Jump to content
Sign in to follow this  
khar

Σεκρελίφ

Recommended Posts

khar

Όνομα Συγγραφέα:

Είδος: φαντασία

Βία; Όχι

Σεξ; Όχι

Αριθμός Λέξεων:1566

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια:επισυνάπτεται αρχείο word

 

Σεκρελίφ

 

 

Ο Αζαρόθ άντλησε λίγη ακόμα ενέργεια από τη Γη, και συνέχισε να στέλνει μια βροχή από πέτρες πάνω στον δράκο που έδειχνε πια αποκαμωμένος. Το σμαραγδί του χρώμα είχε γίνει εδώ και ώρα ένα ξεθωριασμένο πράσινο που θύμιζε τους βάλτους της Περίν. Μόλις αποχτούσε την σταχτί απόχρωση των νερών της Σεφαλάντ, οι δύο ιππότες που στέκονταν δίπλα στον Αζαρόθ θα φρόντιζαν για τα υπόλοιπα.

 

Ο Γιώργος ήταν πολύ απογοητευμένος. Είχε ξεκινήσει καλά, πιάνοντας την κεντρική λεωφόρο, και πάνω που νόμιζε ότι θα ήταν άλλη μια ωραία μέρα έπεσε στην πορεία των φορτηγών. Ακολούθησε την παρακαμπτήριο, έναν δρόμο που δεν έβρισκε ούτε το GPS, και μετά από λίγο είδε μια ταμπέλα για έργα και έστριψε σε ένα μικρό δρομάκι γεμάτο λακκούβες. Μετά από μισή ώρα με σκαμπανεβάσματα, όπου έπαιρνε στην τύχη όποιον δρόμο έβρισκε, έφτασε σε αδιέξοδο. Ενεργοποίησε τον οδηγό πλοήγησης ο οποίος επέμενε να τον στέλνει στη δουλειά του μέσω της κεντρικής λεωφόρου, αφού πρώτα βέβαια διαπερνούσε τον τοίχο που βρισκόταν μπροστά του. Έκανε όπισθεν, ρώτησε μερικούς περαστικούς που έδειχναν εξίσου χαμένοι και μετά από δύο ώρες το πήρε πια απόφαση. Θα επέστρεφε σπίτι. Ήταν μια χαμένη μέρα, αλλά αύριο θα ήταν πιο προσεχτικός.

 

Ο Αζαρόθ ένοιωθε εξαντλημένος. Όχι τόσο σωματικά, όσο ψυχικά. ‘Ένα λέπι του δράκου, από τα πολλά που εκσφενδονίστηκαν, είχε τρυπήσει τον δεξί του ώμο και ήδη τον ένοιωθε μουδιασμένο. Ευτυχώς είχε μαζί του το ελιξήριο της ανάνηψης και το ήπιε γρήγορα πριν το δηλητήριο φτάσει στην καρδιά. Είχε οπισθοχωρήσει και κοιτούσε τη μάχη που μαινόταν μπροστά του. Αναστέναξε, χάιδεψε την εσωτερική τσέπη της πολεμικής φορεσιάς του και ένοιωσε τον μικρό, μεταλλικό όγκο. Χαμογέλασε και ρίχτηκε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στη μάχη. Όσο πιο νωρίς τελείωναν τόσο το καλύτερο γι’ αυτόν.

 

Ο Γιώργος ήταν περισσότερο κεφάτος σήμερα. Κατανάλωσε μια σεβαστή ποσότητα δημητριακών με γάλα, ήπιε έναν ενισχυμένο καφέ και ύστερα κοίταξε την ενεργειακή του μπάρα. ‘Ήταν γεμάτος. Φόρεσε το γκρίζο κουστούμι με την κόκκινη γραβάτα, κατέβηκε στο γκαράζ, έβγαλε το χάρτη που του είχε δώσει ο Νίκος και τον κοίταξε. Τον είχε σχεδόν απομνημονεύσει το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν πείραζε να ρίξει μια τελευταία ματιά. Ξεκίνησε με φόρα και παρέκαμψε την κεντρική λεωφόρο όπου είχαν και σήμερα πορεία. Έπρεπε να ακολουθήσει πιστά τη χάραξη. Αν έστριβε μια φορά λάθος μπορεί να ξαναζούσε το χθεσινό δράμα. Ευτυχώς είχε καλή μνήμη. Μετά από μισή ώρα έφτασε στο κτίριο και ανέβηκε γρήγορα στον πρώτο όροφο. Κοίταξε την ουρά που περίμενε μπροστά στο γραφείο του. Μα τι ώρα ξυπνούσαν αυτοί οι άνθρωποι; Διέσχισε τον στενό διάδρομο νοιώθοντας τα βλέμματα να τρυπάνε την πλάτη του και κάθισε στην καρέκλα του. Θα τα κατάφερνε άραγε;

