Jump to content
synodoiporos

Χ.Φ. Λάβκραφτ, Ο πατέρας του σύγχρονου τρόμου..

Recommended Posts

Zaratoth

Πρακτικά ο Lovecraft δεν έχει εκδόσει βιβλία, αλλά συλλογές διηγημάτων, νουβελών κλπ. Από αυτά θα σου πρότεινα να διαβάσεις πρώτο το At the Mountains of Madness καθώς πιστεύω πως διατηρεί ένα αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο τρόμου και δίνει και γενικές πληροφορίες που βοηθούν λίγο στην κατανόηση του "κόσμου" στον οποίο βασίζεται το έργο του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

...και να είσαι προετοιμασμένος γιατί η γραφή του είναι κουραστική.devil2.gif

Εγώ γουσταρω τις ιδέες του και την φαντασία/κοσμοπλασια του και μονον.

Σαν γραφή τα είχα φτυσει μεχρι να διαβάσω αυτά που "όφειλα". Υπομονή!laugh.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Το είχα γράψει στο τόπικ με τα 50 βιβλία του χρόνου, αλλά εδώ νομίζω είναι πιο ταιριαστό.

 

Omnibus 1 At the Mountains of Madness - H.P.Lovecraft

 

Αναλυτικά τα διηγήματα:

 

At the Mountains of Madness

Ωραία ιστορία. Ξεκίνησε κάπως αργά, μετά εξελίχθηκε σε μάθημα ιστορίας (που γούσταρα, χωρίς όμως την απαραίτητη ατμόσφαιρα) και με ένα φοβερό τέλος. 8/10

The Case of Charles Dexter Ward

Πολύ ωραία ιστορία. Ξεκίνησε και αυτή κάπως αργά, αλλά εξελίχθηκε πάρα πολύ ωραία με άκρως ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και απρόσμενο (κατά ένα σημείο για μένα τουλάχιστον) τέλος. 9/10

The Dreams in the Witch-House

Καλή ιστορία. Ξεκίνησε αρκετά βαρετά, αλλά από τη μέση και μετά είχε φάση και ένα ικανοποιητικό τέλος. 6/10

The Statement of Randolph Carter

Πολύ καλή για τόσο μικρή ιστορία (η μικρότερη του βιβλίου, 10 περίπου σελίδες). Απρόσμενη δράση και ανατριχίλες. 9/10

The Dream-Quest of Unknown Kadath

Η χειρότερη ιστορία του βιβλίου. Απίστευτα βαρετή. Μου πήρε 3-4 βδομάδες να την τελειώσω. Το μόνο καλό σημείο ήταν το κάπως απρόσμενο τέλος (αν και παίζει να έχασα ορισμένα κομμάτια της ιστορίας καθώς ενώ το διάβαζα με έπαιρνε κυριολεκτικώς ο ύπνος ή σκεφτόμουν άσχετα. Ο Lovecraft δεν το έχει το επικό (γιατί κάτι τέτοιο ήταν αυτή η ιστορία). Πάμε παρακάτω. 4/10

The Silver Key

Καλή ιστοριούλα. Δεν βαθμολογώ, όμως γιατί τη θεωρώ ως εισαγωγή στη μεγαλύτρη ιστορία...

Through the Gates of the Silver Key

Καλή ιστορία και αυτή, πάλι με πρωταγωνιστή τον Randolph Carter (όπως το Statement και το Dream-Quest). Πολύ καλή ιστορία με απρόσμενα twists. Εξιλέωση για την Dream-Quest υπνηλία. 8/10

Edited by Zaratoth

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

At the Mountains of Madness

Ωραία ιστορία. Ξεκίνησε κάπως αργά, μετά εξελίχθηκε σε μάθημα ιστορίας (που γούσταρα, χωρίς όμως την απαραίτητη ατμόσφαιρα) και με ένα φοβερό τέλος. 8/10

