Jump to content

Clifford Simak


Recommended Posts

Είναι άραγε δύο ιστορίες αρκετές για να αγαπήσεις ένα συγγραφέα; Αν είναι αριστουργηματικές τότε γιατί όχι; Αναφέρομαι στην ''Λιποταξία'' και στο ''Μεγάλο Προαύλιο'' οι οποίες στάθηκαν ικανές να βάλω τον Simak για πάντα μέσα στη καρδιά μου. Η πρώτη αναφέρεται σε αποστολή γήινων που έχουν φτιάξει βάση στον Άρη και από αυτήν στέλνουν άτομα έξω στην αφιλόξενη ατμόσφαιρα του πλανήτη για να μάθουν πληροφορίες για το πως μπορεί ο άνθρωπος να επιβιώσει εκεί πέρα. Κανείς ποτέ δεν γυρίζει πίσω, κάτι που τελικά ωθεί τον διοικητή να πάει αυτός μαζί με τον σκύλο του. Το λέω αυτό το τελευταίο, γιατί έχει σημασία. Και από κει και πέρα ο Simak δίνει μερικές εικόνες απίστευτης ομορφιάς. Όσο για το ''Μεγάλο Προαύλιο'' περιγράφει με πανέμορφο τρόπο το ότι μία μεγάλη περιπέτεια δεν είναι απαραίτητο να λάβει χώρα σε κάποιο μακρινό και εξωτικό μέρος, αλλά μπορεί κάλλιστα να συμβεί και σ' ένα πολύ πιο πεζό περιβάλλον, όπως η αυλή του σπιτιού μας. Υπάρχει και εδώ πέρα σκύλος γι' αυτό το ανέφερα προηγουμένως. Δεν έχω διαβάσει πολύ ε.φ. ότι έχω διαβάσει περιορίζεται στη σειρά ης Ωρόρα και σε 3-4 άλλες ανθολογίες που έχω. Πάντως γι' αυτά τα λίγα που έχω διαβάσει, οι δύο συγκεκριμένες ιστορίες περιλαμβάνονται ανάμεσα στις καλύτερες όλων. Επίσης έχω διαβάσει και την ''Αψιμαχία'' που περιγράφει με άκρως κυνικό τρόπο την διαμαχη του ανθρώπου με τις μηχανές,όπως επίσης και τον ''Κόσμο του Κόκκινου Ήλιου'' που είναι space opera και μιλάει για δύο χρονοταξιδιώτες που που πήγαν πολύ πιο μακριά απ' όσο φαντάζονταν και το τι συναντησαν εκεί. Από μυθιστορήματα του έχω την ''Επιλογή των Θεών'' αλλά δεν το έχω πιάσει ακόμα. Έχει τιμηθεί με 12 βραβεία αν θυμάμαι καλά. Λοιπόν, εσείς τον ξέρετε; Τον έχετε διαβάσει; Και αν ναι σας άρεσε;

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

"Αψιμαχία" και "Λιποταξία" είναι μεγάλα διηγήματα. Ειδικά το δεύτερο είναι ο ορισμός του κλασικού. Clifford Simak: Respect.

Edited by mman
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

"Αψιμαχία" και "Λιποταξία" είναι μεγάλα διηγήματα. Ειδικά το δεύτερο είναι ο ορισμός του κλασικού. Clifford Simak: Respect.

 

Η ''Αψιμαχία'' δεν μου άρεσε μονάχα συγκρινόμενη με τα δύο πρώτα. Γιατί από μόνη της είναι φοβερή. Ιδίως το τέλος με τον ήρωα να κρατάει τον σωλήνα και να λέει την ατάκα του είναι όλα τα λεφτά. Όσοι έχουν την σειρά της Ωρόρα μπορούν να διαπιστώσουν πως η ιστορία υπάρχει σε δύο τόμους στο 2 και στο 59. Μέγα φάουλ για ανθολογία αυτό.

