Leaderboard

Μπορώ να πω ότι το Επιχείρηση Ιωνία έγινε διεθνές μιας και εκτός από τα Ελληνικά κυκλοφορεί στα Αγγλικά και τα Γαλλικά. Από Draft2Digital και συνεργαζόμενες πλατφόρμες: https://books2read.com/u/bx9Nre https://books2read.com/u/3ylOAl Από το Άμαζον: https://www.amazon.com/Operation-Ionia-Michail-Fanos-ebook/dp/B0CLKZ5BZX/ref=sr_1_1?crid=2CIFQ4XAE73N0&dib=eyJ2IjoiMSJ9.GkNIibZD-ffkH0y5qlqSWWpTIiSRke-R5OTm4L_SnuS0iw_mnw_zZkjiLptvxbeMhWXIaNl-o1LUcGtPmSt-YfMgHuQW1fanIs9kqggH2gPP9iWymxDiZ1qxepRh20mKxPwJt7fL1-IkAVMRZawERlnxYaA17ir-NU2_zqN7wkYHCI-JVyIahSqMqw9YDeHp2ZOmgyPH1nLrNIs_0ktxWy-Hn-0dXSq4EzGzMxTmD0k.s6hHcZQwB_8httlepxwa05Fd-EKT1B6YZLoqrR3_NE0&dib_tag=se&keywords=Operation+Ionia&qid=1773525115&sprefix=operation+ionia%2Caps%2C284&sr=8-1

