Jump to content
Mesmer

Μαθηματικό φλερτ

Recommended Posts

Mesmer

Όνομα Συγγραφέα: Άγγελος

Είδος: Κάτι ανάλαφρο

Βία; Όχι

Σεξ; Όχι

Αριθμός Λέξεων: 2.000

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια: Είναι η πρώτη μου προσπάθεια να γράψω κάτι πιο ανάλαφρο και ευχάριστο. Ελπίζω να το διασκεδάσετε, όπως διασκέδασα κι εγώ όσο το έγραφα. Συνιστάται μια μικρή αγάπη για τα μαθηματικά smile.gif

 

 

Μαθηματικό φλερτ

 

Αν αφήσετε μια μπάλα να κυλήσει από την κορυφή ενός ψηλού κώνου, η πιθανότητα να καταλήξει εκεί που θέλετε είναι μηδέν. Κι αυτό επειδή υπάρχουν άπειρες διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσει. Ενώ υπάρχει η δυνατότητα η μπάλα να φτάσει τελικά στο επιθυμητό σημείο, η πιθανότητα να συμβεί αυτό εξακολουθεί να είναι μηδέν. Παραλογισμός των μαθηματικών, θα πείτε πολλοί από εσάς. Πληροφορία άνευ ουσίας, θα πείτε κάποιοι άλλοι. Ποιος νοιάζεται, θα αναφωνήσουν μερικοί. Αλλά για τον Άρη, αυτό ακριβώς ήταν η αιτία του κακού.

 

Ο Άρης είναι ο τυπικός νέος που είναι ερωτευμένος με την κοπέλα που το μπαλκόνι της είναι δίπλα απ’ το δικό του, αλλά σε διαφορετική πολυκατοικία, και η οποία ακούει στο όνομα, Άνα, με ένα ν. Η Άνα έχει την συνήθεια να βγαίνει στο μπαλκόνι της, να κάθεται στο μικρό τραπεζάκι που είναι τοποθετημένο στην αριστερή άκρη του και να απολαμβάνει το καφεδάκι της με την συντροφιά του απογευματινού ήλιου. Αυτό γίνεται πολύ τακτικά από την στιγμή που άρχισαν οι ανοιξιάτικες ζέστες και είναι επίσης, ο λόγος που ο Άρης δεν μπορεί να ξεκολλήσει το βλέμμα του από το παράθυρο, περιμένοντας για την εμφάνισή της.

 

Οι φορές που, εντελώς τυχαία κατά τα λεγόμενα του Άρη, συναντιούνται οι δυο τους στα εκατέρωθεν μπαλκόνια, είναι αρκετά συχνές. Τόσο συχνές μάλιστα που η Άνα έφτασε στο ακόλουθο συμπέρασμα: η πιθανότητα ο Άρης να βρίσκεται μέσα στο σπίτι του είναι αντιστρόφως ανάλογη της πιθανότητας του να βρίσκεται η ίδια έξω, στο μπαλκόνι της. Ο Άρης, φυσικά, δεν κατάλαβε τίποτα απ’ αυτά και αρκέστηκε στο να χαμογελάσει όταν η Άνα του εκμυστηρεύτηκε τον συλλογισμό της.

 

«Έχεις το χαρτί με τους υπολογισμούς;», την είχε ρωτήσει, «Θέλω να τους μελετήσω επειδή κάτι δεν μου κάθεται σωστά»

 

«Τους έκανα στα γρήγορα με το μυαλό μου. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολοι. Οφθαλμοφανείς, θα έλεγα», του απάντησε με μια χροιά γλυκιάς ειρωνείας στον τόνο της φωνής της. Ο Άρης είχε αναρωτηθεί αν έτσι του έλεγε ότι καταλάβαινε περισσότερα απ’ όσα έδειχνε.

 

Η Άνα ήταν φοιτήτρια Μαθηματικών, κάτι που έκανε το μυαλό της να λειτουργεί με πολύ διαφορετικό τρόπο απ’ τον δικό του. Επίσης, ο τρόπος που εκφραζόταν χρειαζόταν, πολλές φορές, μια μικρή αποκρυπτογράφηση.

 

Την πρώτη φορά που συναντήθηκαν ο Άρης τσαλαβουτούσε ξυπόλητος μέσα στα νερά που είχε αδειάσει στο μπαλκόνι του για να το καθαρίσει. Η Άνα ξεπρόβαλε εντελώς απρόσμενα μέσα από το διαμέρισμά της κρατώντας μια λεκάνη με πλυμένα ρούχα, έτοιμα για άπλωμα.

 

«Καλημέρα», της είχε πει, ήδη καταγοητευμένος από την ομορφιά της, χωρίς να πολυνοιάζεται για την εικόνα που παρουσίαζε με τα μπατζάκια του σηκωμένα ως τα γόνατα, με το λάστιχο να τρέχει νερό στο ένα χέρι και την σκούπα στο άλλο. Εκείνη γύρισε και τον κοίταξε κι ένα χαμόγελο σχηματίστηκε αμέσως στο πρόσωπό της, το οποίο έτεινε να μετατραπεί σε γέλιο.

