Jump to content
northerain

The Book that haunts you

Recommended Posts

mman
Γενικά όπως παρατηρείτε, τρομάζω με το υπερφυσικό. Δε θα δώ εφιάλτες για τον σήριαλ κίλλερ που θα μπει να με σφάξει στο γόνατο, αλλά θα δώ για το φάντασμα/δαιμόνιο που μπορει να μου την πέσει όταν κοιμάμαι...

 

Εγώ αντίθετα τρομάζω με τον "καθημερινό" τρόμο, και όσο πιο πολύ μπορώ να ταυτιστώ με το θύμα, τόσο το χειρότερο. Βέβαια αυτό δεν συμβαίνει καθόλου συχνά πια, αλλά

 

1) Το τέλος του διηγήματος "Τα δέρματα των πατέρων" του Clive Barker περιγράφει έναν από τους πιο ξαφνικούς και εφιαλτικούς μαζικούς θανάτους που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς και

 

2) Το πρώτο κεφάλαιο του "Άρχοντα του Ψεύδους" του Graham Masterton θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα και είναι με διαφορά ό,τι χειρότερο έχω διαβάσει. Πραγματικά υποκλίνομαι στην ιδέα και στο γράψιμο. Το διάβασα δύο φορές πριν συνεχίσω το υπόλοιπο βιβλίο. Είναι τόσο άσχημο, που αν ο αναγνώστης κάνει την παραμικρή προσπάθεια να ταυτιστεί με τα ανυποψίαστα θύματα (κάτι που έρχεται φυσικά μέσα από την τεχνική του Masterton) τότε η φρίκη είναι άμεση και απόλυτη. Πολλές φορές το σκέφτομαι τα βράδια όταν η κόρη μου έχει πάει για ύπνο, και όλα στο σπίτι είναι ήσυχα και γαλήνια και, γαμώτο, είμαι πια 37 χρονών...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Chuck Palhaniuhk-Haunted

Stephen Κing-Μεθοδος αναπνοών, η ιστορία με το ναυαγό

 

Αυτά για την ώρα, επεδή είμαι φλώρος και διαβάζω μόνο φαντεζύ και άρλεκιν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
araquel

διάβαζα αυτό το νήμα, και είδα ότι δεν είχα αναφέρει τις ιτιές του algernon blackwood. τρομακτικό με έναν μοναδικό τρόπο που στέλνει ρίγη ανατριχίλας down your spine, ακόμα και αν το διαβάζεις μέρα μεσημέρι.

Share this post


Link to post
Share on other sites
white_unicorn

Δεν μπορώ να πω οτί τρομάζω διαβάζοντας, ανατριχιάζω ναι, αλλά δεν με κάνουν να νιώθω όπως όταν είδα τον Εξορκιστή (μια βδομάδα το σκεφτόμουν να κοιμηθώ.... :catmad: )

 

Ανατριχιάζω με ιστορίες του Μπλάκγουντ και του Κίνγκ... Το μόνο βιβλίο που πραγματικά δεν άντεξα να διαβάσω πέρα από 1ο κεφάλαιο (δεν νομίζω να έφτασα καν στο 2ο) ήταν το Mystic River του Lehanne νομιζω? μπορεί να κάνω λάθος στον συγραφέα.... η ταινία πέρασε πιο γρήγορα, στο βιβλίο.... ήταν απλά υπερβολικά 'ζωντανο'....

 

Δώστε μου υπερφυσικά πλάσματα και δεν θα καταλάβω τίποτα.... (Η ανοσία....) αλλά μπροστά στην ανθρώπινη θηριωδία (ή στα πνεύματα) κάνω πίσω... (Δεν θα κοιμηθώ το βράδυ....)

Share this post


Link to post
Share on other sites
pyragelos

They do not haunt me (anymore) αλλά είναι ένα από τα πιο τρομακτικά βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ:

Ο Πλανευτής, της Muriel Gray.

Ακολουθεί το Ντεσπερέισον, του Stephen King.

