Jump to content

All Activity

This stream auto-updates     

  1. Past hour
  2. Nargathrod

    The Wheel of Time : The Movies (fan film)

    Το casting ξεκίνησε! Και έχουμε ήδη την πρώτη ηρωίδα! Rosamund Pike as Moiraine Damodred! Προσωπικά πιστεύω ότι έχει το βλέμμα αυτή η γυναίκα για να σηκώσει τον τεράστιο ρόλο της Moirane! Μπράβο για την επιλογή τους νομίζω ότι πέτυχαν έναν από τους χαρακτήρες κλειδιά ολόκληρης της σειράς! Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και εδώ φαίνεται ότι η επιλογή casting ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!
  3. Today
  4. Blacksword

    Detective Pikachu (2019)

    Πολύ γλυκιά ταινία με ωραίο μήνυμα στο τέλος. Ο Reynolds, όπως πάντα, έκλεψε την παράσταση. 7.5/10 από μένα.
  5. ''Ιστορίες Μαγείας και Τρόμου'' ν. 7: - Ρόμπερτ Μπλοχ: ''Η Σκιά στο κωδωνοστάσι'': To 1935 ο άσημος ακόμη Μπλοχ ζήτησε από τον αλληλογράφο φίλο του Λάβκραφτ την άδεια να τον σκοτώσει στο ''Ο Επισκέπτης από τα άστρα''. Ο Λάβκραφτ την έδωσε παίρνοντας το αίμα του πίσω στο ''Ο Στοιχειωτής του σκοταδιού''. Χρόνια μετά από τον θάνατο του μέντορα του, ο Μπλοχ αποτίει φόρο τιμής με την παρούσα ιστορία. Καλή ήταν αλλά πιστεύω ότι θα αρέσει περισσότερο αν διαβαστεί στα πλαίσια της ''σειράς''. - Ρόμπερτ Έργουιν Χάουαρντ: ''Η Φωτιά του Ασσουρμπανιπάλ'': Θρυλούμενοι θησαυροί αμύθητης αξίας. Μακρινά, απάτητα μέρη και τυχοδιώκτες έτοιμοι για όλα. Μεστό, δυναμικό γράψιμο που σε κάνει να αισθάνεσαι σαν να είσαι και εσύ εκεί, στον ίλιγγο της μάχης. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Φοβερός συνδυασμός Μυθολογίας Κθούλου και Ιντιάνα Τζόουνς, χαράσσεται ανεξίτηλα στο μυαλό. - Χ. Φ. Λάβκραφτ: ''Τα Όνειρα του σπιτιού της μάγισσας'': Πόσοι άραγε μπορούν να αντισταθούν στο πειρασμό να γευθούν το απαγορευμένο; Ελάχιστοι, υπό την προϋπόθεση όμως να πληρώσουν και το -βαρύ- τίμημα. Τρομώδες παραλήρημα που διαβάζεται απνευστί. Φρικιαστικό, σαν τους εφιάλτες που βασάνιζαν τον μεγάλο συγγραφέα καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του. Έχει γίνει και επεισόδιο στα ''Masters of Horror'', πρέπει κάποια στιγμή επιτέλους να το δω! - Ώγκαστ Ντέρλεθ: ''Ο Κάτοικος του σκοταδιού'': Άξιος συνεχιστής του Λάβκραφτ ο Ντέρλεθ και σπουδαίος συγγραφέας και ο ίδιος. Στη προκειμένη πάντως θα διαφωνήσω ότι έχουμε να κάνουμε με ένα από τα καλύτερα του πονήματα. Όχι ότι ήταν και κακό, κάθε άλλο. Θα προτιμήσω όμως την συλλογή του ''Το Μονοπάτι του Κθούλου'', πρόκειται για διαμάντι. - Κόλιν Ουίλσον: ''Η Επιστροφή των Λοϊγκόρ'': Αυτή θυμόμουν αμυδρά ότι δεν μου είχε πολυαρέσει. Ίσως επειδή διαδραματίζεται στη Βρετανική επαρχία. Φόντο που με εξαίρεση τον μετρ του είδους Άρθουρ Μάχεν, με αφήνει αδιάφορο. Διαψεύστηκα όμως, ωραίο ήταν. Προσφέρει στο κόνσεπτ μία διαφορετική, λιγότερο απόκοσμη οπτική γωνία. Παραθέτοντας παράλληλα ιστορικά στοιχεία που προσδίδουν αληθοφάνεια. Ωραία ανθολογία. Όχι δυναμίτης αλλά το πρόσημο σαφώς και είναι θετικό. Κυρίως για τους φαν της Μυθολογίας Κθούλου. Αλλά και όσοι δεν είναι, πιστεύω ότι θα βρουν μία- δύο καλές ιστορίες.
  6. vaggelis

