Jump to content
Stanley

Η δε όνος είδεν άγγελον

Recommended Posts

Stanley

Όνομα Συγγραφέα:Χρήστος

Είδος: Τρομοειδές, αν και μπαίνει εδώ πιο πολύ επειδή δεν ταιριάζει περισσότερο αλλού.

Βία; Ελάχιστη

Σεξ; Ελάχιστο

Αριθμός Λέξεων:4657

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια: Την κρατούσα μέχρι τελευταία στιγμή, μήπως την χωρούσα στον διαγωνισμό, αλλά με το θέμα που έκατσε δεν...έκατσε. Ο τίτλος είναι από την Βίβλο και "δανεισμένος" από το πρώτο βιβλίο του Nick Cave, σε τελείως διαφορετικό όμως πλαίσιο.

Η δε όνος.doc

Edited by Stanley

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Χρήστο, η ιστορία μου άρεσε πολύ. Ειδικά από τη σκηνή στη ντουλάπα και μετά έγινε καθηλωτική. Αυτή η συνεχής παρουσία του μεταφυσικού στοιχείου με τον τρόπο που την παρουσίασες ήταν σαν να είχα νύχια χωμένα στην πλάτη μου.

 

Από άποψη γραφής ήταν πολύ καλή και προσεγμένη, όπως σε όλες τις ιστορίες σου. Συνάντησα πέντ'-έξι τυπογραφικά λαθάκια, που με ένα πιο προσεκτικό ξαναπέρασμα θα τα δεις και μόνος σου. Κάποιες παρομοιώσεις και περιγραφές, κυρίως στα πρώτα κομμάτια της ιστορίας, μου έπεσαν λίγο παραπάνω, αλλά από ένα σημείο και μετά δεν με ενόχλησαν άλλο τέτοια θέματα. Δεν είμαι σίγουρος αν κατάλαβα καλά τον λόγο των εσκεμμένων ορθογραφικών λαθών -αλλαγή στον τόνο της φωνής ( ; ), εικάζω εγώ.

 

 

Την ανατροπή της ιστορίας την έχουμε δει αρκετές φορές, αλλά εδώ, δεν την είδα να έρχεται από πουθενά και ήταν μια πολύ καλή έκπληξη. Το δε τέλος εξαιρετικό.

 

 

Ελπίζω να τα πούμε στον διαγωνισμό Τρόμου. Είμαστε ισόπαλοι προς το παρόν :lol: Καλή συνέχεια!

Edited by Mesmer

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Αγγελε, ήμουν σίγουρος ότι θα σχολίαζες πρώτοςlaugh.gif

 

Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε και ιδιαίτερα για το θέμα

της ανατροπής, για το οποίο έχω έναν φόβο

 

 

Τα ορθογραφικά είχαν σκοπό να δημιουργήσουν μια απόκοσμη και στρεβλή αίσθηση, να ενισχύσουν την εικόνα του παράλογου. Ηταν ένα ρίσκο που το πήρα γιατί μου έκατσε...Ελπίζω να μην ήταν ενοχλητικό!

 

Θα τα πούμε, θα τα πούμε...Με θέμα "πείνα" και δεν θα τα πούμε; devil2.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Μου άρεσε πολύ. Επιτυχημένος ο τρόπος που πρόσθετες τις πληροφορίες και έχτιζες σιγά-σιγά το παρελθόν.

Μερικές λεπτομέρειες, θα μπορούσαν ακόμα να βελτιωθούν στην αφήγηση, αλλά σαν ιστορία δεν έχει κανένα ψεγάδι.

 

Για να πω την αλήθεια άλλο φαντάστηκα κι εγώ ότι θα γινόταν στο τέλος.

 

 

Υποψιάστηκα ότι ο "αδελφός" του θα ξυπνούσε να σκοτώσει τη γυναίκα του και την κόρη του.

 

 

αλλά προτιμώ το τέλος που έδωσες. Είναι εντέλει πιο συμμετρικό και (φυσικά) πιο δίκαιο.