Share this post


Link to post
Share on other sites
christiana

Το μοναδικό βιβλίο που με έκανε να αισθανθω βαθύ φόβο ήταν και εξακολουθεί να είναι το "1984".Το διάβασα στην εφηβεία μου 17;..18; Δεν ήξερα τίποτα για το βιβλίο και το σοκ που ένιωθα διαβάζοντάς το πραγματικά με σημάδεψε.Δεν το έχω ξαναδιαβάσει ποτέ απο τότε ενώ όλα τα καλά βιβλία που έχω τα έχω διαβάσει 2-3 φορές...Εϊχα πέσει σχεδόν σε κατάθλιψη όταν το τελέιωσα και φοβάμαι οτι θα νιώσω πάλι έτσι... Ξερω οτι δεν είναι βιβλίο τρόμου όμως νομίζω οτί είναι το χειρότερο από όλα τα βιβλία τρόμου...

Εκτός απο αυτό έχω φοβηθει με Πόε (ήμουν 13-14). Ο Κινγκ είναι απολαυστικότατος σχεδόν σε όλα αλλά πραγματικά με είχε φρικάρει "Η ομίχλη" που την είχα διαβάσει στα αγγλικά. Θα βάλω στην κατηγορία και το "House of Leaves".

 

Επίσης το μοναδικό βιβλίο στην ζωή μου που πέταξα ήταν "Ο Αρχοντας του Ψεύδους".Με αηδίασε ο σαδισμός του πρώτου κεφαλαίου, ο οποίος με έκανε να νιώσω όπως στο "Μη αναστρέψιμος".Υπερβολική βία μόνο για το σοκ.

Edited by christiana

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire

To Girl Next Door ακομα με στοιχειωνει. Κυριως γιατι συνειδητοποιησα οτι ακομη και το πιο φριχτο λογοτεχνικο "τερας" ειναι χνουδωτο αρκουδακι μπροστα στην αγριοτητα του ανθρωπου-ακομα και των παιδιων!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
sora_1

Το αγορασα μολις σημερα το Κοριτσι της διπλανης πορτας,θα το ξεκινισω σιγα σιγα!!

απο οτι βλεπω ολοι λετε αρκετα καλα λογια.....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nestor

Προς το παρόν. με φόβισε το Σάκος με Κόκαλα.. Στο μέλλον θα δείξει..

Και διάβασα και τον Άρχοντα του Ψεύδους, και τσάμπα περίμενα αδρεναλίνη...φευ..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
Το αγορασα μολις σημερα το Κοριτσι της διπλανης πορτας,θα το ξεκινισω σιγα σιγα!!

απο οτι βλεπω ολοι λετε αρκετα καλα λογια.....

Όχι. Δε μπορείς να πεις καλά λόγια για το βιβλίο αυτό

Share this post


Link to post
Share on other sites
sora_1

Τι εννοεις ? δεν σου αρεσε?

Edited by sora_1

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0

Γενικά τρομάζω δύσκολα, ειδικά με ένα βιβλίο, το οποίο δεν μπορεί να cheatάρει με τεχνικές ήχου ή απότομης εναλλαγής εικόνων όπως κάνουν οι ταινίες (θυμηθείτε την 6η αίσθηση, δεν είχε τίποτα πραγματικά τρομακτικό, μόνο σκηνές που ο Σιαμάλαν έκανε ΜΠΟΥ! στους θεατές). Τα πραγματικά καλογραμμένα βιβλία τα ευχαριστιέμαι, αλλά συνήθως δεν τρομάζω. Για παράδειγμα, θυμάμαι ακόμα τη σκηνή του τρόμου που νιώθει ο γιατρός στον Ντέξτερ Ουόρντ όταν βλέπει εκείνο το φυλακισμένο πλάσμα στο υπόγειο ή όταν στην ίδια ιστορία ο συγγραφέας δίνει μόνο στοιχεία, αλλά δεν περιγράφει τίποτα και αφήνει τον ίδιο τον αναγνώστη να καταλάβει τι βρισκόταν μέσα στην ντουλάπα του Nτέξτερ.

 

Μπορώ όμως να θυμηθώ δύο περιπτώσεις που είχα όντως τρομάξει άσχημα.

