All Activity

Η πραγματική ιστορία που παραθέτεις μετά το μονόπρακτο είναι που είχε πλάκα κι ενδιαφέρον - θεωρώ ότι θα μπορούσες να την αναπτύξεις σε ένα διήγημα/προσωπική-αφήγηση (στυλ autofiction) και στέκεται μια χαρά και με τις λεπτομερειές της όπως τις παραθέτεις, δίχως να χρειάζεται να πειράξεις και πολλά. Για τα τυπικά λογοτεχνικά τώρα: το μονόπρακτό σου, δεν είναι μονόπρακτο, είναι ταινία μικρού μήκους. Γιατί; Επειδή είναι δίλεπτης διάρκειας, και στο θέατρο δε μπορείς ν' αλλάζεις σκηνικά ανά τριάντα δευτερόλεπτα. Δεν είναι κακό σαν ατμόσφαιρα (μια χαρά πουλάει τρελίτσα/μυστήριο/παράδοξο), αλλά αυτού του είδους η ατμόσφαιρα χρειάζεται χρόνο για να την πάρει σοβαρά ο θεατής. Αν θέλεις όντως να γράψεις την ιστορία σε μορφή θεατρική ή κινηματογραφική, τότε χρειάζεται ανάπτυξη. Όπου οι λεπτομέρειες που παραθέτεις όσον αφορά το νομικό πλαίσιο, θ' αποκαλύπτονται σιγά σιγά. Σα να ξεκινάς από Ιονέσκο δηλαδή ("μα τι παλαβά πράγματα συμβαίνουν εδώ!") και σταδιακά ν' αποκαλύπτεται στο θεατή ότι το σύστημα είναι κατά βάση Καφκικό (γραφειοκρατία, μυστικά και ψέματα).

1) Ωρόρα: Ιστορίες με θεούς και δαίμονες 3 (σελ 235) 2) Andrzej Sapkowski: Η τελευταία ευχή (σελ 375)

1. Φωνή Κυρίου (208) 2. Τα Χριστούγεννα του Ηρακλή Πουαρό (279) κριτική εδώ: https://community.sff.gr/topic/16166-άγκαθα-κρίστι-agatha-christie/?do=findComment&comment=358721

Τα Χριστούγεννα Του Ηρακλή Πουαρό Ο Σίμεον Λι έχει καλέσει για τα Χριστούγεννα στο σπίτι του όλα τα παιδιά του, του τέσσερεις γιους του με τις συζύγους τους και την εγγονή του, μιας και η κόρη του έχει πεθάνει. Όμως ο γέρο – Λι δεν είναι ο καλοσυνάτος πάτερ φαμίλιας, είναι ένας σκληρός γέρος, ένας αληθινός τύραννος που του αρέσει να βάζει τους άλλους σε δύσκολη θέση. Την παραμονή των Χριστουγέννων δολοφονείται και όλοι όσοι βρίσκονται στο σπίτι έχουν λόγο να τον έχουν σκοτώσει αλλά μόνο ένας το έκανε. Ποιος; Αυτό καλείται να ανακαλύψει ο Ηρακλής Πουαρό με τη βοήθεια αντικρουόμενων στοιχείων αλλά πρωτίστως των μικρών γκρι κυττάρων του. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα στο κλασσικό στυλ της Αγκάθα Κρίστι, ένα αρχοντικό, πολλοί καλεσμένοι και ένας φόνος. Όπως πάντα οι υποψίες κάνουν τον γύρο αλλά η αποκάλυψη του δολοφόνου είναι όπως πάντα αναπάντεχη και από μόνη της μια ανατροπή.

Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω - Κώστας Κρομμύδας, σελ. 360 (8/10) Τι τρέλα, τι παλάτια! - Jean-Patrick Manchette, σελ. 240 (7/10)

Τι τρέλα, τι παλάτια! Πρώτη μου επαφή με τον συγκεκριμένο συγγραφέα. Ωραίο βιβλίο, μέχρι τη μέση το διάβαζα με σχεδόν κομμένη την ανάσα, λίγο μετά τη μέση όμως κάπου κουράστηκα με όλο αυτό το κυνηγητό και ήθελα να φτάσω στο τέλος. Οι χαρακτήρες είχαν κάποιο ενδιαφέρον, ενώ, όπως λέει και ο τίτλος, δεν λείπουν τα σκηνικά τρέλας και τα παλάτια (ουσιαστικά εδώ τα παλάτια είναι τα μεγάλα σπίτια). Το γράψιμο ήταν καλό, σε κάποιες περιγραφές όμως χανόμουν και δεν μπορούσα να της ακολουθήσω. Πέρασα καλά όμως, και αν μη τι άλλο ήταν ένα ιδιαίτερο βιβλίο δράσης.