 

Ο δράκος κειτόταν νεκρός, αποκεφαλισμένος και οι ιππότες θριαμβολογούσαν δίπλα του. Είχαν σχεδόν τελειώσει με το γδάρσιμο, το δέρμα του δράκου έκανε τις καλύτερες πανοπλίες όπως έλεγαν οι ιππότες, όταν εμφανίστηκε ο Ήλιος. Φορούσε ένα καφέ μανδύα με χρυσοκίτρινες πινελιές, αλλά αυτό που τον έκανε πραγματικά εντυπωσιακό ήταν το αστραφτερό του στέμμα. «Πώς τολμήσατε να σκοτώσετε τον δράκο μου;» ακούστηκε η βροντερή φωνή του και ο Αζαρόθ κατάλαβε ότι δεν θα ξεμπέρδευαν έτσι εύκολα με αυτόν.

 

Υπογραφή, σφραγίδα, πρωτόκολλο. Υπογραφή, σφραγίδα, πρωτόκολλο. Ο Γιώργος είχε ξεκινήσει με όρεξη και ξεπετούσε τους πολίτες με ταχύτητα, αλλά πια η ενεργειακή του μπάρα είχε πέσει στο μισό, ενώ η ουρά έδειχνε ανεξάντλητη. Έβγαλε όσο πιο προσεκτικά μπορούσε το μπουκαλάκι με το μπλε ενεργειακό υγρό και το ήπιε. Ένοιωσε σαν να είχε ξαναγεννηθεί. Έπιασε πάλι το στυλό του. Υπογραφή, σφραγίδα, πρωτόκολλο. Υπογραφή, σφραγίδα, πρωτόκολλο. Τα πράγματα πήγαιναν όλο και καλύτερα.

 

Ο Αζαρόθ, ως ο γηραιότερος, ανέλαβε να καθαρίσει με τον Θεό. Κανείς δεν τους συμπαθούσε άλλωστε. Και πώς, αλήθεια, να συμπαθήσεις μερικά αθάνατα πλάσματα που έμεναν πάνω σε ψηλά βουνά, εντελώς άπραγα, έχοντας την εκνευριστική συνήθεια να ισχυρίζονται ότι έπλασαν τον κόσμο, όταν όλοι ήξεραν ότι έλεγαν ψέματα;

 

«Θα πληρώσετε μεγάλο τίμημα για αυτήν την ασέβεια», συνέχισε να ωρύεται ο ήλιος.

 

«Φτάνει ένα ναός;», είπε ο Αζαρόθ, που είχε εμπειρία στις διαπραγματεύσεις με τους Θεούς. Ο ήλιος έδειξε να το σκέφτεται. Ο Αζαρόθ δεν είχε χρόνο για χάσιμο. Βιαζόταν και δεν ήθελε να τον καθυστερήσει έναν κακομαθημένος αθάνατος. Τον πλησίασε και του ψιθύρισε στο αυτί.

 

«Και δεν θα πω σε κανέναν ότι το χρυσό στέμμα, είναι πολύ καλά γυαλισμένος μπρούτζος».

 

Ο ήλιος τινάχτηκε.

 

«Αυτή τη φορά θα σας αφήσω», είπε, «αλλά την επόμενη θα νοιώσετε την οργή μου» και χάθηκε μέσα σε ένα σύννεφο καπνού. Ο Αζαρόθ ήξερε και γι’ αυτό το εφέ μερικά πράγματα αλλά τα φυλούσε για πιο δύσκολες στιγμές.

 

 

 

Υπογραφή, σφραγίδα, πρωτόκολλο. Ο Γιώργος άπλωσε το χέρι του, αλλά δεν έπιασε κανένα χαρτί. Σήκωσε το βλέμμα και είδε ότι δεν υπήρχε πια ούτε ένας στην ουρά. Είχε νικήσει. Για πρώτη φορά μετά από πολλές μέρες κατάφερε να διεκπεραιώσει όλες τις εκκρεμότητες. Ένοιωσε ένα ρίγος να τον διαπερνά. Θα έπαιρνε προαγωγή. Θα άλλαζε επίπεδο. Ίσως να χρειαζόταν καινούριο κουστούμι. Που θα τον έβαζαν άραγε; Έκλεισε τα μάτια, ύψωσε τα χέρια και έβγαλε μια κραυγή ευτυχίας.

