RaspK Posted December 4, 2006 Share Posted December 4, 2006 (edited) Punch the keys, another click falling in place; tick, tack, ratta-ta-tin - zzzzz, tacka-tat, tap, tick, tat, pink, like a mad symphony of clacking and clogging sounds and metal twines and branches... A stop: you dislike the heavy odour of the room, boring through your senses right into your skull; you never did like the room itself, anyway. Everyone actually wondered what made you buy it - the appartment... What was it, really? Do you even know what was it? It seemed so much unlike you that it can't have been only us - you really did not feel like living in this shithole, yet you still moved in, holed up in it and all... Why is that? Another move from your trembling hand as it reaches for the old keys; the jingling sounds erupt once more, but more assuredly, with greater purposefulness, and slowly a crescendo of maddened tapping, a clog and a thunderous thud as you forcefully smack your hand on its left side, the typewriter toppling from its nesting on top of the small coffee table, crashing on the wooden floor. The mark on the panels is plainly visible for the generations to come to ponder what made such a mark on it... You stay put for a second, your hand held still at the point it struck the machine; you look at it dejectedly, and give a perfunctory show of your self-pitty for all the walls to watch. Then you stand up, pick it up, and put it back in its place. A short walk for the bar; the gurgling sound of the spirits emptied in their transparent gallows, a gulping end to their misery; another, more silent thud as you put the thick-bottomed glass in its place; another walk back to your seat. And the dance of your fingers begins anew. Edited June 7, 2007 by RaspK FOG Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
month Posted December 6, 2006 Share Posted December 6, 2006 Your point is? Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
RaspK Posted December 7, 2006 Author Share Posted December 7, 2006 Έχει καναδυό λαθάκια, τώρα που το ξανακοιτάω, αλλά η ιστορία είναι απλά αυτό που διαβάζεις - δες το ιμπρεσσιονιστικά, αν προτιμάς, σαν αποτύπωση. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
The Blackcloak Posted December 7, 2006 Share Posted December 7, 2006 (edited) Καλό λεξιλόγιο. Δεν υπάρχουν όμως αρκετές πληροφορίες για το χαρακτήρα ώστε να νοιώσουμε την κατάστασή του πραγματικά, κατά τη γνώμη μου πάντα. Edited December 7, 2006 by The Blackcloak Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
RaspK Posted December 8, 2006 Author Share Posted December 8, 2006 Κατά βάση, δεν είμαι σίγουρος ότι θέλω να ξέρει κανείς περισσότερο - αν γίνει μέρος μεγαλύτερου έργου (αρκετές φορές το κάνω, να επεκτείνω μικρές ιδέες τις στιγμής - που είναι κι ένας από τους κυριότερους λόγους που τις αποτυπώνω), αυτό προφανώς θ' αλλάξει... Food for Ford. :tongue: Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nihilio Posted May 17, 2007 Share Posted May 17, 2007 Να πω την αλήθεια, ως φλασάκι δεν πείθει. Έχει μια σειρά από όμορφες, λυρικές εικόνες στην πρώτη και στις τελευταίες παραγράφους, αλλά κάπου στη μέση σου πετάει ένα κυνικότατο shithole (επίσης το wandered θα πει