Βαβέλ Ήθελα να ξεκινήσω την αναγνωστική χρονιά με ένα ογκώδες μυθιστόρημα, που κατά προτίμηση να ανήκει στο είδος του Φανταστικού και να είναι γραμμένο από γυναίκα, κι έτσι επέλεξα το συγκεκριμένο, που συν τοις άλλοις έχει κερδίσει τόσα σημαντικά βραβεία του είδους του και έχει δεχθεί τόσες πολλές διθυραμβικές κριτικές. Τελικά, για μένα, αποδείχθηκε άλλη μια περίπτωση απογοήτευσης "Τα πάντα όλα", αυτής της ανεκδιήγητης ταινίας που σάρωσε τα Όσκαρ και δέχθηκε τόσες θετικές κριτικές, αλλά τελικά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα ασυνάρτητο, χαοτικό, επιφανειακό και κουραστικό παραλήρημα χωρίς βάθος και ουσία, που μου έσπασε τα νεύρα. Εδώ τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς, με την έννοια ότι δεν βρήκα το βιβλίο ασυνάρτητο ή κουραστικό, οφείλω να πω ότι η γραφή είναι καλή, όχι βέβαια εντυπωσιακή ή αξιομνημόνευτη, αλλά σίγουρα στιβαρή και σίγουρη, με τον τρόπο της εθιστική και καθηλωτική, ενώ επίσης η γενικότερη ατμόσφαιρα του βιβλίου είναι πολύ ωραία και πολλές σκηνές εξαιρετικά δοσμένες, από κει και πέρα όμως αρχίζουν τα προβλήματα... Χαρακτήρες μονοδιάστατοι και για μένα αδιάφοροι, πρωταγωνιστές που βλέπουν τον κόσμο με τη λογική του άσπρου-μαύρου, καλού-κακού, ρατσιστικού-αντιρατσιστικού (τι καθίκι τελικά αυτός ο Ρόμπιν), θα έλεγα ότι η Κουάνγκ δεν δημιούργησε χαρακτήρες του 19ου αιώνα, αλλά είναι σαν να μετέφερε σημερινούς (αντιδραστικούς με τα πάντα) νέους, με τον σημερινό τρόπο σκέψης και θέασης των πραγμάτων, στο παρελθόν. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω, πάντως δεν μου φάνηκαν πειστικοί και ενδιαφέροντες. Επιπρόσθετα, η όλη αποτύπωση της εποχής, των οικονομικών/πολιτικών/κοινωνικών δεδομένων είναι μάλλον παιδαριώδης, αφελής, απλοϊκή και προκατειλημμένη, της λογικής άσπρο-μαύρο, καλό-κακό που ανέφερα προηγουμένως, με τη Βρετανική Αυτοκρατορία του βιβλίου να θυμίζει την Αυτοκρατορία της σειράς ταινιών "Πόλεμος των Άστρων", με τους λευκούς να είναι πάντα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κακοί, που καταπιέζουν, που δεν καταλαβαίνουν, που παρεξηγούν, που έχουν ιδιοτελή συμφέροντα, που, που... Όσον αφορά τη μαγεία, τη χρήση του αργύρου, την αργυροτεχνική και όλα αυτά, δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα είχαν, αφού ο κόσμος του βιβλίου, στην ουσία του, δεν διαφέρει και πολύ από την πραγματικότητα εκείνης της εποχής, με την έννοια ότι η Βρετανική Αυτοκρατορία του βιβλίου δεν διαφέρει καθόλου από την πραγματική Βρετανική Αυτοκρατορία, και παρά τη "μαγεία" και την αργυροτεχνική, η τεχνολογία δεν ήταν ιδιαίτερα προχωρημένη - ακόμα με άλογα και κάρα κυκλοφορούσαν στους δρόμους, οι οποίοι δρόμοι παρέμεναν είτε χωμάτινοι είτε λιθόστρωτοι! Ωραία, τα κάρα πήγαιναν πιο γρήγορα, τα τρένα και τα καράβια επίσης... και; Και είναι δυνατόν όλα, μα όλα να ήταν ουσιαστικά άχρηστα (κτίρια, μετακινήσεις, αποχετευτικό σύστημα, θέρμανση κ.λπ.), χωρίς τον άργυρο; Δηλαδή θα παρέλυε ολόκληρος ο κόσμος χωρίς τον άργυρο και τη χρήση των "μαγικών" λέξεων εκ μέρους των αλλοδαπών μεταφραστών της Βαβέλ; Θα μπορούσα να γράψω και άλλα (ήδη νιώθω ότι έγραψα πολλά), αλλά δεν θέλω να μαρτυρήσω περισσότερα από την πλοκή. Τέλος, δεν κατανοώ την ανάγκη;, τη μανία;, τέλος πάντων τη συνήθεια της Κουάνγκ με όλες αυτές τις υποσημειώσεις εκτός κειμένου: Θεωρεί ότι οι αναγνώστες είναι μικροί και άμαθοι και χρειάζονται να τους ταΐσεις με το κουτάλι, κάνοντας παράλληλα και ήχους και κινήσεις ελικοπτέρου, σαν να ήταν μικρά παιδάκια; Άλλοι συγγραφείς αν θέλουν να εξηγήσουν ή να αποσαφηνίσουν κάτι, το κάνουν με διακριτικό και ουσιαστικό τρόπο εντός κειμένου, ή πολύ απλά το αφήνουν στην ευχέρεια του αναγνώστη, εδώ όμως... Τέλος πάντων, μπορεί να βαρυστομάχιασα από τα χριστουγεννιάτικα/πρωτοχρονιάτικα γεύματα και γλυκά και να μου φταίνε όλα, μπορεί και όχι, πάντως το βιβλίο αποδείχθηκε μια απογοήτευση για μένα. Γιατί, βέβαια, υπήρχαν πολλές, πολλές προοπτικές, και επίσης του βρήκα αρκετά προτερήματα, όμως στον πυρήνα του το βρήκα αφελές, απλοϊκό, ίσως και άδειο. -Ιανουάριος 01. Ρ. Φ. Κουάνγκ - Βαβέλ (σελ. 800). 5/10

