Rikochet Posted September 22, 2004 Share Posted September 22, 2004 When Black Roses Bloom When black roses bloom light fades away the moon sings of doom the sun slowly gives way In a rose garden I was told a specter-knight from the old shall return with lust for blood engulfed in an aura of cold When black roses bloom no hearth you'll find warm enough a figure rises from the gloom a harvester so grim and rough Running away trying to find a way out heart beating, hard is the way the wretched thing will catch me --no doubt When black roses bloom you'll know time runs out It comes, death along with it, 'tis named Doom you're so weak, every single muscle seeming ready to blow out A hand from the darkness cold fingers touching your back a limb as lifeless as Death, lass you are fading to black Now that the black roses bloom nothing is left, but a tattered cloth in the rose garden, with many-a roses black your soul was stolen, no turning back The specter is gone, the debt is payed another young girl left in the darkness, soul decayed the Sword is sheathed, the Fool is laughing by himself talking riddles in the dark in the Domain of the Dread, Where the black roses bloom... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Nihilio Posted September 22, 2004 Share Posted September 22, 2004 Καλό, αν και έχω την εντύπωση ότι σε σημεία χάνεις το ρυθμό, τη ρίμα του ποιήματος. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Elsanor Posted September 23, 2004 Share Posted September 23, 2004 Πολύ καλό, και ωραία χρήση λέξεων. Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει τη νουβέλα (ή νουβέλες;) στην οποία αναφέρεσαι... Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Oberon Posted September 24, 2004 Share Posted September 24, 2004 Πολύ όμορφο. Θα μπορούσε εύκολα να γίνει ένα πολύ ποιητικό πεζό, μιά Fantasy ιστορία γεμάτη εικόνες σε έναν ελαφρά gothic κόσμο, σε ένα ημίφως. Μου ξύπνησε διάφορα συναισθήματα πράγμα που δεν μου συμβαίνει συχνά με την ποίηση. Και η γραφή σου στα Αγγλικά είναι φοβερή και πολύ smooth. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Βάρδος Posted September 24, 2004 Share Posted September 24, 2004 Θα μπορούσε εύκολα να γίνει ένα πολύ ποιητικό πεζό, μιά Fantasy ιστορία γεμάτη εικόνες σε έναν ελαφρά gothic κόσμο, σε ένα ημίφως. <{POST_SNAPBACK}> Αυτό μου ήρθε κι εμένα, αμέσως, στο μυαλό όταν το διάβασα. Θα μπορούσε να λέει μια ιστορία αυτό το ποίημα. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
laas7 Posted September 25, 2004 Share Posted September 25, 2004 ει...ειναι πολύ καλό! συμφωνώ με τον νιχιλιο πως ξεφεύγεις κάπως απο τον ρυθμό σε μερικά σημεία, αλλά κατά τον ίδιο τρόπο υπάρχουν άλλα πολύ πετυχημένα σημεία.Συμφωνώ επίσης με τον βαρδο πως θα μπορούσε να λέει μια ιστορία, να έχει δηλαδή μια εξέλιξη ώστε να παίζεις με τον ρυθμό και να "χρωματίζεις" επίσης, όπως σου αρέσει.Η εξέλιξη στα ποιήματα, αν και είναι πιο δύσκολη, δίνει πολλές δυνατότητες έφρασης και πύκνο λόγο... και είναι ένα είδος πρόκλησης! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Isis Posted July 15, 2005 Share Posted July 15, 2005 *Isis σκαλίζει τα άδυτα της Βιβλιοθήκης Ποίησης* Μου θυμίζει το Where the wild roses grow του Nick Cave και παίζει όμορφα με τις ομοιοκαταληξίες (αν και λίγο συνηθισμένη η επιλογή τους)! Η ρίμα είναι αδύναμη (όπως είπαν και τα παιδιά) όμως ο ασταθής λυρισμός του είναι που κάνει τις εικόνες ακόμα πιο έντονες (γι' αυτό και θα έκανε αρκετά για κάποιο fantasy διήγημα)... Έχοντας διαβάσει νεότερά σου ποιήματα, διακρίνω φοβερή πρόοδο στον τρόπο γραφής και ωριμότητα (τόσο στιχουργική όσο και λεξιλογική) ανάμεσα σε τότε και τώρα. Όμως αποδεικνύεται περίτρανα πως...πάντα την είχες μέσα σου την ποίηση! Και ήταν πάντα υπέροχη! Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.