 

Ο Αζαρόθ έφτασε στο σπίτι, αργά το απόγευμα. Η Μερίλντα ήταν στην κουζίνα και μαγείρευε.

 

«Πώς πήγε η μέρα σήμερα;»

 

«Τα ίδια. Σκοτώσαμε έναν δράκο, διαπραγματευτήκαμε με έναν θεό, βρήκαμε και δυο μικρούς θησαυρούς. Ρουτίνα. Τα παιδιά τι κάνουν;»

 

«Ο μικρός με έχει σκάσει. Τον κυνηγάω όλη τη μέρα και ακόμα να γράψει του ρούνους του».

 

«Καλά, άσε θα τον αναλάβω εγώ. Ο άλλος;»

 

«Τα πασάλειψε και βγήκε με το σκουπόξυλο να παίξει».

 

«Μάλιστα», είπε ο Αζαρόθ, και κάθισε στο τραπέζι για να φάει. Η ώρα ήταν περασμένη αλλά το μικρό κουτάκι στην τσέπη του τον έκαιγε. Θα προλάβαινε άραγε;

 

Μόλις τελείωσε με το μικρό, τον κοίμισε και μετά πήγε στην κρεβατοκάμαρα. Η Μερίλντα κοιμόταν. Ο Αζαρόθ άνοιξε πολύ προσεχτικά την ντουλάπα, πήρε την δερμάτινη θήκη, κατέβηκε στο κελάρι και κλείδωσε την πόρτα.

 

 

 

Ο Γιώργος έπινε την μπύρα του κοιτώντας τα σχέδια. Οι άλλοι τρεις είχαν έρθει από πολύ μακριά, αλλά τελικά άξιζε τον κόπο.

 

«Θα τα καταφέρουμε;», είπε ο Νίκος.

 

«Πρέπει να προσπαθήσουμε. Η ανταμοιβή είναι πολύ μεγάλη», είπε η Αντωνία.

 

«Χρειαζόμαστε ένα υπάλληλο ογδόου βαθμού και δεν τον έχουμε», παρατήρησε ο Γιάννης.

 

«Σήμερα το πρωί, τελείωσα όλη την ουρά του πρώτου ορόφου», είπε με αυταρέσκεια ο Γιώργος και όλοι τον κοίταξαν με θαυμασμό.

 

 

Η Μερίλντα άνοιξε την ντουλάπα για να την αερίσει και άρχιζε να παραμερίζει τα ρούχα, βγάζοντας στην άκρη τα πιο παλιά. Ξαφνικά είδε μια μικρή δερμάτινη θήκη. Την άνοιξε και έβγαλε από μέσα ένα γκρίζο κουστούμι μαζί με μια κόκκινη γραβάτα.

 

«Αζαρόθ», φώναξε θυμίζοντας τον άγριο λύγκα του βορά.

 

 

Ο Γιώργος έβγαλε όλη τη νύχτα μελετώντας τα δεδομένα και ανακαλύπτοντας μεθόδους ταξινόμησης. Το πρωί έφαγε τη μεγαλύτερη ποσότητα δημητριακών και γάλατος που επιτρεπόταν και ύστερα ξεκίνησε για να βρει τους άλλους τρεις. Ένοιωθε δέος, αλλά θα το τολμούσε, δεν μπορούσε πια να κάνει πίσω.

 

 

Ο Αζαρόθ είδε τη Μερίλντα να κρατά το γκρι κουστούμι και ένοιωσε το στομάχι του να δένεται κόμπος. Ασυναίσθητα έβαλε το χέρι του στην εσωτερική τσέπη και έσφιξε με δύναμη το κουτί του.

 

«Τι είναι πάλι αυτό;» τον ρώτησε.

 

«Μπορούμε να τα πούμε όταν γυρίσω από τη δουλειά; Πρέπει να εξοντώσουμε ένα Κρέιβεν».

 

«Μην νομίζεις ότι αυτό θα περάσει έτσι», είπε η Μερίλντα φουρκισμένη.