Εξαιρετική η σκηνή με το γάντζωμα στην πλάτη. Σε κάνει να θέλεις να ρίξεις ματιές πίσω σου.

 

Γενικά, νομίζω ότι είναι το καλύτερο διήγημά σου που έχω δει μέχρι τώρα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Ω, σε ευχαριστώ πολύ, αγαπητήrolleyes.gif

 

 

Το τέλος το σκέφτηκα στην πορεία, λίγο μετά τη μέση, γιατί αρχικά είχα κάτι σαν κι αυτό που ανέφερες εσύ. Μόνο που δεν θα το έκανε ο αδερφός, αλλά αυτός θα παρακινούσε ηθικά τον άλλον να σκοτώσει τη γυναίκα και το παιδί. Θα ήταν πιο απλό, όμως, έτσι και δεν θα είχε να παίξει τόσο με το παρελθόν του πρωταγωνιστή

.

Share this post


Link to post
Share on other sites
122

Γαμάτη ιστοριούλα, συγχαρητήρια! :D

Θα ήθελα βέβαια άλλο τέλος:

Εκεί που καταλαβαίνει ότι το έκανε αυτός και ξεγατζώθηκε ο τύπος απ' την πλάτη του να πάρει αγκαλιά την οικογένεια του χαρούμενος που βρήκε άκρη και να συνεχίσει τη ζωή του... Happy end lover :D

 

Φυσικά πιο δίκαιη η δική σου εκδοχή :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Γαμάτη ιστοριούλα, συγχαρητήρια! :D

Θα ήθελα βέβαια άλλο τέλος:

Εκεί που καταλαβαίνει ότι το έκανε αυτός και ξεγατζώθηκε ο τύπος απ' την πλάτη του να πάρει αγκαλιά την οικογένεια του χαρούμενος που βρήκε άκρη και να συνεχίσει τη ζωή του... Happy end lover :D

 

Φυσικά πιο δίκαιη η δική σου εκδοχή :p

 

Σε ευχαριστώ, φίλε.

 

Πάλι καλά που δεν σκεφτόσουν

να ζήσουν και οι τρεις σαν ένα προοδευτικό αντρόγυνο και να κοιμούνται αγκαλιά στο ίδιο κρεβάτι

 

 

 

laugh.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Paradise Lost

Πολυ ωραια ιστορια κ κραταει το ενδιαφερον του αναγνωστη απο την αρχη ως το τελος.

Οντως την τελικη εκβαση ειναι δυσκολο να την μαντεψει κανεις,καθως και γω ειχα στο νου μου αυτο που λεει η Tiessa.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Big Fat Pig

Ωραία.

Πράγματι ήταν ολοκληρωμένη η ιστορία και πολύ καλή. Σε ότι αφορά την πλοκή είναι νομίζω σχεδόν τέλεια.

Στοχευμένη, χωρίς κενά, σίγουρη στο ξεδίπλωμά της. thmbup.gif

 

 

Μετά την εισαγωγική σκηνή, πήγες λίγο αργά, λίγο φλύαρα, ώσπου έφτασες στην, πολύ καλή, σκηνή της ντουλάπας. Από κει και μετά τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα κι έχουν ενδιαφέρον. Νομίζω ότι χρειαζόταν να πασπαλίσεις με αντίστοιχα κίνητρα για διάβασμα και το πρώτο μέρος. Είτε προσαρμόζοντας λίγο την πλοκή, είτε μαζεύοντάς το.

Η ολοκλήρωση και η κατάληξη της ιστορίας ήταν νομίζω οι αρμόζουσες. Η ανατροπή λογική και την διαφύλαξες ωραία. Την είχα υποψιαστεί βέβαια (δε με χαλάει αυτό) και περίμενα να δω πως θα το αποκαλύψεις και το έκανες ωραία.

 

 

 

Για την αποκάλυψη.