 

- Μια μέρα που διάβαζα Lovecraft (τα άπαντα είχα πιάσει, όχι κάποια συγκεκριμένη ιστορία) και ήταν αργά το βράδυ, μόνος στο σπίτι, με τα υπόλοιπα δωμάτια σκοτεινά και κρύα, σε μια ήσυχη γειτονιά στο Αιγάλεω που δεν ακουγόταν κανένας θόρυβος από το δρόμο, αλλά αντίθετα ακουγόταν μόνο οι βρύση στην κουζίνα που έσταζε… Αφού διαπίστωσα πως είχα αρχίσει να κοιτάω καχύποπτα πίσω από τον ώμο μου και στις σκιές του άλλου δωματίου, σηκώθηκα, άναψα όλα τα φώτα, ντύθηκα και πήγα για μπύρες.

 

- Διαβάζοντας τη Λάμψη του Κινγκ, μέρα μεσημέρι, έχω φτάσει σε εκείνη τη σκηνή με την παιδική χαρά. Εκεί που ο πατέρας τρομάζει από τους ζωόμορφους θάμνους, που νομίζει πως τον πλησιάζουν όταν δεν τους κοιτάει… Μπρρρρρρρρρ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
northerain

Μπορώ να πω ότι ως πιτσιρικάς με τρόμαζαν κάποια βιβλία του Κινγκ, κυρίως το ''Σαλεμς Λοτ'' και το ''Αυτό''. Απλά με έβαζαν σε μια κατάσταση ελαφριού τρόμου, οπου δεν έκανα πολλές κινήσεις προς την ντουλάπα μου και φρόντιζα όλα μου τα μέλη να είναι εντός κουβέρτας at all times.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Undertaker

"Βασιλιάς" της ανατριχίλας για'μένα είναι ο Πόε. Οι ιστορίες του όπως το Berenice, The Tell-Tale Heart, The Cask of Amontillado και είδικά το The Masque of the Red Death μου εχουν μείνει χαραγμένες στο μυαλό μου. Και ιδιαίτερα το The Raven, ακόμα και σήμερα όποτε το διαβάζω μου φερνει ανατριχίλες....

 

Από βιβλία, για κάποιο λόγο αυτό που με εχει "στοιχειώσει" είναι το "It" του Stephen King. Και μάλλον πρεπει να μου εχει αφήσει κυριολεκτικά "τραυμα", καθότι ακόμα και η ταινία (που δεν πλησιάζει ουτε από μακρυά την ατμόσφαιρα του βιβλίου) την βλέπω μεχρι και σήμερα με δυσκολία...

Edited by Undertaker

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Το Κορίτσι της Διπλανής Πόρτας φυσικά. Και από διηγήματα ο Κάτοικος της Αβύσσου του Κλαρκ Άστον Σμιθ

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alastor

Το τελευταίο βιβλίο με το οποίο πραγματικά τρόμαξα, λόγω της άκρως υποβλητικής του ατμόσφαιρας ήταν το "Ιστορία Φαντασμάτων" του Peter Straub πριν καμία δεκαετία. Πραγματικά στοιχειωμένο βιβλίο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
constantinos

Για μένα ήταν πριν αρκετά χρόνια η Λάμψη του King. Μου φάνηκε αληθινός εφιάλτης.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Venea

Εμένα το βιβλίο που με έχει στοιχειώσει, αναστατώσει, αηδιάσει...το διάβασα πριν καμια 10αρια χρόνια όταν δούλευα σε ενα βιβλιοπωλείο. Έπεσε στα χέρια μας όταν κάναμε παραλαβή και είπαμε να το διαβάσουμε όλοι!! Το όνομα αυτού...? "Το βιβλίο των βίτσιων" του Άυγουστου Κορτώ :mellow:

Ειλικρινά σταμάτησα αρκετές φορές το διάβασμα γιατί μου είχαν γυρίσει τα άντερα...θέλετε το μικρό της ηλικίας, θέλετε το γεγονός ότι δεν είχα ξαναδιαβάσει κάτι τόσο σκληρό ( αν και είχα εξαντλήσει τον King) :eek:

Τι να πω.....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire

Οι 120 μερες στα Σοδομα...Αληθινη φρικη!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
Οι 120 μερες στα Σοδομα...Αληθινη φρικη!

