Jump to content
Sign in to follow this  
Sigma

Όνομα

Recommended Posts

Sigma

Όνομα Συγγραφέα: Sigma
Είδος: Contemporary Fantasy
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 5000+210

Αυτοτελής; Ναι

Αρχείο: Επισυνάπτεται

Σχόλια: Διήγημα για το Write-Off #88

 

(Μου είχε βγει 6000 λέξεις, αλλά το κούρεψα για να φτάσει τις 5000. Θυσίασα, με βαριά καρδιά, αρκετό characterization, αλλά μπορεί κάποτε να βγάλω Director's Cut.)

Όνομα.pdf

Edited by Sigma
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Γεια σου Θοδωρή,

 

Ας σου κάνω σεφτέ. Λοιπόν, στα θετικά η ιστορία διαβάζεται  εύκολα, δεν κουράζει -παρά το μέγεθος-  η ροή πληροφορίας είναι  σε γενικές γραμμές καλή. Η επιλογή  σου να το φέρεις σε πιο

αστυνομική φόρμα

με ξάφνιασε στην αρχή, αφού δεν το είχα φανταστεί  έτσι, αλλά λειτούργησε καλά.

 

Ίσως  πάντως να χρειαζόσουν λίγο παραπάνω  πληροφορία για το background

σχετικά με την διαμάχη των δύο  ομάδων Πυξίδας/Αδελφότητας

.

 

Εν πάση περιπτώσει, τίμια ιστορία και αρκετά όμορφη η ιδέα για τους ήχους των ονομάτων.  Βρήκα  σχετικά καλή και την σύνδεση

ονομάτος με εύρεση πατέρα

που προσωπικά το θεωρούσα ως το πιο δύσκολο σημείο της εισαγωγής.

 

Αυτό που μου έλειψε είναι από την ιστορία είναι το συναίσθημα, δηλαδή  καθ'όλη την ανάγνωση ένιωσα σαν εξωτερικός παρατηρητής. Θα βάλω το χέρι μου στην φωτιά και θα πω ότι είσαι νέος στην συγγραφή. Η γραφή είναι λίγο  άγουρη και οι διάλογοι χρειάζονται  δουλίτσα

στο κλιμάξ π.χ που ο Ιανός μιλάει με τον γέρο  είναι πολύ αδύναμα γραμμένοι για να ανεβάσουν  επίπεδο την σκηνή

. Αυτό είναι για μένα το  'θεματάκι' της ιστορίας.  Όσο γράφεις, τόσο θα βελτιώνεσαι κ.ο.κ

 

Υ.Γ

  Έχασες τεράστια ευκαιρία για τον  Ιανό να αντιλαμβάνεται ότι σκότωσε την κόρη του.   Από την άλλη βέβαια, και η αδιαφορία μου αρέσει, αλλα dunno, φαντάζομαι πόσο δυνατή θα μπορούσε να βγει η σκηνή

 

 

Αυτά! Καλή επιτυχία! Μου άρεσε! Ευχαριστώ που σεβάστηκες την εισαγωγή μου :)

Edited by jjohn
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sigma

Σχετικά με την ανάπτυξη του κόσμου, θα ήθελα σε κάποια άλλη ιστορία να απαντήσω

στο τι ακριβώς ήταν η διαμάχη, πού ήταν φυλακισμένος ο Ιανός, γιατί δεν πέθαινε όταν τον πυροβολούσαν, γιατί οι άντρες έχουν ρώγες, κλπ.

 

 

Το όνομα ήταν όντως το πιο δύσκολο στοιχείο της εισαγωγής.

 

Το συναίσθημα ξέρω ότι λείπει, και είναι ένας λόγος που θεωρώ ότι έχασε από το cropping. Γι' αυτό σκέφτομαι να το ανεβάσω σε μία πιο ανεπτυγμένη μορφή νουβέλλας, κάποια στιγμή αφότου τελειώσει ο διαγωνισμός.