 

Ο Αζαρόθ βγήκε σαν βρεγμένη γάτα από το σπίτι και χάθηκε γρήγορα στην άκρη του δρόμου. Είχε ζητήσει ρεπό για εκείνη τη μέρα, αλλά η Μερίλντα δεν το ήξερε. Ύστερα από δύο χιλιόμετρα, έφτασε στην σπηλιά. Μπήκε γρήγορα μέσα, έβγαλε το μεταλλικό κουτί, το άνοιξε και έπιασε το Σεκρελίφ. Ο εφευρέτης του το είχε ονομάσει έτσι κάνοντας ένα έξυπνο λογοπαίγνιο με τη λέξη που σήμαινε μυστική ζωή. Το ενεργειακό πεδίο ήταν πολύ πιο έντονο μέσα στη σπηλιά απ’ ότι στο κελάρι του. Η ξύλινη επιφάνεια του Σεκρελίφ αναδεύτηκε στα χέρια του και άρχισε να προβάλλει τις γνώριμες εικόνες. Σπίτια, λεωφόροι, συγκροτήματα με γραφεία, όλες αυτές οι πανέμορφες κατασκευές που υπήρχαν μόνο εκεί μέσα. Είδε ότι οι άλλοι είχαν ήδη συνδεθεί και τον περίμεναν. Με το κουστούμι και τη Μερίλντα θα ασχολιόταν αργότερα. Στο κάτω-κάτω σε ένα πάρτυ μασκέ θα πήγαινε, όπου ο καθένας ντυνόταν όπως ο χαρακτήρας του. Εντάξει, δεν άρεσε στη Μερίλντα, αλλά ούτε αυτός ενθουσιαζόταν με συζητήσεις για μαγειρική και μαλλιά, αλλά τη συνόδευε στις γιορτές που έκαναν οι φιλενάδες της. Ενεργοποίησε το χαρακτήρα του και είδε με ικανοποίηση την ένδειξη ογδόου βαθμού, δίπλα στη λέξη υπάλληλος. Ήταν ο μοναδικός στην παρέα του και γι’ αυτό απόλυτα απαραίτητος. Ήξερε ότι οι περισσότεροι του κατηγορούσαν για παλιμπαιδισμό, ότι είχε παγιδευτεί σε μια ψεύτικη ζωή αλλά ο Αζαρόθ δεν ενδιαφερόταν γι’ αυτό. Στο Σεκρελίφ, ήταν κάποιος, ήταν σημαντικός, τον εκτιμούσαν. Δεν ζούσε τη βαρετή ζωή των μάγων με τους τεράστιους δράκους, τους ανόητους θεούς, τους κρυμμένους θησαυρούς και τα ελιξήρια της ανάνηψης. Εδώ υπήρχαν υπέροχες λέξεις, όπως πρωτόκολλο, διεκπεραίωση, εκκρεμότητα, ουρά, προαγωγή και ο Αζαρόθ τα κατάφερνε καλύτερα απ’ όλους. Μόλις ολοκληρώθηκε η σύνδεση με το παιχνίδι η σπηλιά γέμισε με τα πρόσωπα των συμπαικτών του.

 

«Επιτέλους, γιατί νομίσαμε ότι δεν θα έρθεις».

 

«Είχα κάτι μπλεξίματα, αλλά όλα είναι εντάξει», είπε ο Αζαρόθ

 

«Λοιπόν, ξεκινάμε. Έχουμε μια μέρα για να αρχειοθετήσουμε τα αρχεία της πολεοδομίας. Είναι σκισμένα, φαγωμένα, καμμένα, λειώμενα, αλλά νομίζω ότι έχουμε έναν υπάλληλο ογδόου βαθμού μαζί μας, έτσι δεν είναι;», είπε ο Νίκος

 

«Έτσι είναι», είπε ο Αζαρόθ και ένοιωσε περήφανος. Ας τα έβγαζαν πέρα με το κρέιβεν οι υπόλοιποι. Αυτός δεν είχε χρόνο για ηλίθια υπερμεγέθη χταπόδια. Μια ολόκληρη πόλη εξαρτιόταν απ’ αυτόν και δεν σκόπευε να την απογοητεύσει.

 

«Δείξτε μου τους φακέλους», είπε με φωνή που έτρεμε και ετοιμάστηκε για την αρχειοθέτηση.