The Dream-Quest of Unknown Kadath

Η χειρότερη ιστορία του βιβλίου. Απίστευτα βαρετή. Μου πήρε 3-4 βδομάδες να την τελειώσω. Το μόνο καλό σημείο ήταν το κάπως απρόσμενο τέλος (αν και παίζει να έχασα ορισμένα κομμάτια της ιστορίας καθώς ενώ το διάβαζα με έπαιρνε κυριολεκτικώς ο ύπνος ή σκεφτόμουν άσχετα. Ο Lovecraft δεν το έχει το επικό (γιατί κάτι τέτοιο ήταν αυτή η ιστορία). Πάμε παρακάτω. 4/10

 

Δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω περισσότερο με αυτά τα δύο. ''Η Ονειρική Αναζήτηση της Άγνωστης Καντάθ'' είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ μου. Όχι από Λάβκραφτ, αλλά γενικά. Για το ''Στα Βουνά της Τρέλας'' συμφωνώ ότι είναι πολύ καλό, αν και εγώ θα του έβαζα άνετα ένα περιποιημένο δεκάρι. Δεν θα το πρότεινα όμως ποτέ σ' έναν αρχάριο για ξεκίνημα, το θεωρώ πολύ βαρύ για κάτι τέτοιο. Έχω γνωστό εκτός forum που έπιασε αυτό πρώτο από Λάβκραφτ, με αποτέλεσμα να μην του αρέσει καθόλου και να μην ξαναδοκιμάσει. Καταλαβαίνω το σκεπτικό του και συμφωνώ μαζί του. Απ' ότι φαίνεται λοιπόν Zarathoth τα γούστα μας απέχουν παρασάγγας. :8):

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anwrimos23

Ξέρω ότι θα με κράξετε,αλλά:

Στα Βουνά της Τρέλας:Μεγάλη βαρεμάρα,κόψιμο φλεβών και γενικότερα προκαλεί αυτοκτονικές τάσεις στον μέσο ανυποψίαστο αναγνώστη.Μην διανοηθείς να το ξεκινήσεις αν δεν ξέρεις με τι έχεις να κάνεις.

Για μένα το καλύτερο είναι να διαβάσεις :Η υπόθεση του Ντέξτερ(ή κάπως έτσι) και μόνο,όλα τ' άλλα είναι απάλευτα(από τα Άπαντα 1).

 

Μετά κάπως καλό :με μία μάγισσα και ένα τριχωτό ποντικοφρικιό και κάτι άλλα τέτοια όμορφα.Ασημένιο κλειδί κλπ ονειρικά δε μου άρεσαν καθόλου,βαρέθηκα φουλ.Επίσης από Αίολος το κάλεσμα του κθούλου,μπορεί να σ' αρέσει...εμένα δε μ' άρεσε,αλλά ποτέ δεν ξες

 

Ο Λάβκραφτ,ενώ στην αρχή μου κίνησαν το ενδιαφέρον οι ιστορίες του,μου φάνηκαν κλασικές κλπ μετά από καιρό δεν μου έμεινε τίποτα απολύτως και το κατάλαβα τώρα αυτό.Η γραφή του είναι καλτ πάντως και αν δεν γελάσεις,τότε σίγουρα θα τρομάξεις.Εγώ μόνο με την υπόθεση του Ντέξτερ ανατρίχιασα με όλα τ' άλλα γέλασα και βαρέθηκα.

Όλα αυτά βέβαια,αν δεις το έργο του με βάση την σημερινή εποχή ,για τότε που τα έγραψε ήταν πολύ μπροστά και γαμάτα και ωραία :)

Edited by Anwrimos23

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

 

 

Στα Βουνά της Τρέλας:Μεγάλη βαρεμάρα,κόψιμο φλεβών και γενικότερα προκαλεί αυτοκτονικές τάσεις στον μέσο ανυποψίαστο αναγνώστη.Μην διανοηθείς να το ξεκινήσεις αν δεν ξέρεις με τι έχεις να κάνεις.

 

 

+1... ειδικά αν το διάβασες από τον Κάκτο και την απαίσια μετάφραση του.