 

 

Το ότι ο Ιανός είναι ο πατέρας της Ρένιας δεν ήθελα καθόλου να λέγεται στην ιστορία, μόνο να υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι μπορεί να είναι (αρχικά είχα κι ένα παραπάνω hint -το πραγματικό όνομα του Ιανού-, για όποιον δεν είχε ήδη πιάσει τη βιολογική τους σχέση, αλλά το έκοψα και βλέπω ότι δε χρειαζόταν τελικά). Δεν είναι κάποια συγκεκριμένη αισθητική επιλογή, απλά επειδή ξέρω πόσο αφόρητα κλισέ είναι το «ήταν ο πατέρας all along», προπάθησα η ιστορία να το υπονοεί χωρίς να το παραδέχεται.

 

Στο continuity που είχα στο μυαλό μου, το πνεύμα που επικαλέστηκε η Ρένια

 

(που, προφανώς, ήταν η θετή αδερφή της), πριν επιτεθεί, εξήγησε στον Ιανό ότι μόλις πυροβόλησε την κόρη του. Γι' αυτό ο Ιανός επέλεξε να πέσει από το δόρυ. Βέβαια δεν ήθελα και να αλλάξω το POV της Ρένιας, οπότε το άφησα εντελώς αόριστο.

 

 

 

 

Ορθώς έβαλες το χέρι σου στη φωτιά, είναι η πρώτη φορά που γράφω διήγημα. Σ' ευχαριστώ για τα σχόλια, ήταν αρκετά ενθαρρυντικά.

Edited by Sigma
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα Θοδωρή,

 

Διάβασα κι εγώ ευχάριστα την ιστορία σου και συμφωνώ με τον Τζον, ότι κύλησε όμορφα και γρήγορα. Γενικά, κι οι δύο ιστορίες δεν με κούρασαν καθόλου παρ' όλο το μέγεθός τους.

 

Στα θετικά:

- Η αστυνομική στροφή που αποφάσισες να της δώσεις, θεωρώ ότι ταίριαξε μια χαρά

- Η ιδέα με το πραγματικό όνομα να είναι ήχος που αντιλαμβάνεται ο καθένας μας διαφορετικά. Πολύ όμορφο.

- Η τελευταία συνειδητοποίηση της Ρένιας και το πώς έμαθε το πραγματικό της όνομα.

 

Στα λιγότερο θετικά:

- Σίγουρα θέλει να το δουλέψεις λίγο παραπάνω με τους διαλόγους και την γενικότερη ατμόσφαιρα που δίνεις στο διήγημά σου. Καθαρά θέμα προσπάθειας είναι και ζύμωσης με την γραφή ;)

- Πολύ γρήγορα δέχθηκε η Ρένια όλα όσα της αποκάλυψαν ο Χάρης κι ο Αντώνης στο μαγαζί, όπως πολύ γρήγορα την δέχθηκαν κι αυτοί εκεί. Γενικά σε τέτοιες καταστάσεις, όπου ένας άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το μεταφυσικό, πρέπει να υπάρχει το πρώτο disbelief.

- Κάποιες φράσεις είναι λίγο άγουρες (εκείνη την στιγμή μαγείρευε μακαρόνια - δεν υπάρχει λόγος να αναφερθεί κάτι τέτοιο) τα οποία φαντάζομαι θα τα δεις σε μία δεύτερη γραφή.

- Η σκηνή με τον Ιανό και τον παππού όντως ήθελε καλύτερη κορύφωση.

 

Στο σύνολο πάντως μου άρεσε αρκετά, την διάβασα ικανοποιητικά και θα ήθελα σίγουρα να το δω σε μεγαλύτερη μορφή ;)

Καλή επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth
Ας αξιωθώ λοιπόν ν' αφήσω κι εγώ ένα σχόλιο.

 

Η ιστορία, παρότι η πρώτη σου, είχε πολύ στρωτό λόγο και κυλούσε ομαλά. Εκμεταλεύτηκες το θέμα με ενδιαφέροντα τρόπο, κάνοντάς το ιστορία μυστηρίου. Και η λογική με τα ονόματα ήταν ωραία - το ότι δηλαδή το παιδί από κληρονομικότητα είχε όνομα που έβγαινε από αυτά των γονέων του (αν και ντάξει, το συνειδητοποίησα αρκετά μετά την ανάγνωση αυτό).

