Jump to content
PiKei

...και το τέρας - Μιχάλης Μανωλιός

Recommended Posts

PiKei

Πέρασαν δέκα χρόνια από το 1999 και την κυκλοφορία του Σάρκινου Φρούτου. Και θυμάμαι ακόμη εκείνη την ημέρα που ο Μιχάλης Μανωλιός εμφανίστηκε στην ελληνική επιστημονική φαντασία από το πουθενά, χωρίς να έχουμε δει προηγουμένως καμιά δουλειά του ούτε σε περιοδικό, ούτε σε φανζίν.

Μην φρικάρετε, δεν θα το πάω στο νοσταλγικό και το ρετρό, "τι ωραίες εποχές που ζήσαμε" και άλλες τέτοιες μ.....ες. Δεν πιστεύω στο χθες, δεν το νοσταλγώ, δεν μου λείπει...

Το καταθέτω μόνο γιατί ο Mman έσκασε τότε σαν "στούντιο" συγκρότημα, για να δώσω μια μουσική αναλογία. Σαν ένας άνθρωπος που έφτιαξε κάπου κρυφά, μακριά από τα μάτια των υπόλοιπων, μια ολόκληρη συλλογή διηγημάτων και κάποια στιγμή έφτασε να θέλει, και να μπορεί ελέω Τρίτωνα και Αρβανίτη, να την δει τυπωμένη.

Δεν νομίζω ότι το "Σάρκινο Φρούτο" άλλαξε δραματικά την ζωή του Μιχάλη, υπό την έννοια της καθημερινότητας, όμως εδώ είναι ακόμα ευτυχώς κι όποιος θέλει μπορεί να τον ρωτήσει. Άλλαξε όμως τον πήχη των προσδοκιών των αναγνωστών ελληνικής επιστημονικής φαντασίας. Και δυσκόλεψε τα πράγματα για τους συγγραφείς του είδους. Όχι γιατί στην προ ΜΜ εποχή δεν υπήρχαν καλά διηγήματα. Υπήρχαν και δημοσιεύονταν όπου μπορούσαν. Αλλά πάντα μαζί με πρωτόλεια, μέτρια, αντιγραφές και μιμήσεις ύφους, καλές ιδέες που έμπαζαν ή έχαναν κάπου. Το "Σάρκινο Φρούτο" ήταν το πρώτο πρωτότυπο βιβλίο μιας σύγχρονης ελληνικής εφ και παρόλο που αυτό είναι μόνο δική μου γνώμη, με satisfaction quaranteed. Σαν απόδειξη των παραπάνω θα αναφέρω πως όλη αυτή την δεκαετία είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού οι άνθρωποι που το έχουν διαβάσει και το έχουν θεωρήσει μέτριο ή απλώς καλό. Και κανείς από τους ανθρώπους που το έχω συζητήσει, δεν είπε ποτέ πως είναι κακό ή λίγο. Ούτε καν γερασμένο δεν είναι.

Αν άλλαξε σε κάτι η ζωή του Μιχάλη, κι αυτό θεωρώ πως είναι πλεονέκτημα για όλους μας, αναγνώστες και συγγραφείς, είναι στο σπάσιμο της "ερμητικότητάς" του. Για να χρησιμοποιήσω την ίδια μουσική αναλογία, το στούντιο συγκρότημα βγήκε κι άρχισε να κάνει λάιβ. Κι επειδή το λάιβ είναι τελικά το μέτρο που καθορίζει αν κάτι λέει ή δεν λέει, διηγήματα του Μιχάλη άρχισαν να δημοσιεύονται τακτικά στο "9", ο ίδιος "εκτέθηκε" από το πρώτο κιόλας ΦΕΦΕ και όσο για τα υπόλοιπα είναι πια μέρος της νεώτερης ιστορίας της λογοτεχνίας.