Ελάτε γενναί@ μου! Έχετε περιθώριο ως τις 29 Μαρτίου 2026. Η μόνη λύση ήταν ο θάνατος. Η θηλιά, μονόδρομος. Είχα ήδη διαλέξει τον πλάτανο που θα με έστελνε στον άλλο κόσμο. Αιωνόβιος, αρχαίος σχεδόν, σε μικρή απόσταση μόνο από το χωριό, με γερά κλαδιά. Είχα φύγει κλεφτά από το σπίτι, όταν όλοι κοιμόντουσαν, με ένα σκαμνάκι στο ένα χέρι και το σκοινί στο άλλο. Επιτέλους, λύτρωση. Επιτέλους, θα ξεκουραζόμουν. Επιτέλους, δε θα είχα να αντιμετωπίσω άλλα προβλήματα. Έδεσα γερά το σκοινί στο πιο μεγάλο και σταθερό κλαδί, ανέβηκα στο σκαμνί, πέρασα τη θηλιά γύρω από τον λαιμό και ετοιμάστηκα να ρίξω το σκαμνί κάτω από τα πόδια μου. Το κλότσησα όσο καλύτερα μπορούσα, αυτό υποχώρησε, τα πόδια μου κρεμάστηκαν, το σκοινί έσφιξε τον λαιμό, μου έκοψε την ανάσα, άρχισα να βλέπω μαύρες κηλίδες. Και ο πλάτανος με έναν δυνατό γδούπο κατέρρευσε, παρασέρνοντας κι εμένα μαζί. Βρέθηκα ξαφνικά με τα κλαδιά να με πλακώνουν. Και να αναπνέω ακόμα. Γύρω μου ακούστηκαν ζητωκραυγές. «Ναι, τα καταφέραμε, τα καταφέραμε. Κόψαμε το δέντρο της ζωής!» Ξέσφιξα το σκοινί από τον λαιμό, προσπάθησα να βγω μέσα από τον όγκο των κλαδιών. Δεν ήταν εύκολο. Τσιριχτές φωνούλες συνέχιζαν να πανηγυρίζουν. «Κόψαμε το δέντρο της ζωής. Και σε λίγο είναι Χριστούγεννα!» «Σε λίγο είναι Πάσχα», κατάφερα να ψελλίσω κάτω από τα κλαδιά, «και αυτό είναι πλάτανος». Οι ζητωκραυγές κόπηκαν μεμιάς και μέσα από τις φυλλωσιές είδα παραμορφωμένα πρόσωπα να σκύβουν από πάνω μου.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι ιστορίες είδους διατηρούν περισσότερα «κλασικά» στοιχεία, είναι δηλαδή κατά κάποιον τρόπο πιο συντηρητικές, ως προς τη δομή τους. Ακολουθούν την αριστοτελική δομή και τη δομή της πυραμίδας του Freytag με περισσότερη προσήλωση, πιστότητα, ακρίβεια. Δυο λόγους μπορούμε να παραθέσουμε για αυτό: πρώτον, ένα διήγημα είδους δεν ενδιαφέρεται να αναζητήσει τον νεωτερισμό στην γραφή αλλά να μας ψυχαγωγήσει, τίμια και απενοχοποιημένα. Δεύτερον, αν επιχειρήσουμε να πειραματιστούμε με ελλειπτικές γραφές και νεωτεριστικά είδη πιθανώς να εκτρέψουμε την προσοχή του αναγνώστη από την κυρίως δράση. Και η δράση σε ένα διήγημα είδους είναι ο βασικότερος παράγοντας. Δεν είναι βέβαια απαγορευτικό να συνδυάσουμε μοντερνιστική γραφή και δομή με μια fantasy ιστορία, αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι που συνηθίζεται και δεν είναι κάτι εύκολο. Ακολουθούν μερικές ακόμη λεπτομέρειες ή συμβουλές που είναι καλό να έχουμε υπόψη όταν γράφουμε διηγήματα. Δείτε επίσης εδώ και εδώ. Προηγουμένως, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: έχω πει και άλλες φορές πως κατά τη γνώμη μου το δυσκολότερο σημείο μιας ιστορίας είναι το μέσον. Λέγοντας το δυσκολότερο, εννοώ το σημείο όπου είναι πιθανό να δυσκολευτεί συχνότερα ένας συγγραφέας ή ακόμη και να τα παρατήσει. Είναι το σημείο όπου έχει ατονήσει το αρχικό momentum, έχουμε ακόμη απόσταση μέχρι την τελική κλιμάκωση και είναι πιθανό να γίνει «κοιλιά» στη γραφή μας. Τα περισσότερα τέρατα της λευκής σελίδας ξεπηδούν σε αυτό ακριβώς το σημείο. Ωστόσο, είναι το τέλος ενός μυθιστορήματος ή ενός διηγήματος που θα απομείνει από τη συνολική εμπειρία της ανάγνωσης, είναι αυτό που θα θυμόμαστε και ή θα δικαιώσει την ιστορία ή θα απογοητεύσει τον αναγνώστη και θα ακυρώσει ολόκληρη την συγγραφική προσπάθεια -τουλάχιστον, στη συνείδηση του αναγνώστη. Ας το δούμε ωστόσο πιο αναλυτικά. Ποια είναι τα συστατικά ενός διηγήματος; Ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και κριτικός λογοτεχνίας Damon Knight στο βιβλίο του 1981 Creating Short Fiction, δίνει τέσσερα βασικά συστατικά: Setting, το πλαίσιο, το σκηνικό, character, το πρόσωπο, ο χαρακτήρας, emotion, το συναίσθημα, situation, η κατάσταση. Όλα τα παραπάνω πρέπει να υπάρχουν μέσα σε ένα διήγημα. Δεν απαντώνται πάντα στην ίδια απαραίτητα αναλογία και σίγουρα όχι με την ίδια σειρά. Επίσης, μπορεί να μην απαντώνται αυτούσια. Για παράδειγμα, ο όρος πλαίσιο, σκηνικό, μπορεί να σημαίνει επίσης και χωροχρονική τοποθέτηση, και backstory, μια μικρή δηλαδή αναδρομή ως προς το τι μας οδηγεί στο παρόν σημείο. Η κατάσταση έχει να κάνει με το ζήτημα που αντιμετωπίζεται όταν ξεκινά η αφήγησή μας, που μπορεί να είναι και το κεντρικό ζήτημα της ιστορίας μας. Χαρακτήρας και συναίσθημα μπορεί να σκιαγραφηθούν το ένα μέσα από το άλλο, ή η κατάσταση να συνοδεύεται από έντονο συναίσθημα. Πώς θα διαχειριστούμε όμως το πλαίσιο; Θυμόμαστε λοιπόν ότι το διήγημα δεν έχει πολύ χώρο. Έτσι, δεν θα δώσουμε το πλαίσιό μας στην πρώτη παράγραφο. Αν πρέπει οπωσδήποτε να εισάγουμε κάποιο backstory, θα το κάνουμε στη δεύτερη παράγραφο ή στην τρίτη. Στην πρώτη θα έχουμε θέσει τη δράση μας, την κατάστασή μας, θα έχουμε ξεκινήσει, δηλαδή, με δράση, με την ιδέα που θα μας απασχολήσει ή πάντως με την αρχική κατάσταση που άμεσα θα οδηγήσει στην κεντρική ιδέα. Η δομή με εκκίνηση σε δράση και συνέχεια σε backstory είναι αρκετά συνηθισμένη, ακόμη και προβλέψιμη, αλλά χρήσιμη και λειτουργική. Ο χαρακτήρας μπορεί να διαφαίνεται τόσο στην πρώτη, όσο και στην δεύτερη παράγραφο. Σκεφτείτε: ο τρόπος που δρα κάποιος αποκαλύπτει τον χαρακτήρα. Το πλαίσιο μπορεί να αποκαλύψει τι έχει σφυρηλατήσει το χαρακτήρα, τι τον οδηγεί στο να είναι αυτός που είναι. Το συναίσθημα μπορεί να προκύπτει από τη δράση, από τις πράξεις, αλλά να μην εκφράζεται με άλλον τρόπο. Μπορεί να το περιγράφεται χωρίς να λέγεται, μπορεί να υπονοείται, μπορεί να αποκαλύπτεται στο