περιπλανιέμαι, wondered ήθελες να γράψεις) και σε προσγειώνει απότομα, συνεχίζει μετά με τη σκηνή της γραφομηχανής που πέφτει, έχοντας καταστρέψει κάθε έννοια λυρικότητας. Άρα, ενώ θα έπρεπε να λειτουργεί ιμπρεσιονιστικά και να δημιουργεί μια συγκεκριμένη διάθεση (ένα 'mood' που θα λέγαμε στα Ελληνικά ) στον αναγνώστη, υποφέρει από μια διπολικότητα που δεν οδηγεί πουθενά. Σε ένα τόσο μικρό κείμενο είτε το πας όλο προσγειωμένα και κυνικά είτε όλο λυρικά, κυνισμός και όμορφες, ποιητικές λέξεις απλά δεν πάνε πακέτο, παρά μόνο αν υπάρχει από πίσω ένα ταλέντο μεγατόνων και μια τεράστια εμπειρία (που δε νομίζω να κατέχει κάποιος από εμάς) (ανταπόδοση κριτικής) Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
RaspK Posted June 7, 2007 Author Share Posted June 7, 2007 Χμ... εδώ είναι αντίληψης του θέματος, πιστεύω. Θα έπρεπε να βγάζει διάθεση, να είναι ιμπρεσσιονιστικό; Μα δεν προσπάθησα κάτι τέτοιο, απ' όσο ξέρω... Συγκεκριμένα, αυτήν τη διπολικότητα που, ακριβώς, ΔΕΝ οδηγεί πουθενά ήθελα. Ο συγγραφέας αυτός θα γράφει και δε θα καταλήγει πουθενά, κλεισμένος εκεί μέσα - μέχρι να τον βγάλω εγώ από εκεί (δηλαδή, μέχρι εκείνος ή κάποιος άλλος να κάνουν κάτι για να βγει). Αν μπορείς να μου εξηγήσεις λίγο πιο εμπεριστατωμένα τι ακριβώς εννοείς, θα με βοηθούσες απίστευτα. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nihilio Posted June 7, 2007 Share Posted June 7, 2007 Χμ... εδώ είναι αντίληψης του θέματος, πιστεύω. Θα έπρεπε να βγάζει διάθεση, να είναι ιμπρεσσιονιστικό; Μα δεν προσπάθησα κάτι τέτοιο, απ' όσο ξέρω... Συγκεκριμένα, αυτήν τη διπολικότητα που, ακριβώς, ΔΕΝ οδηγεί πουθενά ήθελα. Ο συγγραφέας αυτός θα γράφει και δε θα καταλήγει πουθενά, κλεισμένος εκεί μέσα - μέχρι να τον βγάλω εγώ από εκεί (δηλαδή, μέχρι εκείνος ή κάποιος άλλος να κάνουν κάτι για να βγει). Αν μπορείς να μου εξηγήσεις λίγο πιο εμπεριστατωμένα τι ακριβώς εννοείς, θα με βοηθούσες απίστευτα. Δεν ξέρω πως μπορώ να στο εξηγήσω πιο εμπεριστατωμένα, απλά, σε κάποια σημεία είναι σα να διαβάζεις κομμάτια από άλλο κείμενο (το shithole το πιο κλασσικό). Όταν μου λες ότι δε βγάζεις ιμπρεσσιονισμό δε σε πιστεύω, επειδή το κάνεις ξεκάθαρα, ίσως όχι συνειδητά, αλλά το κάνεις. Δε με νοιάζει πιο απλά το τι προσπάθησες να κάνεις, αλλά το αποτέλεσμα που διάβασες. Αν για κάποιο λόγο εγώ το βρήκα ιμπρεσσιονιστικό κι εσύ δεν ήθελες κάτι τέτοιο μάλλον πρέπει να σκεφτείς τι πήγε στραβά. Γιατί το "δεν οδηγεί πουθενά" δεν το βγάζει, οδηγεί κάπου, σε μια σειρά από όμορφες και άσχημες εικόνες που δεν κολλάνε καλά μαζί. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
RaspK Posted June 7, 2007 Author Share Posted June 7, 2007 (edited) Χμ... Αυτό που εννοώ είναι ότι δεν προσπάθησα συγκεκριμένα να βγάλω ιμπρεσσιονισμό (το άλλο θα ήταν να προσπαθούσα να μην βγει ιμπρεσσιονισμός). Η αλήθεια είναι ότι θέλω να δουλέψω κάποια πράγματα ακόμα, απλά θέλω πολύ να δω τι εννοείς ακριβώς. Όταν θα το βάλλω την αναθεωρημένη μορφή, πες μου, αν μπορείς, πώς αντιλαμβάνεσαι τις διαφορές. Όσον αφορά το «πού καταλήγει,» εννοώ ότι θεματικά το κείμενο καταπιάνεται με τη μη κατάληξη, μ' έναν φαύλο κύκλο. Ο συγγραφέας έχει χαθεί εκεί μέσα. Edited June 7, 2007 by RaspK FOG Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.