 

Όποιος θέλει να ξεκινήσει Λάβκραφτ, καλό θα ήταν να διαβάσει Τα Ποντίκια Στους Τοίχους, τη Μουσική Του Έριχ Ζαν, το Κάλεσμα του Λακεβέ Κθούλου, την υπόθεση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ, τον Τρόμο του Ντάνγουιτς, Το Χρώμα από το Διάστημα.

Από κει και πέρα, αν δεν του άρεσαν τα περισσότερα από αυτά, ας πάει παρακάτω. Ο Λάβκραφτ έκανε το καλό πως (ας πούμε) ξεκίνησε ένα στυλ τρόμου και ενέπνευσε άπειρους μετέπειτα δημιουργούς, των οποίων τα γραπτά έχουν να δώσουν (ανάλογα με την αισθητική και τα γούστα του καθενός). Γι'αυτό και μόνο, καλά να 'ναι, εκεί που (δεν) είναι. Κι ας είναι δύσκολος, λίγο-πολύ, να διαβαστεί.

Share this post


Link to post
Share on other sites
xtapodimimos

Ta βουνα της τρελας ουτε εμενα μου αρεσαν. Απο λαβκραφτ αγαπημενες μου ειναι ο τσαρλς γουορντ και πολλες απο τις ιστοριες της μυθολογιας. Ο τρομος στο ντανγουιτς ειναι φοβαερο, το καλεσμα κθουλου, η σκια στο ινσμαουθ, το πραγμα στο κατωφλι, ψιθυροι στο σκοταδι. Ολα αυτα ειναι πολυ σκοτεινα και εχουν ιδιαιτερη αισθητικη

Επισης πολλες απο τις μικρες ιστοριες του που θυμιζουν αρκετα πόε ειναι ωραιες. Στο Απαντα 2 εχει τετοιες.

Η αγνωστη κανταθ ειναι καθαρα Ντανσανικο εργο, αλλα εγω προτιμω τον ιδιο τον Ντανσανυ

Edited by xtapodimimos

Share this post


Link to post
Share on other sites
Anwrimos23

@DinMacXanthi να ρωτήσω κάτι:Το χρώμα από το διάστημα,επειδή το έχω ξανακούσει ότι είναι γαμάτο,κυκλοφορεί από Αίολος?Ή από Κάκτος?Πώς θα το βρω?

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Στα ελληνικά:

Ο Κυνηγός του Σκότους Άπαντα 3 - ΚΑΚΤΟΣ σελ.297

 

Στα αγγλικά:

Necronomicon the best weird tales of HPL -GOLANCZ σελ.166

 

και εδώ

 

 

κι εδώ τα άπαντα (μάλλον) με άπειρα links και ενδιαφέροντα στοιχεία.

Edited by DinMacXanthi

Share this post


Link to post
Share on other sites
reigninblood

@DinMacXanthi να ρωτήσω κάτι:Το χρώμα από το διάστημα,επειδή το έχω ξανακούσει ότι είναι γαμάτο,κυκλοφορεί από Αίολος?Ή από Κάκτος?Πώς θα το βρω?

 

Κυκλοφορει απο Αιολος στο βιβλιο "Τα βουνα της τρελας" μαζι με το αλλο κορυφαιο διηγημα "η φρικη στο Ρεντ Χουκ". 3 σε 1 δλδ. Εκτος τα βουνα της τρελας το οποιο και εμενα προσωπικα δε μου αρεσε, οι αλλες 2 ιστοριες ειναι MUST για τους φιλους του ειδους! Και η μεταφραση πολυ καλυτερη αυτων του κακτου. Και με την ευκαιρια να πω πως για μενα τα κορυφαια του ειναι (εκτος τα δυο παραπανω) "το επικο "η περιπτωση του Τσαρλς Ντεξτερ Γουορντ" και ενα ακομα διηγημα "το μοντελο του Πικμαν".