 

Dark desire δεν ξέρω αν αναφέρεις τις 120 μέρες σε συνάρτηση με το βιβλίο που ανέφερε ο Venea. Το βιβλίο των βίτσιων δεν το ήξερα, από τον Venea το έμαθα, εξ' άλλου νομίζω ότι ο τίτλος του τα λέει όλα. Οι 120 μέρες στα Σόδομα είναι ένα πραγματικά πολύ δυνατό ανάγνωσμα και αποτέλεσε το σημείο γνωριμίας μου με τον ντε Σαντ. Από τότε όποιο βιβλίο του θεικού Μαρκήσιου βλέπω μπροστά μου, το παίρνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Μέχρι τώρα έχω τα εξής:

 

- Ζυστίν (Λιβάνης)

- Η Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ (Καστανιώτης)

- Τα Εγκλήματα του Έρωτα (Printa)

- Ο Απατημένος Πρόεδρος και Άλλες Τολμηρές Ιστορίες (Ολκός).

 

Δεν έχω διαβάσει ακόμη κάποιο από αυτά, αλλά σύντομα θα έρθει και η σειρά τους. Επίσης ξέρω πως υπάρχουν και αυτά:

 

- Ο Δήμιος και το Θύμα του

- Επιστολή προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Cheron

- Πάνω στην Άμεση Δημοκρατία και την Άμεση Απάτη των Εκπροσωπήσεων. Δεν γνωρίζω όμως εκδόσεις και δεν μπορώ να τα βρω πουθενά. Τέλος το Οξύ έχει εκδόσει(είναι πλέον εξαντλημένο) τα Μάτια του Χέσους Ιγκνάθιο Αλδαπουέρτα. Κορυφαίο στο είδος του ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos
- Πάνω στην Άμεση Δημοκρατία και την Άμεση Απάτη των Εκπροσωπήσεων. Δεν γνωρίζω όμως εκδόσεις και δεν μπορώ να τα βρω πουθενά.

 

http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=339396

 

Εκδότης : Ελεύθερος Τύπος

Συγγραφέας : Sade Louis Aldonze Donatien Comte de

Μεταφραστής : Ζαγκούρογλου Αλέξανδρος,Αλεξίου Νίκος Β.,Παστελάκος Δημήτρης

 

http://www.protoporia.gr/advanced_search_r...ch_option=title

Edited by kitsos

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=339396

 

Εκδότης : Ελεύθερος Τύπος

Συγγραφέας : Sade Louis Aldonze Donatien Comte de

Μεταφραστής : Ζαγκούρογλου Αλέξανδρος,Αλεξίου Νίκος Β.,Παστελάκος Δημήτρης

 

http://www.protoporia.gr/advanced_search_r...ch_option=title

 

Σ΄ευχαριστώ kitso για την πληροφορία, τώρα που μου το είπες θα το πάρω. Φαντάζομαι βέβαια πως θα ξεφεύγει από την πεπατημένη του αλλά χαλάλι, ντε Σαντ είναι αυτός ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dark desire
Dark desire δεν ξέρω αν αναφέρεις τις 120 μέρες σε συνάρτηση με το βιβλίο που ανέφερε ο Venea.

 

Με αφορμη αυτο αλλα εννοουσα το βιβλιο του Μαρκησιου. Αρκετα σκληρο ακομη και για τα δικα μου χαλυβδινα αντερα (ιδιως οι σκηνες εκτελεσεων). Το διαβασα ως πρωτοετης στη Νομικη, την ιδια περιπου περιοδο που ενας πειραγμενος συμφοιτητης, αρχηγος της κινηματογραφικης ομαδας της σχολης, ειχε φερει το Salo του Παζολινι σε μια νυχτερινη προβολη. Η μονη ταινια (και αντιστοιχα ενα απο τα λιγα βιβλια) που πραγματικα με τρομαξε, καθως δειχνει το αυτονοητο: το πιο κακο και μοβορο τερας ειναι ο ανθρωπος που, αν τον αφησεις απολυτα ανεξελεγκτο και εγγυηθεις την ατιμωρησια, δημιουργει εικονες φρικης( οσους θεωρουν το Hostel σκληρο και διεστραμμενο, τους στελνω να διαβασουν Μαρκησιο για να δουν την πραγματικοτητα ). Εκτοτε κολλησα με τον ντε Σαντ, τον οποιο θεωρω εναν από τους πιο σημαντικους συγγραφεις και διανοουμενους ever. Μαλιστα χρησιμοποιησα τις θεωριες του για την αναγκη ατιμωρησιας του εγκληματος σε μια εργασια στο μεταπτυχιακο μου (Ποινικο Δικαιο και Εγκληματολογια) σχετικη με τον καταργητισμο στο ποινικο συστημα.