Πολύ ωραία ιστορία σκαρφίστηκες, λίγο Εμπενήζερ Σκρουτζ, λίγο Μένιος...αλλά κυρίως Αθανάσιος. Μου άρεσε που ήσουν μαζεμένος στο αρχικό σετάρισμα, δεν άπλωσες πολύ τις περιγραφές σου αλλά μας έβαλες μια χαρά στο νόημα παρ' όλ' αυτά. Έτσι, δεν χρειάζεται πολύ. Την κοσμοπλασία σου, περίπλοκη, φανταστική ή και όχι, πρέπει να την εισπράττει ο αναγνώστης μέσα από την ιστορία καθαυτή. Βέβαια ο Μένιος καλά να πάθει. Δεν κατάλαβα αν ο βοηθός του, ο υπάλληλός του δλδ ήταν αυτός που άνοιξε το δεύτερο μαγαζί. Επίσης το ότι πραγματοποιήθηκε και η δική του ευχή βγαίνει κάπως από τα συμφραζόμενα, ίσως θα ήθελε περισσότερο σαφήνεια αυτό το σημείο. Καλά να πάθει ο Μένιος, το είπαμε; Και ο τίτλος μου αρέσει, το όνειρο του σπαγγοραμμένου.

Αμανιτα μουσκαρια - Θανάσης Πέτρου, Παύλος Μεθενίτης Η διασκευή σε graphic novel, του βιβλίου του Παύλου Μεθενίτη ας σχέδιο του Θανάση Πέτρου. Μια διμοιρία Ελασιτών στο Πάικο της Μακεδονίας εξολοθρεύεται, όταν οι πεινασμένοι αντάρτες τρώνε παραισθησιογόνα μανιτάρια. Από την αλληλοσφαγή γλιτώνουν μόνο δύο. Εβδομήντα χρόνια μετά, ο Ηλίας, που κάνει ταξιδιωτικό ρεπορτάζ, πέφτει πάνω στον τελευταίο αντάρτη.

1. Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke (σελ 99, Γνώση 2012) 2. Αμανίτα Μουσκάρια - Θανάσης Πέτρου, Παύλος Μεθενίτης (σελ 128, Γνώση 2016, 8/10)

Τειχομαχια, Θ.Δ. Φραγκόπουλος (238)

Άρα με λίγη καλή τύχη θα το ολοκληρώσεις αυτή τη χρονιά.

Ναι! Θα έλεγα στο 60% με βάση το σχεδιάγραμμα.