 

 

 

 

ΤΕΛΟΣ

Σεκρελίφ.doc

Edited by khar

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Ξεπετάχτηκες από το πουθενά-εγώ μια φορά δεν σε ήξερα- και έδωσες αυτήν την ιστορία. Πολύ μου άρεσε,λοιπόν!Μου άρεσε γιατί δεν είχε το μυστικό ως αυτοσκοπό-κάτι που έχω επισημάνει πολύ εδώ- αλλά ως μέσο, γιατί ήταν απλά όσο έπρεπε γραμμένο,αλλά κυρίως γιατί ήταν εμπνευσμένο και με νόημα. Ο τρόπος που αντέταξες τις δύο καθημερινότητες δεν μπέρδευσε,απεναντίας άφησε το κείμενο να κυλήσει και έδινε αγωνία. Τολμώ να ομολογήσω ότι είχα ψιλομυρίσει το τέλος,αλλά δεν με πείραξε,ίσα ίσα το λάτρεψα!Πήρα αυτό που ήθελες να πεις 100% και το επικροτώ.

 

Το όνομα του αντικειμένου μου θύμισε λίγο το Άλεφ του Μπόρχες,μην σου πω και η ιδιότητά του.

 

Δεν ξέρω,ίσως να μου άρεσε τόσο γιατί μου θύμισε κάπως το δικό μου κείμενο,το σίγουρο είναι πάντως ότι η κοινωνική-ανθρωπινή του προσέγγιση ξεχωρίζει.Δεν έχω κάτι να παρατηρήσω.Συγχαρητήρια και σου εύχομαι καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
white_unicorn

The grass is always greener on the other side of the fence....:lol:

 

ωραίο ο τρόπος διαχωρισμού, αν και στην αρχή ομολογώ οτί ψαχνόμουνα στο τι ακριβώς γινόταν εκεί μέσα. αλλά το απόλαυσα μέχρι το τέλος....

για παραπάνω κριτική θα πρέπει να περιμένεις τα σχόλια των υπολοίπων γιατί προσωπικά ακόμα γελάω με την ιδέα (ή μήπως θα έπρεπε να ανυσηχώ? :cold: ) πως τα RPG ίσως τελικά να είναι πιο διαδεδομένα από όσο πιστεύουμε....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mindtwisted

Μου άρεσε, γράφεις πολύ καλά και ήταν πολύ έξυπνο αυτό που έκανες με το χωρισμό.

 

Βέβαια αν αρχίσω να το καλοσκέφτομαι μπορεί να πάθω ένα σοκ. Οχι δεν θα το σκεφτώ, εγώ είμαι που απαντάω και κανένας άλλος.

 

Εύχομαι καλή επιτυχία!!!!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Ωραία ιστορία. Έξυπνη, με χιούμορ και λίγο-πολύ τα χώνει στον σύγχρονο τρόπο ζωής.

 

Από νωρίς μού μπήκε στο μυαλό ποια μπορεί να είναι η υπόθεση της ιστορίας.

Ένας λόγος ήταν τα Ιταλικά που μου «έδειχναν» ότι μπαίνουμε σε έναν άλλο κόσμο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την ευχαριστήθηκα και δεν διασκέδασα μαζί της. Αυτή η αλλαγή των πραγματικοτήτων ήταν πολύ ωραία δοσμένη.

 

 

Καλή επιτυχία στον διαγωνισμό.

Mandelbrot's snowman rules!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αλχημιστής

Εξυπνη η ιδεα της παραλληλης περιγραφης των δυο διαφορετικων κοσμων και ωραιος ο τροπος που συνδεονται. Η γραφη της ιστοριας ηταν στρωτη και τη διαβασα ευχαριστα.

Το τελος μου φανηκε οτι ηρθε καπως αποτομα, υπηρχε δηλαδη μια βιασυνη στον τροπο που ολοκληρωνοταν το διηγημα. Παρολα αυτα, ο κορμος του εργου ηταν αρκετα πληρης και δε μου αφησε αποριες...συγχαρητηρια!

