Jump to content
Sign in to follow this  
lexis

Ύμνος στην αυγή

Recommended Posts

lexis

( Επειδή το κάθε ποίημα εκφράζει την στιγμή του)

 

Ύμνος στην αυγή

 

Όμορφη αυγή

στο φτεροφόρο σου άρμα

οι κόσμοι ανοίγονται:

χρώματα χίλια

και της ψυχής ροδομάγουλοι άγγελοι.

Μισόγυμνες γυναίκες

σε περιβάλλουν μ’ ένα τρέμουλο ψυχής,

σε προσμένουν μ’ ένα μούδιασμα στα κάτω άκρα.

Πιασμένα χέρι-χέρι

τα παιδιά

εσένα την αραχνοΰφαντη

δοξάζουν.

 

Όμορφη αυγή

των απαλών σύγνεφων,

των δυνατών των αισθημάτων

και της ανοιχτωσιάς τ’ ουρανού!

Έχεις δροσούλα δυνατή

κ’ η γλύκα σου

αχ, λίγωσε κι εμένα.

 

Βαγγέλης Κυριακός

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elsanor

Αυτό το ποίημα είναι πολύ καλό!! :thmbup:

 

Όμορφα συναισθήματα, ελπίδα από το ξεκίνημα μιας νέας μέρας, καλοί (έως πολύ καλοί :rolleyes: ) συνειρμοί, απλότητα (και όχι απλοϊκότητα) στην έκφραση όπως αρμόζει και στο αντικείμενο που πραγματεύεσαι.

 

Αυτό που, για μένα, μέτρησε τόσο πολύ είναι ότι το βρήκα εντελώς ανεπιτήδευτο. Εύγε! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
King_Volsung

Πολύ μου άρεσε το ποίημα :thmbup:

Έχω και μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με τον ήλιο

 

Για κριτική τώρα, δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω από τον Ελσάνορα...

Σου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα και ελπίδες για μια νέα αρχή (γιατί όπως λέω, κάθε μέρα είναι μια καινούρια αρχή).

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Καλοοοό! Και ιδιαίτερο! :D

Μόνο που μερικοί στίχοι με χαλάνε. Δηλάδη θα μπορούσες , ίσως να δουλέψεις περισσότερο μερικά ελάχιστα σημεία και να συνδέσεις με πιο εύγλωτο τρόπο τα χίλια χρώματα και τους ροδομάγουλους άγγελους, γιατί έτσι οι άγγελοι μου μοιάζουν να μένουν κάπως ξεκρέμαστοι, σαν να μην έχουν όλα ειπωθεί γι αυτούς. Στους επόμενους στίχους με τα δυνατά αισθήματα μου φαίνεται πλεονασμός το διπλό "των" και η λέξη ανοιχτωσία μου κάνει κάπως... όρος μη δόκιμος, όχι όμως πως χτυπάει πολύ άσχημα. Σώζεται γιατί σε παίρνει μαζί του το ποιήμα με τις όμορφες εικόνες του.

Και στους τελευταίους στίχους "έχεις δροσούλα δυνάτη κ 'η γλύκα σου αχ λίγωσε και εμένα" νομίζω πως θα έπρεπε να τους ξεχωρίσεις με σημεία στίξεως για να έχουν περισσότερο νόημα και δύναμη, ας πούμε κάτι τέτοιο:

"έχεις δροσούλα δυνατή...

κ'η γλύκα σου, η γλύκα σου... <--ίσως αν επαναλάβεις την λέξη να δείξει περισσότερο πάθος και να βοήθησει στην έκφραση, αν και είναι καθαρά δικό σου θέμα.

αχ λίγωσε και εμενα!" πρέπει νομίζω να βάλεις θαυμαστικό για να ολοκληρώσεις το ποιήμα, δείχνοντας το πόσο πολύ θέλεις να σε λιγώσει η αυγή με την γλύκα της, μιας και νομίζω πως αυτό θέλεις να δώσεις τελειώνοντας.

Τέλος ήθελα να σου πω πως μου άρεσε ο τρόπος που αντιμετώπισες τις κριτικές για το άλλο ποιήμα και που δεν παρέξηγησες εμένα ειδικά, που έκανα ας πούμε τις σκληρές, (αν και δεν νομιζώ πως ήταν σκληρές, είπα απλά την γνώμη μου, αν και βέβαια παραδέχομαι πως ίσως έτσι φαίνονται,ειδικά σε όσους δεν με ξέρουν) και θα θέλα να είσαι, ίσως πιο χαλαρός, έτσι πιο άνετος και να λες αυτό που θέλεις απλά.. χωρίς ευχαριστώ παρακαλώ κτλ ή ίσως επειδή εγώ λειτουργώ έτσι, πάντα ψάχνω τον ίδιο κώδικα συμπεριφοράς και επικοινωνίας :p

Δεν είναι πως μου αρέσει πάντως η αισιόδοξη ποιήση μόνο, μιας και εγώ η ίδια γράφω υπερβολικά καταθλιπτικά και επίσης αγαπάω τα "δύσκολα" θέματα. Απλά λέω αυτό που έχω να πω και μου αρέσει, που υπάρχουν άνθρωποι να το δεχτούν και να το καταλάβουν και που συμφωνούν μαζί μου πως πάντα έχουμε περιθώρια για καλυτέρευση! :)