    William Faulkner

    Ο ξένος στο χώμα. Η δράση σε αυτό το βιβλίου διαδραματίζεται την δεκαετία του 1940 στην φανταστική κομητεία της Γιοκναπατάουφα στον Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και ξεκινάει όταν ένας νέγρος, ο Λούκας Μποσάν, κατηγορείται για τον φόνο ενός λευκού, του Βίνσον Γκάουρι. Και ενώ όλοι περιμένουν από τους Γκάουρι να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να λιντσάρουν τον Λούκας, ο τοπικός αστυνόμος καταφέρνει να τον συλλάβει πρώτος και να τον αρπάξει από τα χέρια τους και μιας και ο φόνος έγινε Σάββατο και το λιντσάρισμα δεν πραγματοποιήθηκε την ίδια εκείνη στιγμή, οι λευκοί της περιοχής το αναβάλουν για την Δευτέρα μιας και η Κυριακή είναι αργία για τους θρησκευόμενους κατοίκους της περιοχής και όλοι πρέπει να πάνε στην εκκλησία με τις οικογένειές τους. Τότε ένα δεκαεξάχρονο λευκό αγόρι, ο Τσάρλς Μάλισον που αισθάνεται ότι έχει ένα ηθικό χρέος απέναντι στον Λούκας αναλαμβάνει να βρει το αληθινό δολοφόνο του Βίνσον Γκάουρι για να τον γλυτώσει από το λιντσάρισμα. Βοήθεια έχει μόνο από τον επίσης δεκαεξάχρονο νέγρο φίλο του, τον Άλεκ Σάντερς, μια ηλικιωμένη κυρία, την μις Χάμπερσαμ και τον δικηγόρο θείο του, τον Γκάβιν Στίβενς, ενώ η διορία για να βρει τον πραγματικό δολοφόνο τελειώνει το πρωί της Δευτέρας, όσο διαρκεί δηλαδή η άτυπη ανακωχή που έχουν επιβάλει στον εαυτό τους οι λευκοί της περιοχής. Ο Φώκνερ παίρνει ένα φαινομενικά απλό περιστατικό και με το μοναδικό του ύφος μας δείχνει όλη την κοινωνία του Αμερικανικού Νότου που βρίσκεται σε μια διαδικασία αλλαγής προσπαθώντας από την μια να αποβάλλει το μίσος της για τον ξένο και να βάλει τέλος στους αιώνες του ρατσισμού και από την άλλη να προσαρμοστεί στην εποχή της ισότητας και στο τέλος των διακρίσεων απέναντί στους νέγρους, αλλά με έναν δικό της τρόπο που διαφέρει από αυτόν των πολιτικών του Βορρά που θεωρούν ότι ψηφίζοντας απλά έναν νόμο για την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων αυτόματα όλα θα αλλάξουν μονομιάς, ξεχνώντας ότι κάθε κοινωνία έχει τους δικούς της ρυθμούς με βάση τους οποίους αποδέχεται τις αλλαγές, τους δικούς της κανόνες και τον δικό της τρόπο συμπεριφοράς. Την ίδια στιγμή που ο Φώκνερ αναπτύσσει όλον αυτό τον προβληματισμό υπάρχει φυσικά και το αστυνομικό μυστήριο της υπόθεσης, που κρατάει σε αγωνία τον αναγνώστη μέχρι τις τελευταίες σελίδες, για το ποιος είναι ο πραγματικός δολοφόνος, για τα κίνητρα του εγκλήματος αλλά και για τις προσπάθειες που καταβάλλονται από τη μια για να αποκαλυφθεί ο δολοφόνος και από την άλλη για να χαθούν τα ίχνη του εγκλήματος. Από τα καλύτερα βιβλία του Φώκνερ, αν και δύσκολα θα βρεις έστω και ένα μέτριο δικό του. 9,5/10
  7. vaggelis

    50 Βιβλία για το 2019

    Μάιος 25. Πέρα από την Αφρική - Κάρεν Μπλίξεν (459) 9/10 26. Ισλάμ: η πολιτική γλώσσα - Μπέρναρντ Λιούις (284) 8/10 27. Τα ταξίδια - Μάρκο Πόλο (334) 9,5/10 28. Ο εθνικός διχασμός: Βενιζέλος και Κωνσταντίνος - Αλέξανδρος Κοτζιάς (221) 8,5/10 29. Σαγγάριος: Εποποιία και καταστροφή στη Μικρά Ασία - Δημήτρης Φωτιάδης (206) 9/10 30. Τα Λαυρεωτικά και η χρεοκοπία του 1893 - Τάσος Βουρνάς (173) 6/10 31. 3η Σεπτεμβρίου 1843 - Δημήτρης Φωτιάδης (171) 8/10 32. Εποποιία και κατάρρευση: από την Αλβανία στην Κατοχή - Σόλων Γρηγοριάδης (203) 9,5/10 Ιούνιος 33. Οι Βαλκανικοί πόλεμοι - Σόλων Γρηγοριάδης (253) 9/10 34. Η δολοφονία του Καποδίστρια - Τάσος Βουρνάς (190) 6/10 35. Ο Λεβιάθαν - Γιόσεφ Ροτ (88) 8/10 36. Ο ξένος στο χώμα - Γουίλιαμ Φώκνερ (263) 9,5/10
  8. BladeRunner

    Τι διαβάζετε;