 

«Καλημέρα και σε σένα», του απάντησε. «Μπορείς να περιμένεις ακίνητος μια στιγμή μέχρι να φέρω την φωτογραφική μου μηχανή;». Τα μάτια της του χαμογελούσαν περιπαιχτικά.

 

«Δεν θα με πιστέψεις αν σου πω ότι έκανα πρωινή γυμναστική, έτσι;», απάντησε ο Άρης συνειδητοποιώντας το παρουσιαστικό του.

 

«Μόνο αν πιστέψεις πως εδώ μέσα…», είπε εκείνη δείχνοντας την λεκάνη με τα πλυμένα, την οποία είχε ακουμπήσει στο τραπεζάκι, «βρίσκονται μικρά ανθρωπάκια που παίζουν μήλα»

 

Ο Άρης έκανε πως κοίταζε με ενδιαφέρον την λεκάνη της. Τελικά της είπε: «Εκείνη η ξανθιά που κρατάει την μπάλα είναι σκέτη γλύκα»

 

Γέλασαν και οι δυο τους κι όταν σταμάτησαν, ο Άρης της είπε το όνομά του.

 

«Είμαι η Άνα, με ένα ν», του απάντησε εκείνη.

 

«Το κατάλαβα. Ο τρόπος που το πρόφερες ακούστηκε με ένα ν», της χαμογέλασε, αλλά εκείνη βιάστηκε να συνεχίσει, σαν να έλεγε ένα ποιηματάκι που το είχε πει πολλές φορές.

 

«Πολλοί θα νόμιζαν ότι το σωστό θα ήταν για ν=2, αλλά για μένα το σωστό είναι ν=1», κι εκεί σταμάτησε και κοίταξε τον Άρη, περιμένοντάς τον να ανταποκριθεί στο αστείο της. Εκείνος είχε γουρλώσει τα μάτια του ψάχνοντας για μια καλή κι έξυπνη απάντηση, αλλά τα μαθηματικά δεν ήταν ποτέ ο τομέας του. Γι’ αυτό την ρώτησε απλά:

 

«Τι καιρό έχετε στην NASA;»

 

Η Άνα στράβωσε λίγο το στόμα της, δείχνοντας πως δεν της άρεσε και τόσο η απάντησή του.

 

«Ας μην σε κρατάω άλλο από την πρωινή σου γυμναστική. Πρέπει κι εγώ να βγάλω τα ανθρωπάκια μου να πάρουν καθαρό αέρα», τού είπε και στράφηκε προς την λεκάνη με τα ρούχα. Ο Άρης έκανε πως συνέχιζε το πλύσιμο του μπαλκονιού, ενώ κρυφοκοίταζε την μεθοδικότητα με την οποία άπλωνε τα ρούχα της. Διάλεγε ένα ρούχο μέσα από την λεκάνη, το έπιανε με τα δυο της χέρια, το τίναζε δυο φορές στον αέρα και ύστερα το έβαζε στην απλώστρα. Στην συνέχεια βουτούσε το χέρι της μέσα σε μια σακούλα με μανταλάκια τα οποία χρησιμοποιούσε για να στερεώσει τα ρούχα. Με έκπληξη ο Άρης παρατήρησε ότι τα μανταλάκια ακολουθούσαν μια συγκεκριμένη χρωματική διάταξη. Μπλε, πράσινο, κίτρινο, κόκκινο και μετά πάλι από την αρχή.

 

«Όπως η ακολουθία των χρωμάτων στο ουράνιο τόξο», σκέφτηκε ο Άρης, «και μάλλον πρέπει να είναι πολύ τσατισμένη που δεν μπορεί να βρει πορτοκαλί, γαλάζια και ιώδη μανταλάκια»

 

Η Άνα τέλειωσε με το άπλωμα των ρούχων και κατευθύνθηκε προς την μπαλκονόπορτα. Μόνο λίγο πριν εξαφανιστεί στο εσωτερικό του διαμερίσματός της έστρεψε το κεφάλι της και έριξε ένα και μόνο βλέμμα στον Άρη, που εκείνη την στιγμή προσποιούταν ότι έπλενε το μπαλκόνι του, σπρώχνοντας νερά δεξιά κι αριστερά με την σκούπα. Όταν η μπαλκονόπορτα έκλεισε ο Άρης βρέθηκε και πάλι να στέκεται με την σκούπα στο ένα χέρι και το λάστιχο στο άλλο, χωρίς όμως, αυτήν τη φορά να έχει κάποιον να τον κοιτάζει. Σκεφτόταν πως η συνάντησή του με την Άνα δεν πήγε και πολύ καλά και πως, κατά κάποιον τρόπο, ήταν δικό της το φταίξιμο, αφού δεν του είχε δώσει τις ευκαιρίες που ήθελε για να της δείξει ποιος είναι. Ίσως, από την άλλη, να το παράκανε κι εκείνος με τα σαχλά αστειάκια του. Έτσι κι αλλιώς, ήταν η πρώτη τους συνάντηση, τα πράγματα μπορεί να έφτιαχναν αργότερα. Μια κακιά σκέψη, όμως, πέρασε από το μυαλό του. Έβαλε το αντίχειρά του μπροστά από το στόμιο του λάστιχου εκτοξεύοντας μια συμπιεσμένη δέσμη νερού στο μπαλκόνι της Άνας, καταβρέχοντας την μπουγάδα της.