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Εγώ είχα πρωτοδιαβάσει σε μετάφραση περίπου τα "The Outsider", "Rats in the Walls", "Call of Cthulhu", ένα με ένα "δαιμονισμένο" πηγάδι, ένα με έναν ζωγράφο που έκανε πίνακες με δαίμονες, ένα με το "γιό" του Yog-Sothoth και το "Whisperer in the Dark" (στα μισά δεν θυμάμαι ελληνικούς τίτλους και στα υπόλοιπα δεν θυμάμαι καν τίτλους) και κατέλληξα να πετάξω στην άκρη το βιβλίο γιατί έβλεπα εφιάλτες. :p Μετά από 3 χρόνια αποφάσισα να τον ξαναπιάσω, στα αγγλικά πλέον, και με το συγκεκριμένο βιβλίο. Και πιστεύω πως αν τότε είχα πρωτοδιαβάσει το "At the Mountains of Madness" ίσως να τα πήγαινα καλύτερα. :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Εγώ είχα πρωτοδιαβάσει σε μετάφραση περίπου τα "The Outsider", "Rats in the Walls", "Call of Cthulhu", ένα με ένα "δαιμονισμένο" πηγάδι, ένα με έναν ζωγράφο που έκανε πίνακες με δαίμονες "Picman's Model", ένα με το "γιό" του Yog-Sothoth "The Dunwich Horror" και το "Whisperer in the Dark"

Share this post


Link to post
Share on other sites
xtapodimimos

το δαιμονισμενο πηγαδι ειναι το Colour out of space

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zaratoth

Ευχαριστώ πολύ για τους τίτλους. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0

The Dream-Quest of Unknown Kadath

Η χειρότερη ιστορία του βιβλίου. Απίστευτα βαρετή. Μου πήρε 3-4 βδομάδες να την τελειώσω. Το μόνο καλό σημείο ήταν το κάπως απρόσμενο τέλος (αν και παίζει να έχασα ορισμένα κομμάτια της ιστορίας καθώς ενώ το διάβαζα με έπαιρνε κυριολεκτικώς ο ύπνος ή σκεφτόμουν άσχετα. Ο Lovecraft δεν το έχει το επικό (γιατί κάτι τέτοιο ήταν αυτή η ιστορία). Πάμε παρακάτω. 4/10

 

 

HERETIC!

BLASPHEMER!

 

Επειδή ίσως να μην έχει έρθει ακόμα ο Νυαρλαθοτέπ με τα 1000 μικρά του να σε τσιμπήσει και να σε πάει στον Αζαθώθ να σου ρίξει δυο φωνήεντα, θα σε τιμωρήσω εγώ δεόντως....

 

 

 

HASTUR!

 

 

HASTUR!

 

 

HASTUR!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

:devil2: :devil2: :devil2:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Επειδή ίσως να μην έχει έρθει ακόμα ο Νυαρλαθοτέπ με τα 1000 μικρά του να σε τσιμπήσει και να σε πάει στον Αζαθώθ να σου ρίξει δυο φωνήεντα, θα σε τιμωρήσω εγώ δεόντως....

Τα χίλια μικρά είναι άλλης οντότητας. Μήπως μπερδεύτηκες με τις χίλιες Μάσκες του Νυαρλάθοτεπ;

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0

Επειδή ίσως να μην έχει έρθει ακόμα ο Νυαρλαθοτέπ με τα 1000 μικρά του να σε τσιμπήσει και να σε πάει στον Αζαθώθ να σου ρίξει δυο φωνήεντα, θα σε τιμωρήσω εγώ δεόντως....

Τα χίλια μικρά είναι άλλης οντότητας. Μήπως μπερδεύτηκες με τις χίλιες Μάσκες του Νυαρλάθοτεπ;

 

Nyarlathotep, Shub-Niggurath, τι σημασία έχει, η δουλειά να γίνει :p

 

Βάζω την Καντάθ στο "Το-Read-List" για να φρεσκάρω τη μνήμη μου και θα επανέλθω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..