Nienna Posted August 11, 2006 Posted August 11, 2006 (edited) Το φως στο πάτωμα Ξαπλώνω στο πάτωμα και κοιτάζω με θαυμασμό όλες τις γυαλάδες κι όλα τα παιχνιδίσματα που θα έχανα άλλοτε ανάμεσα στα βήματά μου, όλους τους δρόμους των σκιών και του φωτός που χαράσσει στο πάτωμα η κουρτίνα σαν αφήνεται στον λιγοστό αέρα... Το καλοκαίρι βρίσκει τρόπους να μας χαϊδέψει· καταφέρνει κι εισβάλλει από χαραμάδες στις πόρτες, κάνει όλα τα χρυσαφιά να λάμπουν, όλα τα καφετιά να χρυσίζουν κι αυτά απ' τις πολλές αντανακλάσεις... Δεν θα μπορούσε να 'ναι παρά καλοκαίρι. Ξαπλώνουμε στο πάτωμα και σε ρωτώ σιγανά αν το νοιώθεις κι εσύ· αν σ' αγγίζει μυστικά τούτ' η μέθη που σε βάφει ολόχρυσo κι εσένα μαζί με τις καρέκλες, μαζί με τις λέξεις· αν μπορείς να νοιώσεις το χάδι της– το χάδι μου· κι αποκοιμιέσαι. ----- Αθήνα, 11-8-2006. Edited August 11, 2006 by Nienna Quote
tec-goblin Posted August 11, 2006 Posted August 11, 2006 Γλυκό, μου φέρνει ωραίες αναμνήσεις κι εμένα (περιέργως), αλλά δεν θα μου μείνει σαν ποίημα. Έξοχη γραμματοσειρά πάντως. Quote
Guest silversoldier Posted August 12, 2006 Posted August 12, 2006 Ωραίο, δεν εχω τίποτα άλλο να πω! Απλά να σου θυμίσω ότι υπάρχουν και οι μύγες του Riko.....καθόλου ευχάριστο Quote
LordCeleborn Posted August 18, 2006 Posted August 18, 2006 (edited) It reminds me of happy day, beautiful summers under the stars or in the midst of day... beautiful. You really have accomplised to pass the feeling. Edited August 18, 2006 by LordCeleborn Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.