Jump to content

HP: The end that could not be


Nihilio

Recommended Posts

Nihilio

Kόσμος(Σύμπαν): Harry Potter

Copyright: J. Rowling

Είδος: Φαντασία

Βία; Ναι

Σεξ; Όχι

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια:

Επειδή έψαχνα τα χαρτιά μου πρόσεξα ότι δύο φανφικάκια δεν τα είχα σηκώσει εδώ.

Το συγκεκριμένο γράφτηκε κάπου το 2006 ως απάντηση σε μια φίλη μου που με είχε προκαλέσει να βρω τέλος για τη σειρά. Όταν το έγραφα δεν είχα διαβάσει καν το 6ο βιβλίο, ήξερα απλά τα σπόιλερ.

Και βασικά είναι η εκδοχή για το πως θα είχε τελειώσει η σειρά αν ήταν γραμμένη από εμένα, βγάζοντας στην εκτός όλα εκείνα τα πράγματα που με ενοχλούσαν από αυτή.

----

 

Το ερειπωμένο νεκροταφείο ήταν ο τόπος της τελικής σύγκρουσης, μιας σύγκρουσης που ήταν σχεδιασμένο να τελειώσει τρία χρόνια πριν. Ο λόρδος Βόλντερμοντ στεκόταν αγέρωχος μπροστά στα μνήματα πάνω στα οποία βρίσκονταν δεμένοι με ισχυρά ξόρκια οι τελευταίοι επιζώντες από το Τάγμα του Φοίνικα. Από πάνω τους οι τελευταίοι θανατοφάγοι παρακολουθούσαν σαν όρνια την κατάληξη.

Γιατί στη μέση του κύκλου ο Σκοτεινός Άρχοντας και το αγόρι που κατέστρεψε πολλές φορές τα σχέδια του αναμετρούνταν για μια τελευταία φορά. Και το αγόρι έχανε ξεκάθαρα τη μάχη.

Ο Χάρυ ήταν κουλουριασμένος στα δύο, σφαδάζοντας από ανυπόφορους πόνους, καθώς ο αντίπαλός του είχε ρίξει πάνω του την κατάρα Cruciatus. Ένιωθε σαν κάθε μέλος του σώματός του να καίγεται, σαν πυρωμένες βελόνες να τρύπαγαν ένα ένα τα νεύρα του, σαν το δέρμα του να έχει κοπεί και να σέρνεται πάνω σε αλάτι.

Δε θα άντεχε άλλο, το γνώριζε καλά. Η όρασή του άρχισε να θολώνει, όπως και ο πόνος που ένιωθε. Σύντομα βυθίστηκε στο σκοτάδι καθώς ένιωσε να χωρίζεται από το σώμα του και να διασχίζει το πέπλο.

 

Το χιόνι κάτω από το σώμα του ήταν απαλό σαν χαλί και καθόλου μα καθόλου ψυχρό, όπως και σε όλα τα όνειρά του που τον επισκέπτονταν την χρονιά που πέρασε. Με κόπο ανασηκώθηκε και ατένισε το τοπίο: απέραντο λευκό.

Ένας σκύλος τον πλησίασε. Θα τον αναγνώριζε παντού. Ο Σείριος τον πλησίασε, έγλυψε το χέρι του και άρχισε να τον τραβά από το μανίκι προς ένα σπίτι που τώρα πια φαινόταν στον ορίζοντα.

Το σπίτι, το πατρικό του Σείριου, το αρχοντικό των Μπλάκ, ήταν όπως ακριβώς το θυμόταν, μόνο που αντί να βρίσκεται στην καρδιά του Λονδίνου βρισκόταν στη μέση μιας χιονισμένης κοιλάδας. Μπροστά στην πόρτα ήταν στρωμένο ένα κόκκινο χαλί, ενώ μέσα από το σπίτι ερχόταν μια μυρωδιά φρεσκοψημένου φαγητού.

Ο Χάρυ, όπως και στα προηγούμενα όνειρά του, μπήκε στο σπίτι και ένιωσε τη ζεστασιά του (άδειου από κάδρα) διαδρόμου ενώ στο σαλόνι τον περίμενε ο πατέρας του.

«Καλωσήρθες γιε μου,» του είπε ο Τζέημς Πόττερ όρθιος, προχωρώντας προς τον γιο του και φιλώντας τον στο μάγουλο.