Γνώμη μου είναι ότι με λίγη περισσότερη δουλειά πάνω στον πρωταγωνιστή θα μπορούσες να προστατέψεις ακόμα καλύτερα την αποκάλυψη. Παραήταν στοχαστής και "καλλιτέχνης" και φυσικά έλειψε άλλη λογική εξήγηση - κυρίως γιατί δεν υπήρχαν πολλά ουσιώδη που μας είπες για τον αδερφό του.

 

Μία μικρή ένσταση στον κεντρικό χαρακτήρα.

Δε ξέρω πώς βοηθάει όλη αυτή η επαγγελματική επιτυχία του δεύτερου μέρους ενώ δεν αξιοποιείς το γεγονός ότι στο πρώτο μέρος μας τον δείχνεις να μη γουστάρει τη δουλειά και τα αφεντικά του. Το σημειώνω επειδή το υπονοείς δύο φορές: και πριν και μετά την εγκατάστασή του στην πόλη.

Φαίνεται έτσι λίγο στερεότυπος. Το μόνο στοιχείο που με κάνει να συμπάσχω είναι επειδή κυκλοφορεί με τον αδελφό του στην πλάτη.

 

Παρατήρηση.

Η αυτοχειρία στο χωριό -μία πολύ μικρή κοινωνία δηλαδή- ενδεχομένως να είχε επιπλοκές σχετικά με την ταφή. (Παπάς, σταυρός στον τάφο.)

 

Παρατήρηση 2.

Τα ορθογραφικά εμένα μου φάνηκαν υπερβολικά καθώς και ο "απόκοσμος" τρόπος που μιλούσε ο αδελφός-κολλιτσίδα. :)

 

Παρατήρηση 3.

Το ότι ο αδελφός του αρνήθηκε την δολοφονία ήταν άλλος ένας λόγος που "έδωσες" την αποκάλυψη. Ίσως θα έπρεπε να ήταν λίγο πιο διακριτικός εκεί.

 

Παρατήρηση 4

Είσαι σίγουρος ότι έπρεπε να κοιμάται πάντα μπρούμυτα ή στο πλάι ακόμα και πριν την επίσκεψη του αδελφού του; Μήπως θα έπρεπε να είναι το ανάποδο;

 

 

Τέλος, φαντάζομαι ότι το περιμένεις αυτό (τουλάχιστον από εμένα) devil2.gif , θα είχα απολαύσει ακόμα περισσότερο την ανάγνωση αν το κείμενο "λογοτέχνιζε" λιγότερο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Δήμητρα, χαίρομαι που σου άρεσε.

Γιάννη, ευχαριστώ για τον εκτενή σχολιασμό.:)

 

 

 

Χαίρομαι κυρίως που επεσήμανες αυτό με την επιτυχία! Αυτό που είχα στο μυαλό μου είναι ότι όσο καιρό θυμόταν το παρελθόν του και βασανιζόταν από αυτό(κρύβοντάς το παράλληλα από τον εαυτό του), ζούσε μίζερα. Οταν "έβγαλε την ενοχή του από την ντουλάπα" μπόρεσε να ζήσει περισσότερο ελεύθερα και δημιουργικά, μέχρι το τέλος, αγνοώντας ακόμα κι έτσι την αλήθεια. Αυτό είναι η μία εκδοχή, καθώς η άλλη λέει ότι δεν έχω κανένα λόγο και απλά μου ταίριαξε από το ξερό μου να το κάνω έτσι.

 

Αδερφός δεν υπήρξε ποτέ, έτσι; Σωστά, μερικά "αποπροσανατολιστικά" στοιχεία θα πήγαινανdevil2.gif

 

 

 

Αμάν, μωρέ, θα κόψω κι άλλο!tease.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Το μεγάλο θετικό εδώ είναι άνεσή σου στη γραφή. Εδώ και εκεί υπάρχουν μικρά διαμαντάκια, κάποιες εικόνες, κάποιες μεταφορές και παρομοιώσεις, κάποιες εκφράσεις. Βέβαια το κείμενο χάνει πάρα πολύ στους διαλόγους, που είναι σε μεγάλο βαθμό στημένοι και άψυχοι, σα να έχουν βγει από βιβλίο του 19ου αιώνα.