 

«Αυτό ήταν για ν=πάρ’ τα!», μονολόγησε.

 

Αυτή ήταν η πρώτη συνάντηση του Άρη με την Άνα, η οποία σπινθήρισε τα συναισθήματά του για κείνη. Και κάθε νέα τους συνάντηση θα πρόσθετε έναν καινούριο σπινθήρα μέσα του, ώσπου τελικά ένας ορυμαγδός συναισθηματικών πυροτεχνημάτων τον κατακυρίευσε. Σιγά-σιγά συνειδητοποίησε ότι αυτό που ένιωθε ήταν πολύ δυνατό για να το αμελήσει κι άρχισε να ψάχνει τρόπους για να έρθει πιο κοντά στην γειτόνισσά του.

 

Αυτό τον οδήγησε, αρχικά, στο να παρακολουθεί το μπαλκόνι της, ώστε να εμφανίζεται μπροστά της όταν εκείνη βρισκόταν εκεί. Τις περισσότερες φορές αντάλλαζαν έναν απλό χαιρετισμό και μια-δυο τυπικές κουβέντες. Η Άνα δεν φαινόταν να πολυθέλει την παρέα του κι εκείνος δεν ήθελε να γίνεται πιεστικός και κουραστικός. Ίσως να έφταιγε η κακή πρώτη εντύπωση που είχε κάνει.

 

Στην συνέχεια άρχισε να παρακολουθεί το διαμέρισμά της. Πολλές φορές, συνήθως τις βραδινές ώρες, καθόταν στο μπαλκόνι του προς την μεριά του διαμερίσματος της Άνας και έστηνε αφτί προσπαθώντας να καταλάβει τι συνέβαινε εκεί μέσα. Ήθελε να μάθει όσο το δυνατόν περισσότερα για εκείνη κι αυτός ήταν ένας από τους τρόπους, αν και λιγάκι κουλός, που είχε στην διάθεσή του. Κάθε δεδομένο θα ήταν πολύτιμο για κείνον. Τι μουσική ακούει, αν της αρέσει να τραγουδάει στο μπάνιο, τι είδους παρέες έχει. Τίποτα όμως. Το διαμέρισμά της ήταν λες και το είχε καλύψει ένα πέπλο σιωπής. Και τότε ο Άρης άρχισε να ανησυχεί μήπως η Άνα ήταν δημιούργημα της φαντασίας του. Απ’ ό,τι θυμόταν δεν είχαν συναντηθεί ποτέ μπροστά από τις εισόδους των πολυκατοικιών τους, μιας και ήταν διπλανές. Απόδιωξε αυτήν την σκέψη γρήγορα.

 

«Το ότι κάποια σε αποφεύγει δεν σημαίνει ότι είσαι και τρελός», έλεγε στον εαυτό του.

 

Το κοντινότερο σε ραντεβού που είχαν οι δυο τους ήταν ένα από εκείνα τα απογεύματα που ο Άρης αντιλήφθηκε την παρουσία της Άνας στο μπαλκόνι της. Μέσα από το παράθυρό του την είδε να κάθεται στο τραπεζάκι της και να πίνει καφέ, διαβάζοντας ένα βιβλίο. Έτσι λοιπόν, έφτιαξε κι εκείνος ένα φραπεδάκι και βγήκε έξω. Η Άνα είτε ήταν πολύ απορροφημένη και δεν τον κατάλαβε, ή απλά τον αγνόησε. Εκείνος σκέφτηκε πως έπρεπε να πάρει την πρωτοβουλία.

 

«Χα, για δες μας», της είπε, «σχεδόν βγήκαμε για καφέ παρέα»

 

Η Άνα σήκωσε αργά τα μάτια της από το βιβλίο και τον κοίταξε.

 

«Αυτό είναι ένα ασυμβίβαστο ενδεχόμενο», του απάντησε κι επέστρεψε στην ανάγνωση του βιβλίου της.

 

Γιατί δεν του έβγαζε μια κίτρινη κάρτα, ή δεν του έριχνε ένα άκυρο, όπως θα έκαναν όλες οι νορμάλ κοπέλες, και του έδινε αυτές τις ξερές και ακατανόητες απαντήσεις; Δεν είχε ιδέα πώς έπρεπε να ανταποκριθεί σ’ αυτές αφού καλά-καλά δεν καταλάβαινε την σημασία τους.