 

Όσον αφορά την πλοκή, νομίζω τα σημεία που θα θέλαν ένα παραπάνω πέρασμα είναι εκεί όπου συζητάει η Ρένια και μαθαίνει πληροφορίες για τα πνεύματα και τα τατουάζ, καθώς ενώ παρουσιάζεται να έχει άγνοια γι αυτά τα πράματα δεν εντυπωσιάζεται καθόλου με αυτά που ακούει. Θα μου άρεσε και ένα άπλωμα στο τέλος στην αναμέτρηση στο λιμάνι (ντάξει, μιλάει κι αυτή που το τέλος της ήταν πιο στριμωγμένο κι απ' το μετρό το πρωί, αλλά τέσπα, κουβέντα να γίνεται).

 

Η βασική σου πρωταγωνίστρια μου άρεσε σα χαρακτήρας, το πώς συμπεριφερόταν και το πώς σκεφτόταν. Έβαλες όμορφα και την προοικονομία για την αδερφή στο κείμενο (από τις αγαπημένες μου σκηνές, όπως και αυτή που ρωτούσαν τη γειτόνισσα για τον Ερμή).

 

Γενικά ήταν μια ιστορία που ήξερε τι ήθελε και θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να την ξαναδιαβάσω όταν την γράψεις και όπως την είχες στο μυαλό σου - μιας και ανέφερες ότι την μίκρυνες για χωράει στις λέξεις.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Θοδωρή, αν αυτό είναι το πρώτο δείγμα γραφής σου, είμαι σίγουρος ότι θα δούμε ωραία πράγματα από σένα. (π.χ. μια συναυλία στο Ηρώδειο με εσένα σολίστα στο shakuhachi)

Στο δια ταύτα, η ιστορία σου είναι στρωτή, καλογραμμένη, ευκολοδιάβαστη και εμένα δεν μου πολυφάνηκε το “σφάξιμο” που της έριξες. Εκτός κι αν αυτό φταίει για την αρκετή δόση αφέλειάς της, όπως παρατήρησαν και άλλοι. Κι εμένα δεν μου άρεσε το πόσο ευκολόπιστοι είναι οι ήρωές σου (κυρίως η ηρωίδα) και με πόση ευκολία όχι απλά δέχονται, αλλά επί πλέον, μυούνται σε τρομακτικά πράγματα. Εκεί χάνει την αληθοφάνειά της, και σε μια αστυνομικής δομής ιστορία, αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Η ιδέα για το “πραγματικό” όνομα είναι εξαιρετική!

Καλή συνέχεια!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sigma

Θοδωρή, αν αυτό είναι το πρώτο δείγμα γραφής σου, είμαι σίγουρος ότι θα δούμε ωραία πράγματα από σένα. (π.χ. μια συναυλία στο Ηρώδειο με εσένα σολίστα στο shakuhachi)

Στο δια ταύτα, η ιστορία σου είναι στρωτή, καλογραμμένη, ευκολοδιάβαστη και εμένα δεν μου πολυφάνηκε το “σφάξιμο” που της έριξες. Εκτός κι αν αυτό φταίει για την αρκετή δόση αφέλειάς της, όπως παρατήρησαν και άλλοι. Κι εμένα δεν μου άρεσε το πόσο ευκολόπιστοι είναι οι ήρωές σου (κυρίως η ηρωίδα) και με πόση ευκολία όχι απλά δέχονται, αλλά επί πλέον, μυούνται σε τρομακτικά πράγματα. Εκεί χάνει την αληθοφάνειά της, και σε μια αστυνομικής δομής ιστορία, αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Η ιδέα για το “πραγματικό” όνομα είναι εξαιρετική!

Καλή συνέχεια!

 

Σε ευχαριστώ για τα σχόλια!

 

 

Έχεις δίκιο για την ταχύτητα. Δε θα έλεγα βέβαια ότι «μυήθηκε» στη μαγεία η Ρένια, όσο ότι απλά δέχτηκε την ύπαρξή της. Το πλάνο μου ήταν εξ αρχής να καταφέρνει να «μπει» σε αυτό τον κόσμο μόνο στις τελευταίες στιγμές πριν πεθάνει — αυτό το διατήρησα ακέραιο στην ιστορία που υπέβαλα.