τέλος της ιστορίας ως αιτιολογία των πράξεων, ως ανατροπή ακόμη. Προσοχή στις προτάσεις σας. Και εννοούμε πως, ενώ στο μυθιστόρημα η σημαντικότερη και βασική κυτταρική μονάδα δόμησης είναι μια σκηνή -που μπορεί να κρατήσεις από μερικές παραγράφους ως και μερικές σελίδες- στο διήγημα το αντίστοιχο βασικό δομικό κύτταρο είναι η πρόταση. Άρα προσέξτε πολύ γιατί μία κακή πρόταση, μία κακοφτιαγμένη, κακόηχη, αταίριαστη πρόταση θα ξεχωρίζει έντονα και άσχημα και θα τη θυμόμαστε και σπάνια θα σας συγχωρήσουμε -καλά, ίσως κάποια στιγμή να σας συγχωρήσουμε αλλά γιατί να το ρισκάρετε. Υποψιάζεστε βέβαια πως αυτό συμβαίνει επειδή σε ένα μυθιστόρημα μια κακή στιγμή, ακόμη και μία κακή σκηνή μπορεί να την ξεχάσουμε αν ο συγγραφέας μας ανταμείψει με μια ωραία εξέλιξη. Ωστόσο, στο διήγημα όπου ο χώρος είναι περιορισμένος τα πάντα μετράνε. Μην γράφετε πράγματα που να μοιάζουν σαν το πρώτο κεφάλαιο από κάτι μεγαλύτερο. Αν έχετε μεγάλη ιδέα -που να εξελίσσεται σε επιμέρους πλοκές και δεν συμμαζεύεται- γράψτε μεγάλη ιστορία. Στην αντίθετη περίπτωση αδικείτε την ιδέα σας, αδικείτε το διήγημά σας και δυσαρεστείτε τον αναγνώστη. Αντίστροφα, μην γράφετε επιγραμματικά την ιστορία σας επειδή οι λέξεις είναι περιορισμένες. Αναπτύξτε όσο χρειάζεται και φροντίστε να χωρέσετε χωρίς να δώσετε στον αναγνώστη να διαβάσει ένα σκαρίφημα μυθιστορήματος. Προσπαθήστε να τηρείτε τις υποσχέσεις σας στον αναγνώστη, αποφύγετε τις αταίριαστες εκβάσεις, τις αταίριαστες αναμετρήσεις, τις αταίριαστες λύσεις. Δηλαδή, αν από την αρχή η ιστορία σας αφορά έναν διαγωνισμό χορού, ένα ραντεβού, μία αναμέτρηση με τον σούπερ κακό της ηπείρου φροντίστε να ολοκληρώσετε αυτή τη συνθήκη. Ακόμη και αν το τέλος που θα επιλέξετε είναι τέλος «ανοιχτό» πράγμα σύνηθες στα διηγήματα. Μην ξεκινήσετε όμως με διαγωνισμό χορού και καταλήξετε σε κονταρομαχία χωρίς να υπάρχει αρκετά καλός λόγος για αυτό. Να θυμάστε την χρυσή αναλογία μεταξύ των τριών ps: promise, progress, pay off. Γενικά οι ανατροπές είναι προσόν για μία ιστορία, αλλά στην περιορισμένη έκταση ενός διηγήματος μπορεί να μην προφτάσουν να λειτουργήσουν. Επίσης η σωστή ανατροπή θέλει κάποια δεξιοτεχνία. Πάντα είναι καλύτερο να απουσιάζει η ανατροπή από το να υπάρχει και να είναι κακή -και για τα μυθιστορήματα ισχύει αυτό- αλλά στα διηγήματα όλα μετράνε. Αποφύγετε να αφήσετε τη λύση στον παράγοντα τύχη. Τι εννοώ; Ο χαρακτήρας σας πρέπει να υπερκεράσει τα προβλήματά του βασισμένος στις ικανότητές του, όχι συνεχώς από τύχη. Δεν έχουμε καμιά ανάγκη να διαβάζουμε για ανθρώπους που όλα τους πηγαίνουν δεξιά, δεν αισθανόμαστε σύνδεση και μας εκνευρίζουν. Εκτός αυτού, υποψιαζόμαστε πως η τύχη έρχεται για να καλύψει τις αδυναμίες του συγγραφέα να συνθέσει πλοκή. Ένα διήγημα πρέπει να λειτουργεί σαν εκτενής γρίφος όχι απαραίτητα επειδή μας καλεί να βρούμε κάποια απάντηση -εκτός και είναι αστυνομικό- αλλά επειδή πρέπει να είναι σφιχτό, να μην λέει περισσότερα από όσα χρειάζεται, να μας κεντρίζει το ενδιαφέρον για την εξέλιξη και να μας οδηγεί σε ένα ικανοποιητικό φινάλε. Υπενθυμίζω ότι ασχολούμαστε με λογοτεχνία είδους εδώ. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι κυρίως η εξέλιξη και το φινάλε, όχι το πόσες διαφορετικές φωνές μπορεί να χρησιμοποιήσει ο συγγραφέας ή αν μπορεί να γράψει διήγημα χωρίς χαρακτήρες. Οι τελευταίες παράγραφοι είναι καλύτερα να μην αναλώνονται σε περιγραφές αλλά σε δράση. Προσωπικά είμαι οπαδός του κοφτού λόγου έναντι της πολυλογίας, αλλά πρόκειται αν θέλετε για μία προτίμηση. Ωστόσο είναι βέβαιο πως η κλιμάκωση μιας ιστορίας, ειδικά μιας σύντομης ιστορίας δεν προσφέρεται για λογοτεχνικές εξάρσεις και βερμπαλισμούς. Αποφύγετε τα διττά τέλη εκτός αν ξέρετε τι κάνετε. Ο αναγνώστης αισθάνεται αν το διττό σας τέλος είναι αποτέλεσμα επιλογής σας ή αποτέλεσμα αδυναμίας επιλογής σας: αν δηλαδή το αφήνετε στο κενό επειδή δεν ξέρετε πώς να το διαχειριστείτε. Πέρα από το διττό τέλος μπορείτε να δοκιμάσετε: Το τέλος με μία αποκάλυψη ή ανατροπή. Ο Μήτσος τα έκανε όλα αυτά επειδή τελικά ήτα ερωτευμένος με τη Μυρσίνη, μολονότι σε όλο το διήγημα έμοιαζε να τη μισεί. Ο κακός της ιστορίας ήταν ο αγαπημένος παππούς του πρωταγωνιστή. Ή, ζούμε σε ένα εργαστήριο ως αντικείμενο πειράματος. Τέλος πάντων, αντιλαμβάνεστε τι θέλω να πω. Το τέλος με μια δυνατή σκηνή. Άνοιξε την πόρτα: ο Κώστας είχε κρεμαστεί, το κρεμασμένο σώμα χτυπούσε στους σωλήνες προκαλώντας τον απόκοσμο ήχο από την αρχή της ιστορίας. Αυτό το τέλος ίσως είναι συνδυασμός αποκάλυψη /δυνατή σκηνή. Το τέλος όπου επιστέφουμε στην αρχή ή σε μία αντιστροφή αυτής/ ή σε μία αντιστροφή των ρόλων. Όταν ο ήρωας σκοτώνει έναν δράκο και μεταμορφώνεται ο ίδιος σε δράκος, ενώ στο χωριό του κάποιο άλλο νεαρό αγόρι φαντασιώνεται πώς θα μπορούσε να δοξαστεί αν κατάφερνε να σκοτώσει τον δράκο, όπως έκανε κάποτε και ο ήρωας. Πριν γίνει δράκος. Να θυμάστε ότι όπως το να γράφει κανείς καλά μυθιστορήματα σημαίνει να διαβάζει καλά μυθιστορήματα, το ίδιο και το να γράφει καλά διηγήματα σημαίνει να έχει διαβάσει καλά διηγήματα. Κάποτε όλοι οι παραπάνω κανόνες ήταν άγνωστοι αλλά οι συγγραφείς, οι πραγματικά ταλαντούχοι συγγραφείς, τους ακολουθούσαν. Σύμπτωση; Εξάσκηση; Μια ενστικτώδης ιεράρχηση των προτύπων, των συμβόλων και των αρχετύπων που, κατά τον τρόπο του Προππ και του Κάμπελ οδηγούσε πάντα σε παρόμοιο αποτέλεσμα; Πιστεύω πως πάνω από όλα, πάντοτε, ο καλύτερος δάσκαλος υπήρξε η τριβή με τον άρτιο γραπτό λόγο.