Τα ιδια εργα του εχουμε διαβασει (Ο Ιανος στην Αριστοτελους στη Θεσσαλονικη παντως του εχει ολοκληρο ραφι)

 

Κιτσο ευχαριστω κι εγω για τις πληροφοριες

Share this post


Link to post
Share on other sites
DonQuixote

To πρωτο κεφαλαιο του Αρχοντα του Ψευδους ηταν πολυ δυνατο. Πολυ εντονο και νοσηρο βιβλιο επισης ειναι το Εργοστασιο Σφηκων. Υπαρχει και ενα μικρο διηγημα του Ρευ Μπραντμπερυ νομιχω που ηταν πολυ τρομακτικο. Δυστυχως δεν θυμαμαι τιτλο, ειναι σχετικα με μια μητερα που περιμενει ενα καλοκαιρινο βραδυ το μικρο της γιο να επιστρεψει στο σπιτι. Το διηγημα ειναι γραμμενο απο τη σκοπια του αλλου της παιδιου και ο τροπος που χτιζει την ενταση σελιδα με σελιδα μεχρι να φτασει στην τελικη Λυτρωση ειναι απλα αριστοτεχνικος, μια σπουδη πανω στην ανθρωπινη ψυχολογια και πως ο τρομος μπορει να παρεισφρυσει αθορυβα και καταστροφικα στην καθημερινοτητα μας.

Το βιβλιο παντως που με στοιχειωσε ηταν "Τα Βουνα της Τρελλας", ημουν μικρος οταν το διαβασα και σχεδον πιστεψα οτι ηταν αληθεια ολα!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Shinigami

Διαβάζω περίπου 15 χρόνια τώρα λογοτεχνία του τρόμου και δε νομίζω πως υπάρχει πλεον βιβλίο που να με τρομάζει τόσο ώστε να χάσω τον ύπνο μου. Μια ανατριχίλα όσο διαβάζω, ναι θα τη νοιώσω με διάφορα. Επιβάλλεται άλλωστε μιας και συνεισφέρει με τον τρόπο της κι αυτή στην απόλαυση του βιβλίου. Αλλά να με στοιχειώνει ένα βιβλίο κι αφότου το κλείσω, όχι. Περάσαν εκείνες οι μέρες της αθωότητας που ένα βιβλίο μπορούσε να με κρατήσει ξάγρυπνη επί σειρά ημερών...

 

Ωστόσο, ομολογώ πως ποτέ δεν κατάφερα να τελειώσω το "120 στα Σόδομα" του Μαρκήσιου που αναφέρθηκε παραπάνω. Για την ακρίβεια, δεν έχω καταφέρει μέχρι και σήμερα να φτάσω ούτε στα μισά του βιβλίου και το παρατάω πάντοτε στις φρικιαστικά αηδιαστικές και δυστυχώς εξαιρετικά λεπτομερείς περιγραφές που σχετίζονται με... βρώμα και δυσωδία εμπλεκόμενη με την ερωτική πράξη. Ειλικρινά, υποκλίνομαι μπροστά στο στομάχι όσων κατάφεραν να ολοκληρώσουν το συγκεκριμένο βιβλίο. Ομολογώ πως ξεπερνά τις αντοχές μου κι ας μην πίστευα ποτέ ότι θα το έλεγα αυτό.

 

Παρεπιπτόντως, δεν έχω διαβάσει το "Το κορίτσι της διπλανής πόρτας" (βασικά, ούτε ακουστά δεν το είχα) που είδα να αναφέρεται σε διάφορα posts από πολλούς. Κι από ένα γρήγορο googlάρισμα που του έκανα νομίζω πως θα το τιμήσω άμεσα τελικά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..