Αφηρημενη φύση

[Guest silversoldier]

Αφηρημένος στέκομαι, ακούω

τα πουλιά, που αφήνουν τις φωνές τους

να πετάνε στα ρουθουνίσματα

μιας άγριας ανήλεης φωτιάς.

Χαίρομαι στη ζεστασιά

και δυσανασχετώ συνάμα.

 

 

Ως αλαργινός ταξιδευτής, τοπίο

βλέπω και φτερνίζομαι,

από το ρίγος, εκείνο της δροσιάς.

Περπατάω μονάχος, χωρίς να περιμένω

τίποτα, ούτε λόγια, ούτε φωτιές,

μόνο τη δροσιά αυτή του παρόντος,

μόνο αυτή, τίποτα άλλο.

 

 

Η φωτιά ακόμα υπάρχει, μα άλλαξε

σε μικρές πράσινες δροσοσταλίδες,

αφήνοντας με σκεπτόμενο,

χαμένο σε σκέψεις παλιές και καινούργιες,

όλες προϋπαντώντας ένα νέο εγώ,

ένα νέο παρόν και μέλλον.

 

 

Ο κόσμος γύρω αλλάζει, μεταμορφώνεται,

αφήνοντας ένας στίχο ακόμη

να γραφτεί αργότερα…..

 

 

Πάντα ελπίζω, πάντα αγαπώ

μέχρι μοιραία να πεθάνω πέφτοντας

στο σκοτεινό κενό……

 

Ότι αισθάνεται κανείς, είναι αφιέρωση σε κάτι απόκοσμο.

Edited August 7, 2006 by silversoldier

[Guest silversoldier]

Συγνώμη παιδιά, για τις διορθώσεις αλλά μια και δεν βλέπω κανένα να σχολιάζει και να διορθώνει....διορθώνω τον εαυτό μου....όσο μπορώ!

 

Αφηρημένος στέκομαι,

ακούω τα πουλιά

που αφήνουν τις φωνές τους

να πετάνε σαν ρουθουνίσματα

μιας άγριας ανήλεης φωτιάς.

Χαίρομαι στη ζεστασιά,

μα δυσανασχετώ συνάμα.

 

 

Ως αλαργινός ταξιδευτής, τοπίο

βλέπω και φτερνίζομαι,

από το ρίγος, εκείνο της δροσιάς.

Περπατάω μονάχος, χωρίς να περιμένω

τίποτα, ούτε λόγια, ούτε φωτιές,

μόνο τη δροσιά αυτή του παρόντος,

μόνο αυτή, τίποτα άλλο.

 

 

Η φωτιά ακόμα υπάρχει, μα άλλαξε

σε μικρές πράσινες δροσοσταλίδες,

αφήνοντας με σκεπτόμενο,

χαμένο σε σκέψεις, παλιές και καινούργιες,

όλες προϋπαντώντας ένα νέο εγώ,

ένα νέο παρόν, ένα νέο μέλλον!

 

 

Ο κόσμος γύρω αλλάζει, μεταμορφώνεται,

αφήνοντας ένας στίχο ακόμη

να γραφτεί αργότερα…..

 

 

Πάντα ελπίζω, πάντα αγαπώ

μέχρι μοιραία να πεθάνω πέφτοντας

στο σκοτεινό κενό……

 

Ότι αισθάνεται κανείς, είναι αφιέρωση σε κάτι απόκοσμο.

 

(Υπενθυμίζω, με όσους γνωριζόμαστε προσωπικά. Μπορείτε να μου λέτε γνώμες απο κοντά...αλλά όσοι δεν μπορούν για κάποιο λόγο....μπορείτε απο 'δω....ή μέσω messenger)

Edited August 7, 2006 by silversoldier

[month]

Παραλαγή στο ποίημά σου.

 

 

 

Αφηρημένος στέκομαι ακούγοντας τα πουλιά,

που αφήνουν σαν ρουθουνίσματα

 

μιας ανηλεούς και άγριας φωτιάς

 

τις φωνές τους να πετάνε.

 

Χαίρομαι στη ζεστασιά,

μα δυσανασχετώ συνάμα.

 

 

Ως αλαργινός ταξιδευτής, τοπίο

βλέπω και αναριγό,

από τον κρυσταλένιο της δροσιάς τον πάγο.