Καλησπέρα! Έχω καιρό να εμφανιστώ. Θα τα ρίξω στο ΑΙ, η γέννηση του οποίου με τάραξε πολύ συγγραφικά. Ειδικά όσων αφορά την αυτόματη γραφή, που πάντα έλεγα ότι ήταν το αγαπημένο μου είδος. Όμως έχω στεγνώσει πνευματικά, και μου λείπει το φόρουμ. Άμα υπάρχει περίπτωση να παίξουμε κανένα FFL, πείτε μου, θα είμαι μέσα.

Εγώ παίζω. Αν με παίζετε. Μπορώ να βάλω και την αρχική παράγραφο επίσης που όλοι ξέρουμε πόσο εύκολο το κάνω για όλους αυτό.

Καλημέρα στα τολμηρά συγγραφόπουλα. Ποι@ ψήνεται για write-off;

Καλησπέρα και από μένα! Λυμένα Μάγια.docx Λυμένα Μάγια.pdf

Κάτι λίγο απο παράνοια...αλλα μετά θα μου πείς, η παράνοια είναι η λογική των λίγων...και γιατί να μην έχει δίκιο ο ένας και άδικο οι πολλοί...αλλα μετά θα μου πείς..... Όνομα Συγγραφέα:B MOVIES Είδος: Τρόμος Βία; Οχι Σεξ; Οχι Αριθμός Λέξεων:700 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: Για την συγγραφική άσκηση Write off 101 Άτιτλο 1.pdf

Η ιστορία της sandy1dritsakou.

Όνομα Συγγραφέα: Κυριακή Δριτσάκου Είδος: Body horror Αριθμός Λέξεων: 1700 περίπου Σχόλια: Για το Write off #101 ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.docx

Τον εξορκιστή φωνάχτε κάποιος.

θα γραψω φυλαχτειτε

Από τη στιγμή που γνωρίζεις τον όρο "vanity press" τα πράγματα είναι απλά: με το να μην πάρεις ούτε ένα ευρώ για την έκδοση/πωλήσεις του (πρώτου) βιβλίου σου δεν τρέχει και τίποτα, το σημαντικό είναι να μη δώσεις ούτε ένα ευρώ για την έκδοση του βιβλίου σου. Να το πω κι αλλιώς επειδή πολλοί αρνούνται να το καταλάβουν: πληρώνοντας για να εκδοθεί το βιβλίο σου, παύεις να είσαι (παραδοσιακός) συγγραφέας και γίνεσαι αγοραστής σε μια συναλλαγή παροχής υπηρεσιών, όπου κάνεις μεν μια επένδυση, βασισμένη στην πίστη στον εαυτό σου, αλλά κατά κανόνα αγνοώντας το πεδίο της αγοράς και της ζήτησης όπου θα τοποθετηθεί αυτή η επένδυση. Το εν λόγω πεδίο γνωρίζουν (όσο μπορούν) οι εκδοτικοί οίκοι. Ο ίδιος ο συγγραφέας δεν έχει ιδέα, οπότε δίνοντας λεφτά, στην ουσία παίζει τζόγο. Ποντάρει εκεί που δεν ποντάρουν οι εκδοτικοί. Δε μπορώ να το πω πιο απλά. Στον 'πυρετό του χρυσού' του 19ου αιώνα, ελάχιστοι χρυσοθήρες έβγαλαν λεφτά. Ξέρεις ποιοι έβγαλαν λεφτά; Αυτοί που τους πουλούσαν φτυάρια. Καλή επιτυχία με το βιβλίο σου.