    Χθες το βράδυ ξεκίνησα το Villa Incognito, του Τομ Ρόμπινς.
  9. Γεια σου, Χρήστο. Η δημιουργικότητα πάει κι έρχεται, πάει κι έρχεται. Όταν θα σας αφήσει ήσυχους αυτός ο κομπλεξικός ο Δίας, θα δεις, θα ξαναβρεθείτε.
  10. Yesterday
  11. Ο Ρωμαίος πρέπει να πεθάνει (Δολοφονώντας τους χαρακτήρες μας) Μπορεί να μην τον λένε Ρωμαίο, σύμφωνοι. Μπορεί να μην έμπλεξε σε κάποια τραγική και τέρμα ανέλπιδη ιστορία αγάπης, μπορεί να μην υπάρχει καν ιστορία αγάπης. Αλλά παρ’ όλα αυτά μπορεί να ήρθε η ώρα του. Να πεθάνει εννοώ. Τραγικά ή κωμικά, ηρωικά ή σαν δειλός, ανακουφιστικά ή επώδυνα, αναπάντεχα ή καταλήγοντας από κάποια ασθένεια, πλούσιος ή φτωχός, ακμαίος ή με τα μυαλά χαμένα. Εξάλλου ο θάνατος τα περιέχει όλα, όπως και η ζωή. Η Μήδεια και τα δίκια της Εντάξει, θα μου πείτε πέσαμε στα βαθιά. Η Μήδεια σκοτώνει τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον πατέρα τους. Ένας συγγραφέας, γιατί σκοτώνει τα παιδιά του; Του πήρε κόπο, φροντίδα, χρόνο για να τα μεγαλώσει και να τα πλάσει έτσι ώστε να τα αγαπούν όσοι τα γνωρίζουν. Πέρα από την εντελώς ακραία περίπτωση της εκδίκησης (συγγραφέας γνωρίζει κορίτσι, συγγραφέας δίνει χαρακτηριστικά κοριτσιού στην αγαπημένη του ηρωίδα, κορίτσι παρατάει συγγραφέα, την ηρωίδα την τρώει η μαρμάγκα) γιατί χρειάζεται να σκοτώσουμε τους χαρακτήρες μας; Πότε πρέπει και πότε δεν πρέπει; Δεν υπάρχει αθανασία Ούτε στο σύμπαν, ούτε καν στα γραπτά μας. Ακόμη και για μας που γράφουμε λογοτεχνία είδους, δεν υπάρχει αθανασία. Ακόμη και αν ο χαρακτήρας ξαναγεννιέται, αν ήπιε το νερό της ζωής, αν είναι αιώνιος, εξωγήινος, ρομποτικός, κουρδιστός, ξωτικός, ψηφιακός, πλαστικός ή μαρμάρινος, πάντα υπάρχουν τρόποι να τον σκοτώσουμε/ ακυρώσουμε/ διαγράψουμε και πάντα μπορεί να χρειαστεί. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά πότε πρέπει να σκοτώσουμε το παιδί μας και πότε είναι χρησιμότερο να το αφήνουμε στην ησυχία του. 1. Ένας ήρωας φεύγει όταν δεν έχει πλέον ζωτικό ρόλο σε μία ιστορία. Όταν έχει πει όσα είχε να μας πει και όταν έχει κάνει όσα είχε να κάνει. Σωστό; Περίπου. Ένας ήρωας που δεν έχει τίποτα να πει, μπορεί απλώς να αποχωρήσει στο παρασκήνιο. Πότε πρέπει να τον ξεφορτωνόμαστε; Όταν ο ίδιος του ο θάνατος παίζει ζωτικό ρόλο την εξέλιξη του μύθου, όταν, δηλαδή, ο θάνατός του μας είναι χρησιμότερος από ότι η ζωή του. 2. Ένας ήρωας φεύγει όταν ο θάνατός του δίνει κίνητρο στους υπόλοιπους να συνεχίσουν. Όταν δίνει κάποιο παράδειγμα, ή έμπνευση. Η απώλεια εδώ γίνεται γενεσιουργός δύναμη. 3. Αναλώσιμοι χαρακτήρες. Είναι σωστό να υπάρχουν; Περίπου και εδώ. Κάποιοι χαρακτήρες έχουν σίγουρα λιγότερη σημασία στην εξέλιξη του μύθου από κάποιους άλλους. Κάποιους χαρακτήρες τους χτίζουμε μόνο και μόνο για να τους ξεφορτωθούμε, καθώς είναι φορείς μίας γνώσης ή ενός μυστικού, ή εκπροσωπούν μια συγκεκριμένη συνθήκη. Όταν αποκαλυφθεί το μυστικό ή όταν πάψει να ισχύει η συνθήκη οι χαρακτήρες αυτοί πρακτικά καθίστανται άχρηστοι. Το λάθος εδώ είναι όταν ένας χαρακτήρας οδεύει εμφανώς προς το θάνατό του, με το που κάνει τα πρώτα του βήματα στο γραπτό μας. Όταν ο αναγνώστης μαντεύει ότι ο χαρακτήρας αυτός δεν «έχει πολλά ψωμιά» ή όταν, καμιά φορά, μαντεύει ακόμη και το πώς ή το πότε θα πεθάνει. 4. Θάνατος ως ανατροπή. Είναι βέβαια καλό να υπάρχουν ανατροπές, ευκαιρία να θυμηθούμε πέντε πραγματάκια εδώ. Αλλά ένας θάνατος που έρχεται μόνο και μόνο για να προκαλέσει κάποιο σοκ, σπάνια είναι καλοφτιαγμένος ή σωστός. Πρέπει να εξυπηρετούνται και άλλες παράμετροι. Ένας θάνατος που σκοπεύει στην ανατροπή πρέπει από τη μία να είναι αναπάντεχος και από την άλλη να προωθεί την εξέλιξη της ιστορίας. Πρέπει δηλαδή να τον έχουμε σχεδιάσει με μεγάλη προσοχή. Να ξέρουμε πώς θα χειριστούμε την απώλεια του συγκεκριμένου ατόμου μέσα στην πλοκή. Δεν μπορούμε να σκοτώσουμε, για παράδειγμα, το σοφό μάγο που είναι ο μόνος που δύναται να δώσει λύση στη ζητούμενο του μύθου, μόνο και μόνο επειδή είναι τόσο σημαντικός και άρα κανείς δεν θα περιμένει ότι θα τον ξεκάνουμε. Αν το κάνουμε αυτό, πρέπει είτε μετά να αλλάξουμε τελείως το ζητούμενό μας είτε να το επιτύχουμε με κάποιες αναπάντεχες εναλλακτικές. Έτσι η ανατροπή μας είναι πολλαπλή. 5. Θάνατος για να προκαλέσουμε συγκίνηση. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να σκοτώσουμε έναν αγαπητό χαρακτήρα (και αυτό καμιά φορά δυσκολεύει περισσότερο τον συγγραφέα παρά τον αναγνώστη) ή κάποιον εξαρχής αδύναμο, ή να σκοτώσουμε με άδικο τρόπο. Ξέρετε, πριν της ώρα του, το ορφανό, κρίμα το καλό παιδί και τ' άξιο παλικάρι, κρίμα, ο μόνος καλός σε αυτή την οικογένεια, κρίμα και ήταν τόσο αγαπημένοι και τα τοιαύτα. Είναι χρήσιμο ωστόσο να θυμόμαστε ότι ένας συμπαθής χαρακτήρας πρέπει να εξυπηρετεί και την πλοκή με το θάνατό του. Δεν φεύγει σε καμία περίπτωση μόνο και μόνο για να κάνει τους αναγνώστες να δακρύσουν. Επίσης, δεν τον πλάθουμε συμπαθή (ορφανό, αδικημένο, ερωτευμένο, χαρισματικό) μόνο και μόνο για να αυξήσουμε το συναισθηματικό αντίκτυπο του θανάτου του. Αποφεύγουμε να τον παντρολογήσουμε, ας πούμε, μια μέρα πριν τον φάει ο δράκος. Από την άλλη, είναι εξίσου χρήσιμο να έχουμε και μερικούς συμπαθείς χαρακτήρες ζωντανούς. Δεν είναι πάντα εύκολο να φτιάξουμε συμπαθείς χαρακτήρες. Μπορεί να είναι ρεαλιστικοί, μπορεί ναι είναι καλοφτιαγμένοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι συμπαθείς. 