 

Στην πλοκή τώρα: έχω κάποιες ενστάσεις αναφορικά με το show και το tell, αν και με βάση το παραπάνω σχόλιο ίσως είναι καλύτερα που περιγράφεις περισσότερα, έτσι ώστε να παίζεις στο γήπεδό σου (αν και ίσως δεν έπρεπε να είναι τόσο παλαιομοδήτικο το ύφος σου). Μου άρεσε πολύ και η σκηνή στην κηδεία και η σκηνή με τη ντουλάπα, η ανατροπή όμως όχι: και έχει γίνει μέχρι θανάτου η συγκεκριμένη και αφήνει κάποια λογικά κενά

μα καλά, μίλαγε για τον αδερφό του στο χωριό τους και στην αστυνομία και δεν τον μάζεψαν; Ο παπάς ποιον έθαβε; κλπ

αλλά ίσως έχει να κάνει και με τα προσωπικά μου γούστα.

 

Στην ζυγαριά μου μένει μια αρκετά καλή ιστορία που συνδιάζει παλαιομοδήτικο ύφος με σύγχρονη πλοκή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Μιχάλη, ευχαριστώ κι από εδώ για το σχόλιο και τις επισημάνσεις.Τις κοίταξα κι είναι χρήσιμεςgood.gif Σχετικά με την απορία σου,

εγώ σκεφτόμουν ότι για τον αδερφό του ποτέ δεν είχε μιλήσει σε κανέναν, τα πάντα στο μυαλό του τα είχε πλάσει.

Edited by Stanley

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Μιχάλη, ευχαριστώ κι από εδώ για το σχόλιο και τις επισημάνσεις.Τις κοίταξα κι είναι χρήσιμεςgood.gif Σχετικά με την απορία σου,

εγώ σκεφτόμουν ότι για τον αδερφό του ποτέ δεν είχε μιλήσει σε κανέναν, τα πάντα στο μυαλό του τα είχε πλάσει.

 

Είχε μιλήσει στη γυναίκα του. Εκτός κι αν εννοείς ότι έφτιαξε τη δεύτερη περσόνα στην αρχή της ιστορίας στο νεκροταφείο για να απαλαγεί από τις τύψεις, οπότε και έτσι στέκει λογικά η ύπαρξη του αδερφού

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Stanley

Μιχάλη, ευχαριστώ κι από εδώ για το σχόλιο και τις επισημάνσεις.Τις κοίταξα κι είναι χρήσιμεςgood.gif Σχετικά με την απορία σου,

εγώ σκεφτόμουν ότι για τον αδερφό του ποτέ δεν είχε μιλήσει σε κανέναν, τα πάντα στο μυαλό του τα είχε πλάσει.

 

Είχε μιλήσει στη γυναίκα του. Εκτός κι αν εννοείς ότι έφτιαξε τη δεύτερη περσόνα στην αρχή της ιστορίας στο νεκροταφείο για να απαλαγεί από τις τύψεις, οπότε και έτσι στέκει λογικά η ύπαρξη του αδερφού

 

 

Αυτό ακριβώς είναι το κόνσεπτ όλης της ιστορίας. Εξάλλου

, ο νεκρός αδερφός στην πλάτη συμβολίζει την ενοχή του για το έγκλημα.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Μιχάλη, ευχαριστώ κι από εδώ για το σχόλιο και τις επισημάνσεις.Τις κοίταξα κι είναι χρήσιμεςgood.gif Σχετικά με την απορία σου,

εγώ σκεφτόμουν ότι για τον αδερφό του ποτέ δεν είχε μιλήσει σε κανέναν, τα πάντα στο μυαλό του τα είχε πλάσει.