 

Πού είναι σε όλα αυτά "...Και Το Τέρας" θα ρωτήσετε και θα έχετε δίκιο. Οκέι, ήρθε η ώρα να φτάσω και σ' αυτό. Η δεύτερη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μανωλιού είναι στον αντίποδα της πρώτης. Αν το Φρούτο ήταν ο καρπός μια μοναχικής αναμέτρησης με την γραφή και την επιστημονική φαντασία, το Τέρας είναι η καταγραφή της δεύτερης συγγραφικής περιόδου του ΜΜ, μιας δεκαετίας "ανοιχτής δράσης", με εσωτερικά και εξωτερικά deadline, με ερεθίσματα που έδωσε και πήρε από την συμμετοχή του σε μια σκηνή που ο ίδιος πάλεψε για να δημιουργηθεί. Δεν ξέρω αν ήταν πρόθεσή του ή όχι, είναι κι αυτό ένα θέμα που μπορεί όποιος θέλει να τον ρωτήσει...

 

Τι περιέχει όμως "...Και το Τέρας";

Περιέχει τα διηγήματα: Θα Είσαι Εδώ (2000), Τo Γαλάζιο Φόρεμα (2001), Αίθρα (2001), Πηγή Έμπνευσης (2002), Καληνύχτα! (2004), Αρμελίνα ΙΙ (2005),…και το Τέρας (2005), Η Δεύτερη Έξοδος (2006), Μια Βόλτα στ’ Άστρα (2006), Το καλάθι των αχρήστων του γραφείου μου και οι Αρχικές Συνθήκες του Σύμπαντος

σφηνωμένες στον πάτο του (2006), Χρονομηχανή Tέλος (2006), Οι Απειροτρείς Ευχές (2007), Above Us Only Sky (2007), Περίπατος στον Άρη (2007), Κι Εγώ Καλύτερα (2008), Το Χρώμα του Αίματος (2008), Μία Κίνα (2008), Η Δόξα και η Λήθη (2009).

Δεκαοχτώ διηγήματα που περνάνε άνετα το όριο που έβαλε ο ίδιος ο ΜΜ στο "Σάρκινο Φρούτο" και δείχνουν πως με τα χρόνια τον βάζει ψηλότερα.

 

Η πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της δεύτερης συλλογής του Μιχαλη Μανωλιού "...Και Το Τέρας" είναι η 16η Οκτωβρίου 2009, που είναι ταυτόχρονα και η πρώτη μέρα του 5ου ΦΕΦΕ. Εκεί, στην Ερμούπολη και στα πλαίσια του Φεστιβάλ, θα γίνει και η πρώτη παρουσίαση της συλλογής. Και φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν είναι τυχαίο.

 

Το εξώφυλλο, όπως και στο "Σάρκινο Φρούτο" φιλοτέχνησε η Λίνα Θεοδώρου "...Και Το τέρας" ανήκει στον κατάλογο του Τρίτωνα.

post-897-125413208345_thumb.jpg

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Καλοτάξιδο, Μιχάλη. Αν και οι ευχές μάλλον θα περιττεύσουν, μετά από τις πρώτες αναγνώσεις και κριτικές.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ευχαριστούμε για την ενημέρωση, και, mman, συγχαρητήρια. Όταν το διαβάσω, θα σου πω περισσότερα. :holiday:

 

(Μην ψάχνετε να βρείτε γιατί βάζω το emoticon με το καπελάκι μάγου, απλά μου έχει κολλήσει τελευταία) .