Link to comment
Share on other sites

Έχω διαβάσει κι εγώ τα 3 αναφερθέντα διηγήματα(Αψιμαχία,Λιποταξία,Μεγάλο Προαύλιο) και συμφωνώ ότι είναι πολύ καλά.Από βιβλία έχω βρει την (επισης αναφερθείσα) Επιλογή των Θεών αλλά δεν την αγόρασα.Παρακαλείται ο κύριος Δημήτρης(ή ο οποιοσδήποτε) όπως τη διαβάσει για να μας πει αν αξίζει.Το μόνο αρνητικό στον Σαιμακ είναι ότι δεν είναι τόσο της δράσης και της περιπέτειας.Πιο καλός είναι στο κοινωνικοαισθηματικό στυλ πχ να δειχνει πως είναι και πως πρέπει να είναι ο άνθρωπος που όμως μου κάνει λίγο δασκαλίστικο και δεν με συναρπάζει.

Link to comment
Share on other sites

Λοιπόν κύριε Γιάννη -αφού με αποκάλεσες κύριο Δημήτρη, κύριο Γιάννη σε αποκαλώ και εγώ :D - τις προάλλες έτυχε να διαβάσω ένα post σου όπου ανέφερες πως δεν πήρες την ''Επιλογή των Θεών'' γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή δεν σε ενθουσιάζει ιδιαίτερα το στυλ γραφής του Σάιμακ. Αργά ή γρήγορα θα πιάσω να διαβάσω την Επιλογή, και όχι μόνο, γιατί θέλω σιγά- σιγά ν' αρχίσω να γεμίζω τα κενά μου στην ε.φ. Για φαντασάς έχω μπόλικα αδιάβαστα βιβλία ε.φ. στα ράφια μου που με περιμένουν.. Α, και προηγουμένως για την Αψιμαχία έκανα λάθος. Υπάρχει τελικά στο 5 και στο 59 της Ωρόρα.

Link to comment
Share on other sites

Τότε που έκανα το ποστ δεν είχα διαβάσει καθόλου Simak.Αν και είχαν βάση αυτά που είχα μάθει τελικά,ομολογώ ότι ο τύπος είναι καλύτερος από ότι τον φανταζόμουν.

 

(το "ο κύριος Τάδε παρακαλείται όπως..." το είπα σε ύφος δημόσιας

)
  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

  • 3 years later...

Διάβασα την συλλογή ''Πόλη'' του Simak, πολύ καλή ήταν. Το βιβλίο είναι μυθιστόρημα που αποτελείται από ιστορίες που στέκονται άνετα και μόνες τους, οι οποίες όμως θα αρέσουν περισσότερα αν διαβαστούν μέσα στα πλαίσια αυτού. Ένα πράμα δηλαδή σαν τον Έλρικ και τον Κουζέλ. Πολλά χρόνια στο μέλλον η ανθρωπότητα έχει εκλείψει. Οι μόνες αναφορές που γίνονται πλέον σ' αυτήν είναι από τους γέρους σκύλους, το κυρίαρχο τότε είδος, στα μικρά κουτάβια γύρω από την φωτιά. Όπου και εξετάζεται το αν ο άνθρωπος πράγματι υπήρξε, ή αν ανήκει στην σφαίρα του θρύλου. Οι εισαγωγές πριν από κάθε ιστορία προσδίδουν μία όμορφη αληθοφάνεια.

 

Όπως είπα η ''Πόλη'' μου άρεσε, αν και για να πω την αλήθεια την περίμενα καλύτερη. Και αυτό γιατί νόμιζα ότι τα διηγήματα θα ήταν στο ίδιο ή και ανώτερο επίπεδο, με την πραγματικά μαγευτική ''Λιποταξία'' την οποία είχα διαβάσει παλαιότερα. Δεν συνέβη, αλλά έστω και έτσι πέρασα πολύ καλά. Η ιδέα ιδίως του μεταλλαγμένου και της μυρμηγκοφωλιάς του, μου άρεσε παααάρα πολύ. Εντύπωση μου προκάλεσε το ότι δεν υπήρχε στην συλλογή ''Το Μεγάλο Προαύλιο'' το οποίο επίσης έχει σκύλο. Δεν ξέρω αν αυτό είναι ''προνόμιο'' της Ελληνικής έκδοσης, αλλά όπως και να 'χει καλό ήταν γιατί έτσι διάβασα μία ιστορία ακόμη :victory:

 

Όλα τα παραπάνω τα είπε πολύ καλύτερα από εμένα ο aScannerDarkly σ' αυτή την φοβερή του κριτική. Συστήνεται ανεπιφύλακτα όχι μόνο στους fans της επιστημονικής φαντασίας, αλλά σε κάθε έναν που αγαπάει ένα καλό βιβλίο γενικά.

