Jump to content

Επιστροφή με ένα νέο ποίημα


Recommended Posts

Eldikinquel

Μετά από πολύ καιρό επιστρέφω. Επιτέλους βρήκα την ευκαιρία να δημοσιεύσω άλλο ένα ποίημα. Ιδού λοιπόν:

 

Κουρασμένη ανάσα

 

Φωνάζουν και δεν ξέρω αν μ'επευφημούν ή αν με χλευάζουν

Αγριεμένα πρόσωπα που στα όνειρά μου με ταράζουν

Και σιωπή, μια σιωπή που χτυπά μα δε σκοτώνει

Και βροχή, μια βροχή που πέφτει με πληγώνει

 

Κουρασμένο το φως καλύπτει τις σκοτεινές γωνίες

ένα κύμα που σκάει βασανίζει τις άδειες παραλίες

Ο καθρεύτης άλλαξε, δεν δείχνει πια το είδωλό μου

ή μήπως άλλαξα εγώ, στην άκρη βαδίζοντας του δρόμου;

 

Θα παλεύω για μια γη και μια αξία

Μέχρι ο ήλιος να φωτίσει μια νέα χιλιετία

Κι όταν όλα αλλάξουν δεν θα είμαι πια εδώ

μα ποτέ δεν θα ζητήσω μια γωνιά στον ουρανό

 

Ακούω φωτιές που σπαράζουν,

νιώθω τον πάγο τον καυτό

Σκαριά, πανιά σκαμπανεβάζουν

παλεύω να ξυπνήσω...

...και να φύγω από εδώ

Η ανάσα μου με πνίγει

όνειρο που με κουράζει

και στον ώμο σου κοράκι

με στριγγή φωνή, που κράζει.

 

Θα με περιμένεις έξω απ'αυτόν τον εφιάλτη

κι όταν φύγω απ'το νεκρικό κρεβάτι

θα'σαι η πρώτη αλήθεια που θα δω

η ευκαιρία μου να ελευθερωθώ

 

 

Περιμένω να ακούσω ειλικρινή σχόλια! Έχω και ένα άλλο που μου αρέσει πάρα πολύ αλλά δεν το έχω τελειώσει...

 

Όπως πάντα Βάρδε, μπορείς να το βάλεις στο Βασίλειο.

:sorcerer:

Link to post
Share on other sites

Θεματικά μου άρεσε πάρα πολύ. :thmbup: Μου θύμησε ένα άτομο το οποίο έχει κουραστεί να παλεύει για τις αξίες του, αλλά παρόλα αυτά δεν το βάζει κάτω. Περιμένει όμως μία λύτρωση, μία σωτηρία από κάποιον ή κάτι, οπότε προσπαθεί να "κρατήσει" τον αγώνα μέχρι τότε. :)

 

Τώρα, σε περισσότερο τεχνικά θέματα.

 

Η ομοιοκαταληξία είναι μια χαρά πιστεύω. Στο μέτρο μόνο βλέπω ένα προβληματάκι, εφόσον οι συλλαβές σε κάθε στροφή δεν είναι οι ίδιες αριθμητικά. Για να το καταλάβω προσπάθησα να "τραγουδήσω" τους στίχους φωναχτά. Έτσι μέτραγα κι εγώ στα δικά μου, οπότε μπορεί να σε βοηθήσει κάτι τέτοιο αν δεν το κάνεις ήδη. Όπως και να χει τα ποιήματα με ομοιοκαταληξία είναι μεγάλη πρόκληση, εφόσον είναι αρκετά δύσκολο να πεις αυτά που θέλεις να πεις χωρίς να χάσεις το μέτρο και χωρίς να σε παρασύρει εκείνο μακρυά από όσα σκοπεύεις να πεις. Ένας λόγος που σταμάτησα να γράφω και τόσο τέτοιου είδους ποίηση.

Link to post
Share on other sites
Guest silversoldier

Χαιρετώ παιδιά,

 

κανονικά δεν θα έκανα σχόλιο γιατί το ποιημα ανταποκρίνεται στις βασικές απαιτήσεις και επομένως στο παρακάτω δεν έχω λόγο, αφορά τον συγγραφέα. Ωστόσο αυτό που με παρακίνησε να γράψω σχόλιο είναι ότι διάβασα ότι πρέπει να δίνουμε βάση στο μέτρο. Το μέτρο και κάθε είδους τεχνικό γλωσσικό μέσο χρησιμοποιείται για να τονίσει αυτό που θέλουμε να δώσουμε. Τα σχόλια περί μέτρου και τεχνική, πιστεύω πως παραείναι παλιές ιδέες. Αυτό το λέω απο εμπειρία.