6. Σκοτώνουμε τον πρωταγωνιστή. Εδώ εμπίπτουμε στο θέμα της γνωστής διένεξης: θέλουμε καλό ή καλό τέλος; Για να δώσουμε την επίσης γνωστή απάντηση: δεν υπάρχει καλό και κακό τέλος, μονάχα ταιριαστό ή αταίριαστο, Ομοίως, ο θάνατος του πρωταγωνιστή πρέπει να είναι ταιριαστός. Να έχει πει όσα χρειάζεται να πει και παράλληλα η απώλεια του να αφήσει στην καρδιά του αναγνώστη ένα κενό δυσαναπλήρωτο, που θα τον κάνει να κλάψει όσο πρέπει για να χαραχτεί η ιστορία μας στην καρδιά του και παράλληλα δεν θα τον απογοητεύσει εντελώς, ώστε να παρατήσει το διάβασμα. (Παρένθεση: πριν υποκύψετε στον πειρασμό να σκοτώσετε τον πρωταγωνιστή, σκεφτείτε. Είναι χρήσιμο να το κάνετε ή απλά σας ιντριγκάρει η δυσκολία του εγχειρήματος; 7. Ο θάνατος της τελευταίας στιγμής. Αυτό είναι ανατροπή ακόμη και για τον ίδιο τον συγγραφέα. Δεν μπορεί, θα σας έχει τύχει. Εκεί που γράφετε μία ιστορία, σας προκύπτει ότι ο Α ή η Β πρέπει να φύγουν από τη μέση, χωρίς να είναι στο πλάνο ή στο σχεδιάγραμμά σας, ή στην αρχική σας ιδέα. Αυτού τους είδους οι θάνατοι αποτελούν ομολογουμένως τις πιο επιτυχημένες ανατροπές. Με κάποιον μαγικό τρόπο, ο αναγνώστης ΣΠΑΝΙΑ μπορεί να μαντέψει μία εξέλιξη που ο ίδιος ο συγγραφέας δεν γνωρίζει. Ενώ, όταν ο συγγραφέας ξέρει πού πάει η ιστορία του, ακόμη κι αν είναι μάστορας στο κρυφτούλι, ο (προσεκτικός) αναγνώστης μπορεί συχνότατα, με κάποιον επίσης μαγικό τρόπο, να διαισθανθεί την εξέλιξη. Die now, ask me how Πώς λοιπόν πεθαίνουν οι ήρωές μας; Φυσικά, το πώς θα τους ξεπαστρέψουμε έχει άμεση σχέση με τους λόγους για τους οποίους αυτό πρέπει να συμβεί, καθώς και με το είδος της ιστορίας που γράφουμε. Είναι αλήθεια πως ένας ξαφνικός θάνατος είναι χρησιμότερος αν θέλουμε να επιτύχουμε το εφέ της ανατροπής και ένας θάνατος από γήρας ή ασθένεια βολικότερος όταν θέλουμε το τέρμα να έρθει ανακουφιστικό (και επίσης όταν θέλουμε να προϊδεάσουμε για το χαμό ενός χαρακτήρα, αλλά παράλληλα μας είναι και χρήσιμος για κάποιες ακόμη σελίδες). Post mortem Άντε και πείσαμε τους εαυτούς μας να τους πεθάνουμε, άντε και το καταφέραμε σχετικά σωστά. Μετά; Πώς αντιδρούν οι υπόλοιποι χαρακτήρες, πόσο συχνά τους θυμούνται και μήπως πρέπει να επαναφέρουμε κάποιον στη ζωή; Οι υπόλοιποι χαρακτήρες: αναλόγως τη γνωριμία και τη σχέση. Εξετάζουμε αν ήταν κοντά τους όταν ξεψυχούσαν, αν έπαιξαν κάποιο ρόλο στο τέλος αυτό. Αν είτε τους δολοφόνησαν, ας πούμε, είτε προσπάθησαν να τους σώσουν. Αν τους αγαπούσαν, αν τους φθονούσαν, αν τους θαύμαζαν, αν κερδίζουν ή αν χάνουν από το θάνατό τους. Αν επηρεάζονται οι δικές τους ζωές, αν πρέπει να αναλάβουν μέρος των υποχρεώσεων του εκλιπόντος, για παράδειγμα, ή αν ο θάνατος αυτός ήρθε σαν απελευθέρωση από υποχρεώσεις. Αν, όπως ήδη ειπώθηκε, ο θάνατος αυτός αποτελέσει σημείο αναφοράς ή εκκίνησης για την εξέλιξη της ιστορίας και των υπόλοιπων χαρακτήρων. Θα τους επαναφέρουμε; Στη λογοτεχνία είδους που αγαπάμε, είναι δυνατόν να επανέλθει κάποιος νεκρός στη ζωή. Είτε να επικοινωνήσουν οι ζωντανοί με το πνεύμα του, είτε να τον επαναφέρουν σε κάποιο άλλο σώμα, είτε να πορευτούν στον Κάτω Κόσμο/ Επέκεινα/ Κόλαση/ Όπως Θέλεις Πες Το προκειμένου να μιλήσουν μαζί του, αν υποθέσουμε πως πήρε στον τάφο μια υπερβολικά σημαντική πληροφορία για την εξέλιξη του μύθου. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που ο ίδιος ο νεκρός επαναφέρεται,. Με το σώμα, τις μνήμες, όλα τα παλιά του σουσούμια και συνήθεια. Κατά τη γνώμη μου αυτό δεν είναι πάντα επιτυχημένο. Από τη μία δείχνει την υπερβολική προσκόλληση του συγγραφέα στο χαρακτήρα που έπλασε (και άρα την απειρία του). Από την άλλη, ένας θάνατος είναι κάτι τελειωτικό. Απαιτείται μεγάλη μαεστρία και ακόμη περισσότερη φαντασία από την πλευρά του συγγραφέα προκειμένου να ακυρωθεί ικανοποιητικά. Και βέβαια, για να επανέλθει κάποιος στη ζωή πρέπει να υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ και ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΑ ΠΕΙΣΤΙΚΟΙ λόγοι. Πρέπει πρακτικά να μην υπάρχει άλλος τρόπος. Ένας διαφορετικός, αλλά εξίσου αμφιλεγόμενος, τρόπος να επανέλθει κάποιος στη ζωή, είναι όταν οι εναπομείναντες τον αναφέρουν συνέχεια. Αυτό κουράζει και από ένα σημείο και ύστερα καθιστά αδιάφορους και αντιπαθείς τόσο τον πεθαμένο, όσο και τους ζωντανούς.
  12. Dreamer