«Βλέπω επιστρέψατε,» είπε η Λίλυ Πόττερ, βγαίνοντας από την κουζίνα, στον γιο της και τον Σείριο, που είχε πάρει πάλι την ανθρώπινη μορφή του, «το φαγητό είναι έτοιμο.»

«Χάρυ,» είπε ο Τζέημς, πιάνοντας τον Χάρυ από τον ώμο, «νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε σαν άντρες.»

«Ξέρεις πολύ καλά γιε μου ποιο είναι το πεπρωμένο σου. Όταν πεθάνεις θα πεθάνει και ο Σκοτεινός Άρχοντας. Το ξέρεις δύο χρόνια τώρα και πρέπει να έχεις ετοιμαστεί για αυτό.»

«Είσαι γενναίο παιδί Χάρυ και ξέρουμε ότι θα κάνεις το σωστό,» του είπε η Λίλυ, χαϊδεύοντας τα μαλλιά του.

«Στηριζόμαστε σε εσένα Χάρυ,» του είπε ο Σείριος.

«Μείνε κοντά μας,» ψιθύρισαν και οι τρεις μαζί, καθώς οι μορφές τους μάκρυναν, το δέρμα τους χλόμιασε και τα μάτια τους έγιναν κατάμαυρα. «Μείνει κοντά μας Χάρυ»

 

Ο Χάρυ ξύπνησε στο νεκροταφείο, ξαπλωμένος στο χώμα, με όλο του το σώμα να πονάει.

«Καλά ξυπνητούρια Πόττερ,» ειρωνεύτηκε ο Σνέηπ από το μνήμα στο οποίο καθόταν. Οι υπόλοιποι θανατοφάγοι γέλασαν. Όχι όμως και ο αφέντης τους. Ψυχρός και απόμακρος περπατούσε σαν ύαινα γύρω από το θύμα του, έτοιμος για το τελειωτικό χτύπημα.

Και τότε ο Χάρυ θυμήθηκε τον θρύλο που του είχε πει η Ερμιόνη εκείνο το βράδυ του χειμώνα, όταν τα όνειρά του είχαν γίνει αφόρητα. Τον θρύλο της Μοριάνα Αλάστιν, της μάγισσας που απαρνήθηκε τις δυνάμεις της και έγινε μάγκλ. Είχε μια επιλογή. Και ήταν επιλογή και για τους δύο τους, έτσι δεμένοι όπως ήταν.

«Παραιτήσιους! Παραιτήσιους! Παραιτήσιους» φώναξε με όλη του τη δύναμη, ενώ ο Βόλντερμοντ ετοιμαζόταν να εξαπολύσει την φονική κατάρα του.

«Άντέβα Κεντάβρα!» φώναξε, δείχνοντας με το ραβδί του τον Χάρυ, αλλά τίποτα δεν συνέβη.

Δοκίμασε ξανά και απέτυχε πάλι.

Ο Χάρυ σήκωσε το κεφάλι του. Το σημάδι στο μέτωπό του έσβηνε.

Τα μέλη του Τάγματος, ελεύθερα από τα ξόρκια του Βόλντερμοντ σηκώθηκαν από τα μνήματα. Οι θανατοφάγοι είχαν μείνει να κοιτάζουν άφωνοι τον αφέντη τους,

«Πάμε να φύγουμε!» φώναξε ο Χάρυ καθώς ο Χάγκριντ, οι Γουίζλεϋ και η Ερμιόνη σηκώνονταν, «Τώρα που τα έχουν χαμένα.»

Δεν χρειαζόταν να τους το πει δεύτερη φορά. Δίχως να χάσουν στιγμή άρχισαν να τρέχουν σαν τρελοί.

«Σταματήστε τους!» διέταξε ο Βόλντερμοντ. Κανένας από τους θανατοφάγους δεν έκανε την παραμικρή κίνηση.

«Ηλίθιοι! Σας διατάζω!» φώναξε πάλι ο Βόλντερμοντ, αλλά οι υπηρέτες του έσκασαν στα γέλια.