Edited by Δημήτρης
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Μάλλον η αγάπη του Σάιμακ για τα σκυλιά ήταν πολύ μεγάλη, οπότε δεν περιόρισε τους σκυλίσους χαρακτήρες στην Πόλη, μιας και ούτε στην αγγλική έκδοση που διάβασα υπήρχε η εν λόγω ιστορία, άρα υποθέτω ότι δεν ανήκει στο συγκεκριμένο βιβλίο.

Link to comment
Share on other sites

Και τώρα εγώ θα θυμίσω ότι το City έχει τρεις (3) αξιολογήσεις και του λείπουν δύο για να μπει στην πενηντάδα!

Link to comment
Share on other sites

Δείτε κι εδώ μήπως σας ενδιαφέρει κάποιο από τα διαθέσιμα http://www.feedbooks.com/author/426

Αλλά και γενικότερα http://www.feedbooks.com/books/categories

Τα έχει σε διάφορα format, οπότε ο καθένας επιλέγει ό,τι τον βολεύει. :clap:

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Ωραίος συγγραφέας. Έχω διαβάσει τα πολύ καλά διηγήματα του που έχουν μεταφραστεί για τις ανθολογίες της Ωρόρα. Επίσης το Η επιλογή των θεών που δεν μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Το City είναι στα επόμενα προς αγορά βιβλία.

Link to comment
Share on other sites

Στο λινκ που έδωσε ο Fan-tasy βρήκα πάρα μα πάρα πολύ καλό πράμα (ειδικά παλπ μυθιστορήματα). Από Σίμακ βέβαια μόνο κάτι λίγες ιστοριούλες, αλλά τι να κάνουμε;

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Α ώστε ούτε στο πρωτότυπο υπάρχει λοιπόν. Όσοι δεν έχετε διαβάσει ''Το Μεγάλο Προαύλιο'' να το κάνετε γιατί είναι πάρα πολύ καλό. Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο μου αρέσει πιο πολύ, αυτό ή η ''Λιποταξία''. Και nikosal μία από αυτές τις μέρες θα αξιολογήσω την ''Πόλη'' όπως επίσης και έναν Vogt που διάβασα πρόσφατα.

Edited by Δημήτρης
Link to comment
Share on other sites

Α ώστε ούτε στο πρωτότυπο υπάρχει λοιπόν. Όσοι δεν έχετε διαβάσει ''Το Μεγάλο Προαύλιο'' να το κάνετε γιατί είναι πάρα πολύ καλό. Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο μου αρέσει πιο πολύ, αυτό ή η ''Λιποταξία''. Και nikosal μία από αυτές τις μέρες θα αξιολογήσω την ''Πόλη'' όπως επίσης και έναν Vogt που διάβασα πρόσφατα.

Το Προαύλιο το θεωρώ ένα από τα τοπ 5 διηγήματα ΕΦ που έχω διαβάσει. Τίποτα άλλο.

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 8 years later...

Διάβασα το ''Η Επιλογή των θεών''.

Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον η ανθρωπότητα έχει εξαλειφθεί. Ή καλύτερα εξαφανιστεί. Ανεξήγητα, μέσα σ' ένα βράδυ. Απέμεινε ένα ετερόκλητο σύνολο ελάχιστων λευκών, Ινδιάνων και πολλών ρομπότ. Επίσης η γήρανση έχει επιβραδυνθεί κατά πολύ. Οι άνθρωποι μεγαλώνουν αλλά μόνο ''χρονολογικά''. Βιολογικά παραμένουν ίδιοι. Η ιστορία ξετυλίγεται μέσω του πιο ηλικιωμένου που έμεινε πίσω. Εν είδει χρονικού για τις μελλοντικές γενιές αλλά και προσπαθώντας να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη. Δίνεται εξήγηση, από εκεί που δεν το περιμένει. Μόνο που τα πράγματα δεν θα αποδειχθούν καθόλου ρόδινα. 

Καλούτσικο ήταν. Διέπεται από φιλοσοφικές και θρησκευτικές προεκτάσεις. Με οικολογικές πινελιές και ωραία εναλλαγή μεταξύ της εξιστόρησης και του παρόντος. Μία ανάγνωση θα έλεγα ότι την αξίζει, είναι και μικρό.  