Edited by laas7

Share this post


Link to post
Share on other sites
lexis

Οι κριτικές πάντα είναι κάτι που χρειαζόμαστε, για να βλέπουμε τα λάθη μας και να γινόμαστε καλύτεροι. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την ποίηση αλλά και για την υπόλοιπη ζωή μας. Τώρα για το ποίημα δεν έχω να πω τίποτα παραπάνω μόνο αυτό που λές για τους αγγέλους δηλαδή "γιατί έτσι οι άγγελοι μου μοιάζουν να μένουν κάπως ξεκρέμαστοι, σαν να μην έχουν όλα ειπωθεί γι αυτούς", θέλω να πώ πως είμαι λάτρης της ποίησης που λέει αυτά που θέλει να πεί, χωρίς περιττά στολίδια. Κί οταν το λέω τούτο έχει σαν προέκταση την άποψη πως ο αναγνώστης δεν θα πρέπει να τα παίρνει όλα στο πιάτο , αλλά πάντα κάτι ν' αφήνεται ανεξήγητο, για να μπορέσει να ξεδιπλώσει την φαντασία και τον προβληματισμό του. Δες ποίήματα του Μίλτου Σαχτούρη και θα καταλάβεις τι εννοώ με τα παραπάνω laas7.

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Χμμμ...μάλλον έκανα λάθος για σένα lexis...

Share this post


Link to post
Share on other sites
lexis

Θα μπορούσες να μου εξηγήσεις τι εννοείς;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Jack_Mordino
θέλω να πώ πως είμαι λάτρης της ποίησης που λέει αυτά που θέλει να πεί, χωρίς περιττά στολίδια. Κί οταν το λέω τούτο έχει σαν προέκταση την άποψη πως ο αναγνώστης δεν θα πρέπει να τα παίρνει όλα στο πιάτο , αλλά πάντα κάτι ν' αφήνεται ανεξήγητο, για να μπορέσει να ξεδιπλώσει την φαντασία και τον προβληματισμό του.

Συμφωνώ. Μου αρέσει πολύ αυτό το παιχνίδι του "γρίφου" για το συμπερασμα του "τι θέλει να πεί ο ποιητής;" Η έμμεση επικοινωνία είναι πάντα βαθύτερη και ισχυρότερη από την άμεση. Και ακριβώς επειδή η άποψή μου είναι οτι κάθε ποίημα μπορεί λίγο ή πολύ να κάνει παιχνιδίσματα με τις πληροφορίες που δίνει (αυτή είναι και η δύναμη της ποίησης για μένα), νοιώθω πως πελαγώνω κάθε φορά που θέλω να κρίνω ένα ποίημα όταν δεν μπορώ να καταλάβω τι μπορεί να είχε ο ποιητής στο μυαλό του όταν το έγραφε η για ποιούς συγκεκριμένους λόγους έκανε κάποιες αισθητικές επιλογές. Μερικές φορές η θέση, ή αλλιώς η άποψη από την οποία βλέπουμε τα πράγματα μας κρύβει και κάτι από τη συνολική εικόνα....

Βέβαια το να κάνει κανείς κριτική έχοντας τελείως διαφορετική νοοτροπία και άποψη είναι επίσης ωφέλιμο γιατί έτσι γίνεται κατανοητό από όλους το πόσο υποκειμενικά μπορεί να είναι τα πράγματα. Απλώς σε αυτές τις περιπτώσεις η επικοινωνία μπορεί να πάρει το χαρακτήρα... δυσεπικοινωνίας όταν έρθει η ώρα της κριτικής.

Για παράδειγμα αν εμένα μου αρέσουν τα σπορ αυτοκίνητα επιδή τρέχουν και έχουν καλό κράτημα και κάποιος μου παρουσιάσει ένα τζιπ τότε η πρώτη μου εντύπωση θα ήταν "θεέ μου τι άχρηστο αυτοκίνητο". Και αν το έλεγα αυτό στον κατασκευαστή του τότε θα με κοιτούσε με απορία και θα μου έλεγε "μα πώς είναι άχρηστο, αφού περνάει κορμούς δέντρων ύψους 80 πόντων, έχει ενεργητική τετρακίνηση για τα δύσβατα κομμάτια και έχει χώρο και για το σκύλο". Και εγώ θα τον κοίταζα σκεπτόμενος "μα καλά βλάκας είναι; τι κορμούς δέντρων και σκυλιά μου τσαμπουνάει αυτός;..." Και η ασυνεννοησία θα μπορούσε να συνεχιστεί επ άπειρον. Προφανώς λοιπόν άλλα περιμένω εγώ από ένα αυτοκίνητο και άλλα οι λάτρεις του χώματος, στους οποίους και απευθύνεται το τζιπ.

Νομίζω καταλαβαίνετε τι θέλω να πώ. Ο καθένας αλλιώς αντιλαμβάνεται την ποίηση και άλλα πράγματα ζητάει από αυτήν, μπορεί να υπάρχει δηλαδή ζήτημα "συμβατότητας" στον τρόπο επικοινωνίας μεταξύ συγγραφέα -αναγνώστη. Γι αυτό και θεωρώ οτι οι όποιες κριτικές ποιημάτων πρέπει να είναι κάπως "φειδωλές" ή τουλάχιστον να εκφέρονται με ελαστικό και συγκρατημένο τρόπο, γι αυτό και διστάζω πάρα πολύ να κάνω κριτική σε ποιήματα άλλων. Το μόνο που μπορώ να πώ είναι αν ένα ποίημα με "άγγιξε" ή όχι...

Edited by Jack_Mordino

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Πολύ όμορφο. :)

Συνεχίζεις να ανεβάζεις ωραία ποιήματα, μπράβο.

Η επανάληψη που πρότεινε η φίλη μας αρέσει και σε μένα σαν ιδέα.

Δοκίμασε την!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..