Eίναι το πρώτο μου write-off, ελπίζω να μην το παράκανα με τον βαθμό δυσκολίας.

Πάσχα και Χριστούγεννα μαζί. Για γερούς λύτες.

Σε παιζουμε, σε παιζουμε. Θα παιξω κι εγω, φυλαχτειτε,

Πραγματικά μια εξαιρετική ιδέα που ασφυκτιά μέσα σε περιορισμένη έκταση και αποσπασματική δομή. Το καλύτερο στιχάκι που έχω διαβάσει εδώ και καιρό ήταν αυτό με τον μαύρο κόκορα, το άλλο δεν το λέω. Στα επιμέρους: 1. Μας πετάς κατευθείαν στη δράση και δίνεις με σωστή δομή και χρονισμό το πλαίσιό σου. Τι έγινε πριν; Πόλεμος. Για πόσο; Τρεις μέρες. Γιατί έγινε ο ήρωας όπως έγινε; Επειδή θεραπεία. Και πάει λέγοντας. Τα αντιλαμβανόμαστε όλα στην εντέλεια, χωρίς κενά, χωρίς απορίες. 2. Αυτός έχει κάποιο συγκεκριμένο λόγο για τον οποίο σκαρώνει στίχους; Λες, οι στίχοι της εβδομάδας. Τι ρόλο παίζει αυτό; Τον βοηθά να προσανατολίζεται μέσα στο χάος των κολοβομένων αισθήσεων; 3. Είναι πλήρης η απώλεια; Ή απλά οι αισθήσεις θαμπώνουν, σαν ποτήρι μπύρας κουλουπού κουλουπού. 4. Ε βάλε λίγο πιο ρομαντικό βρε αδελφέ αφού για εκεί το πας. Δηλαδή το κομμάτι της γνωριμίας θα το ήθελα πιο έντονο γιατί είναι η ουσία και νομίζω την ξεπετάς ελαφρώς, όπως και το αίσθημά του. 5. Όλοι οι άνθρωποι είχαν παρόμοιες παρενέργειες; Και αυτή ας πούμε με το μπαστουνάκι πήγαινε αλλά μπόρεσε και τον είδε κάποια στιγμή; Αυτά γενικά. Εξαιρετική ιδέα πράγματι και κυλούσε πολύ καλά. Την εξυπηρέτησες και την υποστήριξες.

Γεια σου Ειρηνη αυτο που ειπες οτι το ζευγος πως υπεθεσε οτι δεν θα ανακαλυπταν τον χωρικο αμα τον εντυναν, απλως σκεφτηκα οτι το μασκαρεμα απο το ζευγαρι στον χωρικο θα δυσκολευε την ανακαλυψη του πτωματος, ε οσον ναναι ενα μασκαρεμενο πτωμα με ντομινο και λευκη μασκα θα δυσκολευε την αστυνομια, ισως θα πηγαινε την υποθεση μια δυο μερες πισω για να κρυφτει το ζευγαρι. Αυτο που ειπες με τον χωρικο να κουτσαινει πολυ καλο, ναι αμα κουτσαινε και ο δολοφονος στο καρναβαλι θα γινοταν πανικος, πολυ καλο, φαντασου εναν τυπο να κουτσαινει με μαχαιρι ντομινο και μασκα να ερχετε κατα πανω σου!!!Πιστευω επεισις οτι πρεπει να εδινα περισοτερο εμφαση στον τελευταιο διαλογο του ζευγαριου, νομιζω οτι επρεπε να γινει ποιο αγχωτικος!!!αυτα!!!

Ωραία ιδέα να το κάνεις δυστοπία και μάλιστα δυστοπία με χάπι εντ. Μου αρέσουν τα χωρίσματα ανάμεσα στα κεφάλαια, το κάνουν ποιητικό.

Άντε να σου διαβάσουν κάναν εξορκισμό, τι αίσχη είναι αυτά; Ποιος σε έβαλε να τα γράψεις;;;;; Ποια κολασμένη εμπνεύστηκε την άσκηση;;;; Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, με καλή χρήση των λέξεων και της θεματικής. Ήθελα κι άλλο όπως καταλαβαίνεις, όπως και με την Κυριακή. Νομίζω ότι μεταξύ σας υπάρχει άτυπος ανταγωνισμός, ποια θα το πρωτοτερματίσει. Σε καλό δρόμο είστε δεν μπορώ να πω. Μία η άλλη που λέμε. Στα τυπικά της ιστορίας, θεωρώ πως το ηθικό δίδαγμα εδώ -ή το ανήθικο δίδαγμα, δεν ξέρω- είναι πως όταν υπάρχει καταπίεση, σε μεγάλο βαθμό, γυρίζει καμιά φορά εντελώς μπούμερανγκ. Σαν ένα μπαλόνι που το πιέζεις από τη μία πλευρά και πρήζεται από την άλλη. Εγώ με την πρεσβυτέρα είμαι, μην νομίζεις. Καλά να τους κάνει.