 

Ανακάτεψε με δύναμη τον φραπέ προσπαθώντας με τον ήχο από τα παγάκια να διαταράξει την ηρεμία και το διάβασμά της. Ύστερα έκανε έναν γύρο το μπαλκόνι, με αργά βήματα κι επέστρεψε στην πόρτα για να ξαναμπεί μέσα. Εκεί στάθηκε για ένα λεπτό και κοίταξε προς την Άνα. Εκείνη τον αντιλήφθηκε και πήρε τα μάτια της από το βιβλίο και τα έστρεψε προς τα δικά του.

 

«Πάω μέσα», της είπε και με βλέμμα γεμάτο σοφία πρόσθεσε, «Ενδεχομένως»

 

Παρόλη την απειρία των προσπαθειών οδηγούταν συνεχώς στο ίδιο απογοητευτικό αποτέλεσμα. Και τώρα που το καλοκαίρι πλησίαζε απειλητικά κι έφτανε ο καιρός που η Άνα θα έφευγε για τις διακοπές της, κατάλαβε ότι έπρεπε να πάρει πιο δραστικά μέτρα. Έπρεπε να δημιουργήσει ένα παράδοξο, μια απροσδιόριστη μορφή, μια διαίρεση με το μηδέν. Επειδή βαθιά μέσα του ήξερε ότι μπορούσε να φτάσει εκεί που επιθυμούσε, ότι είχε αυτήν τη δυνατότητα.

 

Άνοιξε, λοιπόν, τον υπολογιστή του και με τις ελάχιστες γνώσεις που διέθετε βυθίστηκε στον ακατανόητο κόσμο των μαθηματικών. Μετά από πολλές ώρες κι έχοντας συλλέξει τις πληροφορίες που επιθυμούσε, πήρε μια λευκή κόλλα χαρτί κι άρχισε να γράφει:

 

Έχω ένα πρόβλημα και νομίζω ότι εσύ είσαι το καταλληλότερο άτομο για να μου το λύσει…

 

Όταν τέλειωσε με το γράψιμο έψαξε μέσα στα διάφορα, παλιά πράγματά του και βρήκε ένα βελούδινο κουτάκι, απ’ αυτά που όταν τ' ανοίξει μια κοπέλα περιμένει να βρει ένα δαχτυλίδι μέσα. Δίπλωσε προσεκτικά το χαρτί και το τοποθέτησε μέσα στο κουτάκι. Στην συνέχεια βγήκε στο μπαλκόνι του και το πέταξε, σε μια προσπάθεια να το στείλει πάνω στο τραπεζάκι της Άνας. Εκείνο κατρακύλησε και κρύφτηκε σε μια γωνία, κάνοντάς τον να βλασφημήσει. Αλλά αφού δεν μπορούσε να κάνει τίποτ’ άλλο, χώθηκε πάλι στο διαμέρισμά του, ελπίζοντας ότι το κουτάκι θα έβρισκε τελικά, την παραλήπτριά του.

 

Δυο μέρες μετά κι ενώ η Άνα δεν είχε δώσει σημεία ζωής μέχρι τότε, ακούστηκε ο ήχος του κουδουνιού, του διαμερίσματος του Άρη. Εκείνος, μη ξέροντας ποιος μπορεί να είναι, πήγε και άνοιξε την πόρτα. Έμεινε άναυδος όταν βρήκε την Άνα να στέκεται πίσω από την πόρτα του. Για μερικές στιγμές μείνανε και οι δύο αμίλητοι, κοιτάζοντας ο ένας στα μάτια του άλλου.

 

«Σίγουρα ξέρεις πώς να μιλάς σε μια κοπέλα», του είπε σηκώνοντας το χέρι της, όπου κρατούσε, ξεδιπλωμένο, το χαρτί που της είχε στείλει.

 

«Ήθελα απλά να σου πω ότι δεν θα είναι το ίδιο εδώ, χωρίς εσένα»

 

«Το κατάλαβα», είπε εκείνη και χωρίς να λάβει κανενός είδους πρόσκληση πέρασε μέσα από την πόρτα και μπήκε στο διαμέρισμα. Καθώς περνούσε δίπλα από τον Άρη του έδωσε το χαρτί που κρατούσε. Εκείνος το κοίταξε και είδε γραμμένο το πρόβλημα που είχε γράψει λίγες μέρες νωρίτερα.

Πρόβλημα.pdf

 

«Έλυσα το πρόβλημά σου», του είπε η Άνα μέσα από το διαμέρισμα, «Ήταν πανεύκολο. Αν και η συνειδητοποίηση της λύσης του εξέπληξε και μένα, πολύ ευχάριστα»

 

Ο Άρης είχε απομείνει να στέκει μόνος του μπροστά στην ανοιχτή πόρτα. Γύρισε το χαρτί που κρατούσε από την ανάποδη κι εκεί υπήρχε γραμμένη η λύση, από το χέρι της Άνας. Ήταν η λύση που περίμενε. Απλή και μοναδική. x=1.

 

«Αν ήταν πανεύκολο γιατί σου πήρε πέντε μήνες να το λύσεις;», φώναξε στην Άνα κλείνοντας την πόρτα.