Περπατάω μονάχος, χωρίς να περιμένω

τίποτα, ούτε λόγια, ούτε φωτιές,

μόνο τη δροσιά αυτή του παρόντος,

μόνο αυτή, τίποτα άλλο.

 

 

Η φωτιά ακόμα υπάρχει, μα άλλαξε

σε μικρές πράσινες δροσοσταλίδες,

αφήνοντας με σκεπτόμενο,

χαμένο σε σκέψεις, παλιές και καινούργιες,

όλες προϋπαντώντας ένα νέο εαυτό,

τωρινό και μελλοντικό συνάμα.

 

 

Ο κόσμος γύρω αλλάζει, μεταμορφώνεται,

αφήνοντας ένας στίχο ακόμη

να γραφτεί αργότερα…..

 

 

Πάντα ελπίζω, πάντα αγαπώ

μέχρι μοιραία να πεθάνω πέφτοντας

στο σκοτεινό κενό……

 

Ότι αισθάνεται κανείς, είναι αφιέρωση σε κάτι απόκοσμο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όσο για το σπαμάρισμά σου, έχεις σκεφτεί να κάνεις κριτικές και σε άλλους;

[Guest silversoldier]

Καλό, αλλά έχει αυτή τη μορφή για συγκεκριμένους λόγους.....ίσως θα έπρεπε να προσέξω λίγο περισσότερο τον τρόπο που τα παραθέτω και τα συνδέω! Ωστόσο αν και ωραία η παραλλαγή, δεν λέει αυτό που θέλω να πω!

 

Κριτικές κάνω, όπου με παίρνει.....για τον κλασσικό λόγο ότι: παρατηρώ την ποιηση εδώ να αποκτά συγκεκριμένη μορφή και τρόπους χρωματισμού.....κοινώς δεν είναι το στυλ, που μ' αρέσει να γράφω.....όταν μπορώ όμως να πω κάτι, το λέω!

 

Ευχαριστώ για τις προτάσεις σου....και τον χρόνο που διέθεσες!

 

Και για να συνεχίσω: Κάνε ένα post....να σου κάνω σχόλια....όποτε μπορείς!

[Nienna]

To 'ανήλεης΄δεν είναι λέξη. Η λέξη είναι 'ανηλεής'. Ο/η ανηλεής, το ανηλεές [του/της/του ανηλεούς]. Τριγενές και δικατάληκτο.

Edited August 7, 2006 by Nienna

[Guest silversoldier]

To 'ανήλεης΄δεν είναι λέξη. Η λέξη είναι 'ανηλεής'. Ο/η ανηλεής, το ανηλεές [του/της/του ανηλεούς]. Τριγενές και δικατάληκτο.

 

Ξέρει κανείς....τι είναι ποιητική αδεία....????

 

Τόνοι, λέξεις, εκφράσεις, τις αλλάζουμε, τις κάνουμε κουλουβάχατα!!!!

[Oberon]

Ξέρει κανείς....τι είναι ποιητική αδεία....????

 

Τόνοι, λέξεις, εκφράσεις, τις αλλάζουμε, τις κάνουμε κουλουβάχατα!!!!

 

Και ποιο είναι το αποτέλεσμα ενός τέτοιου....οργίου "ποιητικής αδείας"? Μήπως έδωσες την απάντηση μόνος σου?

 

Κατά τα άλλα είναι "τριπάτο" το ποίημα, σαν να πετά κανείς μέσα σε εσωτερικούς κόσμους, και γι'αυτό το λόγο μου άρεσε.

Edited August 8, 2006 by Dain

[Nihilio]

Ξέρεις σίγουρα να δίνεις τον τόνο μιας πομπώδους απαγγελίας και το αποδεικνύεις για άλλη μια φορά. Κατά τα άλλα γράφεις κατα καιρούς στίχους που ξεχωρίζουν από την μάζα, όπως το

ακούω τα πουλιά

που αφήνουν τις φωνές τους

να πετάνε σαν ρουθουνίσματα

ή το

Ως αλαργινός ταξιδευτής, τοπίο

βλέπω και φτερνίζομαι,

από το ρίγος, εκείνο της δροσιάς.

που πραγματικά αξίζουν και συχνά χάνονται σε μεγαλοστομίες.

Αν λοιπόν θέλεις μια κριτική, κράταγε τα καλύτερα κομμάτια και ενσωμάτωνέ τα σε καλοδουλεμένα ποιήματα, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα και όχι την ποσότητα.