1. Έκδοση στην Ελλάδα (θεωρητικά θα γίνει 15 Φεβρουαρίου αλλά μέχρι να το δω δεν παίρνω κι όρκο) 2. Να καταφέρω να γράψω μεγάλη φόρμα 3. Να βγάλω τα πρώτα μου 500 ευρώ από τη συγγραφή. Μέχρι στιγμής έχω βγάλει 4 ευρώ, τα έβαλα στην τράπεζα

Είσαι στη μέση περίπου;

Θερμές ευχές σε όλους. Ξεκινάμε και φέτος αυτή την ωραία συνήθεια. 1. Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke (σελ 99, Γνώση 2012)

Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke Τα Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή πρωτοεκδόθηκαν το 1929. Ήταν δέκα γράμματα όπου Ρίλκε είχε στείλει από το 1903 έως του 1908 σε έναν άγνωστό του νέο των Φραντς Ξαβέρ Κάπους, μαθητή της στρατιωτικής σχολής. Τα γράμματα αυτά δίνουν μια σύντομη, αλλά ουσιαστική εικόνα της ποιητικής του Ρίλκε και, προπάντων της καλλιτεχνικής ηθικής του.

Ο στόχος είναι ίδιος με τον περσινό: να τελειώσω το μυθιστόρημα που ξεκίνησα τον Ιανουάριο του 2025.

Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω - Κώστας Κρομμύδας, σελ. 360 (8/10)

Ο Κώστας Κρομμύδας γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει παίξει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, στο θέατρο και στο σινεμά. Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο Μπαμπά, μεγάλωσέ με και τον Μάιο του 2013 το πρώτο του μυθιστόρημα Η ζωή που έλειπε, που έναν χρόνο μετά αναδείχτηκε ως ένα από τα δέκα συγκινητικότερα βιβλία της χρονιάς. Τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το δεύτερο μυθιστόρημά του με τίτλο Ογκρέσα, το οποίο αναδείχτηκε στα δέκα καλύτερα στην κατηγορία «ο πιο ερωτικός χαρακτήρας». Τον Μάιο του 2015 κυκλοφόρησε το τρίτο του μυθιστόρημα με τίτλο Μη με λησμόνει, ενώ τον Μάιο του 2016 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του Ουρανόεσσα. Το 2014 του απονεμήθηκε το βραβείο WISH στον Βόλο, στην κατηγορία «συγγραφέας», την απονομή του οποίου πραγματοποίησε η πολυδιαβασμένη συγγραφέας Αλκυόνη Παπαδάκη. Παραδίδει μαθήματα υποκριτικής και «δημόσιου λόγου-public speech». Επίσης διατηρεί καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή στο Love Radio 97,5. Αρθρογραφεί στο infokids.gr, έχει συνεργαστεί γράφοντας άρθρα για το περιοδικό Παιδί & Νέοι Γονείς και την εφημερίδα Real News. Πηγή. Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω - Κώστας Κρομμύδας Τι ωραίο βιβλιαράκι που ήταν αυτό. Η ιστορία αυτή καθ' αυτή δεν εντυπωσιάζει, αλλά το γράψιμο του Κρομμύδα είναι τόσο ωραίο, που το βιβλίο διαβάζεται εύκολα σε δυο-τρεις ημέρες. Η πρωταγωνίστρια, είναι μια νεαρή κοπέλα, μεγαλωμένη σε ορφανοτροφείο. Έχει όμως τσαγανό, το οποίο θα της το «πάρουν» όταν γίνει έρμαιο στα τερτίπια ανθρώπων του υποκόσμου. Το βιβλίο έχει κάποιες σκληρές εικόνες στην αρχή, αλλά προσωπικά πιστεύω πως η συνέχεια του βιβλίου αποζημιώνει και με το παραπάνω. Τα μόνα αρνητικά είναι ότι όπως είπα, δεν πρόκειται για μία ιστορία πρωτότυπη, αλλά και κάτι που για εμένα έλειπε από το τέλος.

1. 5 εκδόσεις Ελλάδα ή εξωτερικό. 2. Να γράψω 2ο βιβλίο. 3. 10 διηγήματα ή φλασάκια. 4. 10.000 κέρδη από συγγραφή (μέχρι πέρσι είχα βάλει στόχο 1000. Έβγαλα 5. Σκέφτηκα πως φταίνε οι χαμηλοί μου στόχοι κι είπα να τους αυξήσω).

