Ravings of a madman

[month]

Πρώτη προσπάθεια εδω μέσα... Περιμένω σχόλια.

 

 

 

Ένα τραγούδι έμεινε, και αυτό είναι λυπημένο

Ένα κομμάτι έμεινε κι αυτό μισοφαγωμένο

 

Πόσα τραγούδια έχασα εσένα να κοιτάζω

Πόσες αγάπες έσπασα ποτέ να μην σε χάσω

 

Λύπη στα μάτια βρίσκεται όταν αυτά σου λέω

Μα ποτέ δε σκέφτηκες, αγάπη μου, για σένανε αν κλαίω

 

Το κλάμα βγαίνει απ’την καρδιά, ποτέ από τα μάτια

Για αυτό τα δάκρυα κάνουνε μια καρδιά κομάτια.

[Rikochet]

Θεματολογικά, μάλλον ανέμπνευστο το βρήκα. Δηλαδή, όπως υποθέτω θα ξέρεις, δεν έχει κάτι παραπάνω να πει από τον πόνο ενός ερωτευμένου. Και από τέτοιου είδους πόνο... Περισσεύει.

 

Τεχνικά, έχει προβλήματα στο μέτρο. Η ομοιοκαταληξία, αν και αυτή κάπως... στείρα, είναι καλή, αλλά το μέτρο χαλάει σε όλους τους στίχους.

[Nienna]

Χμ, και το Μονόγραμμα του Ελύτη ο πόνος ενός ερωτευμένου είναι, Γιάννη Ρίκο...

 

Απλώς αυτό εδώ το ποίημα μιλάει με πολύ συνηθισμένο, κλισέ, λαϊκοειδή τρόπο, έχει και τα τεχνικά προβλήματα, δεν έχει και ιδιότυπες εικόνες, κι έτσι δεν πετυχαίνει κάτι.

Δεν φταίει η θεματολογία, φταίει το πρίσμα μέσα από το οποίο αποφάσισες να το δεις το όλο πράγμα, month, είναι κάπως [δηλαδή, αρκετά] επιφανειακό, και ακόμα και σαν λαϊκό τραγούδι να το δω, έχει τεχνικό πρόβλημα στο μέτρο...

Edited May 7, 2006 by Nienna

[Nihilio]

Αν και δε διαφωνώ με τα όσα λένε οι παραπάνω, θα μπορούσε να είναι ένα πολύ καλό λαϊκό τραγούδι. Έχει αρκετά καλούς στίχους.

Edited May 7, 2006 by Nihilio

[RaspK]

Θα συμφωνήσω με τη Νιέννα γενικά - άλλωστε, δε βλέπω σε τι στερείται έμπνευσης ο εκάστοτε πόνος, ειδικά του ερωτευμένου!

 

Σε τελική ανάλυση, θα συμφωνήσω με την παρατήρηση ότι ταιριάζει για λαϊκό τραγούδι, πράγμα που δε μου φαίνεται τυχαίο. Πρέπει, όμως, να προσπαθήσεις να ξεκαθαρίσεις μέσα σου μήπως απλά επιλέγεις να χρησιμοποιήσεις ένα ύφος που σου είναι αρεστό αντί να βρεις το δικό σου.

 

Μπορεί και να κάνω λάθος και να χρησιμοποιείς κάτι που πραγματικά είνια κτήμα σου, αλλ' αυτό έρχεται σε αντίθεση με το πόσο σκοντάφτεις μερικές φορές, ειδικά στα πεζά κείμενα. Ίσως προσπαθείς να προσδώσεις ένα ύφος που ενώ σου είναι οικείο, δε σου ταιριάζει. Δοκίμασε λίγο τ' άκρα σου...