Jump to content


Recommended Posts


Ακόμη ένα ποίημα που έγραψα τελευταία...



Τα χρόνια περάσαν

Τα νιάτα γεράσαν

Οι γέροι φύγαν

Στον Ουρανό θα πήγαν

Κι οι εποχές περάσαν

Τ’ αστέρια χαλάσαν

Κι ο Ήλιος πεθαίνει

Το φως του φεύγει


Η Ζωή σβήνει

Μέσα σ’ αυτή τη δίνη

Εγώ στέκομαι και αγναντεύω

Τα χρώματα μπερδεύω


Ο Ουρανός εκεί

Στη δική του σιωπή

Εκεί που ‘ναι οι γέροι

Κι εκεί που παν οι νέοι

Θα φτάσω ποτέ εκεί εγώ;

Για μένα μόνο αγωνιώ


Όρθιος είμαι θαρρώ

Μέσα σ’ αυτό το χαμό

Και στέκομαι κι αγναντεύω

Το Τέλος του Κόσμου μαντεύω




Τα μάτια ανοίγω

Στο σκοτάδι μην μείνω

Στο κρεβάτι ξαπλωμένος

Στον κόσμο μου ξένος

Κι ένα δάκρυ κυλά

Φοβάμαι μόνο μην βγουν αληθινά

Link to post
Share on other sites
Guest silversoldier

Τώρα πέτυχες διάνα! Το ποίημα σου είναι πολύ καλό. (πρόσεξε τη μονοτονία που δημιουργείται απο τη πληθώρα της ομοιοκαταληξίας)


Εξέφρασες τα συναισθήματα όπως επρεπε....μπραβο μεγάλε!!!

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..