 

Και τώρα να σχολιάσουμε και λίγο το ποιημα. Εν αρχή είναι πολύ καλό σαν νόημα, υπάρχουν μικρά λαθη στην έκφραση. Αυτά όμως δεν έχουν μεγάλη σημασία, το λάθος που θα ακουγόταν κάπως άσχημα, είναι η γρήγορη εναλλαγή των νοημάτων. Αυτό κουράζει, πιστεύω πως έτσι σου βγήκε, απλά πρέπει να το προσέχεις.

 

Συνεχίσε την καλή προσπάθεια!

Link to post
Share on other sites
Ωστόσο αυτό που με παρακίνησε να γράψω σχόλιο είναι ότι διάβασα ότι πρέπει να δίνουμε βάση στο μέτρο. Το μέτρο και κάθε είδους τεχνικό γλωσσικό μέσο χρησιμοποιείται για να τονίσει αυτό που θέλουμε να δώσουμε. Τα σχόλια περί μέτρου και τεχνική, πιστεύω πως παραείναι παλιές ιδέες.

 

Αυτό που λέω δεν είναι ότι πρέπει να γράφουμε με μέτρο ρει. Αλλά όταν αποφασίζουμε να γράψουμε με μέτρο, τότε θα πρέπει να το κρατάμε καλά, δε συμφωνείς;

Link to post
Share on other sites
Eldikinquel
Αυτό που λέω δεν είναι ότι πρέπει να γράφουμε με μέτρο ρει. Αλλά όταν αποφασίζουμε να γράψουμε με μέτρο, τότε θα πρέπει να το κρατάμε καλά, δε συμφωνείς;

 

Αυτό είναι και το πρόβλημά μου... Μου αρέσει τα ποιήματά μου να έχουν μέτρο αλλά όταν γράφω μου έρχονται εικόνες τις οποίες δεν μπορώ να εκφράσω πάντα ακολουθώντας αυτό το μέτρο. Αλλά λυπάμαι να τις θυσιάσω. :unsure:

 

Και τώρα να σχολιάσουμε και λίγο το ποιημα. Εν αρχή είναι πολύ καλό σαν νόημα, υπάρχουν μικρά λαθη στην έκφραση. Αυτά όμως δεν έχουν μεγάλη σημασία, το λάθος που θα ακουγόταν κάπως άσχημα, είναι η γρήγορη εναλλαγή των νοημάτων. Αυτό κουράζει, πιστεύω πως έτσι σου βγήκε, απλά πρέπει να το προσέχεις

 

Όντως, είναι κάπως γρήγορες οι εναλλαγές. Τον καιρό που το έγραψα έτυχε να είμαι αρκετά φορτισμένη και αυτή η πίεση μεταφέρεται και στο ποίημα. :)

 

Θα προσέξω τα σημεία που μου υποδείξατε, ευχαριστώ για την κριτική, βοηθάει πολύ! :D

 

:sorcerer:

Link to post
Share on other sites
Guest silversoldier

Φυσικά και συμφωνώ με ότι λες Elsanor, μάλλον δεν κατάλαβα τι εννοούσες. Ευχαριστώ για τη διευκρίνηση. Ωστόσο έχω μία πρόταση για να μη χάνεται το μέτρο, γιατί με το τραγούδι που πρόταθηκε μάλλον άμα το ακούσει κάποιος θα μας πάρει για τρελούς (το λέω ως παθών). Προτείνω να γράφουμε ότι μας κατέβει και έπειτα εάν υπάρχει πρόβλήμα με το αποτέλεσμα να βάζουμε σημάδι το τονισμό και τη ροή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το διάβασμα του ποιήματος δυο, τρείς φορές.

 

Παιδιά σας χαιρετώ...

Link to post
Share on other sites

Πολύ ωραίο ποίημα με δύναμη κι εσωτερικό ρυθμό. Λέει την αλήθεια και μόνο αυτή, : χωρίς περιττές λέξεις-στολίδια. Και μην σε στενοχωρεί τόσο το μέτρο. Δεν ζούμε πια σ' εποχές που τα όρια της ποίησης ήταν κλείστά κι είχαν σαφείς κανόνες για να λειτουργήσουν. Πιστεύω πως μπορούν άνετα να γραφούν ποιήματα με ομοιοκαταληξία αλλά χωρίς μέτρο. Για να εκφραστείς όμως όπως επιθυμείς, και για ν' αποδώσεις καλύτερα τα νοήματα που θές να διατυπώσεις, ίσως θα ήταν προτιμότερο να στραφείς και στον ελεύθερο στίχο, την λεγόμενη "καθαρή ποίηση". Αυτά για την ώρα. Περιμένω νέα έργα σου.

Link to post
Share on other sites
  • Management
RObiN-HoOD

Πολύ ωραίο με πίκρα και με δύναμη μαζί. Αγώνας για λύτρωση.