 

 

ΤΕΛΟΣ σχεδόν…

Για όσους και όσες δεν τα πάτε καλά με τον μαθηματικό συμβολισμό ή τα έχετε ψιλοξεχάσει, στο «Σκονάκι» υπάρχει η εξήγηση και η λύση του προβλήματος του Άρη. Σκονάκι.pdf

 

Ορεστιάδα, 10 Ιουλίου 2010

Edited by Mesmer

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Την ώρα που το διαβάζω αυτό, υπάρχουν 4 downloads του προβλήματος και μόνον 1 της λύσης. Τι σημαίνει αυτό άραγε;

 

Χαριτωμένη ιστοριούλα, με εξέπληξε ευχάριστα.

Καλή συνέχεια!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Την ώρα που το διαβάζω αυτό, υπάρχουν 4 downloads του προβλήματος και μόνον 1 της λύσης. Τι σημαίνει αυτό άραγε;

 

Είχα κάνει ένα λαθάκι στο αρχικό upload της λύσης, οπότε αναγκάστικα να το ξαναανεβάσω. Γι' αυτό και η διαφορά στα downloads, φαντάζομαι :)

 

Ευχαριστώ για το σχόλιο. Καλό απόγευμα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Δεν τα πάω καλά με τα μαθηματικά αλλά η ιστορία μου άρεσε πολύ.

Ευτυχώς όμως έβαλες το σκονάκι...ακόμη θα έψαχνα!laugh.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
elpeni

Όπως και εσύ είπες..."κάτι ανάλαφρο" αλλά "πολύ καλό" προσθέτω εγώ!:thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Πολύ ωραία γραμμένο, χωρίς λαθάκια γλωσσικά (σχεδόν) και ωραία γραμματοσειρά (ποια είναι;). Θα έλεγα ότι εκ πρώτης όψεως ξεκουράστηκα διαβάζοντάς το. Τα μαθηματικά ποτέ δεν τα συμπάθησα, αλλά η λογοτεχνία με θέμα τα μαθηματικά μου αρέσει, επειδή είναι ευκολοδιάβαστη, τα λέει στα ίσα, χωρίς αφηγηματικά κολπάκια που σε αφήνουν να μαντέψεις τις πληροφορίες. Ανάλαφρο και όμορφο. Στα συν οι καθημερινές λεπτομέρειες που το κάνουν πιο πειστικό: το πλύσιμο του μπαλκονιού με λάστιχο και σηκωμένα μπατζάκια, το άπλωμα της μπουγάδας, τα μανταλάκια, οι καφέδες. Οι διάλογοι πολύ καλοί επίσης. Χμμμ! Δεν το ήξερα ότι είσαι τόσο καλός! Θα σε έχω υπόψη μου...

Στα μείον... δε βρίσκω κάτι σημαντικό. Ίσως το ότι αρχίζεις και τελειώνεις απότομα. Ίσως το ότι η ιστορία είναι πολύ μικρή και θα ήθελα να μάθω κι άλλα, κυρίως για την Άνα, για μια "μαθηματική" θέαση του κόσμου ή κάτι τέτοιο.

Γιατί Άνα με ένα ν; Ισπανίδα είναι; Ή μήπως βγαίνει από το Αναστασία ή κάτι τέτοιο; Εδώ μπορούσες να κολλήσεις κάποια αστεία θεωρία... You can do it!

Γιατί της καταβρέχει τη μπουγάδα; Αυτό κάπως χαλάει τη ρομαντική εικόνα του όλου. Τσαντίζεται που δεν τον προσέχει και ξεσπάει, υποθέτω.

Αυτό που σκεφτόμουν διαβάζοντάς το είναι ότι στην πραγματικότητα συνήθως οι ρόλοι είναι αντεστραμμένοι: η κοπέλα είναι ερωτευμένη με έναν τρελό επιστήμονα, ο οποίος δίνει σημασία μόνο στα μαθηματικά/στα computer/σε κάποια θετικη επιστήμη, τέλος πάντων, και η κοπέλα δεν ξέρει τι να κάνει για να τραβήξει την προσοχή του.

Γενικά ρομαντικό/ευαίσθητο/ωραίο, χωρίς να γίνεται αφελές. Γράψε κι άλλα τέτοια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Απόστολε, Ελπινίκη, Κέλλυ, ευχαριστώ για τα σχόλιά σας και χαίρομαι που σας άρεσε τόσο η ιστορία μου. Γράφτηκε με έναν γρήγορο και αυθόρμητο τρόπο, επειδή ήθελα πιο πολύ να το διασκεδάσω χωρίς να μπω πολύ-πολύ σε λεπτομέρειες και περιγραφές. Απ' ό,τι φαίνεται, από εσάς, το αποτέλεσμα είναι αρκετά καλό, αν και μερικά κομμάτια θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί καλύτερα με λίγη περισσότερη προσοχή.

