Jump to content

Κυριακή


Nienna

Recommended Posts

Κυριακή

 

Kι αν είμαστε φτιαγμένοι για να σε φτάσουμε,

κι αν είμαστε πνοή και φως, και ψίθυροι κάτω απ' ωραία φεγγάρια,

γιατί μας έριξες σ' αυτό το λάκκο;

Γιατί μέσα στις λάσπες να παλεύουμε για δύναμη

και να γευόμαστε μια τόσον αλμυρή ελπίδα;

 

Ειν' η μέρα σου σήμερα κι είπα να κάνω το δικό σου,

είπα να δώσω μια και ν' αγκαλιάσω τη χαρά -

μα τα σιχάθηκες τ΄αδέξια μάγια μου και το ξεσκέπασες το ψέμα.

 

Αστεία θα φαίνομαι, θαρρώ, έτσι που με το δάκρυ

και το γιατί τ' ανούσιο σου απευθύνομαι.

Αστεία, σαν τόσους άλλους, τόσους πολλούς...

Όλοι μας θέλουμε βλέπεις ν΄αγγίξουμε τα σύννεφα δίχως κανέναν κόπο,

όλοι μας να πετάμε δίχως κούραση στην πλάτη και στα μπράτσα,

όλοι μας να μας αγαπούν και λερωμένους.

 

-

 

Αθήνα, 18-6-2006.

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

Υπέροχο, χωρίς άλλα σχόλια. Δεν ξέρω πόσοι θα καταλάβουν που το πας, αλλά είναι απλά εξαίσιο!

Link to comment
Share on other sites

Guest silversoldier

Το θέμα δεν είναι ακριβως το σχόλιο φίλε μου, ή που το πάει η Νιέννα! Το έχει χειρίστει άριστα τούλαχιστον στο στυλ και την πορεία.

 

Εγώ έχω την αίσθηση ότι στην πρώτη στροφή είσαι μπερδεμένη, "γιατί μας έριξες σ' αυτό το λάκκο;" σε αυτό έχεις δώσει ήδη την απάντηση:

 

Όλοι μας θέλουμε βλέπεις ν΄αγγίξουμε τα σύννεφα δίχως κανέναν κόπο,

όλοι μας να πετάμε δίχως κούραση στην πλάτη και στα μπράτσα,

όλοι μας να μας αγαπούν και λερωμένους.

 

Με λίγα λόγια είμαστε έτσι γιατί έτσι επιθυμούμε να είμαστε, "ΕΙΡΩΝΕΙΑ"

 

Λέμε ότι επιθυμούμε τα ουράνεια,

κι η λάσπη στο σώμα μας προδίδει.

Αποζητούμε την απόκοσμη ομορφιά

κι όμως μιλάμε για θεϊκά τραγούδια,

και βουλές, και όνειρα, και λόγια.

 

Πως περιμένουμε λοιπόν να ακουστούμε!

 

Αφού μονάχα τον κόσμο, τον καθρέπτη μας κοιτάμε???

 

Αυτά τα στοιχάκια στα αφιερώνω, όχι για την ομορφιά μου μάλλον τους λύπει αλλά για το πιο πετυχημενο πράγμα που έχει το ποιημα σου: αυτή την εξαιρετική εναλλαγή που δημιουργεί η ψυχή και το μοιαλό στον εσωτερικό διάλογο.

 

Σχολίο: Σε κάποια σημεία, υπάρχει μονοτονία, χτυπάει λίγο άσχημα...πρόσεξέ το

 

Φιλικά, με ευχές και τα καθέκαστα προς τις ελπίδες μας!!!

Edited by silversoldier
Link to comment
Share on other sites

To νόημα είναι προφανέστατο και η έμμετρη ρητορική πολύ καλά οργανωμένη. Αλλά νομίζω ότι κάπου το "εμείς" χάνεται στο "εγώ".

Edited by Nihilio
Link to comment
Share on other sites

Μπορείς να μου το αναλύσεις λίγο αυτό, αν θέλεις; Τι εννοείς; Είναι δύσκολο να ταυτιστεί ο αναγνώστης γιατί το 'εμείς' μου είναι περασμένο μέσα από φίλτρα του 'εγώ'; Και με τα ποιήματα που είναι σκέτο 'εγώ' πώς επέρχεται η ταύτιση; Χμ; Και τι εννοείς με τον όρο 'έμμετρη ρητορική';

Edited by Nienna
Link to comment
Share on other sites

Ἐγὼ ἀπορὼ καὶ θαυμάζω, ἀνίκανος με διαφορετικὸ ἀπ'τον παρακάτω τρόπο νὰ κατανοήσω ἤ νὰ ἐξηγήσω τὸ σχόλιον τοῦ Νιἡλίου:

 

 

EmmetrosRhehtorikehEsodhiaSmikreh.JPG

 

 

[ Εγώ απορώ και θαυμάζω, ανίκανος με διαφορετικό απ'τον παρακάτω τρόπο να κατανοήσω ή να εξηγήσω το σχόλιον του Νιηλίου: http://www.lostkingdom.net/orpheus/Emmetro...dhiaSmikreh.JPG ]

 

 

Edit+: Σοβαρά τώρα, τι εννοείς ρε 'σύ Nih?

Edited by Orpheus
Link to comment
Share on other sites

Tι εννοώ; Ότι διαβάζοντας αυτόν τον διάλογο με το θεό δε νιώθω το εμείς να περιλαμβάνει κάποιον άλλον πέρα από τον συγγραφέα. Κατανοητό;

 

edit: Επίσης έμμετρη ρητορική θεωρώ οποιοδήποτε ποιήμα γράφεται για να επιχειρηματολογήσει πάνω σε μια ιδέα - πέρα από τους συγγραφείς και τους ποιητές έχουν και οι αναγνώστες κώδικες στη γραφή τους ;)

Edited by Nihilio
Link to comment
Share on other sites

Ναι, κατάλαβα, αυτό είχα υποθέσει, ουσιαστικά. Απλώς δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σου δίνει αυτή την αίσθηση, επειδή νοιώθω πως λίγο-πολύ εκφράζει τον άνθρωπο ως πλάσμα, άλλοτε αδύναμο, άλλοτε μαγικό, άλλοτε απελπισμένο, άλλοτε μ' ελπίδα, άλλοτε κακομαθημένο κι άπληστο... Μπορεί βέβαια να κανω και λάθος.

Link to comment
Share on other sites

Δεν ξέρω ούτε κι εγώ. Μάλλον θα φταίει ο τρόπος με τον οποίο έχει γραφεί και δε μου κάνει κλικ...

Link to comment
Share on other sites

ΚΛΙΚ!

 

Καλό και ωραίο. Αν και δεν είχε την δύναμη που θα ήθελα. Δεν φωνάζει κανείς όλα αυτά, απλώς είναι σαν να τα σχολιάζει μιζεροκαρμιριάζοντας. Ή μάλλον καλύτερα κάπως μουδιασμένα.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..