[simplex]

Σενάριο 1:
Πιάνεις μια πένα και ένα τετράδιο και ένα φως/κερί και γράφεις αναλογικά.

Σενάριο 2:
Πιάνεις το πληκτρολόγιο ενώ είσαι στον επεξεργαστή κειμένου και γράφεις ψηφιακά.

Η διαδικασία είναι η ίδια αλλάζει απλώς το τεχνικό μέσο.

Από την μια είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος αλλά από την άλλη έχεις περισσότερες δυνατότητες και μεγαλύτερη ταχύτητα.

Το κάθε ένα έχει τα υπέρ και τα κατά του, κατά την γνώμη σας υπάρχει διαφορά όσον αφορά την δημιουργικότητα;

[DinMacXanthi]

Συμφωνώ με όσους λένε πως είναι καθαρά θέμα συνήθειας. Όσα πλεονεκτήματα/μειονεκτήματα κι αν έχει η μια ή η άλλη επιλογή, αν θέλεις να γράψεις, ο τρόπος που διαλέγεις να γράψεις και βγάζει αποτέλεσμα, είναι και ο καλύτερος για σένα.

Με παιδεύει πάρα πολύ να γράψω fiction σε χαρτί (το έχω κάνει βέβαια, αλλά τελευταία φορά ήταν σε ασκήσεις flashfiction στο μεταπτυχιακό) και έχω αρκετούς σοβαρούς λόγους:
1) Πολύ άσχημος γραφικός χαρακτήρας. Ο αδερφός μου είναι γιατρός, εγώ κατέχω το στερεότυπο. Μέχρι κι εγώ δυσκολεύομαι να διαβάσω τι έγραψα.
2)Δεν έχω βρει χώρο που να με βολεύει να γράψω με χαρτί και μολύβι. Μπορώ να διαβάζω και κρεμασμένος ανάποδα, αλλά για να γράψω, νιώθω άνετα μόνο στο γραφείο μου με το πληκτρολόγιο που έχω επιλέξει ειδικά για να με βοηθάει στο γράψιμο. Εξαίρεση αποτελεί το μικρό netbook, με το οποίο μπορώ να γράψω οπουδήποτε, αλλά προτιμώ την μεγάλη οθόνη του σταθερού υπολογιστή. Πάντως δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω πχ σε τετράδιο ξαπλωμένος στο κρεβάτι.
3) Δεν γράφω σχεδόν ποτέ γραμμικά κάτι. Κατά τη διάρκεια μιας ώρας γραψίματος, θα γράψω ας πούμε καινούργιες 700 λέξεις. Κάθε λίγο και λιγάκι θα επιστρέφω στα μισά των προηγούμενων παραγράφων για να συμπληρώσω στοιχεία που χρειάζομαι, να αλλάξω λέξεις με άλλες λέξεις, να σβήνω επαναλαμβανόμενες κουβέντες, ένα χάος που ναι-μεν ελέγχω, ώστε στο τέλος που κλείνω το word, έχει γίνει στρωτό κείμενο, αλλά που χωρίς την καθαρότητα του επεξεργαστή θα μου ήταν αδύνατο. Είμαι παραπάνω από βέβαιος πως δεν είμαι ο μόνος που δουλεύει έτσι, αλλά ακόμα και να ήμουν, το σύστημα δουλεύει για μένα, και μ'αυτό έχω γράψει ό,τι έχω γράψει ως σήμερα, φλασάκι, διήγημα ή μυθιστόρημα.
4) Το χαρτί δεν έχει google. Για πολλούς είναι ενόχληση, αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια, όταν αποφασίζω να γράψω, γράφω, οι ατέλειωτες επιλογές του ίντερνετ δεν με αποσπούν. Αντιθέτως, μπορώ να έχω τους χάρτες μου ανοιχτούς, τους φίλους/γνωστούς να με προμηθεύουν με πληροφορίες της στιγμής (για παράδειγμα, δεν ήξερα πριν κάτσω να γράψω σήμερα πως θα χρειαζόμουν το όνομα ενός μαιευτηρίου όπου γεννούσαν στη Θεσσαλονίκη του 1985. Το χρειάστηκα όμως, ρώτησα 2 σαλονικιούς που γεννήθηκαν, μου είπαν μέρος, ο ένας μου έστειλε και το link, τέλος.)

Τώρα μιας και αναφέρθηκε το ζήτημα των σημειώσεων, εκεί το πράγμα αλλάζει (αν και έχουμε κι άλλο τόπικ γι'αυτό). 3 επιλογές: Είτε στο σημειωματάριο που έχω πάντα μαζί μου, είτε μέσω email στον εαυτό μου (δουλειά δευτερολέπτων, να 'ναι καλά το άγιο το smartphone) είτε -αν είμαι στο pc- απευθείας σε κάποιο συγκεκριμένο doc ανάλογα με την ιδέα και στο πού κατατάσσεται. Ακόμα και φωτογραφίες σε σελίδες βιβλίων/περιοδικών για κάτι που μου άρεσε (πάλι με το κινητό, έχουμε φτάσει σε σημείο να είναι υψηλότατης ποιότητας).
Για σχεδιασμό/πλάνα, χρησιμοποιώ και μολύβι και πληκτρολόγιο. Δεν τίθεται θέμα επιλογής του ενός με το άλλο. Ο υπολογιστής βοηθάει στην οργάνωση, αλλά συγχρόνως η ελευθερία που προσφέρει μια σελίδα Α4 για σχεδιασμό είναι αξεπέραστη. Όσο καλή οθόνη κι αν έχεις, το brainstorming γίνεται πιο εύκολα εκεί.

Όσο για τη χαρά του να γυρίζει κανείς σελίδα όσο γράφει για την αίσθηση ολοκλήρωσης, about a job well-done... όπως τη βρίσκει ο καθένας. Για κάποιους κάνει την ίδια δουλειά το wordcount στην κάτω γωνία καθώς "προικίζεται".

Τέλος, ο υπολογιστής δεν έχει παρεισφρήσει ακόμα στο ενεργό κομμάτι της δουλειάς μου, μιας και εκεί δουλεύω με χαρτιά, τετράδια, κόκκινους στυλούς και μολύβια. Οπότε για μένα, το να γράφω με το πληκτρολόγιο είναι η αλλαγή από την καθημερινή τριβή με την "πένα"

This post has been edited by DinMacXanthi: 06 Φεβρουάριος 2012 - 15:43