Πάμε προς το τέλος της πρώτης μέρας της νέας χρονιάς. Τι σχέδια έχετε γι' αυτήν; Τι συγγραφικούς στόχους βάζετε; Προσωπικά τα σχέδιά μου για το συγγραφικό μου έργο περιλαμβάνουν τα εξής: 1. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας φαντασίας που γράφω. 2. Την έκδοση του δεύτερου βιβλίου των Χρονικών της Έρεμορ. 3. Την έκδοση του τρίτου βιβλίου της εν λόγω σειράς. 4. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας της Ανεξάρτητης Μεραρχίας. 5. Την έκδοση της Επιχείρησης Ιωνία στα Γαλλικά. 6. Ένα Βιβλιοπαιχνίδι. 7. Μια περιπέτεια εποχής – τέλη δεκάτου ενάτου αιώνα ή ίσως λίγο πιο νωρίς στο Μαρόκο. 8. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα στο Βυζάντιο. 9. Την ολοκλήρωση μιας περιπέτειας που γράφω. 10. Μια περιπέτεια σε έναν εξαιρετικά βαρύ χειμώνα. 11. Τέσσερεις – πέντε μικρές ιστορίες, γύρω στις 20 – 25 σελίδες η κάθε μια. 12. Μερικά ποιητικά έργα. 13. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα. 14. Μια συλλογή από κείμενα. 15. Το ιστολόγιο που γράφω. Εντάξει νομίζω ότι είναι καλοί στόχοι... για αρχή!

Υγεία σε όλο τον κόσμο για την καινούργια χρονιά. Καλή ψυχολογία και καλά διαβάσματα 1) Ωρόρα: Ιστορίες με θεούς και δαίμονες 3 (σελ 235)

Το μυθιστόρημά μου έκλεισε το 2025 με 67.082 λέξεις. Δε το ολοκλήρωσα όπως ήλπιζα, αλλά βρίσκεται περίπου στο 60%. Ο στόχος τώρα μετατίθεται για το 2026. Καλή χρονιά!

Τέλος χρόνου! Χμ σαν να γράφαμε διαγώνισμα ακούστηκε αυτό. Λοιπόν, ο χρόνος τελείωσε μιας και φαντάζομαι ότι δεν γράφει κανείς (άλλος) πια στις τρεις ώρες που μείνανε από το 2025. Λοιπόν το 2025 είχε αυτά: 1. Η ολοκλήρωση του 1100 έργου μου το οποίο ευελπιστώ να είναι μια ιστορία που θα εκδοθεί σε συνέχειες. (ολοκληρώθηκε) 2. Μετάφραση του ως άνω έργου στα Αγγλικά (ναι το επιχειρώ και αυτό μόνος μου) (ολοκληρώθηκε) 3. Ένα μυθιστόρημα εποχής που θα εξελίσσεται στο 1260 περίπου και θα έχει να κάνει με μια Βυζαντινή διπλωματική αποστολή και την εισβολή των Μογγόλων στην Ευρώπη. (αυτό έσπασε σε δύο ιστορίες, μια μικρή ιστορία που γράφηκε και ένα μυθιστόρημα που θα ακολουθήσει) 4. Μια περιπέτεια δράσης, συνέχεια στη σειρά του Επιχείρηση Ιωνία. 5. Μια καινούρια περιπέτεια φάντασι. (γράφεται) 6. Μια σειρά από ποιητικά έργα. (έχουν γραφεί πολλά και φέτος) 7. Μερικά διηγήματα (μικρές ιστορίες ίσως να είναι πιο ακριβές μιας και είναι κάπου 25 σελίδες το καθένα) (πέντε στο σύνολο φέτος) 8. Μια περιπέτεια που θα έχει να κάνει με την Ανεξάρτητη Μεραρχία και τον άθλο της τον Αύγουστο του 1922 (γράφεται) 9. Το ιστολόγιο, μιας και είναι αρκετή δουλειά και αυτό (16098 λέξεις αυτή τη στιγμή) 10. Ένα βιβλιοπαιχνίδι. Προστέθηκαν ακόμα: 11. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα (ολοκληρώθηκε) 12. Η μετάφραση στα Αγγλικά του Επιχείρηση Συρία (ολοκληρώθηκε) 13. Μια περιπέτεια φάντασι (ολοκληρώθηκε) 14. Η επανέκδοση των Χρονικών της Έρεμορ σε τρεις τόμους όπως γράφηκαν αρχικά. (εκδόθηκε ο πρώτος τόμος) 15. Μια περιπέτεια (γράφεται) Φυσικά δεν σταματάμε. Από αύριο έχουμε νέα σχέδια και στόχους. Αλλά θα είναι σε άλλο θέμα. Εσεις πως τα πήγατε, ποια είναι η αποτίμησή σας για το έργο σας το 2025;