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blondbrained

Πολλά συγχαρητήρια, πολλές επιτυχίες, και πολλές άψογες δημιουργίες ακόμα :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor
Το καλάθι των αχρήστων του γραφείου μου και οι Αρχικές Συνθήκες του Σύμπαντος

σφηνωμένες στον πάτο του (2006)

Αχαχαχαχα... Απίστευτος τίτλος :)

 

Με το καλό, κύριος, να διαβαστεί, να πουλήσει και να αρέσει (με αυτή τη σειρά) και κυρίως να ευχαριστηθείς τον κόπο σου στο ταξίδι του έρχεται :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Εεεμμμ, ναι.:blush-anim-cl:

 

Λοιπόν, έτσι όπως τα ‘κανε θάλασσα ο PiKei, ίσως θα πρέπει να ομολογήσω ότι του είπα κάτι σαν «Παναγιώτη, ήρθε η ώρα να ανοίξουμε ένα topic και δεν έχω ιδέα τι να γράψω για ένα δικό μου βιβλίο».

 

Σίγουρα όμως δεν του είπα «Παναγιώτη, ξεκίνα τους διθυράμβους και μη σταματήσεις αν δεν ξεπουλήσουμε»! Όμως, για όσους τον ξέρουν, είναι γνωστό ότι ο PiKei, όταν πορώνεται με κάτι, αν και παραμένει ειλικρινής, γίνεται πιο ενθουσιώδης κι απ’ τον DinoHajiyorgi (τον οποίο θα εκμεταλλευτώ μια άλλη στιγμή). Σε όσους και όσες βρεθούν στην παρουσίαση της Σύρου, υπόσχομαι ότι θα δέσω και θα φιμώσω κάτω από την βελανιδιά αυτόν καλοπροαίρετο Υπερβολίξ.:friends:

 

Οπότε, με δικά μου απλά λογάκια, και σε μια προσπάθεια να προσγειώσω λίγο αυτό το topic:

 

Χρειάστηκα δέκα ολόκληρα χρόνια για να μαζέψω μόλις 65.000 λέξεις της προκοπής. Αλλά μπορώ ξεδιάντροπα να υπερηφανευτώ ότι οι εκδόσεις Τρίτων (που και αυτή τη φορά περιέβαλαν με ιδιαίτερη φροντίδα και μεράκι τη δουλειά μου) και εγώ επιτρέψαμε την είσοδο σ’ αυτή τη συλλογή μόνο στα καλύτερα διηγήματα μου για την δεκαετία που κλείνει.

 

Το αποτέλεσμα θα το κρίνετε εσείς, αν επενδύσετε περίπου τρεις ώρες αναγνωστικού χρόνου για να διατρέξετε μια συγγραφική δεκαετία μου.

 

Ευχαριστώ για τις ευχές σας και φυσικά περιμένω γνώμες!:rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Σε εμάς τους ξενιτεμένους, πως θα φτάσει το τέρας;

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Ε, όλο και κάποιος θ' ανέβει προς το νησί...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Το αποτέλεσμα θα το κρίνετε εσείς, αν επενδύσετε περίπου τρεις ώρες αναγνωστικού χρόνου για να διατρέξετε μια συγγραφική δεκαετία μου.

 

 

Θέτοντας το έτσι, ακούγεται πραγματικά ανατριχιαστικό. Δέκα χρόνια για σένα, τρεις ώρες για όλους εμάς!

 

Ευχαριστώ για τις ευχές σας και φυσικά περιμένω γνώμες!:rolleyes:

 

+1 στις ευχές. :thmbup:

Όσο για γνώμες, μια που ξέρω τα περισσότερα από τα διηγήματα, αφού τα έχω πετύχει σε διάφορα σημεία την παρελθούσα δεκαετία, μπορώ να πω με σιγουριά οτι θεωρώ αυτή τη συλλογή καλύτερη από το Σάρκινο Φρούτο. Αναλυτικές γνώμες -εννοείται- όταν θα έχει κυκλοφορήσει κανονικά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Συγχαρητήρια Μιχάλη, να σου βγει best seller!