    I Am Mother (2019)

    Τι μου άρεσε: - Ο σχεδιασμός του ρομπότ μου θύμισε λιγάκι το ρομπότ Atlas της Boston Dynamics και το ρομπότ Asimo της Honda. - Οι λιγοστές εξωτερικές σκηνές, το πως είναι το περιβάλλον έξω από το καταφύγιο. - Η -κατά έναν τρόπο- κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του υπόγειου καταφυγίου. - Το σενάριο της ταινίας είναι ενδιαφέρον αλλά δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα. - Τα ειδικά εφέ είναι καλά (αληθοφανή). - Οι ερμηνείες των ηθοποιών επίσης καλές. Τι δεν μου άρεσε: - Σχεδόν όλη η ταινία εξελίσσεται μέσα στο καταφύγιο, αυτό μπορεί να είναι λίγο κουραστικό. ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: ⭐⭐1/2 ___________________________________________________________ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ 1/2 = Μισό αστέρι ⭐= Κακή ⭐⭐= Μέτρια ⭐⭐⭐= Καλή ⭐⭐⭐⭐= Πολύ καλή
  13. BladeRunner

    50 Βιβλία για το 2019

    Ημερολόγια μοτοσικλέτας. Σχόλιο εδώ: Non-Fiction -Ιούνιος 85. Έρικ Λάρσον - "Ο διάβολος στη Λευκή Πόλη" (Διόπτρα, 2019, σελ. 592/649). 9.5/10 86. Μπρους Τσάτουιν - "Ο αντιβασιλέας της Ουίντα" (Χατζηνικολή, 1987, σελ. 167). 9/10 87. Τζακ Λόντον - "Ιστορίες από τον Ειρηνικό" (Πατάκης, 2015, σελ. 118). 8/10 88. Γιόζεφ Ροτ - "Το συναξάρι του Αγίου Πότη" (Οδυσσέας, 1989, σελ. 97/123). 8/10 89. Σέργουντ Άντερσον - "Θάνατος στο δάσος κ.α." (Έρμα, 2019, σελ. 272/300). 8/10 90. Αντρέα Καμιλέρι - "Το ολόδικό μου" (Ελληνικά Γράμματα, 2019, σελ. 187). 7.5/10 91. Κίκε Φεράρι - "Από μακριά μοιάζουν με μύγες" (Καστανιώτης, 2019, σελ. 187). 7.5/10 92. Τανγκί Βιέλ - "Άρθρο 353 του Ποινικού Κώδικα" (Πόλις, 2019, σελ. 163). 8/10 93. Λουκ Τζένινγκς - "Killing Eve: Κωδικός Βιλανέλ" (Λιβάνης, 2019, σελ. 278). 8/10 94. Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες - "Οι υπολήψεις" (Ίκαρος, 2019, σελ. 179). 8.5/10 95. Χρήστος Αστερίου - "Η θεραπεία των αναμνήσεων" (Πόλις, 2019, σελ. 296). 8/10 96. Χ. Μουρακάμι - "Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου" (Ωκεανίδα, 2010, σελ. 298). 8.5/10 97. Ερνέστο Τσε Γκεβάρα - "Ημερολόγια μοτοσικλέτας" (Λιβάνης, 2004, σελ. 326). 8.5/10
  14. BladeRunner