«Μας διατάζεις;» τον ρώτησε σαρκαστικά ο Σνέηπ, «εσύ; Ένας μάγκλ;»

 

***

Ο Χάρυ περπατούσε στον δρόμο και σκεφτόταν τα μαθήματα που θα έπαιρνε σε αυτό το τετράμηνο στο κολέγιο, όταν το νεαρό ζευγάρι τον πλησίασε. Πρέπει να ήταν συνομήλικοί του, αυτός ψηλός με κόκκινα μαλλιά και φακίδες, αυτή με καστανά μαλλιά. Κάτι του θύμιζαν, αλλά η ανάμνηση ήταν θολή.

«Χάρυ;» του φώναξε η κοπέλα.

«Ορίστε!» της απάντησε ξαφνιασμένος εκείνος, «γνωριζόμαστε από κάπου;» την ρώτησε.

Η κοπέλα έμεινε σιωπηλή για λίγο. «Συγγνώμη, λάθος,» είπε και το ζευγάρι απομακρύνθηκε χωρίς άλλη κουβέντα.

 

«Το ήξερες ότι μαζί με τις μαγικές του δυνάμεις θα έσβηναν και οι αναμνήσεις του από τον κόσμο μας,» της ψιθύρισε ο Ρον αφού απομακρύνθηκαν.

«Ναι,» του απάντησε η Ερμιόνη, «αλλά μου λείπει τόσο πολύ.»

«Σε όλους μας μας λείπει,» της απάντησε εκείνος αγκαλιάζοντάς την, «αλλά έκανε το σωστό και το ξέρεις.»

«Έχεις δίκιο,» του είπε εκείνη και τον φίλησε, «έχεις δίκιο.» Αλλά δεν ήταν τόσο σίγουρη για αυτό καθώς το έλεγε."

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 10 months later...
KELAINO

Τώρα, να πω ότι προτιμάω αυτό το τέλος από της Ρόουλινγκ; Το λέω. Άνετα. thmbup.gif

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Τώρα, να πω ότι προτιμάω αυτό το τέλος από της Ρόουλινγκ; Το λέω. Άνετα. thmbup.gif

Έλα μωρέ; Αφού είναι εκτός του κλίματος της σειράς: δεν σκάει άλλος να σώσει τον ήρωα.

Link to post
Share on other sites
KELAINO

Κοίτα, όχι ότι θέλω να μειώσω το πόνημά σας αγαπητέ, αλλά ακόμα και ότι άνοιξαν ξαφνικά τα ουράνια και άρχισαν να βρέχουν μωβ στρουμφάκια που μεταμόρφωσαν το Βόλντι σε πεϊνιρλί να έγραφες, θα το προτιμούσα από το οριγκινάλ τέλος=αίσχιστο χάλι=μπλιαχ.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nihilio

Κοίτα, όχι ότι θέλω να μειώσω το πόνημά σας αγαπητέ, αλλά ακόμα και ότι άνοιξαν ξαφνικά τα ουράνια και άρχισαν να βρέχουν μωβ στρουμφάκια που μεταμόρφωσαν το Βόλντι σε πεϊνιρλί να έγραφες, θα το προτιμούσα από το οριγκινάλ τέλος=αίσχιστο χάλι=μπλιαχ.

από το 7ο βιβλίο διάβασα μόνο τις τρεις πρώτες παραγράφους, τον επίλογο και αποφάσισα ότι ήταν πλαστό το e-book (μαζί με τα άλλα 3 που είχα βρει όταν ήταν να βγει και κάναμε διαγωνισμό ποιο είναι το πραγματικό). Μάλλον θα δω τις ταινίες.

Link to post
Share on other sites
  • 1 year later...

Δεν έχω διαβάσει κανένα από τα βιβλία, έχω δει μόνο τις ταινίες...

Αλλά έχω να πω ότι αυτό είναι ένα πολύ ωραίο τέλος! laugh.gif

Ειδικά αυτό το σημείο

 

«Μας διατάζεις;» τον ρώτησε σαρκαστικά ο Σνέηπ, «εσύ; Ένας μάγκλ;»

 

 

 

Εξαιρετικό! Έχει κανείς μπάτζετ να το γυρίσουμε; SFF productions? dirol.gif

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Εξαιρετικό! Έχει κανείς μπάτζετ να το γυρίσουμε; SFF productions? dirol.gif

Νομίζω ότι με μία κάμερα και μερικά μαύρα σεντόνια το γυρίζουμε άνετα μόλις με το καλό χιονίσει...

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..