Τι ωραίο. Τι σκοτεινά ποιητικό. Έτσι μπράβο, Κυριακή. Ήθελα κι άλλο από αυτό. Κι άλλο τρόμο, κι άλλο παγανισμό. Κι άλλο ανεξήγητο. Κι άλλο για τον Εκείνο, που παίρνει κάτι μεγάλο αν δεν του δώσουν κάτι μικρό. Θα προτιμούσα, ίσως, να μην αναφέρεις καν το όνομα της λίμνης. Είναι τόσο αλλόκοτο που θα προτιμούσα κάτι τελείως ανώνυμο, ή χαμένο στα όρια του μύθου. Ανατριχιαστικό, θα μπορούσε να γίνει επεισόδιο σε σειρά τρόμου. Κάτι αθώο σου λέει...

κατι αθωο, διαλεξα τη Σαρακοστη Η ΝΗΣΤΕΙΑ.docx

Μια μικρή, σεμνή συμμετοχή 1000 λέξεων. Επέλεξα την ομάδα λέξεων Σαρακοστή. ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.docxΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.pdf

Δεν υπάρχει Υποδιεύθυνση Αντιμιμιδίων Μόλις πριν από λίγες μέρες έμαθα για την ύπαρξη αυτού του βιβλίου, καθώς και ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Δώμα, έπαθα ένα κάποιο σοκ, γιατί πρόκειται για ένα πολυδιαβασμένο και καλτ μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας/τρόμου εκεί έξω και η αλήθεια είναι ότι πλέον τέτοια πράγματα σπάνια βλέπουμε να μεταφράζονται στα ελληνικά (έχουμε πήξει στα κάθε είδους ερωτικά και ρομάντζα που αποκτούν μια φήμη στο TikTok), το άρπαξα με το που έσκασε μύτη και δεν άργησα καθόλου να το πιάσω στα χέρια μου: Ω, Θεοί, τι ήταν αυτό; Πόσες ιδέες, πόση τρέλα, πόση κουλαμάρα μπορεί να χωρέσει κάποιος σε ένα μονάχα βιβλίο; Όσο παράξενα ένιωθα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης της εμβληματικής Τριλογίας της Νότιας Ζώνης του Τζεφ Βαντερμίερ, άλλο τόσο και περισσότερο ένιωσα όσο διάβαζα τούτο το αξιοπερίεργο μυθιστόρημα, που συνδυάζει την επιστημονική φαντασία με τον τρόμο (κοσμικό και μη). Τι να πει κανείς για την πλοκή (ή μάλλον τις πλοκές, γιατί ένιωσα ότι υπήρχαν διάφορες ιστορίες που συνδέονταν μεταξύ τους), την ατμόσφαιρα, τις ιδέες, την αίσθηση που κατάφερε να δημιουργήσει ο συγγραφέας (ο κόσμος που ζούμε είναι πραγματικός; Υπάρχουν άλλα πράγματα και άλλα όντα σε παράλληλες πραγματικότητες, που δεν αντιλαμβανόμαστε, αλλά που μας επηρεάζουν με χιλιάδες τρόπους; Ποιος ξέρει!), και τέλος για τη γραφή, που με τις περιγραφές και όλες τις εικόνες που δημιούργησε με καθήλωσε και με έκανε να νιώθω άβολα σε πολλές στιγμές; Πολύ ιδιαίτερο βιβλίο (και υπάρχει ολόκληρη wiki κοινότητα για το σύμπαν του!), για ιδιαίτερα γούστα, εμένα με ενθουσίασε σε πολύ μεγάλο βαθμό, αν και δεν μπορώ να πω ότι έπιασα τα πάντα με την πρώτη. Αν θέλετε κάτι το περίεργο, το αλλόκοτο, το ιντριγκαδόρικο, πιστεύω ότι αξίζει τα χρήματα και τον χρόνο σας. -Απρίλιος 29. ΚΝΤΜ - Δεν υπάρχει Υποδιεύθυνση Αντιμιμιδίων (σελ. 316). 9/10

Θα παίξουμε κάτι μετά το πέρας του write off, be on your guard.

Σήμερα τα μεσάνυχτα λήγει η διορία.

Δώσε πρώτα κάποιο δείγμα γραφής εδώ μέσα να δεις τι θα σου σχολιάσουν και βλέπεις μετά για εκδόσεις...

Γνωρίζω ότι έχω αργοπορήσει κοντά στους τρεις μήνες (κυρίως γιατί πριν κάτι μέρες έκανα join), αλλά είπα να πω και εγώ τους δικούς μου: 1. Να τελειώσω το τρίτο βιβλίο της τριλογίας που γράφω, 2. Να διορθώσω το πρώτο βιβλίο και να το αυτοεκδόσω (είτε μέσω lulu είτε μέσω Ingram Spark), 3. Να αρχίσω την επόμενη σειρά, 4. Να φτιάξω site όπου θα ανεβάζω σχετικά πράγματα με τα βιβλία μου και 5. (προαιρετικά) μέχρι τέλος 2026 να έχω τελειώσει το πρώτο βιβλίο της δεύτερης σειράς

Μα δεν είπαμε όχι....

Μήπως ήταν αυτό το ποστ;

Να, είδατε; Η Κυριακή δεν κόλλησε στον βαθμό δυσκολίας. Μπράβο Κυριακή!

Όνομα Συγγραφέα: Κυριακή Δριτσάκου Αριθμός Λέξεων: 1.962 Η ΡΩΓΜΗ.docx

Λοοοοοοιπόν. Και για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί, κανόνες για το write off εδώ.

Θα δείξει. Ζόρικο πάντως είναι.