 

Θα συμφωνήσω απόλυτα, όμως, ότι έπρεπε να εκφραστεί πολύ περισσότερη δυσπιστία εκ μέρους της ως προς το πώς δέχτηκε την ύπαρξη των υπερφυσικών στοιχείων του κόσμου της. Ιδανικά, θα ήθελα να αλλάζει σιγά-σιγά γνώμη, και το «ψαχνό» της ιστορίας να είναι το πώς η ίδια «βυθίζεται» σταδιακά σε αυτό τον κόσμο (και ίσως ταυτόχρονα αποκόπτεται από τους γύρω της).

 

Edited by Sigma

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Γεια σου Θοδωρή. Νομίζω δεν έχω διαβάσει άλλη ιστορία σου, είσαι και καινούριος, αλλά έχεις δυναμικό.

 

Εμένα η ιστορία μου άρεσε πάρα πολύ. Είχε χαρι-ποτερικές στιγμές, ας πούμε η πύλη στον τοίχο, που τις καλωσόρισα πολύ ευχάριστα. Μου άρεσε η μίξη αστυνομικής ιστορίας με urban fantasy και αν έχω κάποιες ενστάσεις είναι στο πώς οι μάγοι στην Πυξίδα δέχτηκαν τόσο γρήγορα και εύκολα την αστυνομικό, εφόσον μάλιστα είχε ξεκάθαρα πει ψέματα ότι περιμένει το φίλο της και τα λοιπά. Όσο καλοπροαίρετοι και αν ήταν έπρεπε να της άνουν μία νύξη. Ή ας της έλεγε ο Χάρης από την αρχή ότι, ξέρεις, είσαι η αστυνομικός που ερευνά το φόνο του Ερμή αλλά ΟΚ, εμείς να βοηθήσουμε θέλουμε. Μην λες άλλα ψέματα ότι ήρθατε από Θεσσαλονίκη και τέτοια.

Μου άρεσε που στο τέλος της ζωής της άκουσε το όνομα, μου άρεσε επίσης όλη η λογική του ονόματος. Από την άλλη, οι μάγοι ήταν τρομερά πρόθυμοι να πουν τα ονόματά τους στη Ρένια. Εννοώ, ο Ερμής ήταν τόσο διστακτικός να πει το όνομά του στο μάγο που καταλαβαίνουμε ότι το ζήτημα του ονόματος είναι τρομερά σοβαρό. Αυτοί κατευθείαν τα παραδώσανε. (Γενικά το αληθινό όνομα στη μαγεία λένε ότι είναι πολύ σοβαρό πράγμα). Η ιδέα των ονομάτων ήταν πάρα πολύ καλή. Απλώς νομίζω ότι με λίγο περισσότερο χώρο θα τη χειριζόσουν ακόμη πιο αποτελεσματικά. Δεν ανήκω στην κατηγορία των αναγνωστών που θέλουν σώνει και ντε καλό τέλος στις ιστορίες, εδώ όμως είχες θέσει βάσεις για κάτι τόσο καλό που ήταν κρίμα να ξεκάνεις την ηρωίδα σου στο τέλος. Θα ήθελα να δω και άλλες μαγικο/αστυνομικές περιπέτειές της, με καταλαβαίνεις;

 

Και πάλι, συγχαρητήρια για την ιστορία και για τη νίκη σου στο παιχνίδι.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sigma

Καλημέρα Ειρήνη! Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

 

 

 

Σε καταλαβαίνω. Είχα σχεδιάσει την ιστορία με σκοπό η κορύφωσή της να καταλήγει σε θάνατο. Τελικά, συμπάθησα αρκετά την πρωταγωνίστρια που ένα μέρος μου δεν ήθελε να τη σκοτώσω.

 

Από την άλλη, όμως, δεν ξέρω αν έχω άλλες ιστορές να πω σε αυτό το σύμπαν — πέρα από το να μεγαλώσω τη συγκεκριμένη. Θα δείξει!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..