 

Κέλλυ, η γραμματοσειρά που χρησιμοποιώ είναι η Calibri, στο Word 2007 μου την βγάζει ως προεπιλογή, αλλά νομίζω ότι υπάρχει και σε προηγούμενες εκδόσεις. Το πλύσιμο του μπαλκονιού και το άπλωμα της μπουγάδας είναι πράγματα που έχω κάνει αρκετές φορές, οπότε είναι εμπειρίες βγαλμένες απ' την ζωή smile.gif. Η Άνα είναι Ελληνίδα (βλέπε pm), απλά το ένα ν βοηθάει στην εξέλιξη της ιστορίας, αρχικά με το αστειάκι για τον σωστό αριθμό των ν, το οποίο οδηγεί τον Άρη στο να σκαρφιστεί το πρόβλημα. Επίσης, ο λόγος που ο Άρης της καταβρέχει τη μπουγάδα είναι αυτός που υπέθεσες. Τώρα, για το αν θα γράψω άλλα τέτοια, θα δούμε smile.gif Ίσως, αν περιστρέφονται και πάλι, γύρω από κάτι φυσικομαθηματικό...

 

Καλημέρααα!

Edited by Mesmer

Share this post


Link to post
Share on other sites
manstredin

Μου άρεσε κι εμένα πολύ, σωστό μέγεθος, στρωτή γραφή, ωραίο το κόλπο με την εξίσωση, του δίνει πόντους πρωτοτυπίας.

Από ψιλολόγια τώρα, σε ένα σημείο λες πως η Άνα χρησιμοποιούσε τα μανταλάκια για να στερεώσει τα ρούχα. Εδώ, η χρησιμότητα των μανταλακίων είναι προφανής, οπότε γιατί να την γράψεις κι εσύ και να φορτώσεις το κείμενο με μια άχρηστη πληροφορία που για μένα τουλάχιστον λειτούργησε ως μικρός λόξυγγας;

 

 

Βέβαια, αξίζουν συγχαρητήρια στον Άρη και δικαίως την κέρδισε την Άνα. Δεν σκαμπάζω γρι από μαθηματικά (μιλάμε παίζει να έχω ξεχάσει να κάνω διαίρεση), οπότε ο εξίσου άσχετος πρωταγωνιστής που κατόρθωσε να φτιάξει ένα τέτοιο πρόβλημα είναι πλέον ο ήρωάς μουlaugh.gif.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Λατρεύω τα μαθηματικά, φανταστική ιδέα η χρήση της εξίσωσης.

 

Νομίζω ότι θα συγχωρούσα όποιον μού είχε κάνει τέτοια ερωτική εξομολήγηση και θα έπεφτα πάραυτα, ακόμα και αν μου είχε βρέξει τη μπουγάδα -πράγμα που πρέπει να ομολογήσω ότι μου φάνηκε εντελώς φρικτή συμπεριφορά στην αρχή από μέρους του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Celestial

μπρρρρ .. στις ισοριες τρομου επρεπε να το βαλεις.... ( μισω τα μαθηματικα )

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

- Μερικά σημεία στα οποία η γραφή θα μπορούσε να κυλάει πιο ομαλά.

- Το κατάβρεγμα της μπουγάδας που δεν δικαιολογείται ούτε από τον χαρακτήρα του Άρη, ούτε από τα κίνητρά του. Πολύ ανώριμο.

- Ένα σημείο αχρείαστης σύγχυσης:

Δυο μέρες μετά

[...]

«Αν ήταν πανεύκολο γιατί σου πήρε πέντε μήνες να το λύσεις

Όπως είναι γραμμένο, προς στιγμήν φαίνεται ότι η Άνα έκανε πέντε μήνες να λύσει το πρόβλημα και όχι δύο μέρες, ενώ ο Άρης (πρέπει να) εννοεί ότι αντιστάθηκε πέντε μήνες στην πολιορκία του.

+ Το όνομα της Άνας.

+ Αρκετά καλοί διάλογοι.

+ Πολύ πόντοι πρωτοτυπίας για το πρόβλημα και τη λύση!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Πυθαρίων

Και ανάλαφρο και διασκεδαστικό. Όπως ακριβώς το υπόσχεσαι. Συνεπές και αξιοπρόσεκτο. Και πνευματώδες.

Thanks, Άγγελε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Φαίνεται ότι σε κάποιους/ες από εσάς δεν άρεσε το βρέξιμο της μπουγάδας και θα συμφωνήσω μαζί σας. Ήταν ανώριμο, ήταν αδικαιολόγητο, αλλά είχε πλάκα :Ρ Έτσι κι αλλιώς, η μπουγάδα ήταν φρεσκοαπλωμένη, άρα δεν έκανε και πολύ μεγάλη ζημιά rolleyes.gif

 

Μιχάλη, όσον αφορά το σημείο σύγχυσης που αναφέρεις, ο Άρης ήθελε να πει ότι το πρόβλημα ήταν παρόν όλον αυτόν τον καιρό κι ότι η Άνα το κατάλαβε μόνο όταν χρησιμοποίησε τα σωστά λόγια (ή σύμβολα). Αυτό το υπονοούμενο ήθελα φανεί, τουλάχιστον.

