Auf Wiedersehen!

[RaspK]

Χώρις φόβο τώρα πια,

μ' ελπίδα στην καρδιά,

προχωρώ στη νέα μέρα.

 

Ίσως να ήταν η τελευταία φορά,

ίσως και όχι·

κάποτε θα το δούμε κι αυτό.

 

Όμως τώρα πια

το μόνο που μπορώ να πω

είν' ένα: «Ευχαριστώ.»

 

Ανόητο θα φανεί,

ίσως και χαζεμένο,

η αλήθεια όμως είναι μόνο μία.

 

Και τούτην τη στιγμή ατενίζω την ζωή

με άλλον αέρα,

με νέα πνοή.

 

Γι' αυτό σου λέω:

«Τα λέμε, λοιπόν· φιλιά!»

Κι ελπίζω το καλύτερο για σε.

 

Όταν κι άμα πιστέψεις ξανά σ' εμένα,

εγώ θα είμ' εδώ.

Δεν ξέρω, όμως, ούτε ποιος ούτε πώς.

 

Κι αυτό το αφιερώνω,

καθώς πρέπει,

στον κάθε Άνθρωπό μου.

[RaspK]

Πρωτού γίνει όποια κριτική, θα ήθελα να το αλλάξω - δε μου αρέσει τώρα που το ξαναβλέπω, θέλει στρώσιμο.

[tec-goblin]

Οκ, δεν κάνουμε τότε

 

Όντως θέλει στρώσιμο, υπάρχουν όμως πολλά ωραία πράγματα μέσα.

[RaspK]

Θα το διευθετήσω και ξανάρχομαι. Ευχαριστώ για το πρώτο σχόλιο.

[month]

Άκου το Δεν μ'ένοιαξε να χάσω του Μίλτου Πασχαλίδη. Θα σου κάνει καλό.

[RaspK]

Προς το παρόν θα πω ότι μάλλον είν' εντάξει, τουλάχιστον για λόγους ορθότητας προς το πρωτότυπο. Όταν θα το ξαναδιαβάσω κάποια στιγμή, θα του αλλάξω τα φώτα. Nihilion, είναι το τέλος του τρίπτυχου.