Δεν έχω γράψει ποτέ παράγραφο για write off οπότε έλεγα να δοκιμάσω.

Γεια σας παιδια τα διαβασα τα κειμενα, ολα πολυ ωραια, Βιβη τι να πω, απαιχτο!!!ταιριαζει απολυτα με το θεμα, χτυπας αδυναμα σημεια της θρησκειας που ολοι σκεφτομαστε, πολυ καλο, Αθανασιε, πολυ πρωτοτυπο φαινεται να το εψαξες, εισαι στα κεφια σου, Σαντυ το ιδιο, σκοτεινο και περιεκτικο το πας ποιο πολυ στον τρομο!!αυτα!!!

Περίεργη ιστορία ειλικρινά. Στα πρακτικά ζητήματα, θα ήθελα να ρωτήσω πώς στην ευχή το εγκληματικό ζεύγος υπέθεσε ότι δεν θα αποκαλυπτόταν ο ένοχος αν έντυναν το θύμα. Επίσης ακραίο το έθιμο της θυσίας....Βέβαια, η ιστορία διαθέτει - πρέπει να διαθέτει- εξωπραγμαιτκό στοιχείο, Οπότε, θα πρότεινα ένα δυο πράγματα πιο πολύ ως σχόλια για αναστοχασμό. Η παρουσίαση του αρχικού ζευγαριού δεν προσφέρει κάτι στην ιστορία. Προσωπικά πιο εντυπωσιασκό, τρομακτικό, αλλόκοτο θα μου φαινόταν να ανακάλυπταν ξαφνικά το τπώρμα του ευεργέτη του χωριού μασκαρεμένο με τα καρναβαλίστικά του. Θα προσέθετε μια πιο γκροτέσκα νότα αν έπαιζε ωστόσο κάποιο ρόλο το γεγονός ότι ο ήρωας κουτσαίνει. Άρα και όταν αναπαρίσταται το έθιμο, ο μασκαρεμένος με το μαχαίρι θα κουτσαίνει, σωστά; Θα μπορούσες να κάνεις την ιστορία ακόμη πιο σκοτεινή, ακόμη πιο γκροτέσκα. 'Εγραψα πιο πάνω ότι το έθιμο της θυσίας είναι ακραίο, υπερβολικό, ωστόσο όσο λιγότερο προσπαθείς να το εξηγήσεις, στην προκειμένη περίπτωση, τόσο καλύτερα. Το στυλ της ιστορίας το σηκώνει. Δεν χρειάζεται δηλαδή λογική και ακριβώς για αυτό το λόγο δεν ρειαζόταν κατά τη γνώμη μου όλο το πρώτο κομμάτι. Πάντως την ευχαριστήθηκα. Κυρίως το έθιμο. Θα έπρεπε ή θα μπορούσες να επικεντρώσεις εκεί, ίσως σε κάποια επόμενη προσπάθεια.

Τελευταία ημέρα η Κυριακή! Είναι κανείς κοντά στο να τελειώσει κάτι; Χρειάζεται κάποιος μια δυο μέρες ακόμη;

Ω, πολύ καλό! Ανατριχιαστικό, με ωραία ατμόσφαιρα, ωραίος συνδυασμός αρχαίας και νέας θρησκείας. Το κόκκινο μπαλόνι που θυμίζει και λίγο Στίβεν Κινγκ. We all float down here. Από τα καλύτερά σου.

Ήταν πολύ διασκεδαστικό. Θα γινόταν καλύτερο αν η επιλογή στολής είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία. Τελικά το πτώμα έντυσαν; Γιατί; Δεν το κατάλαβα. Πάντως τα γραπτά σου γίνονται όλο κ καλύτερα.

Όνομα Συγγραφέα: Είδος: Μια αλλοπρόσαλλη ιστορία με ψήγματα τρόμου!!! Βία; Λίγη Σεξ;Καθόλου Αριθμός Λέξεων:700 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: Για την ΣΑ#17 Βαριέστε την ζωή σας? δεν ξέρετε τι να κάνετε και όταν έρχονται οι γιορτές θέλετε να αποδράσετε? Ε τότε έλατε μαζί μου γιάτι έχω συνάντηση στο σταυροδρόμι του δάσους με δύο γκάγκστερ...ναι καλά ακούσατε με δύο γκάγκστερ...στο παλιό έθιμο του ΝΒ!!!!!!!!!! ΝΤΟΎ ΒΑΚΟΎΛΑ.pdf

Μπορώ ίσως να γίνω και λίγο πιο συγκεκριμένος. Αν ανατρέξεις στο “Οι εκδόσεις μας”, θα δεις ότι υπήρξαν κατά καιρούς μέλη του sff που εκδόθηκαν από την “Πηγή”. Μπορείς να τους απευθύνεις προσωπικό μήνυμα και να τα ρωτήσεις για την εμπειρία τους. Αν το επιθυμούν, θα σου απαντήσουν. Αν θυμάμαι καλά {πάνε πάνω από δέκα χρόνια τώρα}, το μόνο μέλος (έχουν περάσει χρόνια και δυστυχώς δε θυμάμαι που το έχει αναρτήσει) που έχει μιλήσει ανοιχτά κι ειλικρινά, παραθέτοντας νούμερα πωλήσεων για την εκδοτική της απόπειρα/πορεία (δε θυμάμαι με ποιον εκδοτικό), ήταν η Tiessa (Βάσω Χρήστου) με μια τριλογία της. Κι η Tiessa φίλε μου ξέρει να γράφει… Αναζήτησε όποιο διήγημά της θέλεις στις βιβλιοθήκες – η ποιότητα της γραφής της είναι πολύ άνω του μέσου όρου. Ήταν μια συγκλονιστική ανάρτηση, αλλά δυστυχώς δε μπορώ να τη βρω. Μακάρι να ήταν κάπου εύκαιρη, ώστε οι νέοι συγγραφείς να έπαιρναν μια ιδέα για το τι έχουν ν’ αντιμετωπίσουν.

