Μην φρικάρετε, δεν θα το πάω στο νοσταλγικό και το ρετρό, "τι ωραίες εποχές που ζήσαμε" και άλλες τέτοιες μ.....ες. Δεν πιστεύω στο χθες, δεν το νοσταλγώ, δεν μου λείπει...
Το καταθέτω μόνο γιατί ο Mman έσκασε τότε σαν "στούντιο" συγκρότημα, για να δώσω μια μουσική αναλογία. Σαν ένας άνθρωπος που έφτιαξε κάπου κρυφά, μακριά από τα μάτια των υπόλοιπων, μια ολόκληρη συλλογή διηγημάτων και κάποια στιγμή έφτασε να θέλει, και να μπορεί ελέω Τρίτωνα και Αρβανίτη, να την δει τυπωμένη.
Δεν νομίζω ότι το "Σάρκινο Φρούτο" άλλαξε δραματικά την ζωή του Μιχάλη, υπό την έννοια της καθημερινότητας, όμως εδώ είναι ακόμα ευτυχώς κι όποιος θέλει μπορεί να τον ρωτήσει. Άλλαξε όμως τον πήχη των προσδοκιών των αναγνωστών ελληνικής επιστημονικής φαντασίας. Και δυσκόλεψε τα πράγματα για τους συγγραφείς του είδους. Όχι γιατί στην προ ΜΜ εποχή δεν υπήρχαν καλά διηγήματα. Υπήρχαν και δημοσιεύονταν όπου μπορούσαν. Αλλά πάντα μαζί με πρωτόλεια, μέτρια, αντιγραφές και μιμήσεις ύφους, καλές ιδέες που έμπαζαν ή έχαναν κάπου. Το "Σάρκινο Φρούτο" ήταν το πρώτο πρωτότυπο βιβλίο μιας σύγχρονης ελληνικής εφ και παρόλο που αυτό είναι μόνο δική μου γνώμη, με satisfaction quaranteed. Σαν απόδειξη των παραπάνω θα αναφέρω πως όλη αυτή την δεκαετία είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού οι άνθρωποι που το έχουν διαβάσει και το έχουν θεωρήσει μέτριο ή απλώς καλό. Και κανείς από τους ανθρώπους που το έχω συζητήσει, δεν είπε ποτέ πως είναι κακό ή λίγο. Ούτε καν γερασμένο δεν είναι.
Αν άλλαξε σε κάτι η ζωή του Μιχάλη, κι αυτό θεωρώ πως είναι πλεονέκτημα για όλους μας, αναγνώστες και συγγραφείς, είναι στο σπάσιμο της "ερμητικότητάς" του. Για να χρησιμοποιήσω την ίδια μουσική αναλογία, το στούντιο συγκρότημα βγήκε κι άρχισε να κάνει λάιβ. Κι επειδή το λάιβ είναι τελικά το μέτρο που καθορίζει αν κάτι λέει ή δεν λέει, διηγήματα του Μιχάλη άρχισαν να δημοσιεύονται τακτικά στο "9", ο ίδιος "εκτέθηκε" από το πρώτο κιόλας ΦΕΦΕ και όσο για τα υπόλοιπα είναι πια μέρος της νεώτερης ιστορίας της λογοτεχνίας.
Πού είναι σε όλα αυτά "...Και Το Τέρας" θα ρωτήσετε και θα έχετε δίκιο. Οκέι, ήρθε η ώρα να φτάσω και σ' αυτό. Η δεύτερη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μανωλιού είναι στον αντίποδα της πρώτης. Αν το Φρούτο ήταν ο καρπός μια μοναχικής αναμέτρησης με την γραφή και την επιστημονική φαντασία, το Τέρας είναι η καταγραφή της δεύτερης συγγραφικής περιόδου του ΜΜ, μιας δεκαετίας "ανοιχτής δράσης", με εσωτερικά και εξωτερικά deadline, με ερεθίσματα που έδωσε και πήρε από την συμμετοχή του σε μια σκηνή που ο ίδιος πάλεψε για να δημιουργηθεί. Δεν ξέρω αν ήταν πρόθεσή του ή όχι, είναι κι αυτό ένα θέμα που μπορεί όποιος θέλει να τον ρωτήσει...
Τι περιέχει όμως "...Και το Τέρας";
Περιέχει τα διηγήματα: Θα Είσαι Εδώ (2000), Τo Γαλάζιο Φόρεμα (2001), Αίθρα (2001), Πηγή Έμπνευσης (2002), Καληνύχτα! (2004), Αρμελίνα ΙΙ (2005),…και το Τέρας (2005), Η Δεύτερη Έξοδος (2006), Μια Βόλτα στ’ Άστρα (2006), Το καλάθι των αχρήστων του γραφείου μου και οι Αρχικές Συνθήκες του Σύμπαντος
σφηνωμένες στον πάτο του (2006), Χρονομηχανή Tέλος (2006), Οι Απειροτρείς Ευχές (2007), Above Us Only Sky (2007), Περίπατος στον Άρη (2007), Κι Εγώ Καλύτερα (2008), Το Χρώμα του Αίματος (2008), Μία Κίνα (2008), Η Δόξα και η Λήθη (2009).
Δεκαοχτώ διηγήματα που περνάνε άνετα το όριο που έβαλε ο ίδιος ο ΜΜ στο "Σάρκινο Φρούτο" και δείχνουν πως με τα χρόνια τον βάζει ψηλότερα.
Η πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της δεύτερης συλλογής του Μιχαλη Μανωλιού "...Και Το Τέρας" είναι η 16η Οκτωβρίου 2009, που είναι ταυτόχρονα και η πρώτη μέρα του 5ου ΦΕΦΕ. Εκεί, στην Ερμούπολη και στα πλαίσια του Φεστιβάλ, θα γίνει και η πρώτη παρουσίαση της συλλογής. Και φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν είναι τυχαίο.
Το εξώφυλλο, όπως και στο "Σάρκινο Φρούτο" φιλοτέχνησε η Λίνα Θεοδώρου "...Και Το τέρας" ανήκει στον κατάλογο του Τρίτωνα.
Attached File(s)
-
Teras-Cover.indd.jpg (655.33K)
Number of downloads: 26


Sign In
Register
Help


Back to top
MultiQuote