    Non-Fiction

    Ερνέστο Τσε Γκεβάρα - Ημερολόγια μοτοσικλέτας (Diarios de motocicleta) Πριν μείνει στην ιστορία ως ο μεγάλος Μαρξιστής επαναστάτης, ο Ερνέστο Γκεβάρα ήταν φοιτητής ιατρικής και γόνος αστικής οικογένειας, ένα ανώριμο ακόμα νεαρό παλικάρι με ανησυχίες, όπως πολλά άλλα της ηλικίας του. Αποφάσισε να ταξιδέψει στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, μαζί με τον βιοχημικό φίλο του Αλμπέρτο Γκρανάδο, καβάλα σε μια μηχανή Norton 500cc του 1939, με το όνομα Ποδερόσα ΙΙ. Το ταξίδι ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1952 από το Μπουένος Άιρες και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου. Βέβαια, μεγάλο μέρος του ταξιδιού έγινε με τα πόδια, με άλογα, με φορτηγά, με λεωφορεία, με ατμόπλοια και με σχεδίες, μιας και μια μέρα η μηχανή τα έπαιξε εντελώς. Φυσικά αυτό το ατυχές γεγονός δεν πτόησε τους δυο φίλους από το να συνεχίσουν κανονικά το τρελό τους ταξίδι προς το άγνωστο. Οι δυο τους πέρασαν από πολλές περιοχές (ζούγκλες, βουνά, ερήμους, πόλεις και χωριά), συνάντησαν ανθρώπους κάθε είδους και φυράματος, έζησαν πολλές αξιοσημείωτες εμπειρίες, είδαν την άγρια ομορφιά των τοπίων και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι φτωχοί, οι άρρωστοι και οι ιθαγενείς της Χιλής, του Περού, της Κολομβίας κλπ, το μόνο σίγουρο είναι ότι το ταξίδι αυτό άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν και σκέφτονταν τα πράγματα μέχρι τότε. Και πιθανολογώ ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην πορεία του Ερνέστο Γκεβάρα προς την επαναστατική του δράση. Το βιβλίο αυτό είναι γεμάτο ζωντάνια, ωραίες εικόνες, λιτές περιγραφές, με τη γραφή να είναι αρκετά απλή και ευκολοδιάβαστη, με μικρές δόσεις χιούμορ, αλλά και με λίγες πολιτικές και φιλοσοφικές ανησυχίες. Και νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή αρχή για να γνωρίσει κανείς τον άνθρωπο πίσω από τον μεγάλο επαναστάτη. Λίαν συντόμως θα δω και την ομότιτλη ταινία του 2004, ενώ μέσα στη χρονιά όλο και κάτι άλλο που έχει γράψει ο Γκεβάρα θα διαβάσω... 8.5/10
  15. 27. Ταξίδι στον Αρκτουρο - David Lindsay (388) Λοιπόν αυτό είναι ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας με φιλοσοφικούς ορίζοντες. Δεν ξέρω αν σας βοηθάει αυτό, το περίμενα διαφορετικό, σε πολλα σημεία με κούρασε και δεν κατάλαβα πολλά πράγματα. Πιστεύω δεν μου ταιριάζει σαν ιστορία, χωρίς να είναι κακό.
  16. Placeholder ημερομηνίες. Το κάνει συνέχεια αυτό η Amazon (το Bookdepository είναι δικό της). Πρέπει να ανακοινωθεί από τον συγγραφέα ή τον εκδότη για να θεωρηθεί έγκυρη.
  17. Κάπου διάβασα ότι το Book Depository και το Amazon έχουν βγάλει ταυτόχρονα ημέρα κυκλοφορίας κάπου στον Αύγουστο του 2020.
  18. Blacksword

    Τι διαβάζετε;

    Καλό το πρώτο. Περνάω στη συνέχεια, Speaker for the Dead.
  19. Ο Rothfuss είναι γενικώς τελειομανής... οπότε αν δεν μείνει ευχαριστημένος ο ίδιος μην το περιμένεις στο εγγύς μέλλον. Το μόνο που κρατάει τη φήμη του ζωντανή τώρα είναι τα πολλά πάνελ που κάνει, αν και τις περισσότερες φορές μιλάει για άκυρα πράγματα (και μιλάει πολύ δυστυχώς).
  20. Ιρμάντα

    I Am Mother (2019)

    Έχει κάποιος γνώμη για αυτό; Είμαι κάπως δύσπιστη...
  21. There and back again! Αρκετό καιρό μετά τα πράγματα συνεχίζουν να είναι σταθερά για τον αδερφό μου. Φυσικά ο σεναριογράφος της ζωής, μας έφερε άλλα δυο προβλήματα (γυναίκα και αδερφή), έτσι για να μην βαριόμαστε μετά από όλα όσα περάσαμε. Ευελπιστώ να τα ξεπεράσουμε και αυτά κάποια στιγμή και επιτέλους να μπορέσω να γράψω κάτι. Πραγματικά δεν έχω καθόλου διάθεση για συγγραφή ενώ ξέρω ότι αυτό με γέμιζε πάντα. Τρομερο! Ελπίζω να είστε όλοι καλά και το δικό σας σενάριο να είναι πιο χαρούμενο. Καλή συνέχεια! Χρήστος
  22. Last week
  23. BladeRunner