 

Οφείλω να ζητήσω και μια συγγνώμη από τον Μάριο. Έπρεπε να είχα βάλει μια μεγάλη πινακίδα "MATH HORROR" :)

 

Σας ευχαριστώ και καλημέρα!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Celestial

Apology accepted :p

 

Δε σου βγαινει πολυ καλά το ολο θλεμα με το προβλημα πάντως.

 

 

Παρε και μια φωτό σχετικη

 

post-535-127900526723_thumb.jpg

Edited by Celestial

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Την έχω ξαναδεί την φωτό. Πετυχημένη. Απλά λείπει το e, όπου και το i και το π του λένε: "Get mundane!" :p

 

Τι εννοείς όταν λες ότι το θέμα με το πρόβλημα δεν βγαίνει πολύ καλά; Δεν είναι μαθηματικό πρόβλημα, αλλά χρησιμοποιεί μαθηματικό συμβολισμό για να πει αυτό που θέλει.

 

Μάλλον φταίει το μίσος για τα μαθηματικά. Είσαι προκατειλημμένος απέναντί τους. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
LeoCrow

Με την ιστορία δεν έχω κάτι να πώ, πετυγχάνει αυτό που ήθελες να πετύχεις οπότε δεν μπορώ να πώ κάτι πέρα απο αυτό.

 

Σαν μαθηματικός, καταλαβαίνω την Ανα αλλά ο Αρης με ενοχλεί. Τον θεωρώ χαζό κάγκουρα και δεν καταλαβαίνω γιατί η Ανα στο τέλος πήγε σπίτι του. Επιπλέον, μέχρι να διαβάσω την λύση, νόμισα οτι η εξίσωση Ανα+Αρης=1 σήμαινε οτι αυτός θεωρούσε πως η Ανα άξιζε να μείνει μόνη της, οτι αυτός είναι καλύτερος απο εκείνη. Σίγουρα η συμπεριφορά του ως τότε αυτό έδειχνε. Η Ανα μπορεί να είναι ψωνάρα αλλα μπορεί πολύ καλύτερα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Καλησπέρα, Leo, ευχαριστώ που διάβασες την ιστορία και για το σχόλιο. Μου δίνεις την ευκαιρία να πω μερικά πράγματα, που μπορεί να είναι λιγάκι ψιλοάσχετα, αλλά θα τα πω, έτσι κι αλλιώς :Ρ

 

Η αλήθεια είναι πως η ιστορία είναι σχετικά μικρή σε μέγεθος. Δεν μας δείχνει τον τρόπο που σκέφτονται οι πρωταγωνιστές, ούτε τα συναισθήματά τους. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι είδους άνθρωποι είναι. Σίγουρα, δεν μπορεί ο καθένας και η καθεμία από εσάς που διαβάσατε την ιστορία να ξέρει πώς είχα πλάσει εγώ στο μυαλό μου τον χαρακτήρα των δύο ηρώων όταν την έγραφα. Έτσι διαμορφώνετε όλοι σας μια διαφορετική εικόνα τους, σύμφωνα με την δική σας φαντασία και το τι σας προκαλούν καθώς εξελίσσεται η ιστορία. Δεκτό και σεβαστό. Ο Άρης μπορεί να μην καταλαβαίνει τα μαθηματικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χαζός. Σίγουρα, συμπεριφέρθηκε παιδαριωδώς ορισμένες φορές, αλλά λίγο-πολύ περνάει απ' το μυαλό όλων μας, όταν δεν λαμβάνουμε την ανταπόκριση που θέλουμε. Όπως λέει ένα ρητό: Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε έναν σοφό κι έναν χαζό όταν είναι ερωτευμένοι. Επίσης, ο Άρης επέμεινε για πέντε μήνες για να κερδίσει την Άνα, και για να το πετύχει αυτό καταπιάστηκε με κάτι για το οποίο είχε πλήρη άγνοια, αλλά ήξερε πως ήταν πολύ αρεστό στην Άνα. Δεν θα το έκανε αυτό για να της δείξει ότι είναι καλύτερος από εκείνη, αλλά επειδή ήθελε να της δείξει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για κείνη.

 

Πάντα βρίσκω πολύ ενδιαφέρον και όμορφο όταν δυο άνθρωποι από δύο διαφορετικούς «κόσμους» καταφέρνουν να τα βρουν μεταξύ τους και να δημιουργήσουν κάτι ωραίο. Η Άνα μπορεί να είναι μαθηματικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι της αξίζει μόνο ένας αστροφυσικός. Όπως συνήθιζε να λέει και ο David Ferenc: Δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε το ίδιο για να αγαπάμε το ίδιο. Έτσι λοιπόν, και η Άνα μπορεί να ήταν κλεισμένη μέσα σ' έναν μαθηματικό κόσμο άλλα όταν κάποιος της έδειξε το ενδιαφέρον του με έναν τρόπο βγαλμένο από τον «κόσμο» της, ο οποίος, μπορεί, να της φάνηκε διαφορετικός κι ότι συνάμα εξέφραζε την επιθυμία του να είναι μαζί της, γοητεύτηκε και θέλησε να του δώσει μια ευκαιρία. Γι' αυτό και πήγε στο σπίτι του, για να τον γνωρίσει καλύτερα και το τι προέκυψε απ' αυτό... χμμ... πού να ξέρουμε; smile.gif

 

Σταματάω εδώ. Μ' έπιασε η φλυαρία μου. laugh.gif

 

Καλό απόγευμα!

