Jump to content

Ένα φοβερό ποίημα


Recommended Posts

"Και πια δεν είναι τίποτα

που να λυγίζει τη ζωή σου

και τα μάτια σου

και τίποτα δεν είναι

που να μην μπορείς

να το δείξεις περήφανα

και να το τραγουδήσεις

και τίποτα δεν είναι

που να μην μπορείς να στρέψεις

τη μορφή του προς τον ήλιο..."

 

Γιάννης Ρίτσος

 

 

 

Πείτε εντυπώσεις. Το θεωρώ υπέροχο προσωπικά για πολλούς λόγους.

Link to post
Share on other sites

:worshippy: :worshippy: :worshippy: Ρίτσο σε προσκυνώ.

Υπάρχουν και πάρα πολλοί τέτοιοι στίχοι και ποιήματα στον Ελύτη που τους λατρεύω όπως το "Το παράπονο"

 

"Εδώ στου δρόμου τα μισά

έφτασε η ώρα να στο πω

'Αλλα είν' εκείνα που αγαπώ

γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα

 

Στα' αληθινά στα ψεύτικα

το λέω και τ' ομολογώ

Σαν να μουν άλλος κι όχι εγώ

μες στη ζωή πορεύτηκα

 

Όσο κι αν κανείς προσέχει

όσο κι αν τα κυνηγά

Πάντα πάντα θα 'ναι αργά

δεύτερη ζωή δεν έχει"

Link to post
Share on other sites
Bardoulas©

Αν και αδαής με την ποίηση, το συγκεκριμένο κομμάτι μου άρεσε.

 

Πάμε για λίγη ανάλυση; Θεωρώ πως ο Ρίτσος θέλει να τονίσει τις αντιθέσεις, ή κάπως έτσι. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Οι στροφές καταρχήν είναι στην ακόλουθη μορφή:

 

Και πια δεν είναι τίποτα

που να λυγίζει τη ζωή σου

και τα μάτια σου

 

και τίποτα δεν είναι

που να μην μπορείς

να το δείξεις περήφανα

και να το τραγουδήσεις

 

και τίποτα δεν είναι

που να μην μπορείς να στρέψεις

τη μορφή του προς τον ήλιο..."

 

 

 

Την αντίθεση την παρατήρησα στην πρώτη με τις άλλες δύο στροφές. Αρχικά λέει πως δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σε συγκινήσει, ή τέλος πάντων να σε αγγίξει. Στις άλλες δυο λέει πως δεν υπάρχει κάτι που να μην μπορεί σε συγκινήσει. Τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνω από το νόημα. Με τα συμβολικά ποιήματα δεν τα πάω και τόσο καλά. Όσο για το στυλ γραφής του Ρίτσου, δεν πρόκειται να σχολιάσω τίποτα. Καταπληκτικός

Link to post
Share on other sites

Πιστεύω ότι όταν κάποιος γράφει έχοντας βιώσει εμπειρίες μιας ζωής και το κάνει καλά, δεν μπορεί παρά να αφήσει κάποιον άφωνο...

 

Βάρδουλα εγώ το αντιλαμβάνομαι κάπως διαφορετικά. Πιστεύω ότι ο Ρίτσος μιλάει για τη στιγμή εκείνη που ο άνθρωπος έχει ξεπεράσει όλες (αν είναι αυτό δυνατόν) τις δύσκολες αποφάσεις σχετικά με τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Όταν έχει κατασταλάξει η ηθική του και ο τρόπος σκέψεις του μετά από ζύμωμα χρόνων και εμπειριών σε κάτι καλό και δυνατό το οποίο δε φοβάται στιγμή να ακολουθήσει.

 

Τότε είναι που το κάθε τι γίνεται ξεκάθαρο, φεύγουν όλοι οι ενδιασμοί και οι αμφιβολίες και δεν υπάρχει τίποτα που να μη μπορείς "να στρέψεις τη μορφή του προς τον ήλιο".

Edited by Elsanor
Link to post
Share on other sites

Ένα κείμενο που βρήκα και που εκφράζει για μένα το ίδιο νόημα, από τον Ελύτη:

 

"Προς το μη θολούμενον, το έτρεπτον, το γυμνόν, φαίνον, το αυτώ καταληπτόν, το αναλλοίωτον."

 

Ποιά η γνώμη σας;

Link to post
Share on other sites

Όσο κι αν προσπαθώ, δεν μπορώ να καταλάβω τη συσχέτιση που κάνετε ανάμεσα στον Ελύτη και το Ρίτσο. Ο πρώτος είναι απ'τους αγαπημένους μου και τον δεύτερο τον θεωρώ ψεύτικο(παρέα με το Σολωμό).

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..