Edited by Αλχημιστής

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Πολύ αστείο και μπράβο για την ιδέα, κε Κώστα κρατιέμαι-με-τα-δόντια-να-μη-γράψω-επιστημονική-φαντασία Χαρίτο! Κάπως βιαστικά γραμμένο, αλλά πετυχημένο. Μου θυμίζει ένα διήγημα που είχε δημοσιευτεί στο "9", νομίζω του R. Sheckley, όπου ένας άνθρωπος μετακαταστροφικής εποχής έδινε τα υπάρχοντά του, κάτι κονσέρβες, και δέκα χρόνια από τη ζωή του λόγω υπερκόπωσης του νευρικού συστήματος, σε έναν περίπου γιατρό, για να τον στείλει για λίγες ώρες σε μια ψευδαίσθηση ζωής στυλ σύζυγος-παιδιά-γραφείο. Ξαφνιάστηκα πολύ που έγραψες φάντασυ (έστω και φάντασυ-παραλίγο-εφ). Αλλά το μυστικό πού είναι; Άλλο το μυστικό και άλλο το απροσδόκητο τέλος σε ένα διήγημα. Αυτό δεν είναι μυστικό και από τον πρωταγωνιστή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Το διάβασα χτες, και ήθελα να το αφήσω λίγο να κατασταλάξει πριν σου γράψω τη γνώμη μου.

 

Ξεκίνησε τέλεια. Πραγματικά γέλασα, κάτι που δεν είναι εύκολο να γίνει ούτε με ταινίες, πόσο μάλλον με κείμενο. Συνήθως απλά χαμογελάμε στις δήθεν κωμωδίες.

Όσο λοιπόν εκτιμώ το ότι μ' έκανες να γελάσω στην αρχή, τόσο έμεινα με το παράπονο γιατί αυτό δεν συνεχίστηκε μέχρι το τέλος. Κάπως πάγωσε, μετά ήταν ίδιο το αστείο, αν και κράτησες την ιστορία πολύ σύντομη.

Δεν είναι ότι δεν εκτιμώ την απλότητα, απεναντίας είμαι πάντα υπέρ της. Αλλά εδώ μου φάνηκε ότι είχες μια πολύ ωραία ιδέα και μας την παρουσίασες με ένα μικρό δείγμα.

Ω, τα ποιήματα τρελού χιούμορ που περίμενα από αυτήν! :rolleyes:

 

Συμφωνώ - περίπου - με την wordsmith για το μυστικό. Πιστεύω πως είναι αδύναμο. Ή το πόσο τριβελίζει στο μυαλό του πρωταγωνιστή.

 

Με λίγα λόγια, μου άρεσε το Σεκρελίφ σου, και ήθελα κι άλλο! :D (Ανικανοποίητοι αναγνώστες, πού να τους πιάσεις τέλος πάντων... )

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Πολύ καλή ιδέα Κώστα. Μακάρι το μυστικό να ήταν περισσότερο μαγικό και καθόλου "γκατζετικό", αλλά είσαι ο Χαρίτος!! Η δική μου ετυμηγορία: Μια χαρά fantasy έγραψες.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Valkyries

Ήταν φοβερή η ιστορία! Μου κράτησε το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος και έκανα πολλές υποθέσεις μέχρι να αποκαλύψεις τι γινόταν. Στην αρχή νόμιζα ότι θα ήταν κανένα παράλληλο σύμπαν ή κάτι τέτοιο, αλλά πραγματικά γέλασα πολύ με το τέλος. Δεν ξέρω αν αυτό είναι καθαρά φάνταζυ, αλλά το διασκέδασα σίγουρα.:thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Lady Nina

Να τί θα γινόταν αν η ζωή μας αντιστρεφόταν! Πράγματι, το να αρέσουν σε κάποιον τα πρωτόκολλα και οι ουρές και οι εκκρεμότητες είναι φαντασία. Αλλά, ίσως, το διήγημα αυτό να μας έδινε το έναυσμα, την αφορμή, να αγαπήσουμε τον δικό μας κόσμο και να μη χανόμαστε σε άλλους. Να ζούμε τον κόσμο μας στο έπακρο και να τον αγαπάμε για τα θετικά, αλλά και για τα αρνητικά του. Πραγματικά ασυνήθιστη ιστορία. Συγχαρητήρια, khar!