 

Χαίρομαι επίσης που, θεού θέλοντος, θα είμαι στη παρουσίαση και θα σε βλέπω να βρίσκεσαι σε δύσκολη θέση (χεχ-χεχ.)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Συγχαρητήρια κύριε Mman και καλές πωλήσεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites
mistseeker

Πολύ ωραίο εξώφυλλο. Μια-δυο ιστορίες (Μια Κίνα κλπ,) τις έχω διαβάσει και είναι απίθανες, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μην είναι απίθανες και οι υπόλοιπες. Συγχαρητήρια προκαταβολικά, και ες Ερμούπολη τα σπουδαία!

Edited by mistseeker

Share this post


Link to post
Share on other sites
PiKei

Σε όσους και όσες βρεθούν στην παρουσίαση της Σύρου, υπόσχομαι ότι θα δέσω και θα φιμώσω κάτω από την βελανιδιά αυτόν καλοπροαίρετο Υπερβολίξ.

 

Το καλοπροαίρετος μού τέλειωσε εδώ και αρκετό καιρό, όσο για το Υπερβολίξ θα μπορούσα και να το δεχθώ για όποιο άλλο θέμα θες, αλλά νομίζω πως στο συγκεκριμένο είσαι ο πλέον ακατάλληλος να με αντικρούσεις. Είσαι ο μόνος που, εκ θέσεως, δεν μπορεί να μετρήσει ούτε να καταλάβει τι σήμαινε το Σάρκινο Φρούτο την στιγμή που εμφανίστηκε.

Επίσης να θυμίσω ότι η Σύρος δεν έχει βελανιδιές...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Electroscribe

Συγχαρητήρια, Μιχάλη. Υπομονή ως την κυκλοφορία τώρα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Ρε το Λάκη, ρε! Πέρα από την πλάκα κ. Μανωλιέ, αν όλοι επιμένουν πως είναι καλύτερο από το Σάρκινο Φρούτο, δε μένει παρά να το επιβεβαιώσουμε, όταν φυσικά το τσιμπήσουμε! Συγχαρητήρια κι από μας, φέτος θα πέσει πολύ Μανωλιοδιάβασμα, ε, ρε γλέντια!Κρίμα που δε θα είμαι στη Σύρο λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων...

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Συγχαρητήρια, συγχαρητήρια! Θα σου έλεγα να τα εκατοστήσεις αλλά με τους ρυθμούς σου...

Να εκατοστήσεις τις επανεκδόσεις!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Spock

Συγχαρητήρια Μανώλη, way to go!!! :thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
manstredin

Συγχαρητήρια κι από μένα, αναμένουμε την ανάγνωση με ανυπομονησία!:thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida

Πολλά συγχαρητήρια Μιχάλη, περιμένουμε με ανυπομονησία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
khar

Πολύ ωραίο εξώφυλλο. Μια-δυο ιστορίες (Μια Κίνα κλπ,) τις έχω διαβάσει και είναι απίθανες, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μην είναι απίθανες και οι υπόλοιπες. Συγχαρητήρια προκαταβολικά, και ες Ερμούπολη τα σπουδαία!

 

 

Θα προσυπογράψω με τη διευκρίνηση ότι εγώ έχω διαβάσει τις περισσότερες. Γι' αυτό και είμαι λίγο απογοητευμένος, αφού θα στερηθώ την απόλαυση της πρώτης ανάγνωσης. Κατά τα άλλα, εύχομαι να βρει τη θέση που του αξίζει στην ελληνική ΕΦ, αν και δεν νομίζω να δυσκολευτεί, ειδικά με αυτό το εξώφυλλο. Άντε, και καλό μυθιστόρημα. Υ.Γ. Δεν μπορώ να μην επαινέσω και το εισαγωγικό σημείωμα του Κούστα. Ο Μιχάλης συνέβαλε αποφασιστικά σε αυτό που αποκαλούμε "ζύμωση" του χώρου της συγγραφής στην ελληνική ΕΦ και νομίζω είναι ένα από τα πράγματα που θα θυμάται με ικανοποίηση, όταν αναπολεί τα νειάτα του, χαζεύοντας τους κρυστάλλους μεθανίου σε κάποια ακτή του Τιτάνα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Λοιπόν θα περιμένουμε "...Και Το Τέρας"

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Λοιπόν θα περιμένουμε "...Και Το Τέρας"

 

Από όλα τα διηγήματα γιατί αυτό το συγκεκρημένο έδωσε τον τίτλο του στο βιβλίο; Είναι σκέτο δόλωμα για κακόβουλους κριτικούς.

