novel. H ταινία διέφερε σε αρκετούτσικα σημεία απο το βιβλίο. Αυτό που δεν μου άρεσε είναι ότι δεν απεικόνιζε κάποια φουτουριστική και τεχνοκρατική πόλη.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το εξής: Διαβάζοντας την γραφική νουβέλα, την στιγμή που διαβάζει η Μίλντρεντ το σενάριο, δείχνει σελίδα με γράμματα! Μα αυτό δεν απαγορευόταν; Στην ταινία δεν δείχνει τίποτα τέτοιο. Νόμιζα ότι η πολιτεία απαγόρευε τελείως τα γράμματα (εκτός απο τους αριθμούς).

Το καρέ απο το graphin novel είναι το εξής:
 

φαρ.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
aronax

Ξέχασα να πω πως και εγώ διάβασα το έργο απο τις εκδόσεις "Αγρα".

Πάρα πολύ καλή μετάφραση, πολύ καλά εισαγωγικά κείμενα και επετειακά επίμετρα και εν τέλει πολύ επιμελημένη έκδοση. Μοναδικό "φάουλ" των εκδόσεων γενικά και του έργου ειδικότερα το πολυτονικό. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας τόσο κορυφαίος εκδοτικός οίκος να ακολουθεί τέτοια πολιτική.

Ειδικότερα σε ένα sci fi έργο νομίζω δείχνει αρκετά άσχημο αλλά και άσχετο. Εμένα πάντως αισθητικά με χάλαγαν πολύ αυτά τα "σκουληκάκια". Άποψή μου η έκδοση αυτή "χάνει" αρκετά μόνο και μόνο εξαιτίας του πολυτονικού.

Edited by aronax
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Upcoming Events

    No upcoming events found
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..