angarato_surion Posted June 5, 2006 Posted June 5, 2006 (edited) Αντίο αγαπημένη Αντίο αγαπημένη, σε χάνω. Φεύγω. Πεθαίνω απόψε. Φεύγω πολεμώντας. Αφήνω νεκρούς εχθρούς στο διάβα μου. Αχ! Αγαπημένη, την τελευταία μου πνοή να έπαιρνες. Το αίμα πλένει το σώμα. Το σκοτάδι σου κλέβει, την ψυχή μου. Αγαπημένη!. Αντίο αγαπημένη. Να ‘σαι ευτυχισμένη. Πεθαίνω για να ‘σαι ελεύθερη. Παίρνω πολλούς, εχθρούς μαζί (μου). Τα άστρα βλέπω, και τα γλυκά σου μάτια, θυμάμαι. © 22/5/2006 Angarato Surion Edited June 5, 2006 by angarato_surion Quote
Balidor Posted June 5, 2006 Posted June 5, 2006 Αυτό μου άρεσε περισσότερο απο τα άλλα, λίγο κλασσική ιστορία, απλά με λίγα λόγια κάθε φορά μας εξιστορείς κάτι ... δέν ξέρω τι κάνεις, ούτε πως να το περιγράψω Quote
Nienna Posted June 6, 2006 Posted June 6, 2006 Συμπαθητικό, διότι λέει μια ιστοριούλα, κι έτσι κάπως καταφέρνει να μας παρασύρει. Πιστεύω βέβαια πως θα σήκωνε πολύ περισσότερο πάθος η συγκεκριμένη ιστοριούλα, και πως θα μπορουσες να χρησιμοποιήσεις λιγότερο συνηθισμένες εκφράσεις. Στέκει, πάντως, κι αυτό είναι ένα βήμα. Η παρένθεση πάλι δεν κάνει τίποτε, αποφάσισε αν θέλεις το 'μου', ή αν δεν το θέλεις. Quote
angarato_surion Posted June 6, 2006 Author Posted June 6, 2006 Ευχαριστω!!! αυτο εχει σεση με τον κοσμο που φτιάχνω!!! υποτιθεται ειναι ενα γραμμα ενως ξωτικου - φυλακα σε ενα ξωτικο- νεραιδα ενω ηταν σε μαχη Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.