 

 

Καλή επιτυχία στο διαγωνισμό!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rixardogios

Πολύ ενδιαφέρον ιστορία, μου άρεσε η εναλλαγή των 2 κόσμων, το τέλος όπως και η αρκετή δόση χιούμορ στο διήγημα. biggrin.gif

 

Η ζωή τελικά είναι ένα μεγάλο RPG! :p

Edited by Rixardogios

Share this post


Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

Αν η ιστορία είχε γραφεί ανάποδα, θα ήταν

α. Επιστημονικής Φαντασίας

β. Τετριμμένη

 

Με μια απλή αντιστροφή των δεδομένων, αφήνεις τον αναγνώστη με ανοιχτό το στόμα. Η γνωστή λιτή σου γραφή, σε ένα από αυτά τα μικρά διηγήματα στα οποία ειδικεύεσαι, κομψές πινελιές χιούμορ μας δίνουν ένα απολαυστικό ανάγνωσμα. Δε θα μπορούσα να προτείνω κάτι να αλλάξει. Συγχαρητήρια, αν και μάλλον έχεις βαρεθεί να τα ακούς.

 

Αλλά το μυστικό πού είναι;

 

 

Η μυστική του ζωή στην πόλη

 

Edited by aScannerDarkly

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Δε μπορώ να πω ότι δε μου άρεσε, ούτε όμως κι ότι το ευχαριστήθηκα όσο συνήθως τα κείμενά σου. Με τον πήχη που έχω για σένα εκεί ψηλά που τον έχω μου φάνηκε μάλλον κάπως αδύναμο. Σίγουρα είναι φάντασυ και εγώ το βλέπω το μυστικό του ξεκάθαρα, και σίγουρα είναι μια καλογραμμένη ιστορία με μια πρωτότυπη, σουρεαλιστική σχεδόν ιδέα, ανεπτυγμένο ξεκάθαρα, χωρίς να πλατιάζει και δοσμένο με αυτό το σικ στυλ και χιούμορ που σε διακρίνει. Αισθάνομαι όμως πως του λείπει λίγο πάθος, λίγο συναίσθημα παραπάνω, λίγο το να με βάλεις νιώσω τον ήρωα, όπως ξέρω πολύ καλά πως μπορείς να κάνεις.

 

Σίγουρα από τις πιο δυνατές ιστορίες του διαγωνισμού, ελαφρώς αδύναμη για τα δικά σου δεδομένα (ευτυχώς για τους άλλους συμμετέχοντες :lol:)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Η ιδέα δεν μου φάνηκε πρωτότυπη∙ αν και δεν θυμάμαι να την έχω βρει ξανά γραμμένη, έχω ακούσει πάνω από δύο φορές παίκτες να τη συζητούν. Είχε πάντως πλάκα ο παραλληλισμός με το δημοσιουπαλληλίκι –κάτι που έχω ακούσει πρόσφατα και από τον McXanthi ως αστείο. Θα τολμήσω να πω ότι είναι πιο κοντά σ’ αυτό που αντιλαμβάνονται ως φάντασυ, όσοι δεν ασχολούνται με το είδος, παρά στο φάντασυ. Συνολικά πάντως, καλή εκτέλεση μιας συμπαθητικής ιστορίας, την οποία κατάλαβα πολύ νωρίς.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Σύντομη και ευχάριστη. Θα έλεγα ότι κι εγώ κατάλαβα από την αρχή που το πάει, αλλά αυτό δε χάλασε καθόλου την ανάγνωση (έχει αναφερθεί και αλλού: ακόμα κι αν ξέρουμε το "που", μπορούμε πάντα να απολαύσουμε το "πώς").

Σαν ιδέα πάντως, έχω την εντύπωση ότι τη συναντάω πολύ συχνά τελευταία...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Big Fat Pig

Ωραιότατο! Καλογραμμένο κι απολαυστικό. Δεν νομίζω να του λείπει τίποτα. Διασκέδασα αφάνταστα!

Όμως πρέπει να φύγω γιατί θα αργήσω στο level-up, ε... στα γενέθλια ενός φίλου!

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
TheTregorian

Πολύ πρωτότυπο κι ωραίο αυτό που έκανες Khar! Μπράβο! Ωστόσο, μόνο ένα πράγμα με προβλημάτισε, ίσως να 'ναι και βλακεία...

Αφού ήταν στο μεσαίωνα, πως έφτιαξαν ένα τέτοιο μηχάνημα που παραπέμπει μόνο σε εποχές ΕΦ; Δεν ξέρω, μου κάθεται κάπως... Αλλά οκ, το καταπίνω στ' όνομα της φαντασίας!

 

 

Μπράβο πάντως! καλή επιτυχία!!:D

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult

Δεν με κέρδισε η ιστορία. Με μπέρδεψε. Στην αρχή διάβαζα δυο διαφορετικές ιστορίες (

φαντάσου ότι η 'μπάρα ενέργειας' του Γιώργου μού φάνηκε απλώς ως αστοχία στον λόγο

), μετά διάβαζα μία, πράγματα πηγαινοερχόντουσαν στο κεφάλι μου,

ο Αζαρόθ έγινε Γιώργος...