Share this post


Link to post
Share on other sites
PiKei

Από όλα τα διηγήματα γιατί αυτό το συγκεκρημένο έδωσε τον τίτλο του στο βιβλίο; Είναι σκέτο δόλωμα για κακόβουλους κριτικούς.

 

Κατά την προσωπική μου γνώμη γιατί το ομώνυμο διήγημα είναι εξαιρετικό. Αλλά και μαρκετίστικα να το δεις, ακόμα κι η κακόβουλη κριτική είναι καλύτερη από την "σφυρίζω αδιάφορα" αντιμετώπιση του είδους... Μακάρι να δαγκώσουν το δόλωμα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

[Για να πούμε καμιά χαζομάρα περιμένοντας το βιβλίο...]

[...] όταν αναπολεί τα νειάτα του, χαζεύοντας τους κρυστάλλους μεθανίου σε κάποια ακτή του Τιτάνα.

 

Στον Άρη. Συγκεκριμένα ακριβώς πάνω από τη Valles Marineris. Εκεί μου "αγόρασε" η Τέτη ένα τετραγωνικό μίλι, λίγο μετά την έκδοση του "Σάρκινου Φρούτου". Το "χωράφι μας" όπως το αποκαλώ, βρίσκεται καδραρισμένο πάνω απ' το γραφείο με την συνοδευτική καρτούλα της Τέτης: "Μια που είσαι συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας*, πρέπει να έχεις το δικό σου ήσυχο μέρος στο διάστημα με ωραία θέα". Και η αλήθεια είναι ότι το χωράφι μας έχει υπέροχη θέα: η χαράδρα της Valles Marineris είναι ένα απίστευτο φαράγγι με οχτώ χιλιόμετρα βάθος(!), είκοσι δύο χιλιόμετρα πλάτος και μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μήκος!

 

Ελπίζω το βιβλίο να σας αρέσει όσο προβλέπετε.

 

*Τελικά από τότε όλοι προσπαθούσαν να με κάνουν να το καβαλήσω...

 

Από όλα τα διηγήματα γιατί αυτό το συγκεκρημένο έδωσε τον τίτλο του στο βιβλίο; Είναι σκέτο δόλωμα για κακόβουλους κριτικούς.

Η αλήθεια είναι ότι σκεφτήκαμε για λίγο τον

 

"Το Καλάθι των Αχρήστων του Γραφείου μου και οι Αρχικές Συνθήκες του Σύμπαντος Σφηνωμένες στον Πάτο του"laugh.gif

 

αλλά τελικά αποφασίσαμε να πάμε σε κάτι πιο μυστηριώδες...biggrin.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor
"Το Καλάθι των Αχρήστων του Γραφείου μου και οι Αρχικές Συνθήκες του Σύμπαντος Σφηνωμένες στον Πάτο του"laugh.gif

Θα ήταν υπέροχος τίτλος, κύριος, μην το γελάς καθόλου. Θα το άνοιγε ο άλλος και μόνο για δει τι σκατ*&*& λες μέσα laugh.gif

Αλλά και το Τέρας μ'αρέσει. Δεν μου κάνει ιδιαίτερα σε κάτι μυστηριώδες, όσο σε κάτι αιμόφυρτο και γλοιώδες που σέρνεται πίσω από βελούδινες κουρτίνες... αλλά σαφέστατα θα πρέπει να το διαβάσω για να έχω άποψη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..