 

Δεν είναι σκοτεινό μα ούτε φωτεινό. Κάπου στη κόψη την ανατολής ή της δύσης μπορεί να καθίσει και να αγναντεύει ψυχές…

 

Σύγχρονο θα το χαρακτήριζα.

Link to post
Share on other sites

Το ποίημα είναι καλό αλλά έχει το ίδιο πρόβλημα με πολλά άλλα που έχουν ομοιοκαταληξία. Εκ πρώτης όψεως είναι μια χαρά αλλά μετά όταν το ξανακοιτάζω νιώθω το ζόρι σου. Αφού έχει πράγματα να πεις και δεν σε νοιάζει να το κάνεις τραγούδι άμεσα γιατι δεν το κρατάς μετρικό αλλά όχι ομοιοκαταληκτικό;

 

Υ.Γ. Μη με παίρνεις και πολύ στα σοβαρα εμένα, έχω αλλεργία στην ομοιοκαταληξία.

ΑΑΑααααψού!!!! (Κατάλαβες; :p )

Link to post
Share on other sites

miaou! :blackcat: mhn mou peite pws grafw greekglish kai giati oxi ellhnika den kserw giati, to plhktrologio mou mallon exei psuxologika problhmata!

emena to poihma mou arese giati exei ena sunaisthma parakmhs kai mazi kleistofobismou, milaei gia mia psuxh pou prospathei na ksefugei me opoiodhpote kostos h estw emena auto mou edwse...

apla exa thn entupwsh kai einai bebaia apla h proswpikh mou gnwmh pws blepoume sugkeximenes eikones, xwris katharothta, as poume metaferomaste ligo apotoma apo ta pania sto koraki kai telika se nekriko krebati, xwris endiameses sundetikes eikones h lekseis h kati na mas metaferei pio omala kai isws na mas dwsei akoma entonotera to sunaisthma pou ekfrazetai

Link to post
Share on other sites
Eldikinquel

Καταλαβαίνω γιατί σε μπέρδεψε και θα σου πω εγώ πως το βλέπω και με ποια λογική το έγραψα (εννοείται ότι ο αναγνώστης δεν πρέπει οπωσδήποτε να νοιώθει τα ίδια με τον ποιητή αφού καθένας έχει διαφορετικά βιώματα):

Γενικά αυτή η στροφή εκφράζει συναισθήματα. Ο "ήρωας" νοιώθει μεγάλη αναταραχή στον εσωτερικό του κόσμο, δεν είναι ήρεμος και νοιώθει μια συνεχή πάλη. Αυτό εκφράζεται με το "Σκαριά, πανιά σκαμπανεβάζουν". Το κοράκι κάνει το άτομο στου οποίου τον ώμο κάθεται, να φαίνεται επικίνδυνος και απόμακρος, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα αγαπητό άτομο στον ήρωα και ίσως το μόνο που μπορεί να τον βοηθήσει να ξεφύγει από τη δύσκολη κατάσταση. Το όλο πρόβλημα όμως τον κάνει επιφυλακτικό και τον απομακρύνει από τα αγαπητά του άτομα οπότε παραμένει φυλακισμένος.

 

Θα με περιμένεις έξω απ'αυτόν τον εφιάλτη

κι όταν φύγω απ'το νεκρικό κρεβάτι

θα'σαι η πρώτη αλήθεια που θα δω

η ευκαιρία μου να ελευθερωθώ

 

Τέλος ο ήρωας καταλαβαίνει ότι όλο αυτό ήταν ένας εφιάλτης αλλά όχι ένας κοινός εφιάλτης που ξυπνάς και τον ξεχνάς. Μια εφιαλτική κατάσταση που όταν την ξεπεράσεις είναι σαν να έχεις περάσει από το θάνατο στη ζωή, πράγμα που σε βοηθάει να γίνεις σοφότερος. Και σαν αποτέλεσμα αναγνωρίζει επιτάλους το άτομο που του στεκόταν όλο αυτό τον καιρό και δεν το είχε καταλάβει("θα'σαι η πρώτη αλήθεια που θα δω")

 

Όντως είναι κάπως απότομες οι αλλαγές αλλά ήθελα να γράψω ένα ορμητικό ποίημα.

Ελπίζω να σε κάλυψα!

 

 

Όσο για την ομοιοκαταληξία, όντως κατά το τέλος το ζόρισα κάπως το ποίημα για να μου βγει. Οι πρώτες στροφές μου βγήκαν πιο αυθόρμητα αλλά ειδικά η τελευταία χρειάστηκε ψάξιμο. Όσο για το μέτρ, είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει και τόσο να υπάρχει. Πολλές φορές τα ποήματά μου μοιάζουν λιγάάάάκι με πεζά :unsure:

 

:sorcerer:

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..