 

Είχε μιλήσει στη γυναίκα του. Εκτός κι αν εννοείς ότι έφτιαξε τη δεύτερη περσόνα στην αρχή της ιστορίας στο νεκροταφείο για να απαλαγεί από τις τύψεις, οπότε και έτσι στέκει λογικά η ύπαρξη του αδερφού

 

 

Αυτό ακριβώς είναι το κόνσεπτ όλης της ιστορίας. Εξάλλου

, ο νεκρός αδερφός στην πλάτη συμβολίζει την ενοχή του για το έγκλημα.

 

Αυτό το κατάλαβα και μάλιστα η μεταστροφή από αυτό το σημείο και μετά βγάζει για εμένα νόημα. Αλλά ίσως έπρεπε να φαίνεται λίιγο πιο καθαρά στο κείμενο

Share this post


Link to post
Share on other sites
anysias

Σταν πολύ ωραία ιστορία. Ο τύπος κυκλοφορούσε με την Νέμεση του καρφωμένη πάνω του. Η ιδέα σου αυτή με τον πρωταγωνιστή τυφλωμένο από τις τύψεις να εθελοτυφλεί για την αλήθεια είναι πολύ δυνατή. Η σκηνή που ο ‘’αδερφός’’ καρφώνεται πάνω του καθηλωτική, όλα τα λεφτά. Είναι απίθανο πως μας περιγράφεις τα παιχνίδια που παίζει το μυαλό του ήρωα ακόμα και όταν έρχεται αντιμέτωπος με τις αναμνήσεις και την αλήθεια. Μέχρι τότε ξέρει αλλά επιλέγει την άρνηση για αυτό και βασανίζεται μόνος και παρατημένος από όλα. Αμέσως μετά μας δείχνεις πως επιλέγει απλά να το ξεχάσει. Απίστευτο το πώς κουβαλάει σε όλη του την ζωή αυτό το μυστικό και μαθαίνει να ζει με αυτό, πατάσσοντας τις τύψεις που μέχρι πριν τον έκαναν να βουλιάζει στο βούρκο. Μάλιστα φτάνει να γίνει και πετυχημένος… Φοβερή ατμόσφαιρα, υπέροχες περιγραφές σε όλο το κείμενο. Είναι φανερό ότι το δούλεψες αρκετά. Φρόντισες να μας δώσεις όλα όσα έπρεπε και στον βαθμό που έπρεπε ώστε να καταλήξουμε στην κορύφωση. Κατάλαβα τι εννοούσες τώρα με το σχόλιο σου… Το μυστήριο ξεδιπλώθηκε σιγά-σιγά διαβάζοντας και ακλουθώντας τον ήρωα. Ο αφηγητής μας προϊδεάζει ότι υπάρχει κάτι το μυστήριο και βάζει μπροστά τον ήρωα να μας το λύσει μέσα από τον ίδιο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mindtwisted

Πώς δεν το είχα εντοπίσει ακόμα αυτό;

 

Μου άρεσε πολύ η ιδέα,

 

 

Ότι δηλαδή το παιδί, έχοντας διαπράξει το φόνο, δημιουργεί ένα πλασματικό αδερφό και μεταφορτώνει τα πάντα σ' αυτόν, απωθώντας τα από τη μνήμη του. Αργότερα, όπως μεγαλώνει οι ενοχές επιστρέφουν και έχουμε τη σκηνή της προσκόλησης, όπου αναγκάζεται να τα μεταφέρει όλα αυτά χωρίς να θυμάται τι είναι, νιώθωντας μόνο το βάρος. Και όταν το φράγμα σπάει τα γεγονότα είναι τόσο ζωντανά που δεν μπορεί να τα αντέξει και αυτοκτονεί.

 

 

Αυτό που με ενόχλησε λίγο είναι ο τρόπος ομιλίας του αδερφού, δεν κατάλαβα γιατί είναι ανορθόγραφος.

Επίσης, καταλαβαίνω γιατί συμβαίνει ότι συμβαίνει στο τέλος, αλλά θα ήθελα να ενδιαφερθεί λίγο παραπάνω για την οικογένειά του.

 

Ωραίο,

Ανασκαφή, εμπρός μάρς!:good:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..