    Τι διαβάζετε;

    Το μεσημέρι άρχισα το Ημερολόγια μοτοσικλέτας, του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.
  24. Dreamer

    I Am Mother (2019)

    Ένα έφηβο κορίτσι αναθρέφτηκε υπογείως από ένα ευγενικό ρομπότ "μητέρα " -- σχεδιασμένο να επανακατοικήσει τη γη μετά την εξαφάνιση της ανθρωπότητας. Αλλά ο μοναδικός τους δεσμός, απειλείται όταν ένας άγνωστος ξένος φτάνει με ανησυχητικά νέα. Σκηνοθέτης: Grant Sputore Σεναριογράφοι: Michael Lloyd Green (σενάριο), Grant Sputore (σενάριο) | 1 ακόμη Ηθοποιοί: Luke Hawker, Rose Byrne, Maddie Lenton | Δείτε την πλήρη λίστα με τους ηθοποιούς που συμμετέχουν εδώ
  25. Δημήτρης

    Non-Fiction

    Διάβασα το ''Η Κρυφή ζωή της Χριστίνας Ωνάση'' του Γουίλιαμ Ράιτ. Μία από τις πολλές βιογραφίες του Ωνασέικου που υποθέτω ότι κυκλοφορούν, η μόνη που βρήκα στη βιβλιοθήκη της μαμάς μου. Και όπως κάθε τι που αναφέρεται σε απογόνους του, δεν γινόταν να μην υπάρχει αναφορά και στον ίδιο. Την αρχή που τον ήθελε να προέρχεται από εύπορη οικογένεια και όχι φτωχή όπως ενδεχομένως πιστεύει το ευρύ κοινό. Τα πρώτα δύσκολα βήματα καθιέρωσης στη μακρινή Αργεντινή και την οξυδέρκεια και τόλμη που χρειάστηκε για το ξεκίνημα της αυτοκρατορίας του. Το θάρρος που επέδειξε στις συγκρούσεις με τις κυβερνήσεις του Περού και της Αμερικής, και το θράσος με τον οικογενειακό του περίγυρο. Οι αποτυχημένοι του γάμοι σε συναισθηματικό τουλάχιστον επίπεδο, όχι απαραίτητα και επαγγελματικό. Γιατί σύμφωνα με τον ίδιο, τι άλλο ήταν εκτός από μπίζνες; Οι στρατιές ερωμένων του εν γνώσει -φυσικά- των εκάστοτε συζύγων του. Και η κατιούσα που πήρε ύστερα από τον πρόωρο χαμό του γιου του. Για να τον διαδεχθεί η κόρη του Χριστίνα στο τιμόνι της δυναστείας του. Και τι μπορεί άραγε να πει κανείς γι' αυτή την βασανισμένη, αυτοκαταστροφική ύπαρξη; Οι Λατινοαμερικάνικες σειρές τριψήφιου αριθμού επεισοδίων που έβαζε τις περασμένες δεκαετίες η τηλεόραση, ωχριούν μπροστά στα καμώματα και τις τραγωδίες της. Αποτυχημένοι γάμοι, περισσότεροι από του πατέρα της και μικρότεροι σε διάρκεια. Σχέσεις της μίας βραδιάς και πολλές φορές ούτε καν τέτοιας. Μερικών ωρών. Σήμερα μαύρο, αύριο άσπρο. ''Φίλοι'' τους οποίους πλήρωνε αδρά για παρέα. Βασιλικές διακοπές στο Σκορπιό και σε κάθε λογής θέρετρο ανά τον κόσμο με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Ορδές όρνεων που της έπιναν το αίμα, παίζοντας σε ταμπλό δεκάδων εκατομμυρίων. Τυχοδιώκτες κάθε λογής που πολλές φορές δεν νοιάζονταν καν να κρατήσουν τα προσχήματα. Κάνοντας την να αναρωτιέται αν υπήρχε έστω και ένας που δεν την πλησίαζε για τα λεφτά. Συνδυασμός ανευθυνότητας, ανασφάλειας και ταραγμένου ψυχικού κόσμου, πραγματικά πολλά από αυτά που διάβαζα δυσκολευόμουν να τα πιστέψω. Μην μπορώντας να αποφασίσω αν ο συγγραφέας υπερέβαλε ή αν είχε όντως τόσους πολλούς δαίμονες να αντιμετωπίσει. Σε κάθε περίπτωση υπήρξε ο ορισμός του όρου δυστυχισμένη, αυτό είναι αναντίρρητο. Οικονομικό βιβλίο, λέει πολλά -και φευγάτα- για το μικρό του μέγεθος. (Υποθέτω όμως ότι μερικές φορές τέτοιες είναι και οι ζωές των ανθρώπων που σαλεύουν από το πολύ χρήμα). Εξαιρετικά καλογραμμένο, δεν μπορούσα να το αφήσω κάτω. Θα δω κάποια στιγμή και ένα- δύο ντοκιμαντέρ που υπάρχουν στο διαδίκτυο.
  26. Δημήτρης

    Τι διαβάζετε;