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 7 months later...

Διάβασα ''Το Περιδέραιο των κόσμων''.

Ο Τζέυ Βίκερς είναι ένας μοναχικός συγγραφέας που ζει μία απλή, πεζή ζωή. Ή μήπως πάλι όχι; Την ρουτίνα της καθημερινότητας του έρχονται να σπάσουν ανησυχητικές ενδείξεις που εμφανίζονται σταδιακά στη πόλη. Σε συνδυασμό με μία παράξενη επαγγελματική πρόταση που του γίνεται, θα κάνει τα γρανάζια του μυαλού του να αρχίζουν να γυρίζουν. Και να θυμάται, να ανασύρει ξεχασμένες αναμνήσεις. Είναι όμως άραγε δικές του ή μήπως... εμφυτευμένες; (Θαρρώ ότι είναι λίγο Ντίκειο αυτό :)). Οπότε και καλείται να αναθεωρήσει όλα όσα θεωρούσε δεδομένα για τον κόσμο που τον περιβάλλει αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό.

Καλό και αυτό, ωραίο. Και δεν γινόταν να μην μου αρέσει από την στιγμή που φέρει ομοιότητες, έστω και αμυδρά, με τον αγαπημένο μου Ρέι Μπράντμπερι. Σχετικά με το ότι κάνει τον αναγνώστη να αισθάνεται νοσταλγία για καταστάσεις που δεν έχει βιώσει. Ή το χάρισμα του να μην παραβλέπει κανείς την ομορφιά στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα. Έτσι και ο πρωταγωνιστής που ''δηλητηριασμένος'' από την ενήλικη ζωή, αναζητά διέξοδο -και όχι απαραίτητα μεταφορικά- στη ξεγνοιασιά της παιδικής ηλικίας. Στις θύμησες και τα μέρη που έζησε όταν ήταν παιδί. Υπάρχει μία μαγεία που συνεπικουρείται όμως και από άλλα. Παράξενα όσο και ζόρικα. Ότι πρέπει για μία ευχάριστη ανάγνωση, διέπεται από φιλοσοφικές προεκτάσεις και υπαρξιακές ανησυχίες. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 year later...

1220803821_.jpg.f7444a05f41e127a25db219063552c1d.jpg

Το περιδέραιο των κόσμων

Τέσσερα βιβλία του Κλίφορντ Ντ. Σιμάκ έχω στη συλλογή μου (όλα όσα έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά δηλαδή), αλλά αυτό είναι μόλις το πρώτο του που διαβάζω. Καιρός ήταν να διαβάσω και αυτόν τον τόσο κλασικό συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, αλλά εδώ που τα λέμε, καιρός ήταν γενικά να διαβάσω ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας: Ούτε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά! Λοιπόν, μου άρεσε πολύ τούτο δω, μπορεί ορισμένα λίγα στοιχεία/κομμάτια της πλοκής να μην με έπεισαν απόλυτα, πάντως οφείλω να πω ότι μου προσέφερε μπόλικη τροφή για σκέψη, σίγουρα ο συγγραφέας με το βιβλίο αυτό θέτει διάφορα ζητήματα φιλοσοφικής φύσεως και βάζει τους αναγνώστες να σκεφτούν κάποια πράγματα, ενώ επίσης η πλοκή με κράτησε στην τσίτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα (το τέλος ίσως ήταν λιγάκι απότομο, η αλήθεια είναι). Η γραφή είναι πολύ ωραία και απολύτως προσιτή, με ζωντανές περιγραφές και φυσικούς διαλόγους, η ατμόσφαιρα εξαιρετική, πότε ρεαλιστική, πότε ονειρική, πότε νοσταλγική, οπωσδήποτε ωραία. Και μπορώ να πω ότι σαν ύφος, σαν στιλ, ο Σιμάκ μου έφερε λίγο στο νου τον Ρέι Μπράντμπερι. Καλό αυτό, έτσι; Υ.Γ. Η μετάφραση του Μπαλάνου πάρα πολύ καλή και γλαφυρή, όπως πάντα.

8/10

Edited by Ghost
Προστέθηκε το εξώφυλλο του βιβλίου.
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..