Πιο πέρα από τη θάλασσα Πρώτη επαφή με το έργο του Πολ Λιντς, αν και εδώ και καιρό έχω στα αδιάβαστα της συλλογής μου το πιο πολυδιαβασμένο μυθιστόρημά του, το "Το τραγούδι του Προφήτη", που κέρδισε και το σημαντικό βραβείο Booker. Νομίζω ότι καλύτερα που τον γνώρισα με ένα λιγότερο γνωστό βιβλίο και δεν μπήκα κατευθείαν στα βαθιά. Βέβαια, από μια άποψη μπήκα στα βαθιά, αφού η ιστορία έχει να κάνει με τον ψαρά Μπολίβαρ και τον βοηθό του Χέκτορ, που βγήκαν στα ανοιχτά του Ειρηνικού εν μέσω αναμενόμενης καταιγίδας, και κατέληξαν να βολοδέρνουν χαμένοι στον ωκεανό, μακριά από κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με τη στεριά. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με υπαρξιακές προεκτάσεις, εξαιρετικά καλογραμμένο και με τον τρόπο του υποβλητικό, αλλά συνάμα το βρήκα και λίγο περιοριστικό, με την έννοια ότι ουσιαστικά έχουμε δυο άτομα σε μια βάρκα στη μέση του Ωκεανού, και τον αγώνα τους για επιβίωση. Λίγο με κουράζουν τέτοιου είδους ιστορίες, γιατί όσο να 'ναι υπάρχει μια επανάληψη στις σκηνές, στις σκέψεις, στα συναισθήματα. Όμως δεν μπορώ να παραβλέψω τη χειμαρρώδη αφήγηση και τις εικόνες που δημιουργεί ο συγγραφέας με τις περιγραφές του, ούτε την όλη ατμόσφαιρα. Πρόσημο θετικό! -Μάρτιος 18. Μάικλ ΜακΝτάουελ - Blackwater I: Η Πλημμύρα (σελ. 224). 8.5/10 19. Μάικλ ΜακΝτάουελ - Blackwater II: Το Φράγμα (σελ. 222). 8.5/10 20. Νατάσα Μπράουν - Συνάντηση (σελ. 118). 4/10 21. Σούζαν Μπάρκερ - Παλιά ψυχή (σελ. 420). 8.5/10 22. Τζέισον Ρέκουλακ - Ας σωπάσει για πάντα (σελ. 424). 8/10 23. Πολ Λιντς - Πιο πέρα από τη θάλασσα (σελ. 225). 8/10

Εγω ειμαι μεσα!!!

Καλημέρα! Μέχρι αρχές Απριλίου στο γραφείο τρέχω και δεν φτάνω. Θέλω να παίξω, όμως δεν ξέρω αν θα βρω χρόνο.

1) Ωρόρα: Ιστορίες με θεούς και δαίμονες 3 (σελ 235) 2) Andrzej Sapkowski: Η τελευταία ευχή (σελ 375) 3) Andrzej Sapkowski: Το σπαθί του πεπρωμένου (σελ 447) 4) Andrzej Sapkowski: Το αίμα των ξωτικών (σελ 398) 5) Wilbur Smith: Σκοτάδι μέσα στο φως (σελ 250) 6) Dean Konntz: Όσα ξέρει η νύχτα (σελ 427) 7) Ωρόρα: Ιστορίες από παράξενους κόσμους (σελ 319) 8 Romain Gary: Ευρωπαϊκή θητεία (σελ 243) 9) Arthur Koestler: Το μηδέν και το άπειρο (σελ 341)

Καλημερα παιδια τις τελευταιες μερες μου ηρθε μια ιδεα και επειδη εχω παρευρευθει σε δυο συγκεντρωσεις που εχετε κανει σκεφτηκα οτι θα ηταν ωραιο να παιξουμε ενα παιχνιδι συγγραφικο. Την πρωτη φορα σας ειχα διηγηθει την ιστορια τρομου ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΜΑΙΜΟΥΣ, οποτε να το παιχνιδι για να δημιουργησουμε ατμοσφαιρα οποτε ξανασυναντηθουμε να γραψει ο καθενας εκεινη την στιγμη αυθορμητα μια ιστοριουλα τρομου και να την αφηγηθει στην ομαδα, με το αναλογο υφος βεβαια...!!!ετοιμαστε την σκοτεινη φαντασια σας, βρειτε την πραγματικοτητα σας και αφηστε τα ελευθερα....ισως καποιοι...τρομαξουν ....με αυτο!!!

Ετοιμάζεται άσκηση και θα ανέβει μάλλον σήμερα. Πίστεψέ με δίνει πάτημα για τρόμο...

Ένα διήγημα, το 4ο που εκδίδεται φέτος, με τις αμαρτίες της καφεμαντείας και σεξ με ιερέα. "Στου καφέ το κατακάθι". Και φυσικά με φανταστικό στοιχείο.

άπαιχτο...