Edited by Mesmer

Share this post


Link to post
Share on other sites
LeoCrow

Πρέπει να τονίσω οτι σε καμία περίπτωση δεν κατέκρινα την ιστορία. Εξάλλου, όταν οι χαρακτήρες είναι τέλειοι, δεν μπορούν να μοιάζουν φυσικοί. Απλά δεν θα μπορούσα να κάνω παρέα μαζί με τους συγκεκριμένους:p

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Local Regulator

Ασχετο αλλα στην Ορ/δα το εγραψες;;; Εγω σου μιλαω (γραφω) αυτη την στιγμη απο Διπλοντουβαρο (Διδυμοτειχο)!!!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Leo, δεν είπα ότι κατέκρινες κάτι και σε καμία περίπτωση δεν αισθάνθηκα κάτι τέτοιο. Όπως είπα και στο προηγούμενο ποστ μου, χρησιμοποίησα αυτά που είπες σαν αφορμή, γι' αυτό και είπα ότι μπορεί να είναι λιγάκι ψιλοάσχετα :)

 

Local Regulator, είμαι στην Ορεστιάδα τα τελευταία έξι χρόνια (προσπαθώ να φύγω αλλά δεν με διώχνουν :Ρ)

 

Καλημέρα!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

χαχα

Απολαυστικό!Στο τσακ ήμουν να λύσω την εξίσωση αλλά το σύμβολο του Άρη δεν είναι μαθηματικό,αλλά αστρονομικό.Οπότε,έκλεψες!tease.gif

 

Κι εγώ σκεφτόμουν καιρό να γράψω κάτι με μαθηματικά,είναι σίγουρα γοητευτικά για μερικούς. Ωραία ιστορία και συμπαθητικός ο Άρης!Γενικά,συμφωνώ με τους προλαλήσαντες!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

 

 

Απολαυστικό!Στο τσακ ήμουν να λύσω την εξίσωση αλλά το σύμβολο του Άρη δεν είναι μαθηματικό,αλλά αστρονομικό.Οπότε,έκλεψες!tease.gif

 

 

 

Ευχαριστώ για το σχόλιο, Χρήστο. Ναι, η αλήθεια είναι ότι έκλεψα λίγο για να μου βγαίνουν τα νούμερα  :tongue: (αλλιώς μου έβγαιναν όλο κάτι δεκαδικά :) )

Share this post


Link to post
Share on other sites
Herc34es

Γεια σας!!! Η ιστορία είναι πολύ καλή :thmbup:, αν και η κοπελιά είναι ξενέρωτη!!!! Αλλά έκανες ένα λάθος στην αρχή...

 

Αν αφήσετε μια μπάλα να κυλήσει από την κορυφή ενός ψηλού κώνου, η πιθανότητα να καταλήξει εκεί που θέλετε είναι μηδέν. Κι αυτό επειδή υπάρχουν άπειρες διαδρομές που μπορεί να ακολουθήσει. Ενώ υπάρχει η δυνατότητα η μπάλα να φτάσει τελικά στο επιθυμητό σημείο, η πιθανότητα να συμβεί αυτό εξακολουθεί να είναι μηδέν"

 

:mf_sherlock:

 

Η πιθανότητα δεν είναι μηδέν αλλά είναι τόσο εξωφρενικά μικρή που μάλλον θα λέγαμε ότι τείνει στο μηδέν... δλδ Ρ=1/Ν (όπου Ν ο αριθμός των "δυνατών" τοποθεσιών που μπορεί να βρεθεί η μπάλα) Ν->οο (δλδ Ν=1,2,3....1τρισεκατομύριο....και παρακάάάάάτω) όμως αυτό δεν κάνει ποτέ μηδέν διότι για κάθε Ν υπάρχει ο αριθμός δλδ 1/10000000000 = 0,0000000001 ο οποίος είναι πραγματικός αριθμός...(το lim 1/Ν με το Ν->οο κάνει μηδέν...που όμως δεν είναι πιθανότητα) Συγνώμη για αυτήν την μαθηματική παράθεση αλλά ήθελα να δικαιολογήσω γιατί λέω πως έκανε λάθος.

 

Οοο και κάτι άλλο δεν μου το ανοίγει το PDF...μήπως να το ανεβάσεις σε Word ή να μου το στείλεις?

Edited by Herc34es

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

(Kι άλλος τρελός επιστήμονας ειδικευόμενος στα μαθηματικά!:lol:) Καλωσήρθες.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Χερκ,σωστός!!Εξαίρετη παρατήρηση!Είναι σαν το άλλο που λέμε,ότι ακόμα και για το αν ο ήλιος θα ανατείλει αύριο,οι πιθανότητες να μην γίνει δεν είναι μηδέν,απλά απειροελάχιστες!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..