    Ωρόρα και ''Ιστορίες μαγείας και τρόμου''.
  27. Δημήτρης

    50 Βιβλία για το 2019

    1) Ωρόρα: Ιστορίες με Κοσμικές Περιπέτειες (σελ 320) 2) Βαγγέλης Γαροφάλλου: Τα Λουτρά της Κόμισσας (σελ 129) 3) Αλεξάντερ Εξκέμελιν: Οι Πειρατές της Αμερικής (σελ 276) 4) Brandon Sanderson: Ομιχλογέννητοι- Η Ύστατη Αυτοκρατορία Α' (σελ 420) 5) Brandon Sanderson: Ομιχλογέννητοι- Η Ύστατη Αυτοκρατορία Β' (σελ 420) 6) Brandon Sanderson: Ομιχλογέννητοι- Το Πηγάδι της Ανάληψης A' (σελ 475) 7) Brandon Sanderson: Ομιχλογέννητοι- Το Πηγάδι της Ανάληψης Β' (σελ 498) 8) Brandon Sanderson: Ομιχλογέννητοι- Ο Ήρωας των Αιώνων Α' (σελ 499) 9) Brandon Sanderson: Ομιχλογέννητοι- Ο Ήρωας των Αιώνων Β' (σελ 411) 10) Ωρόρα: Ιστορίες με Πλάσματα από Μέταλλο (σελ 302) 11) Συλλογικό έργο: Το Πεπρωμένο μας είναι τα άστρα (σελ 367) 12) Stephen King: Οι Νυχτερίτες (σελ 767) 13) Παντελής Γιαννουλάκης: Ιστορίες που δεν διηγήθηκε ποτέ κανείς (σελ 317) 14) Graham Masterton: Η Σφίγγα (σελ 242) 15) A. E. van Vogt: Ο Κόσμος του Μηδέν- Α (σελ 229) 16) Ωρόρα: Ιστορίες Διαστημικού Τρόμου (σελ 311) 17) Stephen King: Κάρυ (σελ 247) 18) Dan Simmons: Υπερίων (σελ 479) 19) Dan Simmons: Η Πτώση του Υπερίωνα (σελ 565) 20) Angelo S. Rappoport: Οι Κόσμοι της θάλασσας (σελ 271) 21) Kurt Vonnegut: Ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα (σελ 206) 22) William Wright: Η Κρυφή ζωή της Χριστίνας Ωνάση (σελ 416)
  28. BladeRunner

    50 Βιβλία για το 2019

    Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου. Σχόλιο εδώ: Haruki Murakami -Ιούνιος 85. Έρικ Λάρσον - "Ο διάβολος στη Λευκή Πόλη" (Διόπτρα, 2019, σελ. 592/649). 9.5/10 86. Μπρους Τσάτουιν - "Ο αντιβασιλέας της Ουίντα" (Χατζηνικολή, 1987, σελ. 167). 9/10 87. Τζακ Λόντον - "Ιστορίες από τον Ειρηνικό" (Πατάκης, 2015, σελ. 118). 8/10 88. Γιόζεφ Ροτ - "Το συναξάρι του Αγίου Πότη" (Οδυσσέας, 1989, σελ. 97/123). 8/10 89. Σέργουντ Άντερσον - "Θάνατος στο δάσος κ.α." (Έρμα, 2019, σελ. 272/300). 8/10 90. Αντρέα Καμιλέρι - "Το ολόδικό μου" (Ελληνικά Γράμματα, 2019, σελ. 187). 7.5/10 91. Κίκε Φεράρι - "Από μακριά μοιάζουν με μύγες" (Καστανιώτης, 2019, σελ. 187). 7.5/10 92. Τανγκί Βιέλ - "Άρθρο 353 του Ποινικού Κώδικα" (Πόλις, 2019, σελ. 163). 8/10 93. Λουκ Τζένινγκς - "Killing Eve: Κωδικός Βιλανέλ" (Λιβάνης, 2019, σελ. 278). 8/10 94. Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες - "Οι υπολήψεις" (Ίκαρος, 2019, σελ. 179). 8.5/10 95. Χρήστος Αστερίου - "Η θεραπεία των αναμνήσεων" (Πόλις, 2019, σελ. 296). 8/10 96. Χ. Μουρακάμι - "Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου" (Ωκεανίδα, 2010, σελ. 298). 8.5/10
  29. BladeRunner

    Haruki Murakami

    Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου Έκτο βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι που διαβάζω και δηλώνω για ακόμη μια φορά ιδιαίτερα ευχαριστημένος. Τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του ήταν τον Μάιο του 2017, και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψε η γραφή του και η ατμόσφαιρα των ιστοριών του. Μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία του βιβλίου δεν ανήκει ακριβώς στα αναγνωστικά μου γούστα, μιας και ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με την ιστορία ενός απωθημένου έρωτα και την περιγραφή της ζωής ενός μάλλον βαρετού ανθρώπου που μας μιλάει μεταξύ άλλων για τους έρωτες του και πώς μεγάλωσε, όμως κάτι στη γραφή, κάτι στην όλη ατμόσφαιρα με κράτησε δέσμιο του βιβλίου για όση ώρα διήρκεσε η ανάγνωσή του. Αλήθεια σας λέω, ήταν σαν να διάβαζα ένα συναρπαστικό θρίλερ, τόσο πολύ με είχε συνεπάρει. Η γραφή του Μουρακάμι χαρακτηρίζεται από μια απλότητα, από μια ήρεμη δύναμη, καταφέρνει όμως να δημιουργήσει όμορφες εικόνες και ποικίλα συναισθήματα, ενώ ο φαινομενικά απλός τρόπος που χειρίζεται κάποια περίπλοκα θέματα της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι πραγματικά μαεστρικός. Σίγουρα το βιβλίο αυτό δεν είναι και από τις πιο δυνατές στιγμές του Μουρακάμι, όμως έχει πράγματα να προσφέρει, τόσο στους λάτρεις του συγγραφέα, όσο και στους λάτρεις της σύγχρονης λογοτεχνίας. 8.5/10
  1. Load more activity
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..