Δεν ξέρω… αν προσπαθούσα να βρω τι θα χρειαζόμουν για να την απολαύσω, θα έλεγα: 1)πιο πολλές λέξεις ή επαναπροσέγγιση της ιδέας και του δοσίματός της. 2)τις γνωστές ατάκες-ιδέες που εδώ μου έλειψαν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
lizbeth_covenant

Χαχαχα πολύ μου άρεσε αυτή η ιστορία! Είχε πολύ φάση πραγματικά. Στην αρχή απλά διάβαζα-χωρίς ουσιαστικό ενδιαφέρον. Εκεί όμως που άρχισα να καταλαβαίνω την καθημερινότητα του Αζαρόθ και ότι την παρομοίαζες με την καθημερινότητα ενός απλού ανθρώπου απ'τη σημερινή εποχή, ενθουσιάστηκα. Τη βρήκα πολύ έξυπνη την όλη ιδέα! Το μόνο που έχω να πω είναι ότι όπως το έχεις γραμμένο τώρα, αυτό το αντικείμενο δε φαίνεται πολύ μαγικό(και φαντάζομαι ότι ειναι μαγικό, δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο). Θα ήθελα κάποιες παραπάνω περιγραφές για να μην μου φέρνει στο μυαλό οτιδήποτε καινούριο αλλά μόνο ένα μαγικό αντικείμενο που κάνει αυτή τη δουλειά. Αυτό μπορώ να βρω ως το μόνο αρνητικό του! Με διασκέδασε πολύ! Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Γενικά: Πολύ χαριτωμένο. Φοβήθηκα στην αρχή ότι θα ξέφευγες προς το συμβολισμό ή το σουρεάλ, αλλά τελικά μπαμ!

 

Μου άρεσε: Τα αρχικά κομμάτια του Γιώργου ήταν πολύ πειστικά και χωρίς spoilers. Μόνο η ενεργειακή μπάρα με ψύλλιασε κάπως αλλά εντάξει, κάπου έπρεπε ν’ αρχίσεις να μιλάς γι’ αυτό.

 

Δε μου άρεσε: Προσοχή στην casual γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Άζαροθ όταν μιλάει με τη γυναίκα του. Δε θες να το φτάσεις στο εντελώς προφορικό, γιατί θα σκοτώσεις τη μαγεία που αποπνέει η δική του γραμμή αφήγησης.

Edited by Naroualis

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Μετά από ένα τηλεφώνημα και την φαινομενικά αθώα φράση "ε, άμα δεν προλαβαίνεις", αναγκάστηκα να προλάβω κι εγώ.

 

 

Ήταν κάτι του τύπου "ε, άμα δεν προλαβαίνεις, δεν πειράζει. Βέβαια ξέρω πού μένεις και σε ποιο σχολείο πάει το παιδί σου, αλλά, ΟΚ, εσύ αποφασίζεις. Αφού δεν προλαβαίνεις... " :devil2:

 

 

Πάμε πιο σοβαρά τώρα:

Μια ιστορία με ενδιαφέρον twist. Τη διάβασα πολύ ευχάριστα, αν και κατάλαβα νωρίς πού το πάει, και ίσως γι αυτό ακριβώς ευχαριστήθηκα μερικές από τις στροφές της ακόμα περισσότερο.

 

Στα θετικά: Διασκεδαστική, με απλή, καλή γραφή και ευχάριστη επάνοδο του γνωστού σου χιούμορ. Μου άρεσε και το όνομα της συσκευής. (Για να μην πω τίποτα για τον κύριο Αζαρόθ που αντλούσε ενέργεια από τη Γη):rolleyes:

 

Στα αρνητικά: Μου έλειψε λίγο μια κάποια ένταση και κορύφωση. Βέβαια πιθανόν το είδος της ιστορίας δεν ενδείκνυται για κάτι παραπάνω, αφού είναι ένας τύπος που ζει στη ρουτίνα και ονειρεύεται μια πιο ενδιαφέρουσα ζωή.

 

Καλά, μιλάμε πάντως το κρυμμένο κουστούμι με τη γραβάτα με έστειλε :lol:.

Edited by Tiessa

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..