angarato_surion Posted May 9, 2006 Share Posted May 9, 2006 <h1 style="text-align: center;" align="center">Πεθαμένη Ψυχή(Έκδοση 2)</h1> Μπορείς να δεις το κρεβάτι, εκεί είναι η ψυχή . Ελεύθερη από ζωή. Κοιμισμένη πια. Μεσα στην μοναξιά. Νικημένη απ’ την ζωή. Πεσμένο το δάκρυ της καρδιάς μου, και θυσία το αίμα της (ψυχής μου). Για εσέ αγάπη μου. Μπορείς να την δεις. Να την αγγίξεις. Νιώθεις πως αιμορραγεί. Σε αγάπησε σαν θέα. Έπεσε στην λήθη εκ (της) απωλείας σου. Μακριά από την αγκαλιά . Μπορείς να δεις το κρεβάτι μου. Με την κουρασμένη (μου) ψυχή. Τώρα λάμπει, ξεκουράζεται. Ξεχνά το πόνο μιας ζωής. ©10/5/2006 Angarato Surion . Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
The Blackcloak Posted May 10, 2006 Share Posted May 10, 2006 Τι, να πώ , δε μου αρέσει η ιδέα της νεκρής ψυχής... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
angarato_surion Posted May 10, 2006 Author Share Posted May 10, 2006 που ειναι το πρόβλημα; Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Rikochet Posted May 10, 2006 Share Posted May 10, 2006 Στο ότι δεν του αρέσει η ιδέα της νεκρής ψυχής; BTW, το formatting των ποιημάτων σου είναι προβληματικό. Δοκίμασε να βγάλεις τη στοίχιση στο κέντρο και τα πολλά κενά. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
angarato_surion Posted May 10, 2006 Author Share Posted May 10, 2006 τα πολλα κενα τα κανει το φορυμ , η στοιχιση στο κεντρο μου αρεσει και το κανω ειτε αρεσει είτε οχι επειδη η aligment Μου ειναι neutral good προς chaotic good:P Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Rikochet Posted May 10, 2006 Share Posted May 10, 2006 Τα πολλά κενά τα κάνει ο Rich Text Editor στα post σου. Κάποιος βαριέται να βάζει μόνος του τα tags... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nienna Posted May 10, 2006 Share Posted May 10, 2006 (edited) Κι εγώ διαφωνώ με την εικόνα της πεθαμένης ψυχής, εξ άλλου κάτι που πονάει δεν είναι πεθαμένο, πεθαμένο είναι κάτι κρύο κι αναίσθητο. Δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως. Το πρόβλημα δηλαδή, είναι άλλο. Οι εικόνες είναι πολύ συνηθισμένες, όπως σου έχω ξαναπεί, είναι πολυχρησιμοποιημένες. Και οι λέξεις, κι αυτές, το ίδιο. Αιμορραγίες, πεθαμένες ψυχές, δάκρυα της καρδιάς, τα έχει 'ακούσει' αυτά η ποίηση, τα έχουν πει κι άλλοι, "μας τα 'παν κι άλλοι" - να, έτσι. Δεν είμαι κυνηγός της πρωτοτυπίας - η άποψή μου περί πρωτοτυπίας είναι διατυπωμένη στο topic "περί πρωτοτυπίας", αλλά όχι κι έτσι πια. Αν είναι να πιάσεις ένα τόσο απλό [αλλά κατ' εμέ όμορφο] θέμα όπως ο πόνος ενός ερωτευμένου, πρέπει να το κάνεις με σεβασμό, με σεβασμό και προς το πρόσωπο [το αντικείμενο του έρωτα], και προς την ποίηση ως τέχνη, και προς το κοινό [αν θέλεις να δημοσιεύεις αυτά που γράφεις]. Βασικά, τι κάθομαι και λέω; Αν δε σου βγαίνει, δε σου βγαίνει. Δεν υπάρχει 'πρέπει', τέλος πάντων, κακώς το ανέφερα ως 'πρέπει' παραπάνω. Απλώς, να, αφού γράφεις που γράφεις, ψάξ' το λίγο ακόμα το θέμα, μην κολλάς στις ίδιες εικόνες. Δηλαδή πόσες φορές θα ακούσει το κοινό για τα δάκρυα της καρδιάς κάποιου, με τον ίδιο τρόπο; Κουράζεται το κοινό, βαριέται. Δεν συγκινείται - και είναι κρίμα να μιλάς για τον έρωτα, και να μη συγκινείται κανείς, δεν είναι; Edited May 10, 2006 by Nienna Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.